Γραφείο Προϋπολογισμού: Πολιτικά τα ρίσκα του προγράμματος

Τον κίνδυνο πτωτικού σπιράλ για την οικονομία τονίζει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Κρίσιμες οι μεταρρυθμίσεις που θα δημιουργήσουν ευνοϊκό κλίμα για την υγιή επιχειρηματικότητα. Αθλος Τσίπρα το νέο μνημόνιο. Ερωτηματικά για το δημοσιονομικό κενό του 2016. Προβληματικό το σχέδιο για το ασφαλιστικό.

Η πολιτική προσαρμογής θα αποτύχει, αν η χώρα δεν επιστρέψει σε τροχιά σταθερής ανάπτυξης, υπογραμμίζει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής στην έκθεση για το τελευταίο τρίμηνο του 2015.

Οπως αναφέρει, όσο καιρό η χώρα δεν επιστρέφει σε ικανοποιητικούς ρυθμούς μεγέθυνσης, θα εντείνονται οι μάχες αναδιανομής και θα γίνεται δυσκολότερη η επίλυση προβλημάτων. Χωρίς μεταρρυθμίσεις που δημιουργούν ένα ευνοϊκό κλίμα για την υγιή επιχειρηματικότητα και δεν συσκοτίζονται από αμφίσημες δηλώσεις και αντιφατικές πρακτικές, η χώρα θα εγκλωβιστεί σε συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, που θα εντείνουν την ύφεση και θα καταλήξουμε σε ένα σπιράλ προς τα κάτω.

Η εφαρμογή του προγράμματος

Οπως υπογραμμίζει, η κυβέρνηση και οι περισσότερες δυνάμεις της αντιπολίτευσης έχουν πλέον μια κοινή βάση -το νέο Μνημόνιο που ψήφισαν στη Βουλή. Σημασία έχει τώρα η εφαρμογή του, με όσες βελτιώσεις είναι ακόμα δυνατές. Αν αποτύχει, τότε η επιστροφή στην ανάπτυξη διακυβεύεται.

Την κοινή βάση συσκοτίζει συχνά η ρητορική της πολιτικής αντιπαράθεσης και η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Όμως, η μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ του νέου (τρίτου κατά σειρά) Μνημονίου παραμένει μείζον πολιτικό γεγονός και συνιστά λόγο αισιοδοξίας, καθώς ήταν ένα πρώτο βήμα για να αναιρεθεί ο διχασμός της πολιτικής και των πολιτών σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς και να δημιουργηθεί ελάχιστη συναίνεση για τους «κανόνες του παιγνιδιού».

Παρ' όλα αυτά, μόνο η ανάπτυξη θα θωρακίσει αυτή τη διαδικασία δημιουργίας μιας ελάχιστης συνέχισης και θα αποτρέψει ουσιαστικά μελλοντικούς κινδύνους, υπογραμμίζεται. 

Θαρραλέα κίνηση το νέο μνημόνιο

Tο νέο Μνημόνιο σηματοδότησε την επανέναρξη μιας όντως ιδεολογικά δύσκολης για την κυβέρνηση και πολιτικά επώδυνης διαδικασίας επαναπροσέγγισης της χώρας με τους εταίρους.

Το εύρος των δημοσιονομικών προσαρμογών και των μεταρρυθμίσεων που ακόμα απαιτούνται αλλάζουν το πρότυπο οικονομίας και κράτους στη χώρα, καθώς τροποποιούν τα δεδομένα σε σειρά ολόκληρη περιοχών πολιτικής (θεσμούς, συντάξεις, φοροδιαφυγή, ιδιωτικοποιήσεις...). Η στόχευση αποβλέπει στη μεταβολή τωνκανόνων του παιγνιδιού με αναπτυξιακή προοπτική και όχι απλά αμυντική για να αποφύγουμε τα χειρότερα. Πρόκειται για έναν «ηράκλειο άθλο».

Θα δούμε αν και η νέα προσπάθεια θα πετύχει. Αλλά ακόμα και τώρα, μπορούμε να πούμε ότι επρόκειτο για ένα θαρραλέο αναπροσανατολισμό πολιτικής, που πιστώνεται πρωτίστως στον πρωθυπουργό. Το τελικό αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί όμως και από τη στάση της αντιπολίτευσης. Οι κίνδυνοι είναι πολιτικοί.

Το 2016 πρέπει να διαφέρει από το 2015

Γεγονός είναι ότι το πρώτο εξάμηνο του 2015 θα καταγραφεί στην ιστορία ως μια διαδικασία πολιτικής προσαρμογής που, παρ' όλο που βελτίωσε ορισμένους στόχους (π.χ. στα πρωτογενή πλεονάσματα), κόστισε στη χώρα και περιέπλεξε τα προβλήματα.

Επίσης, σημειώνει το Γραφείο Προϋπολογισμού, το 2ο εξάμηνο του 2015 σημειώθηκαν υστερήσεις που προκάλεσαν μετάθεση της πρώτης αξιολόγησης του προγράμματος από τους θεσμούς για το 2016. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η αβεβαιότητα για την οικονομική πολιτική διατηρήθηκε, πράγμα που εμποδίζει την επιστροφή στην ανάπτυξη.

Τα επόμενα βήματα

Τους επόμενους μήνες, μέχρι τον Μάρτιο-Απρίλιο 2016, θα πρέπει να συμφωνηθούν με τους θεσμούς και να αρχίσουν να εφαρμόζονται δύσκολες μεταρρυθμίσεις. Η πορεία τώρα για τους επόμενους μήνες είναι χαραγμένη.

Περιλαμβάνει κυρίως αποφάσεις για:

- την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων το 2016,

- το ασφαλιστικό, για το οποίο η ελληνική κυβέρνηση δημοσιοποίησε στις 4.1.2016 την πρότασή της ανοίγοντας με τον τρόπο αυτό τον διάλογο με τους «θεσμούς»,

- το φορολογικό (αναμένεται τον επόμενο Μάρτιο),

- το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Οικονομικής Στρατηγικής 2017-2020,

- τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης,

- τις μεταρρυθμίσεις στον Τραπεζικό Τομέα και τέλος,

- τη μεταρρύθμιση στον τομέα της Ηλεκτρικής Ενέργειας.

Οπως υπογραμμίζει το ΓΠΒ, αν δεν αναληφθεί αποφασιστική δράση και δεν γίνουν οι αναγκαίες επιλογές, η ίδια η πορεία της οικονομίας θα εκβιάσει λύσεις που είναι ανεπιθύμητες.

Υπάρχει δημοσιονομικό κενό το 2016;

Για την επίτευξη των στόχων του 2016 στον προϋπολογισμό περιλαμβάνονται νέες παρεμβάσεις τόσο στο σκέλος των δαπανών (μειώσεις) όσο και των εσόδων (αυξήσεις), συνολικού ύψους € 4,2 δισ. (€ 5,7 δισ. σωρευτικά στη διετία 2015-2016). Το 47,63% των νέων παρεμβάσεων αφορά σε εξοικονομήσεις δαπανών (€ 1,99 δισ.) και το 52,37% αφορά σε αυξήσεις εσόδων (€ 2,2 δισ.).

Ωστόσο, κατά τη γνώμη του Γραφείου Προϋπολογισμού, υπάρχουν ακόμα περιθώρια για εκλογίκευση των δαπανών και αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Κατά την κυβέρνηση, υπογραμμίζει, η μέχρι τώρα καλή πορεία εκτέλεσης του Π/Υ 2015, ιδιαίτερα στην πορεία των εσόδων, δεν δημιουργεί θέμα δημοσιονομικού κενού, άρα και ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων. Όμως,οι καθυστερήσεις που ήδη έχουν παρατηρηθεί με τη θέσπιση νομοσχεδίων που εκκρεμούν εξ αναβολής από το 2015, καθώς δεν συνδέθηκαν με πακέτα προαπαιτούμενων, δημιουργούν ήδη κάποιες ανησυχίες καθώς πολλά από τα μέτρα αυτά έχουν δημοσιονομικό αποτέλεσμα το 2016.

Κυρίως προέρχονται από το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο που μεταφέρθηκε για τον Ιανουάριο. Επίσης προέρχονται από τις εκκρεμείς παρεμβάσεις στο φορολογικό νομοσχέδιο (ενοίκια, αγρότες, νέα κλίμακα κ.λπ.), αλλά και από τις εφαρμοστικές παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν ώστε να διασφαλιστεί η μείωση των αμυντικών δαπανών κατά πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ μέσα στο 2016.

