Και με τον Βελουχιώτη και με τον Φρίντμαν δε γίνεται

Ο υπουργός Έργων και Περιβάλλοντος δεν κρύβει το κάδρο με τη φωτογραφία του Άρη, που λέει ότι τον εμπνέει. Ταυτόχρονα, δεν κρύβει τις υπογραφές που έχει βάλει για την από- κρατικοποίηση μεγάλων επιχειρήσεων δημοσίου συμφέροντος. Αυτά, όμως, που έχει υπογράψει μαζί με όλους τους ομοϊδεάτες του όχι απλώς θα έστελναν τον Άρη σε νέα αυτοκτονία, αλλά οδηγούν τη χώρα υποχρεωτικά σ αυτό που έχουν αποφασίσει η ΕΕ, η Γερμανία, το ΔΝΤ, οι ΗΠΑ. Κι αυτό λέγεται καπιταλισμός ηλίθιοι, όχι κομμουνισμός!

Την απλή αυτή ανάλυση τη χρωστάω στην τωρινή δήλωση Σπίρτζη για την «από- ιδιωτικοποίηση (!) των λεωφορείων της Θεσσαλονίκης», όπως την είπε, προφανώς γιατί η λέξη κρατικοποίηση του κάνει κάτι σε κακό!

Είπε ο θαυμαστής του Άρη συγκεκριμένα: «Η απο-ιδιωτικοποίηση είναι ο ακριβώς αντίθετος όρος από την απο-κρατικοποίηση. Σημαίνει την απαλλαγή από κρίσιμους τομείς της κοινωνικής πολιτικής και στρατηγικούς τομείς της εθνικής οικονομίας κρατικοδίαιτων ολιγοπωλίων και μονοπωλίων».

Ίσως δεν έχουμε διαβάσει εμείς καλά, αλλά η εκφρασμένη με μαχητικότητα πολιτική που αποβλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η διατήρηση του κρατικού ελέγχου στις «κρίσιμες επιχειρήσεις κοινωνικού και οικονομικού ενδιαφέροντος». Δηλαδή, κρατικοδίαιτα μονοπώλια σαν τα λεωφορεία της Θεσσαλονίκης και ολιγοπώλια σαν τη ΔΕΗ!

Γι αυτό τον τελικό πολιτικό στόχο γίνονται όλες οι υποχωρήσεις μπροστά στις απαιτήσεις των δανειστών, όπως βεβαιώνουν όλα τα ούλτρα αριστερά στελέχη της κυβέρνησης, μεταξύ των οποίων και ο πρωθυπουργός, αλλά και ο κ. Σπίρτζης στις δηλώσεις του για τον ΟΑΣ Θεσσαλονίκης:

«Ούτε έχουμε αλλάξει, ούτε έχουμε παραδοθεί. Όπου μπορούμε ασκούμε πολιτικές σύμφωνες με την δική μας αντίληψη, με τις δικές μας προτάσεις. Ο ΟΑΣΘ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα», είπε ο υπουργός. Κοιτάζοντας περήφανα το κάδρο με τη φωτογραφία του Άρη προφανώς.

Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν έχει αλλάξει περισσότερο από όσο τα μέλη της κυβέρνησης και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση μ αυτά που έλεγαν και υπόσχονταν και πίστευαν πρίν από 2 χρόνια. Και δεν θα ξοδέψω ούτε αράδα για να επιχειρηματολογήσω επί του αν η Γή γυρίζει γύρω από τον ήλιο.

Αλλά, στο «ούτε έχουμε παραδοθεί» θα αφιερώσω λίγες παραγράφους επειδή τα όρια μεταξύ πολιτικών δηλώσεων και γελοιότητας έχουν πια καταργηθεί.

Τα μνημόνια 1,2 και 3, που έχει υπογράψει (γιατί με το κάθε ένα συνυπογράφεις και τα προηγούμενα ως προαπαιτούμενο, όπως ίσως δεν ξέρουν οι πολίτες) και εφαρμόζει η κυβέρνηση έχουν παραδώσει την ελληνική περιουσία ως εγγύηση και ως εκμεταλλεύσιμο κεφάλαιο για 99 χρόνια στους δανειστές. Επομένως, δεν μπορείς να την απαλλοτριώσεις, με ελληνική δημόσια διοίκηση σε όφελος του λαού, όπως διαφημίζουν οι θαυμαστές του Άρη στην κυβέρνηση. Έχουν παραδοθεί.

Με τον ίδιο τρόπο έχουν παραδοθεί και στις από- κρατικοποιήσεις συγκεκριμένων ελληνικών επιχειρήσεων, με τις υπογραφές που έχουν βάλλει στους όρους και τις προϋποθέσεις των μνημονίων. Ούτε σ αυτές μπορούν να εφαρμόσουν κολεκτιβίστικη πολιτική ή πολιτική αμοιβών και συμβάσεων των εργαζόμενων.

Οι εργασιακές σχέσεις που αφορούν σε αμοιβές και εργασιακά δικαιώματα και υποχρεώσεις καθορίζονται αυστηρά από τους όρους των δανειστών, που προβλέπουν υποστολή των δικαιωμάτων των εργαζόμενων μπροστά στα δικαιώματα των εργοδοτών. Ωράρια, ελαστικές μορφές, αποδοχές, απεργίες, ανταπεργίες, συμβάσεις είναι όλα κομμένα στα μέτρα των εταιριών σε βάρος των εργαζόμενων.

Το κράτος πρόνοιας της ασφάλισης δεν καθορίζεται πια από τις ελληνικές κυβερνήσεις και από τα ταμεία των εργαζόμενων, αλλά από τις ντιρεκτίβες που έχουν δώσει οι δανειστές. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, που «δεν έχουν παραδοθεί», απλώς νομοθετούν αυτά που επιβάλλουν οι άλλοι. Φυσικά, σε βάρος των ασφαλισμένων.

Τα κλειστά επαγγέλματα, που ανθούσαν χάρις στον προστατευτισμό του κράτους των ρουσφετολογικών κυβερνήσεων, θα ανοίξουν, αλλιώς δεν πέφτει η δόση των δανειστών, αυτή και η επόμενη. Είναι στα προαπαιτούμενα που καθυστερούν!

Οι πολυπόθητες επενδύσεις, για τις οποίες στάζει μέλι το στόμα του πρωθυπουργού, θα γίνουν από καπιταλιστές που προσδοκούν σε κέρδος και όχι από «συντρόφους» που ευαγγελίζονται «τη δίκαιη μοιρασιά των κερδών σε όφελος του λαού».

Οι Αγορές, στις οποίες προσδοκούν να βγούν οι κυβερνήτες με τόση ανυπομονησία, ως δείγμα ανάπτυξης της χώρας, είναι η επιτομή του καπιταλισμού καζίνο, τα τρισεκατομμύρια των δηλωμένων και αδήλωτων αξιών κάθε μορφής, που ψάχνουν να βρουν κατ αρχήν κέρδος και δευτερευόντος ασφάλεια. Οι Αγορές έχουν όρους βαρύτατου καπιταλισμού, τους οποίους δοκίμασε η χώρα με τον χειρότερο τρόπο, όταν τους έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια πριν από 7 χρόνια.

Ο Άρειος Πάγος, σε αντίθεση με το Συμβούλιο Επικρατείας, με τις απανωτές αποφάσεις νομιμότητας των περικοπών μισθών και συντάξεων, νομιμότητας της απλήρωτης εργασίας (!), νομιμότητας των ετεροβαρών εργασιακών σχέσεων, έχει δείξει ότι η μέγγενη των δανειστών καθορίζει και κρίσιμους δικαστικούς προσανατολισμούς, που νομιμοποιούν νοοτροπίες.

Αυτές οι νοοτροπίες είναι μακριά από ένα Ανεξάρτητο κράτος Δικαίου. Αλλά, είναι μακριά και από τη νοοτροπία του ΣΥΡΙΖΑ να ελέγξει τη Δικαιοσύνη για να διευκολύνει τις δικές του αντιδημοκρατικές ιδέες σε θέματα Συντάγματος, Τύπου, Παιδείας, Εκλογών, Δημοσίου και Δικαίου. Οι υπογεγραμμένες απαιτήσεις των δανειστών για απεγκλωβισμό της Δικαιοσύνης από την κρατική γραφειοκρατική και κυβερνητική πατρωνία είναι προαπαιτούμενα για τις περίφημες δόσεις. Κι εδώ χάνουν και ο Άρης και τα λαϊκά δικαστήρια.

Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια σχιζοφρενική κατάσταση για τον εαυτό του και την κυβέρνηση.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

Καμμένος ήταν και πέρασε...

Του Γιάννη Παντελάκη

Ο ομοφοβικός, συνωμοσιολόγος, εβραιοφάγος βουλευτής που καλούσε την Χρυσή Αυγή να παρέμβει δυναμικά στα ξεφτυλισμένα γκέι παρέιντ, είναι εδώ και λίγες μέρες αντιπρόεδρος της Βουλής. Αν δεν έχουμε ακόμα ξεχάσει σαν γεγονός ότι 182 βουλευτές έστειλαν τον Καμμένο τον δεύτερο, στα πιο ψηλά έδρανα, αυτό θα συμβεί τις επόμενες λίγες εβδομάδες. Όπως ξεχάσαμε τόσα ακόμα, σαν εκείνο το ταξίδι συμβολισμού (;) στο Καστελόριζο  με την συμμετοχή Χρυσαυγιτών. Όταν τα θυμηθούμε, θα είναι αργά.

Το πολιτικό σύστημα χωνεύει τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα. Έχει αυτή την μοναδική ικανότητα για λόγους κομματικής σκοπιμότητας και ψηφοθηρίας  να αποδέχεται στους κόλπους του, να απενοχοποιεί και να εξαγνίζει πρόσωπα των οποίων οι ιδεολογικές αναφορές παραπέμπουν σ αυτό το οποίο τα ίδια τα κόμματα καταγγέλλουν ως φασιστική έκφραση, τους νεοναζιστές.

Γιατί οι 182 βουλευτές θεώρησαν ότι πρέπει ένας άνθρωπος που σκέφτεται σαν τους Χρυσαυγίτες να εκλεγεί αντιπρόεδρος της Βουλής, είναι ένα ερώτημα με πολλές απαντήσεις. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που δεν ντράπηκαν να το κάνουν, προφανώς οδηγήθηκαν σ αυτή την επιλογή για να μη διαταραχθεί η αρμονική συνεργασία με τους ΑΝΕΛ. Οι βουλευτές της Ν.Δ. γιατί θεώρησαν ότι έτσι πρέπει, ότι δεν τους χωρίζουν και πολλά με τον Καμμένο, για λόγους θεσμικούς ή δεν γνωρίζω τι άλλο. Για τους δυο βουλευτές του Ποταμιού που έκαναν μια τέτοια επιλογή, δεν έχω απάντηση. Ωστόσο, αυτές οι αιτιολογήσεις υποστήριξης της ψήφου, αποτελούν την μια πλευρά του προβλήματος. Υπάρχει η δεύτερη που είναι πιο σοβαρή.

Αφορά στις παρενέργειες αυτής της εκλογής. Η πιο σημαντική από αυτές, δεν είναι ότι ο Καμμένος με το συγκεκριμένο πολιτικό προφίλ θα έχει μια υψηλή θεσμική και συμβολική θέση. Αλλά ότι με την κίνηση των 182 ουσιαστικά ο Καμμένος και όσα αυτός συμβολίζει ως πολιτικό φορτίο, απενοχοποιούνται. Οι απόψεις του επιβραβεύτηκαν με κάποιο τρόπο από σχεδόν τα 2/3 της Βουλής. Ο μέσος πολίτης εισπράττει την εικόνα ενός βουλευτή με ακροδεξιές απόψεις τον οποίο η μεγάλη πλειονότητα των βουλευτών τον εκλέγει σε μια σημαντική θέση του κοινοβουλίου. Αναρωτιέμαι αν αύριο ένας Χρυσαυγίτης σ' ένα από τα φασιστικά ξεσπάσματά του κάνει μια ομοφοβική ή ρατσιστική αναφορά και στο προεδρείο βρίσκεται ο Καμμένος, πως θα αντιδράσει αυτός;

Γεγονότα απενοχοποίσης φορέων ναζιστικής έκφρασης έχουμε πολλά. Κόμματα, για την ακρίβεια αρκετά από τα κόμματα του λεγόμενου συνταγματικού τόξου, όχι απλά δεν απομονώνουν απόψεις σαν κι αυτές του νέου αντιπροέδρου της Βουλής αλλά χάρη κάποιας σκοπιμότητας τις απενοχοποιούν. Τα κόμματα που το κάνουν αυτό, δεν βλέπουν ή επιλέγουν να μη βλέπουν ότι μια τέτοια τακτική λειτουργεί υπέρ της επίσημης έκφρασης των νεοναζιστών. Ένας πολίτης που θα βρει ελκυστικές τέτοιες ιδέες, θα προτιμήσει την επίσημη έκφραση από εκείνη που συνυπάρχει με άλλες, θα οδηγηθεί απ ευθείας στην Χρυσή Αυγή.

Τις τελευταίες ημέρες, δημοσιοποιήθηκαν δυο δημοσκοπήσεις. Αυτή της Metron Analysis και εκείνη της MRB. Και στις δυο η Χρυσή Αυγή διατηρείται ανέπαφη - ίσως και ενισχυμένη - την τρίτη θέση. Η μια μέτρηση τις δίνει ποσοστό 8,3%, η άλλη 7,4%. Το νεοναζιστικό αυτό μόρφωμα είναι το μοναδικό που καταφέρνει να μην επηρεάζεται αρνητικά από την πάροδο του χρόνου. Όχι απλά αντέχει παρ ότι έχει αποκαλυφθεί ο χαρακτήρας του και δικάζεται ως εγκληματική οργάνωση, αλλά όλα δείχνουν ότι στο άμεσο μέλλον θα αυξήσει την επιρροή του. Το υπόλοιπο κομματικό σύστημα με ενέργειες σαν κι αυτές της εκλογής Καμμένου έχει την συμβολή του σ' αυτό.

liberal.gr

Υπέρογκες αμοιβές για την Διευθύνουσα σύμβουλο στο Υπερταμείο, την κόρη της Ξηροτύρη

Στα 75.000 ευρώ οι ετήσιες απολαβές του προέδρου, Γιώργου Διαμαντόπουλου

Ποιες ΔΕΚΟ θα περάσουν στην Εταιρεία Δημόσιων Συμμετοχών

Τις 20 ΔΕΚΟ, μεταξύ των οποίων το 34% της ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, το Μετρό και οι αστικές συγκοινωνίες, που θα μπουν στον προθάλαμο της αποκρατικοποίησης, παρουσίασε η διευθύνουσα σύμβουλος του Υπερταμείου, Ουρανία Αικατερινάρη, στα μέλη της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής.  

Η ίδια αποκάλυψε, δε, έπειτα από επίμονες ερωτήσεις των βουλευτών, πως οι ετήσιες απολαβές της ανέρχονται σε 270.000 ευρώ. Παράλληλα, απαντώντας στο αν θα έχουν την ίδια τύχη κοιτάσματα υδρογονανθράκων ή ραδιοσυχνότητες, είπε πως «δεν γνωρίζουμε ότι θα ενταχθεί στην εταιρεία δημόσιων συμμετοχών ο ορυκτός πλούτος».

Νωρίτερα, ο πρόεδρος του Υπερταμείου, Γιώργος Διαμαντόπουλος, απαντώντας στο αν θα υπάρξουν ιδιωτικοποιήσεις, είπε: «Δεν ξεκινάμε από ιδιωτικοποιήσεις, μην μας μπερδεύετε με το ΤΑΙΠΕΔ. Όμως, αν μια εταιρεία δεν μπορεί να ανασάνει, δεν φέρνει έσοδα και δημιουργεί χρέη και δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά, θα σκεφτούμε την ιδιωτικοποίηση».

Ο ίδιος σημείωσε ότι οι δικές του ετήσιες απολαβές ανέρχονται σε 75.000 ευρώ.

Ειδικότερα, η κυρία Αικατερινάρη είπε ότι το επόμενο διάστημα θα συσταθεί η Εταιρεία Δημόσιων Συμμετοχών (ΕΔΗΣ) και σε αυτήν θα περάσουν:

- Το 34% της ΔΕΗ

- Ποσοστά από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ

- Αττικό Μετρό

- Κτιριακές Υποδομές

- ΟΑΣΑ, ΣΤΑΣΥ και ΟΣΥ

- ΟΣΕ

- ΟΑΚΑ

- ΕΛΒΟ

- ΕΛΤΑ

- Διώρυγα Κορίνθου

- 25% του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος

- Ελληνικές Αλυκές

- ΕΤΒΑ

- Κεντρικές αγορές Αθήνας και Θεσσαλονίκης

- ΔΕΘ

- ΚΑΕ

«Γι' αυτές ξέρουμε ότι θα περάσουν οι μετοχές στην ΕΔΗΣ» υπογράμμισε η διευθύνουσα σύμβουλος.