Συζητήσιμες επιλογές και αρνητικά μηνύματα στο ασφαλιστικό 

Κατά πρώτη εκτίμηση του Γραφείου Προϋπολογισμού, οι προτάσεις της κυβέρνησης για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συνιστούν ένα πολιτικά επώδυνο (για την ίδια και την αντιπολίτευση) βήμα διόρθωσης του συστήματος. Αν εφαρμοσθούν σωστά, επιφέρουν μερικές διορθώσεις στη σημερινή κατάσταση:

- Εξορθολογίζουν εν πολλοίς το σύστημα (αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, βαθμιαία έστω κατάργηση πρόωρων συντάξεων, επανεξέταση ποσοστών αναπλήρωσης, οροφές στις διπλές συντάξεις κ.λπ.),

- μειώνουν δυνητικά το «λειτουργικό» (=γραφειοκρατικό) κόστος ενοποιώντας Ταμεία (βλ. όμως πιο κάτω επιφυλάξεις),

- το κάνουν διαφανέστερο (ενιαιοποιώντας π.χ. τα κριτήρια συνταξιοδότησης),

- υπό όρους αποτελεσματικότερο (ως προς τα έσοδα),

- εν μέρει δικαιότερο καθώς επιβαρύνουν λιγότερο τους χαμηλοσυνταξιούχους (εν μέρει διότι π.χ. από την άλλη πλευρά ευνοεί του σημερινούς συνταξιούχους σε βάρος των σημερινών απασχολούμενων),

- συμβάλλουν εν μέρει στη βιωσιμότητα μειώνοντας τη συνταξιοδοτική δαπάνη και αυξάνοντας τα έσοδα.

- Τέλος, η νέα «αρχιτεκτονική» του συνταξιοδοτικού συστήματος που επαναφέρει και συμπληρώνει τις ρυθμίσεις του νόμου 3863/2010 (νόμου Λοβέρδου) 15 αποτελεί μια καλή βάση για συζήτηση. Και, οπωσδήποτε, η επάνοδος της χώρας στην ομαλότητα έχει προτεραιότητα.

Αυτή η κατ' αρχάς θετική αξιολόγηση δεν μας εμποδίζει όμως να διακρίνουμε συζητήσιμες επιλογές καιπιθανές αρνητικές παρενέργειες και, κυρίως, τις αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία ορισμένων επιλογών, ούτε ότι ορισμένες ρυθμίσεις εκπέμπουν λάθος μηνύματα (π.χ. η «προσωπική διαφορά»).

Βέβαια, σε ένα πολύπλοκο σύστημα, κάθε παρέμβαση σε οποιοδήποτε σημείο μπορεί να έχει και δυσμενείς επιπτώσεις σε άλλες παραμέτρους. Για παράδειγμα, οι σημερινές συντάξεις επιτρέπουν τη στήριξη των νέων ανέργων στο πλαίσιο της οικογενειακής αλληλεγγύης.

Σε σχέση με τη γενικότερη συζήτηση που αναπτύχθηκε για το ασφαλιστικό σύστημα, το ΓΠΒ σημειώνει, πρώτον, ότι η πρόταση της κυβέρνησης δεν λαμβάνει υπόψη τις δυνατότητες της ιδιωτικής ασφάλισης. Η τελευταία όμως αποτελεί στις περισσότερες δυτικές χώρες ένα είδος τρίτου πυλώνα για τον οποίο μάλιστα προβλέπονται κίνητρα.

Επίσης, δεν ελήφθη υπόψη η πρόταση για ατομική συνταξιοδοτική μερίδα μαζί με τη βασική σύνταξη, όπου ο ασφαλισμένος θα συγκεντρώνει κεφάλαιο και θα λαμβάνει ως αντάλλαγμα σύνταξη ανάλογη των εισφορών με ένα μικρό (εικονικό) τόκο. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται η εργασία, αυξάνοντας ταυτόχρονα τα έσοδα από εισφορές.

Εκτός τούτου φαίνεται ότι παραμένουν αρκετές ακόμα στρεβλώσεις στο εσωτερικό του δημοσίου τομέα που ήταν προϊόν πελατειακών πρακτικών του παρελθόντος. Αν εξαλειφθούν πάσης φύσης πελατειακές και συντεχνιακές στρεβλώσεις και διασφαλισθεί θεσμικά ότι αποκλείονται στο μέλλον ευνοϊκές διακρίσεις υπέρ διαφόρων κοινωνικών ομάδων, τότε το σύστημα δεν θα είναι μόνο δικαιότερο, αλλά και θα συμβάλει στην εξυγίανση της πολιτικής διαδικασίας!

Η συμβατική οικονομική ανάλυση υποδείχνει ακόμα πιθανές αρνητικές παρενέργειες διαφόρων μέτρων. Για παράδειγμα, οι υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές σε μια εποχή γενικότερων αυξήσεων της φορολογίας μπορεί να επιβραδύνουν την επιστροφή στην ανάπτυξη και επομένως να δημιουργήσουν προβλήματα στο μέλλον, ανατρέποντας τις προβλέψεις για ρυθμούς μεγέθυνσης στις οποίες βασίζεται η εκτίμηση της βιωσιμότητας!

Επίσης, μπορεί να δημιουργήσουν περαιτέρω κίνητρα για απόκρυψη αποδοχών, να αυξήσουν τη μαύρη εργασία και εν τέλει να μην επιφέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει αν θα υπερασπισθεί «κεκτημένα» συνταξιοδοτικά δικαιώματα σε βάρος των σημερινών απασχολούμενων (π.χ. στους εργαζόμενους με δελτίο παροχής υπηρεσιών). Οι επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις του αρμόδιου υπουργού για «διασφάλιση των σημερινών συντάξεων» δύσκολα υποκρύπτουν τις απώλειες των σημερινών απασχολούμενων και επόμενων γενεών συνταξιούχων. Εκτός τούτου είναι αμφίβολο αν μπορούν να τηρηθούν μετά από 2-3 χρόνια!

Άλλες δυσκολίες μπορεί να προκύψουν από την ίδια την ενοποίηση των Ταμείων, που δημιουργεί ένα γιγαντιαίο Ταμείο, τον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), στο πλαίσιο του οποίου βέβαια θα γίνουν πολλές άλλες αλλαγές. Η ανησυχία του ΓΠΒ οφείλεται κυρίως στις δυσκολίες της μετάβασης, κατά τη διάρκεια της οποίας θα πρέπει να συγχωνευτούν διαφορετικοί διοικητικοί μηχανισμοί. Το διακύβευμα είναι μεγάλο καθώς το ελληνικό ιστορικό στη διοίκηση μεγάλων «φορέων» δεν είναι ενθαρρυντικό.

*Δείτε την έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής στη δεξιά στήλη "Συνοδευτικό Υλικό".

Πηγή

UNICEF: Το ένα στα εννιά παιδιά στον κόσμο ζει σε εμπόλεμη ζώνη

Περίπου 250 εκ. παιδιά, δηλαδή το ένα στα εννιά παγκοσμίως, ζουν σε χώρες που πλήττονται από ένοπλες συρράξεις, κατήγγειλε η UNICEF, ζητώντας παράλληλα να συγκεντρωθεί ένα ποσό σχεδόν ύψους 3 δισ. δολαρίων σε ετήσια βάση για να προσφέρεται βοήθεια στα πιο ευάλωτα εξ αυτών.

«Ο αριθμός των παιδιών που πλήττονται από ανθρωπιστικές κρίσεις διεθνώς είναι απίστευτος και πολύ ανησυχητικός», τόνισε η UNICEF.

Η υπηρεσία υπολογίζει ότι θα χρειαστεί το 2016 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια (2,6 δισεκ. ευρώ) για να βοηθήσει αυτά τα παιδιά. Διευκρινίζει ότι ο προϋπολογισμός της έχει διπλασιαστεί μέσα σε τρία χρόνια καθώς οι ένοπλες συρράξεις και οι ακραίες κλιματικές συνθήκες ανάγκασαν ολοένα αυξανόμενο αριθμό παιδιών να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και εξέθεσε εκατομμύρια άλλα σε μεγάλες ελλείψεις τροφίμων, στη βία, σε ασθένειες, σε καταχρήσεις, σε απειλές για την εκπαίδευσή τους κ.ά.

«Περίπου ένα παιδί στα εννιά στον κόσμο ζει σήμερα σε εμπόλεμες ζώνες», τονίζει η UNICEF στην ανακοίνωσή της. Το 2015 τα παιδιά αυτά «κινδύνευαν δύο φορές περισσότερο να πεθάνουν από ασθένειες οι οποίες είναι στην πλειονότητά τους αντιμετωπίσιμες πριν από την ηλικία των πέντε ετών από τα παιδιά που ζουν στον υπόλοιπο κόσμο», πρόσθεσε η οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών.

Ακόμη ανέφερε ότι το ποσό που καλεί να συγκεντρωθεί φέτος θα της επιτρέψει να σπεύσει σε βοήθεια συνολικά 76 εκατομμυρίων προσώπων, περιλαμβανομένων 43 εκατομμυρίων παιδιών, σε 63 χώρες.

Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της βοήθειας — σχεδόν 1,2 δισεκ. δολάρια — αφορά τη Συρία, η οποία έχει υποστεί τεράστιες καταστροφές από τον εμφύλιο πόλεμο που διαρκεί 5 χρόνια, με 4 εκατομμύρια Σύρους να είναι πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες, εξήγησε η UNICEF.

Εξάλλου η UNICEFανέφερε ότι το ένα τέταρτο της βοήθειας που θέλει να διανείμει αφορά την εκπαίδευση των παιδιών που βρίσκονται σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, με τον στόχο ο αριθμός τους να αυξηθεί από τα 4,9 εκατομμύρια το 2015 σε 8,2 εκατομμύρια φέτος.

Είναι αποδεδειγμένο ότι «εάν ένα παιδί δεν πάει σχολείο για 5 χρόνια, μια γενιά χάνεται», δήλωσε ο Σικάντερ Χαν, ένας από τους διευθυντές της UNICEF.