Πρόεδρος Υπερταμείου: Θα αξιολογηθούν οι διοικήσεις των ΔΕΚΟ και θα αντικατασταθούν όσοι δεν είναι άριστοι

Από την πλευρά του, ο κ. Διαμαντόπουλος υπογράμμισε: «Δεν θεωρούμε ότι μπήκαμε σε μια εταιρεία για να ξεπουλήσουμε, αλλά για να την αναπτύξουμε παραπάνω. Χρησιμοποιήθηκε ο όρος "ξεπούλημα". Δεν είναι έτσι. Δεν θα ήμουν σε αυτή την θέση, αν ήταν ξεπούλημα. Στο παρελθόν μου προτάθηκε να είμαι στο προεδρείο του ΤΑΙΠΕΔ και αρνήθηκα, γιατί είμαι αντίθετος με τον όρο ξεπουλήματος».

Παράλληλα, είπε ότι τα ακίνητα της ΕΤΑΔ ξεπερνούν τα 70.000, αλλά μόλις τα 800 αξιοποιούνται, ενώ προανήγγειλε πως «θα γίνουν αξιολογήσεις για κάθε ένα από τα ΔΣ των ΔΕΚΟ. Η προσπάθειά μας είναι να διοικούνται από τους καλύτερους. Αν δεν είναι άριστοι, θα αντικατασταθούν».

 Xρήστος Μπόκας

http://anatakti.blogspot.gr

Η επικίνδυνη επιρροή των fake news

Αφού έγραψε για υποθέσεις πολιτικής διαφθοράς, τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και για φαρμακευτικά πειράματα σε παιδιά αναπτυσσόμενων κρατών, ο βετεράνος ερευνητής δημοσιογράφος Τζο Στίβενς αφοσιώθηκε σε νέα αποστολή: Πώς να θωρακίσει φοιτητές κατά των ψευδών ειδήσεων. Η συγκυρία είναι η πλέον κατάλληλη. Η ταχύτατη διασπορά της παραπληροφόρησης μέσω των κοινωνικών δικτύων, η επίδραση που είχαν προεκλογικά σε μερίδα της αμερικανικής κοινής γνώμης διαδικτυακές φήμες που εμπνεύστηκαν Σκοπιανοί έφηβοι, αλλά και οι διαρκείς επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ κατά του Τύπου καθιστούν το ζήτημα πιο επίκαιρο από κάθε άλλη φορά.

«Υπήρχε κάποτε η ιδέα ότι το Ιντερνετ θα “εκδημοκρατίσει” τις ειδήσεις και την ενημέρωση. Πλέον, όμως, βλέπουμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγηθούμε στο απόλυτο χάος και σε σύγχυση. Δεν ξέρεις πλέον τι να πιστέψεις και χρειάζεσαι καθοδήγηση», λέει στην «Κ» ο κ. Στίβενς και παρατηρεί ότι «ακόμη και ορισμένοι πολύ έξυπνοι άνθρωποι πείθονται από παράλογες ειδήσεις στις μέρες μας».

Από το 1999 οι δημοσιογραφικές έρευνες του κ. Στίβενς δημοσιεύονται στην εφημερίδα Washington Post. Υπήρξε τρεις φορές φιναλίστ του βραβείου Πούλιτζερ και τα τελευταία τρία χρόνια διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Princeton. Το μάθημά του με τίτλο «Τα ΜΜΕ στην Αμερική: Τι να διαβάζουμε και να πιστεύουμε στην ψηφιακή εποχή», έχει μεταξύ άλλων στόχο να ενισχύσει την κριτική σκέψη των νεαρών αναγνωστών.

Την περασμένη Δευτέρα, ο κ. Στίβενς μίλησε για τα fake news και τους τρόπους αντιμετώπισής τους στο Αθηναϊκό Κέντρο Ερευνών και Μελέτης του Ελληνικού Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Princeton. Εκεί τον συνάντησε και η «Κ». «Για τους περισσότερους φοιτητές μου η κριτική ανάγνωση ειδήσεων ήταν κάτι τελείως καινούργιο. Η νέα γενιά πληροφορείται απ’ ό,τι εμφανίζεται στην οθόνη των κινητών τους τηλεφώνων. Διαβάζουν ό,τι βρεθεί στον δρόμο τους. Οταν τους ρωτούσα τι θέματα είχαν διαβάσει πρόσφατα και σε ποιο μέσο, απαντούσαν ότι είχαν ενημερωθεί από το Google news. Δεν είχαν παρατηρήσει την αρχική πηγή, την προέλευση της είδησης», λέει.

Ημερολόγιο ειδήσεων

Η πρώτη κίνησή του ήταν να ζητήσει από τους φοιτητές του να κρατήσουν ένα ημερολόγιο των ειδήσεων που διαβάζουν. «Ηθελα να τους προτρέψω να σκεφτούν πώς τους επηρεάζουν όσα διαβάζουν και να τους γίνει καθημερινή συνήθεια να ελέγχουν το πρωί τι γράφεται στις πραγματικές ειδήσεις», λέει. Επειτα τους εξήγησε ποιοι είναι οι βασικοί πυλώνες που καθιστούν ένα θέμα αξιόπιστο. Οπως λέει, τα ολοκληρωμένα ρεπορτάζ περιλαμβάνουν συχνά άμεση παρατήρηση (ο δημοσιογράφος βρίσκεται στο πεδίο της δράσης), έγγραφα (βασικός κορμός ενός ερευνητικού ρεπορτάζ) και συνεντεύξεις (ιδανικά με επώνυμες πηγές). Σε εξόφθαλμα ψευδείς ειδήσεις, όμως, δεν συναντώνται αυτά τα στοιχεία.

«Εχει επικρατήσει πλέον η άποψη ότι σήμερα παράγονται περισσότερες ψευδείς ειδήσεις. Δεν ξέρω πόσο ακριβές είναι αυτό. Ανέκαθεν υπήρχε παραπληροφόρηση. Ισως να έχει αλλάξει κάτι λόγω του Ιντερνετ», λέει. «Το πρόβλημα είναι ότι οι αναγνώστες προαποφασίζουν τι είναι αληθές και τι ψευδές και έπειτα αναζητούν πληροφορίες που θα ενισχύσουν την προκαθορισμένη θέση τους. Αυτό γίνεται χειρότερο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο,τι εμφανίζεται στη ροή ειδήσεων στα social media του κινητού μας μπορεί να είναι τελείως διαφορετικό από οτιδήποτε βλέπει ο διπλανός μας στο δικό του τηλέφωνο».

Τα ΜΜΕ στις ΗΠΑ του Τραμπ

Για τον βετεράνο δημοσιογράφο, ως fake news ορίζονται οι ειδήσεις που είναι παντελώς ψευδείς και έχουν κατασκευαστεί με σκοπό το κέρδος. Σε άλλες περιπτώσεις, όταν ορισμένα μόνο κομμάτια μιας είδησης δεν ευσταθούν, προτιμάται διεθνώς ο όρος «false news», δηλαδή «λανθασμένες ειδήσεις». Στην εποχή, όμως, που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επιμένει να επιτίθεται κατά όσων δημοσιογράφων δεν συμφωνούν μαζί του και αποκαλεί το CNN «δίκτυο κατασκευασμένων ειδήσεων» ακόμη και αυτοί οι όροι χάνουν το νόημά τους. Ο κ. Στίβενς παρατηρεί ότι στις ΗΠΑ του Τραμπ υπάρχει μεν πιο έντονη έκφραση μίσους προς τους δημοσιογράφους από μερίδα της αμερικανικής κοινωνίας, παράλληλα όμως επισημαίνει ότι παραδοσιακά μέσα όπως οι New York Times και η Washington Post καταγράφουν ρεκόρ συνδρομών ή διαδικτυακής αναγνωσιμότητας.

Το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότεροι επιστήμονες από τους τομείς της Πληροφορικής και της Τεχνητής Νοημοσύνης προσπαθούν να αναπτύξουν εφαρμογές κατά της παραπληροφόρησης. Ο κ. Στίβενς λέει ότι είναι καλοδεχούμενη οποιαδήποτε καινοτομία βοηθήσει στο φιλτράρισμα των ειδήσεων. Παρατηρεί, όμως, ότι ακόμη και μια εφαρμογή από μόνη της δεν θα είναι αρκετή. «Μου θυμίζει λίγο το “1984” του Οργουελ, ότι οι υπολογιστές θα μας λένε τι είναι πραγματικό και τι όχι», λέει.