Γαλλικό Πρακτορείο, Αθηναϊκό Πρακτορείο, Γενεύη, Ελβετία

Πηγή

Στο ίδιο έργο θεατές… Παράσταση αρχηγών για το Ασφαλιστικό: Δεν είναι βιώσιμο λέει ο Αλέξης

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην έναρξη της ομιλίας του στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στην Βουλή, για το Ασφαλιστικό, είπε ότι η σημερινή συζήτηση διεξάγεται με πρωτοβουλία της κυβέρνησης και υπογράμμισε ότι όλα τα κόμματα οφείλουν να πάρουν θέση σε ένα μείζον θέμα όπως αυτό της βιωσιμότητας του Ασφαλιστικού συστήματος.

Τόνισε ότι στο ερώτημα “αν οι επόμενες γενιές θα έχουν κοινωνική ασφάλιση δεν χωρούν υπεκφυγές, ούτε κρυφτό”.

Είπε ότι το Ασφαλιστικό σύστημα της χώρας δεν είναι βιώσιμο “και αν δεν πάρουμε μέτρα θα καταρρεύσει”.

Την μη βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού την απέδωσε στην “λεηλασία επί 40 χρόνια των Ταμείων από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ”, στην δημογραφική κατάσταση της χώρας, και στις “πολιτικές επιλογές στα χρόνια της κρίσης που οδήγησαν στην μείωση του ΑΕΠ κατά 25% και στην εκτόξευση του ποσοστού της ανεργίας από το 7% στο 25%”.

Η πρόταση μας δεν προβλέπει περικοπές συντάξεων

Ο πρωθυπουργός απευθυνόμενος σε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και πρωτίστως σε εκείνα που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, τα προηγούμενα χρόνια έθεσε ερωτήματα με πρώτο “αν εκτός από δημαγωγία, έχουν κάποια πρόταση να καταθέσουν εκείνοι που δημιούργησαν το πρόβλημα, λεηλάτησαν τα Ταμεία και δημιούργησαν “μαύρες τρύπες” σε αυτά στα χρόνια της κρίσης”.

“Θα στηρίξετε την συμφωνία της κυβέρνησης με τους εργοδοτικούς φορείς για αύξηση της εισφοράς τους, ή θα συμπαραταχθείτε με το ΔΝΤ και τις ιδεοληψίες του που θα οδηγήσουν σε νέες περικοπές συντάξεων, δίπλα στις 12 προηγούμενες που οι συνταξιούχοι έχουν υποστεί;” ήταν το δεύτερο ερώτημα που απηύθυνε ο κ. Τσίπρας και υπογράμμισε πως η πρόταση της κυβέρνησης δεν προβλέπει περικοπές συντάξεων.

Είμαστε ανοιχτοί στο διάλογο , δεν είμαστε σε αντιπαράθεση με τους αγρότες

Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τις βασικές αρχές και την φιλοσοφία της κυβερνητικής πρότασης για το Ασφαλιστικό και συγκεκριμένα:

-Ενιαίος φορέας κοινωνικής Ασφάλισης με θέσπιση ενιαίων κανόνων για όλους για τον υπολογισμό των εισφορών.

Στο σημείο αυτό επισήμανε ότι θα υπάρξει πρόνοια για ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, όπως οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αγρότες, με τους οποίους, όπως είπε, πρέπει να υπάρξει διάλογος.

-Θεσμοθέτηση της Εθνικής Σύνταξης για όσους έχουν τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης.

Ανέφερε ότι η Εθνική Σύνταξη θα είναι συνδεδεμένη με τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, “όσο θα αυξάνεται το ΑΕΠ, τόσο θα αυξάνεται κι αυτή”, ενώ σήμερα θα εκκινεί από τα 384 ευρώ.

Η Εθνική Σύνταξη θα δίνεται χωρίς κανένα εισοδηματικό κριτήριο και θα χρηματοδοτείται από τον Προϋπολογισμό και θα αναπροσαρμόζεται κατ’ έτος με Υπουργική Απόφαση.

-Η κύρια σύνταξη θα είναι το άθροισμα που προκύπτει από την Εθνική Σύνταξη και από αναλογική σύνταξη που εξαρτάται από τις εισφορές που έχουν καταβληθεί στο σύνολο του εργάσιμου βίου. Τον συνολικό χρόνο ασφάλισης και το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξιμων αποδοχών.

“Με το σύστημα αυτό εξασφαλίζουμε τον δημόσιο και αναδιανεμητικό χαρακτήρα του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης παρέχοντας ταυτόχρονα κίνητρα ασφάλισης και παραμονής στην εργασία” τόνισε ο πρωθυπουργός.

Κάποιοι αρνούνται τον διάλογο με την κυβέρνηση, με τον πρωθυπουργό. Είμαστε ανοιχτοί στο διάλογο , δεν είμαστε σε αντιπαράθεση με τους αγρότες δήλωσε ο πρωθυπουργός και επισήμανε πως «πράγματι υπάρχουν γκρίζες ζώνες και θα πρέπει να μπει τάξη, υπογραμμίζοντας πως οι αγρότες δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε αλλά οι μεσάζοντες που έχουν αδήλωτα υπερκέρδη».

«Αν δεν υπάρξει διάλογος, δεν υπάρχουν και λύσεις. Η κυβέρνηση είναι ανοιχτή στον διάλογο»

Την απορία του για την μη προσέλευση αγροτών στον διάλογο που τους καλεί η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, εξέφρασε ο Αλέξης Τσίπρας, κάνοντας λόγο για «πρωτοφανές γεγονός».

Αφού ο πρωθυπουργός δήλωσε από την Ολομέλεια «ανοιχτός στον διάλογο», είπε πως, ενώ στο παρελθόν το πάγιο αίτημα κατά τις κινητοποιήσεις των αγροτών ήταν να συνομιλήσουν με την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, σήμερα που τους λέμε «είναι ανοιχτές οι πόρτες» κάποιοι αρνούνται τον διάλογο με τον πρωθυπουργό. «Αν δεν υπάρξει διάλογος, δεν υπάρχουν και λύσεις» είπε ο κ. Τσίπρας, επαναλαμβάνοντας την διαβεβαίωση ότι «η κυβέρνηση είναι ανοιχτή στον διάλογο».

Στην πρότασή μας είναι να μην κοπούν περαιτέρω οι συντάξεις

“Η οικογένεια συγκράτησε την αποσάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας. Αν τα μέτρα που εφαρμόστηκαν εδώ, εφαρμόζονταν σε χώρες της Β. Ευρώπης θα είχαν διαλυθεί τα πάντα. Γι’ αυτόν τον λόγο βασική μας αρχή και βασικός προσανατολισμός στην πρότασή μας είναι να μην κοπούν περαιτέρω οι συντάξεις. Ξέρουμε ότι αυτές πηγαίνουν για τον άνεργο γιό, για τον άνεργο εγγονό” τόνισε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του.

“Η κρίση του Κοινωνικού Ασφαλιστικού Συστήματος, ενός θεμελιακού κοινωνικού πυλώνα, εντείνει την σύγκρουση των γενεών ως προς την κατανομή του παραγόμενου πλούτου και δημιουργεί μια παράδοξη κατάσταση: η αλληλεγγύη των γενεών στο παρόν να διαγκωνίζεται με την αλληλεγγύη των γενεών στο μέλλον. Μόνος τρόπος επίλυσης του παράδοξου είναι η επιστροφή στην ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας, αν αυτό δεν γίνει ότι πρόταση και να φέρουμε εμείς ή εσείς (σ σ η αντιπολίτευση) θα συζητάμε τα ίδια σε λίγα χρόνια” τόνισε ο κ. Τσίπρας, προσθέτοντας “σε συνδυασμό, όμως, η επιστροφή στην ανάπτυξη με ένα ολοκληρωμένο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης που λαμβάνει υπόψη τις αλληλεξαρτήσεις που ανέλυσα πριν.”

Ο πρωθυπουργός είπε, στην συνέχεια, απευθυνόμενος στην αντιπολίτευση, “καλούμαστε εμείς που δεν ευθυνόμαστε για τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων σας, να καθαρίσουμε τα δικά σας ‘άπλυτα’. Θα το κάνουμε αλλάζοντας δομές, επιβάλλοντας δικαιοσύνη και ισοτιμία. Σας καλούμε όμως και σας να αναλάβετε τις ευθύνες σας.”

“Αφού δεν θέλετε να βάλετε πλάτη, τουλάχιστον πείτε μας τι προτείνετε, μην αρνείστε τον διάλογο. Αφού δεν θέλετε να αναλάβετε ευθύνη, δεν θέλετε να λερώσετε τα χέρια σας με τα δικά μας ‘άπλυτα’, τουλάχιστον σταματήστε να είστε επιζήμιοι για τον τόπο, κρατήστε στοιχειωδώς μια στάση ευθύνης σε ένα μείζον θέμα, εθνικής και κοινωνικής ευθύνης, όπως είναι η βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού Συστήματος” κατέληξε, στην ομιλία του, ο πρωθυπουργός.

Πηγή

Νέο χτύπημα Βαρουφάκη: Ο Τσίπρας είχε συμφωνήσει στην απειλή μονομερούς αναδιάρθρωσης του χρέους

Στο οπλοστάσιο της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν και η δημιουργία ενός παράλληλου συστήματος πληρωμών με βάση το ευρώ επέμεινε ο Γιάνης Βαρουφάκης σε διάλεξή του στο King's College του Λονδίνου το βράδυ της Δευτέρας. Σημειώνεται ότι αναλυτές εκτιμούν ότι το παράλληλο σύστημα πληρωμών με βάση το ευρώ θα οδηγούσε νομοτελειακά στη δραχμή, παρότι ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε ότι το Grexit δεν ήταν μέρος ούτε της λαϊκής εντολής ούτε του σκεπτικού της κυβέρνησης στην οποία υπηρέτησε.

Όπως συμπλήρωσε, το βασικό όπλο της κυβέρνησης με το οποίο είχε συμφωνήσει ο Αλέξης Τσίπρας πολύ πριν την πρώτη εκλογική του νίκη ήταν η απειλή μονομερούς αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους που κατείχε η ΕΚΤ σε περίπτωση που έκλεινε τις ελληνικές τράπεζες. Επίσης, στο οπλοστάσιο της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Βαρουφάκης συμπεριέλαβε και τη δημιουργία του παράλληλου συστήματος πληρωμών. «Αν τα σχέδια αυτά υλοποιούνταν ο Ντράγκι και η Μέρκελ θα έρχονταν σε εμάς με μια έντιμη και βιώσιμη συμφωνία» υποστήριξε ο πρώην Υπουργός. 

Ο κ. Βαρουφάκης πρόσθεσε ότι η αντίδραση των εταίρων στις προτάσεις του ως Υπουργού Οικονομικών για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης ήταν «ανυπόφορη σιωπή και τοξική προπαγάνδα». 

Πηγή

Κοινοβουλευτική μάχη Τσίπρα - Μητσοτάκη για το Ασφαλιστικό

Η μονομαχία στη Βουλή μεταξύ του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του νέου πρόεδρου της ΝΔ, Κυριάκου Μητσοτάκη, στο πλαίσιο της προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το ασφαλιστικό, ξεκίνησε το απόγευμα της Τρίτης, την ώρα που η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό με τους αγρότες να είναι στους δρόμους και να κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους, τους ελεύθερους επαγγελματίες να είναι σε ετοιμοπόλεμη κατάσταση και με διαρροές των διεθνών ΜΜΕ για πιθανή έξοδο της χώρας μας από τη Σένγκεν.

Ο κ. Τσίπρας στην πρωτολογία του είπε ότι το Ασφαλιστικό σύστημα της χώρας δεν είναι βιώσιμο «και αν δεν πάρουμε μέτρα θα καταρρεύσει».

Την μη βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού την απέδωσε στην «λεηλασία επί 40 χρόνια των Ταμείων από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ», στην δημογραφική κατάσταση της χώρας, και στις «πολιτικές επιλογές στα χρόνια της κρίσης που οδήγησαν στην μείωση του ΑΕΠ κατά 25% και στην εκτόξευση του ποσοστού της ανεργίας από το 7% στο 25%».

Εθεσε δε τα εξής ερωτήματα:

«Στο ερώτημα «αν οι επόμενες γενιές θα έχουν κοινωνική ασφάλιση δεν χωρούν υπεκφυγές, ούτε κρυφτό» είπε και συνέχισε: «Θα στηρίξετε την συμφωνία της κυβέρνησης με τους εργοδοτικούς φορείς για αύξηση της εισφοράς τους, ή θα συμπαραταχθείτε με το ΔΝΤ και τις ιδεοληψίες του που θα οδηγήσουν σε νέες περικοπές συντάξεων, δίπλα στις 12 προηγούμενες που οι συνταξιούχοι έχουν υποστεί;».

Από την πλευρά του ο κ. Μητσοτάκης εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στον κ. Τσίπρα κατηγορώντας το για διχασμό και ανικανότητα λέγοντας ότι τα πρόσθετα μέτρα ύψους 1,8 δισ. ευρώ από παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό δημιουργήθηκαν από τη δική του ανικανότητα.

«Είναι σαφές ότι είστε μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης.Η πρότασή σας για το Ασφαλιστικό δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία στρεβλή εκδοχή του υπάρχοντος 3863» είπε.

Είχε προηγηθεί η πρόταση της κυβέρνησης που παρουσίασε ο πρωθυπουργός.

Η πρόταση της κυβέρνησης

Για τον κ. Τσίπρα, η πρόταση της κυβέρνησης έχει ως κριτήριο της ισονομία. Τονίζοντας:

-Προτείνουμε Ενιαίο Φορέα Ασφάλισης για όλους με ενιαίους κανόνες, με αποκλίσεις μόνο σε ειδικές περιπτώσεις όπως οι αγρότες και ελεύθεροι επαγγελματίες.

-Καθιερώνουμε την Εθνική Σύνταξη για όσους έχουν μόνο 15 χρόνια ασφάλισης. Θα δικαιούνται τη σύνταξη ακόμα και οι μακροχρόνια άνεργοι. Θα ξεκινήσει από 384 ευρώ στα 15 χρόνια ασφάλισης και θα αυξάνεται με τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Θα αναπροσαρμόζεται κατ' έτος. Δεν θα υπάρχουν εισοδηματικά κριτήρια.

-Η κατάργηση διακρίσεων σε παλαιούς και νεότερους αποκαθιστά την έννοια της δικαιοσύνης.

-Η ενοποίηση των Ταμείων θα βελτιώσει την εισπραξιμότητα πόρων.

-Ο κάθε ασφαλισμένος θα μπορεί να υπολογίσει το ύψος των αποδοχών του στη σύνταξη.

-Καμία μείωση στις κύριες συντάξεις. Αν κάποιος έχει 1.400 ευρώ σύνταξη και με το νέο υπολογισμό η σύνταξη γίνεται 

1.360 θα υπάρχει η αναπλήρωση των 40 ευρώ.

Η αντεπίθεση

«Σήμερα όλοι έχουν καταλάβει ότι έχετε αποτύχει. Κοροϊδέψατε τους Έλληνες.

Είπατε ότι το Ασφαλιστικό σύστημα της χώρας δεν είναι βιώσιμο και αν δεν πάρουμε μέτρα θα καταρρεύσει. Όταν τάζατε τη 13η σύνταξη δεν τα ξέρατε αυτά;» δήλωσε από το βήμα της Βουλής ο κ. κ.Μητσοτάκης ο οποίος προέβη σε μια αυτοκριτική λέγοντας: «Κρύψαμε βολικά αυτήν την πραγματικότητα κάτω από το χαλί. Θα χρησιμοποιήσω μία φράση του κ. Γαννίτση. Για να υπάρχει μία σταθερή λύση στο ασφαλιστικό σύστημα χρειάζεται μία νέα κοινωνική συμφωνία. Απαιτείται αναγνώριση των λαθών. Εμείς αναγνωρίσαμε τα λάθη μας, ως νέος αρχηγός δεσμεύομαι να μην κάνουμε τέτοια λάθη. Εσείς όμως; Η δική μας παράταξη δεν βοήθησε τότε, αλλά ας μην ξεχνάμε τις μεταρρυθμίσεις στις οποίες προχώρησε η Ν.Δ., τον νόμο Σιούφα, τον νόμο Πετραλιά...Και εσείς σταθήκατε απέναντι και στραγγαλίσατε οποιαδήποτε προσπάθεια για αναβάθμιση του ασφαλιστικού».

Επιπλέον σχολίασε πως η πρόταση της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία στρεβλή εκδοχή του υπάρχοντος 3863 και συνέχισε: «Η πρόταση ετεροχρονίζει το πρόβλημα, είναι πρόχειρο και πολεμά την παραγωγική Ελλάδα.

Οι προτάσεις

Για τον κ. Μητσοτάκη ένα δίκαιο σύστημα θα πρέπει να διασφαλίζει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά και να μην τιμωρεί όσους τήρησαν τις υποχρεώσεις τους,, να ενθαρρύνει την εργασία, να συμβάλει στην ενδυνάμωση της αλληλεγγύης των γενεών.

«Εμείς είχαμε συμφωνήσει στη δημιουργία τριών ταμείων. Και σε αυτήν την πρόταση ακόμα επιμένουμε».

«Δώστε κίνητρα για την ανάπτυξη του τρίτου πυλώνα, της ιδιωτικής ασφάλισης. Αλλά αυτό σας προκαλεί αλλεργία».

«Είχαμε συμφωνήσει στη δημιουργία τριών ταμείων μισθωτών, αγροτών και ελεύθερων επαγγελματιών» συνέχισε.

«Πρέπει να αναζητούν πρόσθετοι πόροι από περικοπές δαπανών. Χρησιμοποιήστε τα εργαλεία που έχετε στη διάθεσή σας για καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Εφαρμόστε τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος για τις επικουρικές

Προχωρήστε στο συμψηφισμό των οφειλόμενων εισφορών στον ΟΓΑ, για τον τελευταίο χρόνο, με τις αγροτικές επιδοτήσεις».

Δυστυχώς για εσάς και τη χώρα δεν αρκούν αυτά τα μέτρα για να κλείσει η τρύπα του 1,8 δισ. ευρώ» είπε και επεσήμανε πως «η κοινωνία δεν πρόκειται να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι για να χρηματοδοτήσει με το υστέρημα της τη διόγκωση του κομματικού κράτους του ΣΥΡΙΖΑ».