Στο παρελθόν, βλέποντας παράλογες ειδήσεις να αναπαράγονται ως αληθείς από φίλους του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θεωρούσε το ζήτημα απλώς φαιδρό. Με τον καιρό, όμως, διαπίστωσε τις συνέπειες. «Θεωρώ ότι οι ψευδείς ειδήσεις είναι επικίνδυνες», λέει στην «Κ». «Κάποιοι άνθρωποι ενημερώνονται αποκλειστικά από ιστοσελίδες που είναι άγνωστες στο ευρύ κοινό και χάνουν την επαφή τους με τον πραγματικό κόσμο. Μπορεί οι ψευδείς ειδήσεις να καθορίσουν τις αποφάσεις τους, ακόμη και τον υποψήφιο που θα επιλέξουν στις εκλογές».

Μάθημα δημοσιογραφίας στην Ελλάδα

Τις τελευταίες εβδομάδες ο Τζο Στίβενς βρίσκεται στην Ελλάδα με μια ολιγομελή ομάδα φοιτητών του, στο πλαίσιο μαθήματος δημοσιογαφίας. Η αποστολή εντάσσεται στις δραστηριότητες του Seeger Center for Hellenic Studies και χρηματοδοτείται από το Princeton και συγκεκριμένα από το Paul Sarbanes Fund for Hellenism and Public Service που εγκαινιάστηκε πρόσφατα προς τιμήν του Πολ Σαρμπάνη, αποφοίτου του ιδίου πανεπιστημίου και πρώην γερουσιαστή με το Δημοκρατικό Κόμμα στις ΗΠΑ. Το fund δημιουργήθηκε με τη συνδρομή ελληνικών ιδρυμάτων, φίλων και αποφοίτων του Princeton.

Είναι η δεύτερη χρονιά που φοιτητές του αμερικανικού πανεπιστημίου επισκέπτονται την Ελλάδα για το ίδιο μάθημα. «Εχουν λίγες εβδομάδες διαθέσιμες σε μια νέα χώρα, δεν μιλούν τη γλώσσα και βλέπουν πόσο δύσκολο είναι και πόσος κόπος χρειάζεται γι' αυτή τη δουλειά», λέει ο κ. Στίβενς. Με πρώτη τους βάση την Αθήνα, οι φοιτητές επισκέφτηκαν τον προσφυγικό καταυλισμό στον Σκαραμαγκά. Αυτές τις ημέρες βρίσκονται στη Λέσβο. «Εχουμε πολύ καλούς και δραστήριους φοιτητές. Είναι σπουδαίο να ανακαλύπτεις ξανά τη δημοσιογραφία μέσα από τα δικά τους μάτια και να βλέπεις πόσο πολύ ενδιαφέρον δείχνουν ακόμη και για την πιο μικρή λεπτομέρεια», λέει ο καθηγητής τους.

Γιάννης Παπαδόπουλος

kathimerini.gr 

Το απέραντο... σκουπιδαριό μιας χρεοκοπημένης και αδιόρθωτης χώρας

Νομοτελειακά τα πράγματα δείχνουν ότι με το συνονθύλευμα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ "ξύνουμε" τον... απόπατο της παρακμής. Είναι τα ακριβά... δίδακτρα που έπρεπε να πληρώσουμε για να... αφομοιώσουμε καθολικά το αριστερό αφήγημα και τη νεοκομμουνιστική ιδεολογία (;). Ή για να βάλουμε μυαλό. Αν έχουμε βάλει... Το φανταζόμασταν οι περισσότεροι, αλλά έπρεπε να το ζήσουμε στην πράξη όλοι μαζί. Χέρι-χέρι... Οι... δύσπιστοι που ψήφισαν για να απαλλαγούν από την προηγούμενη... κόλαση πιθανόν να εμφανίζονται ως εξαπατημένοι αλλά σε κάθε περίπτωση φαίνεται να έχουν πάρει το μάθημά τους...

Όσοι προηγήθηκαν του σημερινού αχαρακτήριστου συνονθυλεύματος ακολουθούσαν είτε λίγο είτε πολύ αυτό το αριστερό αφήγημα, με εξαίρεση τις περιόδους των πρώτων ετών της Μεταπολίτευσης, το 1990-93 και κάποιες μικρότερες από το 1996 έως την ημέρα της ελεγχόμενης χρεοκοπίας της χώρας τον Μάιο του 2010. Η χώρα είχε την ευκαιρία είτε το 2013, είτε το 2014, να απαλλαγεί οριστικά από την αυστηρή επιτροπεία και να επιστρέψει στην κανονικότητα. Τώρα, η κανονικότητα αυτή... αναβάλλεται για πάρα πολλά χρόνια και η υπαγωγή στη διεθνή κηδεμονία παρατείνεται θεαματικά και εκκωφαντικά έως το 2062! Όποιος αμφισβητεί αυτά τα νέα δεδομένα είτε δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα, είτε η δική του... εικονική πραγματικότητα υπαγορεύεται από τα στοιχεία της ιδιοτέλειας και του βολέματος. Ή, ενδεχομένως και της ανοησίας...

Τα... σκουπίδια των προηγούμενων ημερών ήρθαν για να μας θυμίσουν πάλι την... αηδία της μεταπολίτευσης και της υπέρμετρης ανοχής στο σοσιαλιστικό και αριστερό αφήγημα. Οι θεσμοί υπολειτουργούν, το Κράτος χαρακτηρίζεται από αναξιοπιστία, το Δημόσιο γεμίζει καθημερινά από αμόρφωτους, άχρηστους και αστοιχείωτους... αγωνιστές, η οικονομία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, η κοινωνία φτωχοποιείται και μεγαλύτερα τμήματά της περιθωριοποιούνται. Όλα αυτά, δεν συνέβησαν από κάποιους... ανάλγητους νεοφιλελεύθερους. Γιατί αν η χώρα είχε δομηθεί πάνω στις σωστές ράγες του φιλελευθερισμού και όχι ενός εκτρωματικού σοσιαλκομμουνισμού με πολιορκητικό κριό το Κράτος, δεν θα είχαμε φτάσει στη σημερινή κατάσταση...

Η επιστροφή στην κανονικότητα με βάση τις σημερινές συνθήκες κρίνεται ως προβληματική, καθώς τόσο οι πολιτικές όσο και τα πρόσωπα εξακολουθούν να είναι... προβληματικά! Οι ιδεοληπτικοί και οι ανόητοι αποτελούν τα βαρίδια τα οποία κρατούν εγκλωβισμένη την ελληνική οικονομία. Για τον λόγο αυτό, επιδεινώνονται σταθερά και οι συνθήκες για την ελληνική κοινωνία. Όταν βαδίζεις χωρίς σχέδιο και οι τύχες της χώρας είναι στα χέρια άχρηστων και επικίνδυνων τύπων, τότε προφανώς δεν μπορούμε να πάμε παραπέρα. Κανείς δεν πρόκειται να μας εμπιστευτεί. Το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι στην παρούσα φάση η διεθνής κοινότητα μάλλον μας... λυπάται. Μοιάζουμε με το απόπαιδο που ξέφυγε από την οικογένεια και τώρα επιδιώκει να επανενταχθεί σε αυτήν, χωρίς ωστόσο να το πιστεύει ή ενδεχομένως να το θέλει απόλυτα...

Θεμελιώδες κεφάλαιο για την επιστροφή στην κανονικότητα αποτελεί η αποκατάσταση της επαφής με την πραγματικότητα. Αυτό όμως προϋποθέτει ρεαλισμό και ανοικτά μυαλά. Κάτι που τουλάχιστον αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να είναι ιδιαιτέρως... αντιληπτό σε πολιτικό επίπεδο. Η κυβερνητική αλλαγή αποτελεί μονόδρομο για τη χώρα η οποία πλέον έχει καταντήσει μια απέραντη... χωματερή χρεοκοπημένων πολιτικών. Ας είμαστε αισιόδοξοι ότι μια χώρα που μέχρι στιγμής φαντάζει για τα... σκουπίδια, μπορεί να ανακάμψει αξιοποιώντας τα... Ωστόσο, για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα πρέπει τουλάχιστον να αποβάλλει τα... τοξικά απόβλητα που την απειλούν πετάγοντάς τα οριστικά εκεί που πρέπει...      

Γεωργιάδης Λουκάς

 marketnews.gr

   

H εποπτεία της Ελλάδας την επόμενη μέρα

Για την περίοδο μετά το τέλος του ελληνικού προγράμματος προετοιμάζονται οι θεσμοί και στο πλαίσιο αυτό εξετάζουν τη δυνατότητα ενός πλαισίου εποπτείας της Ελλάδας, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων.