Πηγή

46ο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός

γράφει η Παναγιώτα Μπλέτα (συγγραφέας)*

Διεξάγεται κάτω από αυστηρά μέτρα ασφαλείας, το 46ο παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ στο Νταβός, στην Ελβετία.  Στο συνέδριο θα συμμετέχουν έως το Σάββατο 2.500 σύνεδροι, πρόσωπα που λαμβάνουν τις σημαντικότερες αποφάσεις στον πλανήτη, περισσότεροι από 40 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, υπουργοί, και περίπου 2.500 ηγετικά στελέχη επιχειρήσεων.

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ απέσυρε την πρόσκληση την οποία είχε στείλει στη Βόρειο Κορέα μετά την ανακοίνωσή της ότι διεξήγαγε με επιτυχία την πρώτη δοκιμή βόμβας υδρογόνου, ενώ η αντιπροσωπεία των ΗΠΑ θα είναι η μεγαλύτερη που έχει μεταβεί ποτέ στο Νταβός.

Το κυρίως θέμα του συνεδρίου είναι η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Ο όρος τέταρτη βιομηχανική επανάσταση αναφέρεται στην συγχώνευση των τεχνολογιών, ειδικά στον ψηφιακό κόσμο, η οποία έχει πολύ σημαντικές επιπτώσεις στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά συστήματα.

Πιο συγκεκριμένα θα έχει σοβαρές συνέπειες σε ότι  αφορά την ανεργία , καθώς επίσης και στη μεσαία τάξη.

Ρομπότ και τεχνολογία θα κοστίσουν 5 εκατ. θέσεις εργασίας» έως το 2020.

Στόχος είναι τα κυρίαρχα μοντέλα δημιουργίας πλούτου  να καλύψουν τις μελλοντικές τους ανάγκες, για αυτό και επιχειρείται  ένας ολοκληρωμένος μετασχηματισμός του συστήματος και όχι προσαρμογές μικρής κλίμακας πια.

Με αφορμή τους  χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης  στην Κίνα, όπως και τις κακές επιδόσεις των χωρών με αναδυόμενη οικονομία που επιβαρύνουν την αύξηση του παγκόσμιου ΑΕΠ, τις χρηματαγορές  που γνωρίζουν μια περίοδο μεγάλης μεταβλητότητας και τις τιμές του πετρελαίου και των πρώτων υλών που βρίσκονται σε πολύ χαμηλά  επίπεδα, επιχειρούν μια τεχνολογική επανάσταση η οποία μπορεί να δημιουργήσει μεν νέες ευκαιρίες για οικονομική ανάπτυξη, αλλά παράλληλα, μπορεί να οδηγήσει στην διεύρυνση της ανισότητας και στην υποβάθμιση των ανθρώπινων σχέσεων.

Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, που πατάει κυρίως πάνω στη μείωση του οριακού κόστους παραγωγής, και αυτή είναι  κυρίαρχα η διαφορά της από την Τρίτη, θα προκαλέσει πολλά ηθικά και δεοντολογικά προβλήματα σε όλες τις χώρες.

Οι παγκόσμιες εξελίξεις όμως αναδομούν την θεματική ατζέντα του Φόρουμ, καθώς βάζουν στο τραπέζι και άλλους κινδύνους όπως τη μεταναστευτική κρίση από την αυξανόμενη επιρροή του Ισλαμικού Κράτους, τις εκλογές στις ΗΠΑ και την ενδεχόμενη έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαική Ένωση , με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος το 2017.

Σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τις οικονομικές συνέπειες από την αύξηση των μεταναστευτικών ροών στην Ευρώπη -The Refugee Surge in Europe: Economic Challenges, το δημοσιονομικό κόστος της Ελλάδας, το 2015, για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, ανήλθε  στο 0,17% του ΑΕΠ (περίπου 300 εκατ. ευρώ) Ελλάδας.

Το μεγαλύτερο δημοσιονομικό κόστος το 2015 είχαν η Σουηδία (0,5% του ΑΕΠ) και η Δανία (0,47%), σύμφωνα με την έκθεση, ενώ λίγο υψηλότερες από της Ελλάδας ήταν οι δαπάνες της Γερμανίας και της Ιταλίας (0,20% του ΑΕΠ και στις δύο χώρες) καθώς και της Ολλανδίας (0,18% του ΑΕΠ). Αντίθετα, πολύ χαμηλές είναι οι δαπάνες της Ισπανίας, μόλις 0,006% του ΑΕΠ της.

Η έκθεση εκτιμά επίσης, ότι το βραχυπρόθεσμο κόστος για τη φροντίδα των αιτούντων άσυλο κατά το 2016, μπορεί να είναι σημαντικό σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες.

Πιο συγκεκριμένα το ΔΝΤ υπολογίζει ότι η μέση σταθμισμένη (με βάση το ΑΕΠ) δαπάνη για τους προϋπολογισμούς των χωρών της ΕΕ μπορεί να αυξηθεί κατά 0,05% του ΑΕΠ το 2016 σε σχέση με το 2015 και κατά 0,1% του ΑΕΠ το 2016 σε σχέση με το 2014. Στην Αυστρία, οι δαπάνες εκτιμάται ότι θα φθάσουν το 0,31% του ΑΕΠ το 2016, στη Φινλανδία το 0,37% του ΑΕΠ, στη Δανία στο 0,57% του ΑΕΠ και στη Σουηδία το 1% του ΑΕΠ. Στη Γερμανία, οι δαπάνες θα φθάσουν το 2016 στο 0,24% του ΑΕΠ, όσο και στην Ιταλία, ενώ στην Ολλανδία θα είναι λίγο μικρότερες (0,23% του ΑΕΠ).

Μόνο ένα μικρό μέρος του άμεσου δημοσιονομικού κόστους καλύπτεται όμως από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, αναφέρει η έκθεση. Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε την αύξηση το 2015-16 κατά 1,7 δισ. ευρώ στα 9,2 δισ. ευρώ των πόρων του προϋπολογισμού της ΕΕ που θα δίνονται για το προσφυγικό, με την ανακατανομή πόρων από άλλα κονδύλια του προϋπολογισμού.

Όσο για το ανθρώπινο κόστος, δεν έχει έχουν ακόμη προβλεφθεί κονδύλια από το ΔΝΤ ούτε καν για την διεξαγωγή τέτοιου είδους έρευνας...

Η μεταναστευτική κρίση  αποτελεί  ένα πρόβλημα κυρίαρχα ιδεολογικό, όπως και τα προβλήματα που έχουν προκύψει από την άσκηση της πολιτικής λιτότητας στην Ευρώπη.

Η έξοδος της Βρετανίας από την Ευρωπαική Ένωση, όπως πιθανότατα και άλλων χωρών , αποτελούν απλά συνέπειες της ελλειμματικής ιδεολογικής προσέγγισης  στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, σε συνάρτηση με τις παρακμάζουσες αξίες για την ανθρώπινη ζωή , ιδιωτικότητα, ιδιοκτησία ατομικών και εθνικών συλλογικοτήτων.  

Οι κρίσεις που απειλούν την ανθρωπότητα, είναι μεγάλες και πραγματικά αμφιβάλω αν θα αποτελέσουν αυτές το πραγματικό αντικείμενο συζήτησης στην οργανωμένη φιέστα του Νταβός , που στόχο έχει να προωθεί κυρίως οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα.

Για αυτό και δικαιολογημένα τα μέτρα ασφαλείας...

*Η Παναγιώτα Μπλέτα γεννήθηκε στην Λακωνία ενώ μεγάλωσε στο Χαλάνδρι. Σπούδασε στη Νέα Υόρκη: 

ΜΒΑ - Μεταπτυχιακός τίτλος στη Διοίκηση και Οργάνωση Επιχειρήσεων, New York Institute of Technology BSc Marketing-Management - Πτυχίο στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων και Marketing, City University of New York

Δραστηριοποιήθηκε έντονα στο χώρο της Τοπικής αυτοδιοίκησης όπου και διακρίθηκε:

Αντιδήμαρχος Χαλανδρίου - Πρόεδρος των Δημοτικών Επιχειρήσεων Πολιτισμού και Ανάπτυξης...

 

Xώρα και κυβέρνηση σαν φλιπεράκι

Δεδομένων των συνθηκών, η εικόνα του θυμωμένου Πρωθυπουργού που βάλλει κατά πάντων δεν δείχνει, απλώς, παράταιρη με τη συνολική εικόνα. Δείχνει εξωφρενική, έξω από τη λογική

γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

O Γιάννης Μουζάλας δήλωσε ότι ο βέλγος υπουργός Εσωτερικών πρότεινε να δημιουργηθεί στην Ελλάδα ένα στρατόπεδο για τη φιλοξενία 400.000 προσφύγων. Βέβαια, όταν έχεις να κάνεις με τόσους ανθρώπους δεν μιλάς για στρατόπεδο, αλλά για πόλη. Κάτι λιγότερο από τη μισή Θεσσαλονίκη. Η Κρήτη, ας πούμε, έχει πληθυσμό 600.000 ανθρώπων. Είναι σαν να λες ότι θα σπείρεις λυόμενα και αντίσκηνα στον θεσσαλικό κάμπο. Βλακώδες, αλλά ακούστηκε.