Αν και ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο ως προς τον δρόμο που θα ακολουθήσει η Ελλάδα μετά το πρόγραμμα, έχει αρχίσει η συζήτηση, σε ανεπίσημο προς το παρόν επίπεδο, στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για το πλαίσιο που θα διέπει τη συνέχεια των σχέσεων Αθήνας-δανειστών μετά τον Αύγουστο του 2018. Η συζήτηση αυτή, όπως αναφέρουν πηγές που γνωρίζουν, διεξάγεται προς το παρόν σε ακαδημαϊκό επίπεδο, προετοιμάζοντας το έδαφος για τους θεσμούς.

Οπως επισημαίνουν πηγές των θεσμών, ο λόγος για τον οποίο διερευνάται η δυνατότητα ενός νέου θεσμικού πλαισίου παρακολούθησης είναι το γεγονός ότι η ελληνική περίπτωση είναι πρωτόγνωρη, καθώς το πρόγραμμα διαρκεί πολλά χρόνια, ώς το 2060 και το ποσό του δανείου τεράστιο. Επομένως, ό,τι ίσχυσε στις άλλες, πρώην μνημονιακές χώρες, ίσως δεν είναι επαρκές για την περίπτωση της Ελλάδας.

Ακόμη τίποτα δεν έχει αποφασιστεί, αλλά συζητούνται πιθανά σενάρια. Ενα από αυτά προβλέπει τη δημιουργία ενός νέου πλαισίου παρακολούθησης, που δεν θα έχει ενδεχομένως ελληνικό ονοματεπώνυμο, αλλά θα φωτογραφίζει την Eλλάδα, στη φάση αυτή τουλάχιστον. Στο μέλλον μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλη χώρα, εφόσον βρεθεί σε ανάλογη θέση, σημειώνουν οι πηγές.

Το ζητούμενο είναι να διασφαλίζεται η προώθηση μεταρρυθμίσεων, όπως π.χ. η μείωση των «κόκκινων» δανείων, αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Μεταξύ των ιδεών που έχουν πέσει στο τραπέζι είναι να συνδέεται η ελάφρυνση του χρέους με την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Ετσι, εάν η Ελλάδα δεν εφαρμόζει μεταρρυθμίσεις, δεν θα επωφελείται από τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους. Ειδικότερα, στα μέτρα που θα «περικόπτονται», αναφέρεται από πηγές, ότι θα μπορούσαν να είναι η επιστροφή των κερδών της ΕΚΤ και των κεντρικών τραπεζών της Ευρωζώνης από ελληνικά ομόλογα (SMP, ANFA). Πάντως, αναγνωρίζουν ότι είναι δύσκολο να αξιολογείται η εφαρμογή ή μη μιας μεταρρύθμισης, ιδίως όταν αφορά μη μετρήσιμη παρέμβαση.

Εκτός του παραπάνω μηχανισμού, εφόσον ισχύσει, η Ελλάδα σίγουρα θα διέπεται από τους όρους παρακολούθησης που ισχύουν για τις «μεταπρογραμματικές χώρες» (ανά εξάμηνο), ενώ είναι πιθανό να υπαχθεί σε ένα νέο μνημόνιο σε περίπτωση που η έξοδός της από το ισχύον πρόγραμμα συνοδευθεί από μια νέας μορφής στήριξη για την πρόσβασή της στις αγορές, τη λεγόμενη «ενισχυμένη πιστωτική γραμμή» του ESM (ECCL). Σε αυτή την περίπτωση, οι κανόνες προβλέπουν ανά τρίμηνο παρακολούθηση. Βεβαίως, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είπε στο συνέδριο του Economist την περασμένη εβδομάδα ότι η Ελλάδα θα βγει από το μνημόνιο χωρίς να χρειαστεί πιστωτική γραμμή στήριξης.

Ωστόσο, οι θεσμοί πιστεύουν ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί οπωσδήποτε μιας μορφής στήριξη από τον ESM με κάποια πιστωτική γραμμή προκειμένου να επιστρέψει στις αγορές. Πιθανολογούν, δε, ότι αυτή θα είναι η ενισχυμένη γραμμή, η ECCL και όχι η απλή «προληπτική γραμμή» (PCCL) που προβλέπει πιο χαλαρή παρακολούθηση αλλά απευθύνεται σε χώρες με καλή οικονομική κατάσταση.

Πολιτικοί παρατηρητές στην Αθήνα εκτιμούσαν την περασμένη εβδομάδα, μετά τις δηλώσεις Τσίπρα, ότι ο πρωθυπουργός ίσως επιχειρήσει εκλογές του χρόνου, με το τέλος του μνημονίου, χωρίς να έχει ζητήσει στήριξη από την ECCL, πετώντας το μπαλάκι στην επόμενη κυβέρνηση.

Εν τω μεταξύ, προτεραιότητα των θεσμών, όπως διαμηνύουν οι πηγές τους, είναι να αναλάβει η κυβέρνηση την «ιδιοκτησία» του προγράμματος. Αυτό είναι το αφήγημα που περιμένουν οι αγορές για να στηρίξουν την έξοδο της Ελλάδας σε αυτές, όπως έγινε και στην περίπτωση της Πορτογαλίας. Σημειώνουν μάλιστα με νόημα ότι τόσο οι θεσμοί όσο και οι αγορές πληροφορούνται την κάθε δήλωση που κάνει κυβερνητικό στέλεχος και την αξιολογούν αναλόγως, ακόμη και αν γίνεται για λόγους εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης.

Οι θεσμοί αναμένεται να επιστρέψουν στην Αθήνα κάποια στιγμή τον Σεπτέμβριο για μια σύντομη επίσκεψη προετοιμασίας της τρίτης αξιολόγησης. Η αξιολόγηση, ωστόσο, δεν πρόκειται να ξεκινήσει πριν από τις γερμανικές εκλογές στις 24 Σεπτεμβρίου. Οι πηγές των θεσμών εκτιμούν ότι ιδανικά αυτή θα τελειώσει τέλος Νοεμβρίου, αλλά ακόμη είναι νωρίς για τέτοιες εκτιμήσεις.   

 kathimerini.gr  

"Λοταρία" από το Υπουργείο Οικονομικών για όσους πληρώνουν με πλαστικό χρήμα...

Ξεκινούν από τον Αύγουστο οι κληρώσεις της εφορίας για τα χρηματικά έπαθλα που θα κερδίζουν οι φορολογούμενοι με βάση τις δαπάνες τους με πλαστικό χρήμα.

Το σχέδιο που επεξεργάζεται το επιτελείο της υφυπουργού Οικονομικών Κατερίνας Παπανάτσιου, στα βασικά του σημεία έχει διαμορφωθεί και εκκρεμεί η οριστικοποίησή του.

Στη συνέχεια, και έως το τέλος του μήνα, θα εκδοθεί η σχετική υπουργική απόφαση για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Πως θα γίνονται οι κληρώσεις

Το σχέδιο προβλέπει τη διενέργεια μηνιαίων κληρώσεων επί των αποδείξεων δαπανών που θα κάνουν οι φορολογούμενοι με κάρτες ή άλλες μορφές πλαστικού χρήματος.

Το επικρατέστερο σενάριο προβλέπει να κληρώνονται 1.000 τυχεροί, οι οποίοι θα κερδίζουν από 1.000 ευρώ ο καθένας. Ειδικότερα, στην κληρωτίδα θα μπαίνουν όλες οι αποδείξεις που θα κάνει ο κάθε φορολογούμενος, ενδεχομένως πάνω από ένα όριο.

Κάθε απόδειξη θα αντιστοιχεί σε έναν συγκεκριμένο ΑΦΜ, ενώ τα στοιχεία θα είναι διαθέσιμα από την κίνηση των τραπεζικών λογαριασμών των τραπεζών, μέσω των οποίων γίνονται οι δαπάνες με πλαστικό χρήμα.

Στόχος του υπουργείου Οικονομικών είναι κάθε μήνα να διατίθεται για το σκοπό αυτό, ποσό 1.000.000 ευρώ. Μετά την κλήρωση το χρηματικό έπαθλο θα κατατίθεται στον τραπεζικό λογαριασμό του φορολογούμενου μέσω του ΤΑXIS.

Για τις πρώτες κληρώσεις που θα πραγματοποιηθούν το επόμενο διάστημα στο υπουργείο Οικονομικών εξετάζονται δύο σενάρια. Το ένα προβλέπει οι τυχεροί να προκύψουν από τις δαπάνες μέσω πλαστικού χρήματος του Ιουλίου. Το άλλο προβλέπει να μπουν στην κληρωτίδα και οι δαπάνες των παλαιότερων ετών.