Οι Financial Times προτείνουν στην Ευρώπη να μας πληρώσει διατροφή για τους πρόσφυγες. Να τους κρατήσουμε εδώ και να τους ταϊζουμε από την μείωση του χρέους μας. Αυτά, βέβαια, δεν γράφονται στην τύχη. Πρόκειται για ιδέες που πέφτουν στο τραπέζι και επιδεικνύονται προκειμένου να μετρηθούν αντιδράσεις.

Υπάρχει θέμα Σένγκεν; Ασφαλώς και υπάρχει, παρά τα καθησυχαστικά του Αβραμόπουλου. Περιέργως δε, αυτό αξιολογείται χαλαρά στην Αθήνα όπου ορισμένοι αντιτείνουν, ηλιθιωδώς, ότι η Ελλάδα δεν έχει χερσαία σύνορα με την Ευρώπη, άρα ο αποκλεισμός μας από τη ζώνη ελεύθερης διακίνησης θα επισύρει μικρές συνέπειες. Πρόκειται, φυσικά, για επιχείρημα που δεν διατηρεί καμία σχέση με την πραγματικότητα. Εξοδος από τη Σένγκεν συνεπάγεται και απομάκρυνση από τον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Πέρα από το πλήγμα στον τουρισμό, το κύρος της χώρας θα υποστεί άλλη μία υποβάθμιση.

Εκτός, λοιπόν, από τις φωτογραφίες του Τσίπρα στη Λέσβο και τα συνθήματα περί αλληλεγγύης, οι ροές προσφύγων και μεταναστών αρχίζουν πλέον και τυλίγονται πιεστικά γύρω από τη χώρα. Τι θα μπορούσε να κάνει τώρα η κυβέρνηση; Ισως πια είναι αργά. Ισως πάλι να μην μπορεί να κάνει και πολλά.

Την ώρα που τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου υποδέχονται χιλιάδες πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες, οι λεωφόροι της πρωτεύουσας και το εθνικό οδικό δίκτυο κλείνουν από τις αντιδράσεις για το Ασφαλιστικό. Η κυβέρνηση καλείται να εφαρμόσει το επαχθέστερο των μνημονίων στο σώμα μίας ταλαιπωρημένης, θυμωμένης και, εν πολλοίς, προδομένης κοινωνίας.

Η κυβέρνηση θυμίζει φλίπερ με δύο μπίλιες και ισχυρές αναταράξεις, έτοιμο για tilt –ξέρετε, το σημείο που το μηχάνημα «παγώνει» και ο παίκτης χάνει μπίλιες και παιχνίδι

Η χώρα πιέζεται. Από το εξωτερικό και στο εσωτερικό της. Και εδώ έρχεται το ερώτημα των πολλών δισεκατομμυρίων. Μπορεί η κυβέρνηση να το διαχειριστεί όλο αυτό; Κοινώς, είναι σε θέση να διαχειριστεί το προσφυγικό, να μεταρρυθμίσει το Ασφαλιστικό και να φτάσει στην αξιολόγηση πριν το Πάσχα, διαφυλάσσοντας την κοινωνική συνοχή; Ας μη δουλευόμαστε μεταξύ μας. Τόσο το εύρος και η σύνθεση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, όσο και η διαχειριστική επάρκεια της κυβέρνησης, δεν μπορούν να διεκδικήσουν θετικές απαντήσεις. Η κυβέρνηση θυμίζει φλίπερ με δύο μπίλιες και ισχυρές αναταράξεις, έτοιμο για tilt –ξέρετε, το σημείο που το μηχάνημα «παγώνει» και ο παίκτης χάνει μπίλιες και παιχνίδι.

Δεδομένων των συνθηκών, η εικόνα του θυμωμένου Πρωθυπουργού που βάλλει κατά πάντων δεν δείχνει, απλώς, παράταιρη με τη συνολική προβολή. Δείχνει εξωφρενική, έξω από τη λογική. Η περιδίνηση προκαλεί ναυτία στη χώρα και όμως ο Πρωθυπουργός αρχίζει τις ανάποδες στροφές. Ο κ. Τσίπρας πάει να δημιουργήσει διχαστικές συσπειρώσεις, ενώ οι συνθήκες που διαμορφώνονται είναι ο ακριβής ορισμός του πλαισίου εντός του οποίου προσπαθείς να καλλιεργήσεις συναίνεση. Η πολιτική λογική αλλά και το ένστικτο της εθνικής αυτοσυντήρησης έπρεπε να καλούν τον πρωθυπουργό στο τραπέζι της συνεννόησης. Αν μη τι άλλο, μία πρωτοβουλία υπέρ της συναίνεσης θα προκαλούσε αμηχανία στην αντιπολίτευση, ίσως και διαλυτικά αντανακλαστικά σε ένα κομμάτι της. Οχι. Η ηγετική ομάδα του Μαξίμου επιμένει να αποκλείει τη συνεργασία με τις «δυνάμεις της διαπλοκής», προσθέτοντας στο δημόσιο λόγο περισσότερα σημεία πόλωσης. Λογικό, αφού πρωτίστως δίνει τη μάχη για τη δική της επιβίωση. Απλώνει συρματόπλεγμα, σκάβει χαράκωμα για να περιφρουρήσει την ιδιοκτησιακή σχέση με το κράτος και την εξουσία. Ετσι έκαναν όλοι, καμία αντίρρηση. Ομως τώρα το νερό έχει φτάσει ως το λαιμό.

Φιέστα άσ’ τα!

Του Στάθη

Και αίφνης ο κ. Κατρούγκαλος φαίνεται διατεθειμένος να προχωρήσει σε βελτιώσεις στο προσχέδιο για το Ασφαλιστικό. Και τίθεται το ερώτημα: ήταν ανάγκη να γίνει της μουρλής, για να αντιληφθεί ο κ. Κατρούγκαλος ότι υπάρχουν βελτιώσιμα σημεία; - γιατί δεν περιείχε αυτές τις «βελτιώσεις» το προσχέδιο ευθύς εξαρχής; Πρόκειται για ένα λογικό ερώτημα, και τα λογικά ερωτήματα δεν ενδείκνυται να τίθενται αυτήν την εποχή.

Ενα δεύτερο -λογικό κι αυτό- ερώτημα αφορά στο αν οι βελτιώσεις είναιικανοποιητικές - σ’ αυτό όμως θα απαντήσουν οι ενδιαφερόμενοι. Και το τρίτον, όχι ερώτημα, αλλά διαπίστωση είναι, ότι όλα αυτά τυγχάνουν ζατρίκιον εν ου παικτοίς. «Στη Ρώμη θα ληφθούν οι αποφάσεις», το Βερολίνο θα αποφανθεί ποιος ζει και ποιος πεθαίνει με το νέο Ασφαλιστικό (και το εργασιακό, τα κόκκινα δάνεια, τη δημοσιονομική πολιτική, τις ιδιωτικοποιήσεις) - και όλα εκείνα για

τα οποία ομίλησε με τόσην περηφάνια ο κ. Τσίπρας κατά τον πανηγυρικό του για το ένα έτος διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο επικεφαλής της Αριστεράς που γονάτισε μιλούσε και μιλούσε για να μην πει τίποτα: για τον ΕΝΦΙΑ που δεν κατήργησε, για τον μισθό που δεν ανέβασε στα 751 ευρώ, για τη 13η σύνταξη που δεν επανέφερε - περσινά

ξινά σταφύλια, θα έλεγε κανείς. Νέα δεινά πιο ζοφερά και ζέοντα έχουν ενσκήψει, πλην όμως ούτε για αυτά ομίλησε ο κ. Τσίπρας, μάλλον για να μη χαλάσει το πανηγυρικό κλίμα της γιορτής, έτσι όπως το εξέφραζε η κυρία Τζάκρησκληρίζοντας σαν μικρή χαρούμενη μαζορέτα χιπ-χιπ και ουράάά κάθε φορά που άκουγε τη λέξη Αριστερά.

Ηταν μια σεμνή γιορτή, στην οποίαν παρέστησαν και χαιρέτισαν αδελφά κόμματα, όπως η COSCO, η Fraport, η Ζήμενς και άλλα, αν και η παρουσία του ενθουσιώδους πλήθους δεν παρέπεμπε τόσον σε αριστερούς, όσον σε τσικό του ΠΑΣΟΚ. Κι όταν λέμε πλήθος, αν συνυπολογίσουμε και το σόι του κ. Σχινά-Παπαδόπουλου, εννοούμε πλήθος μέγα. Και με μέγα πάθος,

βάραγε ο κ. Σόιμπλε τα νταούλια, ενώ χόρευαν στον ρυθμό τους οι κόκκινες σημαίες μεσίστιες για την απουσία του κ. Στουρνάρα (ο άνθρωπος ήταν χρεωμένος να φυλάει το Νομισματοκοπείο).

Προσωπικώς συγκινήθηκα ενθυμούμενος την ευφορία του λαού για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον περασμένο Γενάρη, που σύντομα μετατράπηκε σε εφορία με επικεφαλής το Τρύφων - να λογαριάζει: τις εστί πλούσιος; ένα κι ένα κάνουν τρία, συν οκτώ ίσον εξήντα πέντε! Οσον πήρε και το «όχι» στο δημοψήφισμα, 65%! Οσον επίσης πληρώνει φόρους και εισφορές ένας πάμπλουτος που βγάζει 18.000 ευρώ τον χρόνο - είτε αγρότης, είτε δικηγόρος, αρκεί να μην είναι αεριτζής του τζόγου -  αυτοί δεν πληρώνουν τίποτα. Οντως, ήταν μια ωραία γιορτή και εξ όλων πιο θαυμαστό ήταν το σθένος του κ. Τσίπρα να λέει ψέματα. Δεν ξέρω εσείς, αλλά η αφεντιά μου όταν μου λένε ψέματα κατάμουτρα κλονίζομαι. Ακουγα τον κ. Τσίπρα και σκεφτόμουν ότι ίσως δεν θα χάσω το σπίτι μου, ότι σε τρεις μήνες το πολύ θα βλέπω ξανά τη ζωή με αισιόδοξο πνεύμα, ότι θα ’χουν φύγει οι Γερμανοί και μαζί τους θα έχουν πάει στον αγύριστο οι ομαδικές απολύσεις, ότι

θα μείνει το τέταρτο ράιχ μπουκάλα με το τέταρτο μνημόνιο στο χέρι! Ω, ναι! είναι αλήθεια, όταν ο κ. Τσίπρας μου λέει ψέματα κατάμουτρα, το δικό μου χρέος απέναντι στη Γερμανία γίνεται βιώσιμο, ενώ το χρέος της Γερμανίας απέναντι σε μένα (και το αδιόριστο σόι μου) γίνεται άφαντο.

Μεγάλη υπόθεση η αλήθεια, σύντροφοι. Η αλήθεια είναι επαναστατική έλεγε ο Λένιν, το αληθινό είναι εθνικό έλεγε ο Σολωμός, η αλήθεια είναι ότι λέμε και καμιά κουβέντα για να περνάει η ώρα, λέει ο κ. Τσίπρας. Συνεπώς μεγάλο το δίκιο του, όταν ερωτά τη Δεξιά: «με ποιον είναι; με τα μπλόκα ή με το ΔΝΤ;». Οχι! Με τα μπλόκα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και με το ΔΝΤ η Δεξιά. Αυτή είναι η κανονικότητα! Για αυτό κι εγώ

διαδηλώνω στα μπλόκα για να στηρίξω τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τα μπλόκα. Τα οποία στηρίζουν τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με το ΔΝΤ. Τόσον απλό, και απορώ τι δεν καταλαβαίνετε, ανόητοι.

Βεβαίως να εξηγούμεθα! όταν σας λέω «ανόητους», δεν θέλω να σας προσβάλλω. Θέλω να σας αναβαθμίσω, όπως αναβάθμισε την Ελλάδα η Standardand Poor’s: από ημικατεστραμμένη σε μισοκατεστραμμένη. Δεν είναι αυτό μια επιτυχία; Αδικο λοιπόν έχει ο κ. Τσίπρας, όταν θέλει να σκίσει το τρίτο μνημόνιο, για να μπούμε στο τέταρτο;..

Οπως και να ’χει, το μόνον πρόβλημα που έχω όταν προσπαθώ να σας κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου είναι ότι η Τρόικα μου κόβει ένα-ένα τα δάχτυλα.

FT: Το ελληνικό χρέος «κλειδί» για λύση στην προσφυγική κρίση

Η Ε.Ε. έχει αντιμετωπίσει δύο μεγάλες κρίσεις το τελευταίο εξάμηνο. Η μία αφορά το ευρώ και η άλλη το προσφυγικό. Από σύμπτωση, οι ίδιες δύο χώρες βρίσκονται στο επίκεντρο και των δύο προβλημάτων, η Ελλάδα και η Γερμανία.

Το περασμένο καλοκαίρι, η Γερμανία έφτασε πολύ κοντά στο να διώξει την Ελλάδα από το ευρώ, αντί να συμφωνήσει σε νέο δάνειο δισεκατομμυρίων ευρώ προς την ελληνική κυβέρνηση. Τώρα, η Γερμανία παραπαίει από το βάρος της έλευσης πάνω από 1 εκατ. προσφύγων, οι περισσότεροι εκ των οποίων πέρασαν στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας.

Έφτασε η ώρα να σκεφτούμε δημιουργικά πως τα δύο προβλήματα μπορούν να συνδυαστούν σε ένα διπλωματικό πακέτο που θα βοηθάει και τις δύο χώρες. Το γενικό περίγραμμα της συμφωνίας θα είναι απλό, γράφει ο Gideon Rachman σε σημερινό του άρθρο στους Financial Times.

Η Ελλάδα θα συμφωνήσει να σφραγίσει τα βόρεια σύνορα της με την βοήθεια της Ε.Ε., διακόπτοντας την ροή μεταναστών στην βόρεια Ευρώπη. Σε αντάλλαγμα, η Γερμανία θα συμφωνήσει σε μια μεγάλη διαγραφή του ελληνικού χρέους, καθώς και σε άμεση οικονομική βοήθεια για την διαχείριση της τρέχουσας κρίσης. Οι πρόσφυγες που θα καταφθάνουν στην Ελλάδα θα φιλοξενούνται στα ελληνικά νησιά, σε καταυλισμούς προσφύγων υπό την διαχείριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα επιστρέφουν στην Συρία (ή όπου αλλού πηγαίνουν) μόλις αποκατασταθεί η ειρήνη.

Το σχέδιο αυτό φαίνεται ακραίο. Αλλά πτυχές του μπορεί να έχουν ήδη αρχίσει διστακτικά να προωθούνται. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, αξιωματούχοι της Ε.Ε. εξετάζουν την «περίφραξη» της Ελλάδας με το κλείσιμο των συνόρων ανάμεσα στην Ελλάδα και στην ΠΓΔΜ, που είναι το βασικό μονοπάτι προς τα βόρεια.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα των Financial Times, το σχέδιο αυτό «φέρεται να έχει την στήριξη του Βερολίνου». Η λήψη μέτρων μπορεί να γίνει σχετικά γρήγορα. Την περασμένη εβδομάδα, ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε, ανέφερε ότι η Ε.Ε. πρέπει να ανακτήσει τον έλεγχο του προσφυγικού προβλήματος «μέσα στις επόμενες έξι με οκτώ εβδομάδες», προσθέτοντας: «Δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε πλέον σε αυτά τα νούμερα».

Με μια πρώτη εκτίμηση, οποιαδήποτε ιδέα της συγκέντρωσης των προσφύγων στην Ελλάδα ακούγεται ριψοκίνδυνη.

Χωρίς καλή διαχείριση, θα μπορούσε να αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένους πρόσφυγες σε μια χώρα 11 εκατομμυρίων η οποία είναι αντιμέτωπη με ανεργία 25% και ένα εθνικό χρέος που πλησιάζει το 180% του ΑΕΠ. 

Αλλά το τεράστιο χρέος της Ελλάδας μπορεί τελικά να είναι το κλειδί για την λύση του προβλήματος. Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, έχει επιμείνει επανειλημμένα ότι τα χρέη της χώρας πνίγουν την οικονομία. Η Γερμανία, που είναι ο μεγαλύτερος δανειστής της Ελλάδας, έχει επιμείνει επανειλημμένα ότι τα γερμανικά δάνεια στην Αθήνα πρέπει τελικά να αποπληρωθούν. Αλλά η προσφυγική κρίση έχει δημιουργήσει ένα πιο άμεσο πρόβλημα για τους Γερμανούς φορολογουμένους από το σχετικά αφηρημένο ερώτημα για το πότε η Ελλάδα θα αποπληρώσει τα χρέη της.

Αν οι Έλληνες εμφανίζονταν να κάνουν μια μεγάλη χάρη στους Γερμανούς με τον περιορισμό των προσφυγικών ροών, θα ήταν πολύ πιο εύκολο για την Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ να υποστηρίξει στους ψηφοφόρους της μια πρόταση για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Και μόλις έκαναν την πρώτη κίνηση οι Γερμανοί, θα ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι πιστωτές της Ελλάδας. 

Η συμφωνία θα ήταν ελκυστική και για την Ελλάδα. Θα προσέφερε μια οριστική ανακούφιση από τα χρέη, με αντάλλαγμα έναν προσωρινό ρόλο ως το βασικό κέντρο υποδοχής της Ε.Ε. για τους πρόσφυγες. Η Ε.Ε. θα μπορούσε επίσης να αναλάβει το βάρος της χρηματοδότησης και της διαχείρισης των προσφυγικών κέντρων στο ελληνικό έδαφος, που θα μπορούσαν να προσφέρουν προστασία και εκπαίδευση για τα παιδιά και ευκαιρίες απασχόλησης για τους ενήλικες.

Ορισμένοι θα αντιτείνουν πως θα ήταν ανήθικο ή παράνομο για την Ευρώπη να αλλάξει το τρέχον σύστημα για το άσυλο. Αλλά το σύστημα αυτό βρίσκεται ούτως ή άλλως στα πρόθυρα της κατάρρευσης και θρέφει την άνοδο των ακραίων πολιτικών δυνάμεων εντός της Ε.Ε. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αισθάνονται συμπόνοια για τους πρόσφυγες που φοβούνται ότι θα χάσουν τις ζωές τους αλλά ανησυχούν για ένα ανεξέλεγκτο κύμα μετανάστευσης από την Μέση Ανατολή.