Κίνητρο για τη χρήση πλαστικού χρήματος

Στο υπουργείο Οικονομικών εκτιμούν ότι μέσω των κληρώσεων θα δοθεί ένα ισχυρό κίνητρο προς τους φορολογούμενους να αυξήσουν τις συναλλαγές τους μέσω του πλαστικού χρήματος.

Και αυτό με τη σειρά του θα αποτελέσει όπλο στην προσπάθεια καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, αφού η διενέργεια δαπανών μέσω καρτών θα επιτρέψει την ηλεκτρονική διασταύρωση όλων των συναλλαγών και τη σύλληψη φορολογητέας ύλης που αποκρύπτεται.   

Έρχεται ψαλίδι σε όσους συνταξιούχους εξακολουθούν να εργάζονται

"Κόφτη” στο άθροισμα κύριων και επικουρικών συντάξεων άνω των 785 ευρώ επέβαλε το υπουργείο Εργασίας κατεβάζοντας το πλαφόν περικοπής σύνταξης, που ήταν στα 1.005 ευρώ, για όσους έχουν περιστασιακή ή σταθερή απασχόληση και μετά τη συνταξιοδότησή τους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου, ο νέος «κόφτης» πιάνει όλους τους παλαιούς μέχρι 12/6/2016 συνταξιούχους που έχουν εργασία. Οσοι απασχολούνται ως μισθωτοί, ακόμη και για λίγες μέρες το μήνα, τιμωρούνται πλέον με περικοπή κατά 70% στο ποσό του αθροίσματος της σύνταξης (κύριας ή και επικουρικής) που υπερβαίνει τα 785 ευρώ.

Με το προηγούμενο καθεστώς η μείωση 70% επιβαλλόταν στο άθροισμα άνω των 1.005 ευρώ.

Για τους συνταξιούχους που «κρατούν» μαγαζί ή έχουν επιχείρηση στο όνομά τους, ο «κόφτης» 70% μπαίνει πλέον από τα 1.570 ευρώ της μικτής σύνταξης ή του αθροίσματος συντάξεων που εισπράττουν, ενώ με το παλιό πλαφόν η περικοπή 70% επιβαλλόταν στο τμήμα σύνταξης που υπερέβαινε το ποσό των 2.010 ευρώ μικτά.

Το νέο καθεστώς είναι δυσμενέστερο και οδηγεί σε πολύ μεγαλύτερη μείωση συντάξεων την πλειονότητα των συνταξιούχων που αποχώρησαν πριν από το νόμο Κατρούγκαλου και είχαν αναλάβει εργασία πριν από τις 13/5/2016 την οποία συνεχίζουν και σήμερα.

Το νέο «πέναλτι» για τους συνταξιούχους που εργάζονται μπήκε με εμβόλιμη διάταξη στο νόμο 4393/2016 τροποποιώντας το άρθρο 23 του ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου).

Ο νόμος 4393/2016 (ΦΕΚ Α 106 6/6/2016) αφορά σε κύρωση Διεθνούς Σύμβασης με τα υπουργεία Αμυνας ευρωπαϊκών κρατών και σε αυτόν το νόμο μπήκαν και «άλλες διατάξεις» άσχετες με το περιεχόμενό του. Σε αυτές τις διατάξεις (άρθρο δεύτερο του νόμου) περιλαμβάνονται τροποποιήσεις άλλων νόμων και μία από αυτές είναι και η αλλαγή στον «κόφτη» συντάξεων για όσους εργάζονται.  

Deutschland Uber Alles

Κάποιες φορές η σημασία μιας είδησης βρίσκεται στο πρόσωπο που μιλάει και όχι στην ακρίβεια των στοιχείων που αναφέρει. Το ζήτημα της «ζημιάς που προκάλεσε στην οικονομία» η «περήφανη διαπραγμάτευση» των Τσιπροκαμμένων, το πρώτο εξάμηνο του 2015, μέχρι να υπογράψουν το τρίτο Μνημόνιο, έχει ξεχειλωθεί στην Ελλάδα. Κάθε φορά που μιλάει ένα στέλεχος της αντιπολίτευσης, είναι… ζήτημα τιμής να κάνει και μια αναφορά σ' αυτή τη «ζημιά».

Ορισμένοι έχουν τόσο θράσος που λένε ότι για όλα τα δεινά του ελληνικού λαού φταίει αυτό το εξάμηνο των Τσιπροκαμμένων, με γκεσέμι τον εκπεσόντα άγγελο Μπαρουφάκη, και όχι τα πέντε χρόνια μνημονιακής πολιτικής που είχαν προηγηθεί.

Το 'χουν «ξεχειλώσει» τόσο πολύ το θέμα που ο κόσμος βαριέται πια να τους ακούει, πρώτον γιατί γνωρίζει τι έκαναν και οι άλλοι πριν από τους Τσιπροκαμμένους και δεύτερον γιατί ξέρει ότι το τρίτο Μνημόνιο και τους προκαταρκτικούς του νόμους τα ψήφισαν όλοι μαζί.

Όταν, όμως, το ίδιο πράγμα το λέει ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο γερμανός πανίσχυρος γενικός διευθυντής του EFSF/ESM, αυτομάτως η ξεχειλωμένη φανέλα γίνεται είδηση πρώτης γραμμής. Γιατί ο Ρέγκλινγκ μέχρι τώρα απείχε γενικώς από πολιτικές παρεμβάσεις. Είχε τη φήμη του σοβαρού τεχνοκράτη, ο οποίος έκανε τη δουλειά του και μάλιστα με διάθεση συνεργασίας με τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Η δημόσια εικόνα του, έτσι όπως είχε φιλοτεχνηθεί στην Ελλάδα, βρισκόταν στον αντίποδα των «μισητών» Τόμσεν και Βελκουλέσκου, ακόμα και αυτού του «αχώνευτου» Ντεϊσελμπλούμ. Οταν, λοιπόν, βγαίνει ο Ρέγκλινγκ -αφού πρώτα συνεργάστηκε με τον Τσακαλώτο στο υπουργείο Οικονομικών και έγινε δεκτός από τον Τσίπρα στο Μαξίμου- και δηλώνει ότι η «περήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου εξάμηνου του 2015 «κόστισε» στην ελληνική οικονομία 100 δισ. ευρώ, έχουμε είδηση.

Δεν έχει σημασία αν οι υπολογισμοί του Ρέγκλινγκ είναι σωστοί (μπακαλίστικοι είναι, όπως και όλων των υπόλοιπων). Σημασία έχει ότι αυτός που το λέει είναι ο Ρέγκλινγκ.

Όσοι αναρωτήθηκαν τι μύγα τσίμπησε τον γερμανό τεχνοκράτη και ήρθε στην Ελλάδα για να πετάξει στα μούτρα του ίδιου του Τσίπρα αυτή την κατηγορία, δικαιώνοντας όλους όσους υποστήριζαν τα ίδια στην ελληνική πολιτική σκηνή, πήραν την απάντηση δυο μέρες μετά, με τη δημοσίευση της συνέντευξης Σόιμπλε στα «Νέα».

Ο Ρέγκλινγκ ήρθε στην Ελλάδα και μεταξύ των άλλων (συνεργασία με τον Τσακαλώτο για το πότε μπορεί το ελληνικό κράτος να βγει στις «αγορές») μίλησε και στο συνέδριο του Economist, όπου είπε τα περί ζημιάς 100 δισ. Δεν είχε κανένα λόγο να αναμοχλεύσει μια παλιά υπόθεση, εκτός του να λειτουργήσει ως προάγγελος του Σόιμπλε.

Ο Σόιμπλε δεν είπε τίποτα το καινούργιο στην τρισέλιδη συνέντευξη στα «Νέα». Φρόντισε να εκθέσει τον Τσίπρα, δείχνοντας ποιος είναι το αφεντικό. Το αφεντικό που μένει σταθερό στις απόψεις του και τις επιβάλλει, σε αντίθεση με κάποιους υποτακτικούς, που παριστάνουν τους μάγκες όταν είναι στην αντιπολίτευση, αλλά μόλις πιάσουν στα χέρια τους το κυβερνητικό τιμόνι το στρίβουν εκεί που δείχνει το αφεντικό.