Οπότε είναι κρίσιμο να σπάσει η σύνδεση ανάμεσα στην προσωρινή προστασία από τον πόλεμο και την προσφορά μόνιμης μετανάστευσης στην Ε.Ε. Μόλις η σύνδεση αυτή σπάσει, η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη θα καθησυχαστεί. Και ενώ οι άνθρωποι που κινδυνεύουν θα συνεχίσουν να δέχονται προστασία εντός της Ευρώπης, το κλείσιμο της πορείας προς την Γερμανία θα αποδυναμώσει τον βασικό παράγοντα έλξης για τους οικονομικούς μετανάστες.

Ένα μοντέλο που θα μπορούσαν να σκεφτούν οι Ευρωπαίοι είναι οι καταυλισμοί που δημιουργήθηκαν για εκατομμύρια εκπατρισμένους στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προσέφεραν καταφύγιο και βοήθησαν οικογένειες να ξαναενωθούν. Πολύ εκπατρισμένοι επανεγκαταστάθηκαν σε τρίτες χώρες, λόγω της αλλαγής των συνόρων. Αλλά η καλύτερη επιλογή ήταν πάντοτε η επιστροφή των προσφύγων στις χώρες τους.

Όσο ζοφερή και αν είναι η σημερινή κατάσταση στην Μέση Ανατολή, δεν είναι τόσο χαοτική όσο στην μεταπολεμική Ευρώπη, που κάνει πιο ρεαλιστική την ιδέα ότι θα επιστρέψουν κάποια στιγμή στο σπίτι τους οι Σύροι, Ιρακινοί και άλλοι πρόσφυγες. Το έργο της ανοικοδόμησης της Συρίας, μετά τον πόλεμο, θα είναι πολύ πιο εύκολο αν η μεσαία τάξη της χώρας δεν έχει στο μεταξύ εγκατασταθεί εντός της Ε.Ε. Ο επαναπατρισμός των Σύρων προσφύγων θα έχει καθοριστική σημασία στο να αποκτήσει και πάλι μέλλον η χώρα.

Φυσικά υπάρχει ο κίνδυνος ότι ο πόλεμος θα συνεχιστεί και ότι τα «προσωρινά» προσφυγικά κέντρα θα γίνουν μόνιμα, όπως συνέβη και στην Παλαιστίνη. Αλλά, αν σε λίγα χρόνια, υπάρχουν μικρές πιθανότητες να επιστρέψουν σπίτι τους οι Σύροι, τότε το καθεστώς όσων ζουν στους καταυλισμούς προσφύγων της Ε.Ε. μπορεί να επανεξεταστεί. Τουλάχιστον μια επανεξέταση θα μπορούσε να γίνει με ομαλό και οργανωμένο τρόπο και όχι στην σημερινή χαοτική ατμόσφαιρα.

Είμαι βέβαιος πως μια σοβαρή εξέταση μιας συμφωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Γερμανία για επίλυση του προβλήματος του χρέος με αντάλλαγμα το προσφυγικό θα εμφάνιζε μια σειρά από πρακτικά, ηθικά και νομικά προβλήματα.

Αλλά δεν έχω ακούσει ακόμα κάποια καλύτερη ιδέα.

Πηγή

Πως η Ελλάδα μπορεί να εφαρμόζει όχι ένα αλλά τρία μνημόνια

του Τάσου Δασόπουλου

Σε σταυροδρόμι θα βάλει την ελληνική οικονομία η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος, αφού η επιτυχής ολοκλήρωσή της θα φέρει την Ελλάδα από το ένα μνημόνιο που εφαρμόζει αυτήν την στιγμή - μετά και την συμφωνία για το χρέος - να εφαρμόζει τρία.

Το τρίτο μνημόνιο του καλοκαιριού παρουσιάζει ήδη σημαντικές δυσκολίες αφού περιέχει μια ασφαλιστική μεταρρύθμιση που έχει ήδη ξεσηκώσει σωρεία αντιδράσεων και ένα φορολογικό που θα δημιουργήσει επίσης εντάσεις τους επόμενους μήνες.

Ο διοικητής της ΤτΕ κ. Γιάννης Στουρνάρας, αλλά και ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας επεσήμαναν ότι η αξιολόγηση που θα ξεκινήσει μέσα στην εβδομάδα θα πρέπει να τελειώσει το συντομότερο, δίνοντας ο καθένας βάσιμα επιχειρήματα.

Η ερώτηση είναι ποια θα είναι η επόμενη μέρα της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης και της λύσης που οι Ευρωπαίοι εταίροι μας υπόσχονται να δώσουν για το ελληνικό χρέος. Από το σημείο αυτό και πέρα ο έλεγχος και η αυστηρή εποπτεία θα αρχίζουν να μεγεθύνονται με γεωμετρική κλίμακα.

Αν το ΔΝΤ αποφασίσει ότι θα συμμετέχει εκτός από επόπτης και ως χρηματοδότης του προγράμματος, τότε η Ελλάδα θα αναγκαστεί να υπογράψει μια δεύτερη συμφωνία με συγκεκριμένες υποχρεώσεις σε αντικατάσταση του μνημονίου που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση το 2012 και το οποίο τυπικά λήγει στο τέλος Μαρτίου.

Συνεπώς μέσα στο καλοκαίρι, όπως υπολογίζει το Ταμείο, αν όλα πάνε καλά η Ελλάδα θα έχει υπογράψει άλλη μια συμφωνία περίπου ένα χρόνο μετά το μνημόνιο ΙΙΙ. Το μνημόνιο αυτό θα υπογραφεί ακόμη και αν το ταμείο δεν θελήσει να βάλει χρήματα για να αντικατασταθεί το τρέχον πρόγραμμα. Το πρόβλημα όμως δεν σταματά εδώ.

Η λύση για το χρέος, σύμφωνα με τις δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων, δεν θα είναι άμεση ή άμεσα ορατή. Ακόμη και αν υπάρξει μείωση των επιτοκίων δανεισμού, η Ελλάδα δεν θα έχει δημοσιονομικό όφελος από μια ελάφρυνση πριν από το 2022. Τότε λήγει η περίοδος χάριτος των πρώτων δανείων από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει τοκοχρεολύσια 33, 3 δισ. ευρώ από τα οποία τα 25.5 δισ. ευρώ θα είναι τόκοι.

Η λύση αυτή θα βασιστεί σε δέσμευση από την ελληνική πλευρά ότι θα διατηρεί υψηλά πλεονάσματα σε βάθος χρόνου, ώστε το χρέος να μειώνεται με προσπάθεια και της Ελλάδας και όχι μόνο των εταίρων. Η υποχρέωση αυτή από μόνη της συνιστά ένα δύσκολο δημοσιονομικό κανόνα, ο οποίος θα συνεχίσει την περιοριστική δημοσιονομική και τα επόμενα χρόνια.

Επίσης, θεωρείται σίγουρο ότι θα συνδεθεί και με τους στόχους του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και ειδικά στην κατανομή των εσόδων που θα έρχονται από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας. Μπορεί να μην ονομαστεί επίσημα «μνημόνιο», αλλά στην ουσία θα λειτουργεί όπως και τα μνημόνια.

Το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά θα συμφωνηθούν ενόσω η Ελλάδα βρίσκεται ήδη σε μνημόνιο με συγκεκριμένα μέτρα που θα πρέπει να υλοποιήσει. Συνεπώς εκτός από την δυσκολία να υλοποιήσει το… ένα μνημόνιο, τελικά θα πρέπει να «τρέξει» τρία.

FAZ: Η απομυθοποίηση του Τσίπρα

«Η απομυθοποίηση του Τσίπρα» είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος της Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Η εφημερίδα σημειώνει με αφορμή τις πρόσφατες κινητοποιήσεις των εργαζομένων και των αγροτών: «Οι διαδηλώσεις καταδεικνύουν τα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ. Η ιδεολογία της ριζοσπαστικής αριστεράς προέτασσε την εκπροσώπηση των συμφερόντων των φτωχών, των αδικημένων και κυρίως των θυμάτων της πολιτικής εξυγίανσης. Τώρα διαμαρτύρονται αυτοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, με την ελπίδα να περισώσουν μερικά παλιά προνόμια».

Και η εφημερίδα συνεχίζει λίγο παρακάτω: «Τώρα η κυβέρνηση θέλει να χρησιμοποιήσει τα πιο συμβατικά από όλα τα εργαλεία για να κατευνάσει τους υποστηρικτές της: σκοπεύει να δημιουργήσει 11.000 νέες θέσεις εργασίας στο δημόσιο.

Η κυβέρνηση δείχνει με αυτόν τον τρόπο ότι δεν έχει καινούργιες ιδέες, ενώ την ίδια ώρα στην αντιπολίτευση ξεκίνησε η ανανέωση. Εξελέγη ο φιλελεύθερος Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος δεν ήταν φαβορί, νέος πρόεδρος του κόμματος και θέλει ακόμα περισσότερες μεταρρυθμίσεις από ό,τι οι δανειστές της Ελλάδας. Στις δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει τώρα μεγαλύτερα ποσοστά σε σύγκριση με τον κάποτε ιδεολόγο Αλέξη Τσίπρα».

Πηγή