Αναφερόμενος στη συνάντηση που είχε με τον Τσίπρα στο Βερολίνο, πριν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές και σχηματίσει κυβέρνηση, ισχυρίζεται πως είπε στον Τσίπρα που υποσχόταν ότι δε θα εφαρμόσει κανένα πρόγραμμα:

«Αν το υπόσχεστε προεκλογικά, πρέπει να σας ευχηθώ, για το δικό σας συμφέρον, να μην εκλεγείτε. Διότι δεν θα μπορέσετε να τηρήσετε αυτή την υπόσχεση. Η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει στο ευρώ χωρίς πρόγραμμα βοήθειας συνδεδεμένο με μέτρο». Και συμπληρώνει χαιρέκακα στη συνέντευξη: «Το έκανε παρ' oλ' αυτά, κέρδισε τις εκλογές, αλλά δεν μπόρεσε να εκπληρώσει την υπόσχεσή του».

Κι αμέσως μετά ρίχνει το καρφί: «Για αυτό η Ελλάδα πέρασε ένα πικρό εξάμηνο. Αυτός ο μισός χρόνος και η πρόσθετη ζημιά που προκλήθηκε, είναι δική του ευθύνη». Τα ίδια ακριβώς είπε και ο Ρέγκλινγκ, προσθέτοντας και νούμερο: ζημιά 100 δισ.

Ο Σόιμπλε δεν απέφυγε και την προβοκάτσια (με την κυριολεξία του όρου). Η ελληνική κυβέρνηση κόβει τις συντάξεις και όχι οι δανειστές, λέει. Η ελληνική κυβέρνηση φτιάχνει τα προγράμματα μαζί με την τρόικα και «έχει πολλά περιθώρια να πει: είναι προτιμότερο να γίνει αυτό και όχι το άλλο». Ομως, αντί να κόψει τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, όπως είχε υποσχεθεί προεκλογικά, προτιμά να τις αφήσει άθικτες και να κόψει τις συντάξεις!

Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο Σόιμπλε μιλά αποκλειστικά για τις φοροαπαλλαγές των ελλήνων εφοπλιστών (και όχι του κεφαλαίου γενικά), λόγω του ότι αυτοί είναι ανταγωνιστικοί έναντι των γερμανών εφοπλιστών.

Ξεκινά, λοιπόν, από ένα υπαρκτό γεγονός (πράγματι, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έκαναν γαργάρα τις προεκλογικές τους υποσχέσεις για κατάργηση των προκλητικών προνομίων του εφοπλιστικού κεφαλαίου), για να βγάλει λάδι τους ιμπεριαλιστές δανειστές που υπαγορεύουν τα αντιλαϊκά μέτρα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρειά τους, όπως πολύ καλά ξέρουμε. Προσπαθεί να παίξει το παιχνίδι του μουτζούρη, όπως ακριβώς κάνουν και οι Τσιπροκαμμένοι.

Στην πραγματικότητα, όλοι συμφωνούν στα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά προσπαθούν να ρίξουν την ευθύνη στους άλλους. Ξέροντας την προπαγάνδα των ελληνικών κυβερνήσεων -και ιδιαίτερα των Τσιπροκαμμένων, που απογείωσαν αυτή την προπαγάνδα- για την «κακιά» τρόικα, έναντι της οποίας προσπαθούν να αμυνθούν οι ελληνικές κυβερνήσεις, ο Σόιμπλε αρπάζει τον μουτζούρη και τον πετάει στα χέρια του Τσίπρα.

Μη βιαστείτε να πείτε ότι ο Σόιμπλε έχει προσωπικά απωθημένα με τους Τσιπροκαμμένους και γι' αυτό προσπαθεί να τους ξεφτιλίσει. Ασφαλώς έχει προσωπικούς λόγους, διότι τον υποδεικνύουν ως τον «κακό δαίμονα» που «μισεί την Ελλάδα», όμως ιμπεριαλιστές πολιτικοί του δικού του διαμετρήματος και της δικής του πολιτικής εμπειρίας ξέρουν να εντάσσουν τα όποια προσωπικά ζητήματα στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής πολιτικής που υπηρετούν.

Ο Σόιμπλε από τη μια υπερασπίζεται τη… διαχρονική ορθότητα των δικών του θέσεων και από την άλλη στέλνει το μήνυμα του παλιού γερμανικού εθνικού ύμνου όπως το εννοούσαν οι ναζί και οι γερμανοί μονοπωλιστές.

Μπορεί το «η Γερμανία πάνω από όλα» να ήταν το σύνθημα των δημοκρατών του 19ου αιώνα, που στρέφονταν ενάντια στη φεουδαρχική κατάτμηση της Γερμανίας, όμως και κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, το σύνθημα αυτό συμβολίζει την ιμπεριαλιστική ισχύ μέσω της οποίας η Γερμανία θα γίνει κοσμοκράτειρα. Μπορεί να μην το τραγουδούν πια στον εθνικό τους ύμνο (για ευνόητους λόγους έχουν περιοριστεί μόνο στην τρίτη στροφή), όμως διαποτίζει τη σκέψη τους και την πρακτική πολιτική τους.

Απολύτως λογικό για μια ιμπεριαλιστική δύναμη που ηττήθηκε σε δυο παγκόσμιους πολέμους και κατάφερε να ξαναγίνει ηγεμονική δύναμη στη Δυτική Ευρώπη. Ο Σόιμπλε δε θα τιμούσε το πόστο που του έχει εμπιστευτεί ο γερμανικός ιμπεριαλισμός, αν δε συμπεριφερόταν μ' αυτόν τον τρόπο. Κάτω από το προσωπικό στιλ πρέπει να βλέπουμε την ουσία του ιμπεριαλιστικού κυνισμού, που απαιτεί απόλυτη υποταγή των ηγετών των εξαρτημένων χωρών.

Αν πρέπει να σκεφτούμε κάτι, μετά και τη μούγκα του Τσίπρα παρά την προσωπική επίθεση που δέχτηκε, είναι το πόσο εύκολα πολύς κόσμος παραμυθιάζεται από τον κάλπικο αντιιμπεριαλισμό που διασαλπίζουν οι κήρυκες της κοινωνικής δημαγωγίας προκειμένου να αναρριχηθούν στους κυβερνητικούς θώκους. Ελληνικός καπιταλισμός και αντιιμπεριαλισμός αλληλοαποκλείονται. Ο πραγματικός αντιιμπεριαλισμός γίνεται πράξη όταν εντάσσεται σε μια στρατηγική επαναστατικής ανατροπής του ελληνικού καπιταλισμού.

ΥΓ1. Δεν έκανε ζημιά στον ελληνικό καπιταλισμό το εξάμηνο σόου της «σκληρής διαπραγμάτευσης» των Τσιπροκαμμένων; Φυσικά και έκανε, αφού βάθυνε την κρίση, πάγωσε την αγορά, οδήγησε στα capital controls. Οχι όμως και να λέμε ότι μέχρι τότε όλα πήγαιναν τέλεια, ότι η χώρα ζούσε το success story του Σαμαρά και τα «σκάτωσαν» οι Τσιπροκαμμένοι. Μια πολιτική διαχείρισης δεν έχει μόνο την οικονομική της διάσταση. Εχει και την κοινωνικοπολιτική της διάσταση.

Οι Τσιπροκαμμένοι ήταν εκείνοι που κατάφεραν να ενσωματώσουν σε μια διαχειριστική λογική τα υπολείμματα του λαϊκού ριζοσπαστισμού. Κατάφεραν να μετατρέψουν την οργή κατά της μνημονιακής πολιτικής σε ελπίδα που θα γινόταν πράξη από την κυβέρνησή τους. Απ' αυτή την άποψη πρόσφεραν μεγάλη υπηρεσία στο σύστημα (και στους ιμπεριαλιστές δανειστές).

Ήταν, βέβαια, «παιδική χαρά», όπως πρώτοι εμείς είχαμε επισημάνει. Δεν είχαν, όμως, άλλους που να τους κάνουν την ίδια δουλειά με πιο αποτελεσματικό τρόπο και σε λιγότερο χρόνο (μόνο μια στρατιωτική δικτατορία θα τα κατάφερνε διαφορετικά). Αυτούς είχαν, μ' αυτούς έπρεπε να πορευτούν. Ο ΣΕΒ ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε ότι ως σύστημα έπρεπε να πληρώσουν αυτό το τίμημα. Ακολούθησαν οι ιμπεριαλιστές δανειστές. Η υποστήριξη των Μέρκελ-Σόιμπλε στον ΣΥΡΙΖΑ, πριν από τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015, ήταν… εκκωφαντική.

ΥΓ2. Ο Σόιμπλε «καταχέριασε» τον Τσίπρα, που τόλμησε να του βγάλει γλώσσα, την ίδια στιγμή όμως έβαλε -με τον χαρακτηριστικό του τρόπο- πάγο στην πίεση του Κούλη για άμεση αλλαγής κυβέρνησης.

Όταν του ζητήθηκε να πει ποια εντύπωση του άφησε ο Μητσοτάκης κατά τη συνάντησή τους, απάντησε με τευτονική ψυχρότητα: «Μίλησα με τον κ. Μητσοτάκη όπως ακριβώς μίλησα και με τον κ. Τσίπρα όταν ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης. Σέβομαι κάθε πολιτικό και δεν τους βαθμολογώ». Απόλυτη ουδετερότητα, ούτε ένα τόσο δα παραθυράκι ευμένειας για τον Μητσοτάκη.

Το μήνυμα από την πρωτεύουσα του γερμανικού ιμπεριαλισμού είναι πως ο Κούλης πρέπει να περιμένει υπομονετικά τη σειρά του. Προς το παρόν, μια χαρά τα καταφέρνει ο Τσίπρας, αφού οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ψηφίζουν τα πάντα.

 ΚΟΝΤΡΑ     

Πρόστιμο ρεκόρ 26,7 εκατ. ευρώ την Heineken

Με απόφαση του Διοικητικού Εφετείου της Αθήνας, επικυρώθηκε κατ’ ουσίαν η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού το 2015 και μετά από αναπροσαρμογή, επιβλήθηκε το πρόστιμο – μαμούθ των 26,7 εκατ. ευρώ στην Αθηναϊκή Ζυθοποιία, εταιρία ιδιοκτησίας κατά 98,8% της Heineken.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η θυγατρική του ολλανδικού κολοσσού, που στην Ελλάδα διακινεί τα σήματα «Άλφα», «Amstel» και «Heineken», εφάρμοζε για σχεδόν δύο δεκαετίες παράνομες και αντι-ανταγωνιστικές πρακτικές. Μετά από 12ετή έρευνα «αποδείχθηκε ότι η Αθηναϊκή Ζυθοποιία καταχράστηκε τη δεσπόζουσα θέση της στην ελληνική αγορά ζύθου, παραβιάζοντας την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία Προστασίας του Ανταγωνισμού».

Κατά την έρευνά της, η Επιτροπή Ανταγωνισμού βρήκε στοιχεία ότι «η Αθηναϊκή Ζυθοποιία, εφάρμοζε μια ενιαία και στοχευμένη πολιτική για τον αποκλεισμό και τον περιορισμό των δυνατοτήτων ανάπτυξης των ανταγωνιστών της από όλα τα κανάλια διανομής, είτε αφορούσαν διανομή σε χονδρική, σε ξενοδοχεία, μπαρ και καταστήματα εστίασης και σε άλλα σημεία λιανικής πώλησης».

«Η μακρόχρονη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης της Heineken στην ελληνική αγορά πρέπει να αντικατασταθεί από τον υγιή ανταγωνισμό και η ολλανδική πολυεθνική οφείλει να αποζημιώσει όποιες ζυθοποιίες έχουν υποστεί ζημίες από τις πρακτικές της», τόνισε από την πλευρά του ο ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας Δημήτρης Πολιτόπουλος, εκ των ιδρυτών της Ζυθοποιίας Μακεδονίας Θράκης που διακινεί το σήμα «Βεργίνα».

Μάλιστα, ο ίδιος αποκαλύπτει ότι ήδη από τον περασμένο Φεβρουάριο η Ζυθοποιία Μακεδονίας – Θράκης έχει προσφύγει στα ολλανδικά δικαστήρια κατά της Heineken, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Πιστεύουμε ότι η απόλυτη ευθύνη για σχεδόν δύο δεκαετίες καταχρηστικών πρακτικών στην Ελληνική αγορά ζύθου βαρύνει τα κεντρικά γραφεία της Heineken στο Άμστερνταμ και για αυτό το λόγο έχουμε καταθέσει αγωγή, τόσο κατά της Heineken, όσο και κατά της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας στην έδρα της πολυεθνικής στην Ολλανδία».

Ο κ. Πολιτόπουλος προσθέτει σε γραπτή δήλωσή του, σχολιάζοντας την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου της Αθήνας: «Η δέουσα νομική διαδικασία θριάμβευσε παρά τις όποιες απόπειρες της Heineken να αποποιηθεί των ευθυνών της και τις αδιάκοπες προσπάθειές της να αναιρέσει την απόφαση των ελληνικών αρχών. Η Ελλάδα μπορεί να επιτύχει οικονομικά μόνο αν επικρατούν συνθήκες ελεύθερης και δίκαιης αγοράς, ενθαρρύνοντας τις επενδύσεις και τον υγιή ανταγωνισμό».    

euronews.com

Αντισημιτικά φαινόμενα

Του Παντελή Μπουκάλα

«Απεγνωσμένη επιχείρηση αντιπερισπασμού»; Ακόμα κι αν ισχύει ο χαρακτηρισμός που αποδίδει η κυβέρνηση στο αίτημα της Ν.Δ. να συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή για τον Πάνο Καμμένο και τη σχέση του με έναν ισοβίτη για την υπόθεση «Noor 1», οφείλει να συμφωνήσει. Για πολλούς λόγους, ο κυριότερος εκ των οποίων (σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα μέτρα και σταθμά) είναι η κομματική ωφέλεια: Εφόσον τουλάχιστον το τμήμα ΣΥΡΙΖΑ της κυβέρνησης (τύποις το μεγαλύτερο, που όμως σε πολλά σύρεται από το τύποις μικρότερο, τους ΑΝΕΛ) υποστηρίζει ότι το αίτημα της Ν.Δ. αποτελεί «ανοησία», θα του δοθεί η δυνατότητα να αναιρέσει τα επιχειρήματά της και να αντεπιτεθεί. Να ελέγξει επί της ουσίας το νεοδημοκρατικό ενδιαφέρον (που το στολίζει μάλιστα σαν κραυγαλέα αργοπορημένο και μονοδιάστατο), και όχι με τον καμμένειο τρόπο των πυροτεχνηματικών «αποκαλύψεων».

Ο πρωθυπουργός, για να πείσει εαυτόν και αλλήλους για το πόσο γόνιμη είναι η συγκατοίκηση με τον «Πάνο» (συγκυβερνήτη, όχι απλώς υπουργό), επικαλείται την καλή προσωπική τους «χημεία». Εδώ όμως δεν πρόκειται για μπάσκετ ή ποδόσφαιρο. Δεν πρόκειται επίσης απλώς και μόνο για το κυβερνητικό ύφος, που εκτραχύνεται. Για ιδέες και για ιδεολογίες πρόκειται, αν έχουν αντίκρισμα οι όροι αυτοί στο πεδίο του κυνισμού. Και για το ήθος. Για ποιες ιδέες του υπερψηφίστηκε άραγε ως αντιπρόεδρος της Βουλής (όχι μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από αντιπολιτευόμενους βουλευτές) ο έτερος των Καμμένων, συνωμοσιολόγος χαμηλότατης στάθμης, χυδαίος εβραιοφάγος και ομοφοβικός, που παραπονιόταν προς τη... Χρυσή Αυγή, επειδή «δεν παρενέβη δυναμικά στα ξεφτιλισμένα γκέι παρέιντ μπροστά στη Βουλή»; Ποιος εξευτελίζεται όταν ένας πολιτικάντης που αποπέμφθηκε σχεδόν αμέσως από το υφυπουργείο Υποδομών, λόγω αντισημιτισμού, κρίνεται άξιος για την αντιπροεδρία της Βουλής και αποφασίζεται ότι πρέπει να αποκατασταθεί «πάσει θυσία» (έτσι το «πάσει», με ει, όπως το γράφει στον τοίχο του ο αντιπρόεδρος);

Τώρα, αποκατεστημένος, δηλώνει σαρκάζοντας ότι «καταδικάζει επίσημα και απερίφραστα τον αντισημιτισμό και δεσμεύεται να εργαστεί επίμονα και αυστηρά για την εξάλειψη αυτού του φαινομένου». Το πώς θα πολεμήσει το φαινόμενο του αντισημιτισμού είναι ένα ερώτημα που δεν απασχόλησε ιδιαίτερα τους 182 βουλευτές που τον ψήφισαν. Ούτε τον πρωθυπουργό, που θα μπορούσε ίσως να δείξει ότι τουλάχιστον τον έναν Καμμένο, τον υποδεέστερο, τον ελέγχει.

kathimerini.gr