Πέμπτη 26 Μαρτίου 2020

«Διαγνωστικά τεστ δωρεάν για όλο τον λαό»



Ολοι εμείς, εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας, παρακολουθούμε με βαθιά ανησυχία την πολιτική της κυβέρνησης και του υπουργείου Υγείας, που αρνούνται να εφαρμόσουν την οδηγία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για μαζικούς ελέγχους με διαγνωστικά τεστ. Η διενέργεια μαζικών ελέγχων έχει μεγάλη σημασία καθώς από τη μία εξασφαλίζει τη διάγνωση σε όσους παρουσιάζουν ήπια συμπτώματα, ενώ ταυτόχρονα εντοπίζει εκείνες τις ασυμπτωματικές περιπτώσεις που προκαλούν διασπορά το ιού σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Ταυτόχρονα, γινόμαστε μάρτυρες ενός κατάφωρου ταξικού διαχωρισμού. Συμπολίτες μας με συμπτώματα πληρώνουν από τη υστέρημά τους τη διάγνωση σε ακριβή τιμή ή αδυνατούν να έχουν πρόσβαση σε αυτή, ενώ από την άλλη οι οικονομικά εύποροι με προκλητικό τρόπο δημοσιοποιούν τους ελέγχους τους σαν να πρόκειται για μια εύκολη, καθημερινή διαδικασία.

Τέλος, η ζωή των γιατρών και νοσηλευτών τίθεται σε κίνδυνο, καθώς η διάγνωση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού γίνεται με καθυστέρηση. Ακόμα και όταν η διάγνωση επιτευχθεί, η καραντίνα για το προσωπικό αυτό είναι η μισή (7 ημέρες) από τους υπόλοιπους πολίτες, ώστε να ξαναγυρίσουν άμεσα στα νοσοκομεία, ενώ το προσωπικό εργάζεται με εξαντλητικά ωράρια και χωρίς επαρκή μέτρα προφύλαξης!


Δεν είναι τυχαίο ότι η δοκιμαζόμενη γειτονική Ιταλία καταφεύγει εσπευσμένα στην εφαρμογή των μαζικών διαγνωστικών τεστ. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα βρίσκεται στις χώρες με τη μικρότερη αναλογία τεστ ανά κάτοικο! Ακόμα και ο Ιατρικός Σύλλογος Αθήνας (με δημοσίευμά του στις 23/3) ζητά από το υπουργείο «να παραγγείλει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ποσότητες από διαγνωστικά τεστ, όπως κάνουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ακολουθώντας τις συστάσεις στελεχών του ΠΟΥ».

Την αποκλειστική ευθύνη γι’ αυτή την πολιτική σε βάρος του λαού την έχει η κυβέρνηση που κωφεύει στη λαϊκή απαίτηση και αρνείται να προμηθευτεί τον κατάλληλο αριθμό τεστ. Δεν θέλει να επιβαρυνθεί με το οικονομικό κόστος της εφαρμογής των δωρεάν, μαζικών διαγνώσεων. Την ίδια στιγμή που μέσω της ρητορικής της «ατομικής ευθύνης» ρίχνει το φταίξιμο για τη διάδοση της επιδημίας στον λαό, εστιάζοντας σε μεμονωμένες περιπτώσεις, αρνείται να αναλάβει την κρατική ευθύνη απέναντι στους πολίτες.

Ο εργαζόμενος λαός δεν πρέπει να «μείνει σιωπηλός» μπροστά σε αυτή την εγκληματική πολιτική. Εχει δικαίωμα στη ζωή, δικαίωμα στην περίθαλψη, δικαίωμα στις ίσες συνθήκες διάγνωσης και θεραπείας!

Πρέπει να οργανωθούμε και να απαιτήσουμε:

• Διαγνωστικά τεστ ΤΩΡΑ δωρεάν για όλο τον λαό.
• Μαζικές προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, με αξιοπρεπείς μισθούς και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.
• Δωρεάν μέτρα προστασίας για όλους τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία και σε κάθε χώρο δουλειάς.
• Πλήρης και δωρεάν κάλυψη όλων των υγειονομικών αναγκών όλου του πληθυσμού.

Υπογράφουν:

Αβουζουκλίδου Δήμητρα, ωτορινολαρυγγολόγος, Θεσσαλονίκη, Ανδρεάδου Σταματίνα, ειδικευόμενη πνευμονολόγος, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, Αποστολάκης Αντώνης, γιατρός σε αναμονή ειδικότητας, Αθήνα, Γραβάνης Ιάσωνας, γιατρός σε αναμονή ειδικότητας, Θεσσαλονίκη, Ζαβακοπούλου Αθανασία, νοσηλεύτρια, Νοσοκομείο Χατζηκώστα Ιωαννίνων, Ζαγγανάς Παναγιώτης, μικροβιολόγος, Θεσσαλονίκη, Ζερμπίνος Γιώργος, συνταξιούχος πρώην τραπεζοκόμος, Ευαγγελισμός, Αθήνα, Λίτσικα Αννα, νοσηλεύτρια, ΓΝΑ Γεννηματάς, Αθήνα, Μαντάς Χρήστος, συμβασιούχος φύλακας, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, Ματσούκας Γεώργιος, δερματολόγος, Θεσσαλονίκη, Μήτσιος Αχιλλέας, ειδικευόμενος ψυχίατρος, ΓΝΑ Γεννηματάς, Αθήνα, Μπούτσορας Κώστας, ειδικευόμενος νευρολόγος, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, Πανίδου Αναστασία, νοσηλεύτρια, Νοσοκομείο Ξάνθης, Ραφαηλίδου Μαρία, γενική ιατρός, Γενικό Νοσοκομείο Χανίων, Τσιλικάτης Χρήστος, χειρουργός, Νοσοκομείο Χατζηκώστα Ιωαννίνων, Τσιπτσής Κώστας, καρδιολόγος, Νοσοκομείο Γρεβενών, Φωτοπούλου Κατερίνα, γιατρός σε αναμονή ειδικότητας, Θεσσαλονίκη. 















  

Ο Ηλ. Μόσιαλος εκπρόσωπος της κυβέρνησης στους διεθνείς οργανισμούς για θέματα κορονοϊού



Με απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο καθηγητής- πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικής της Υγείας στο London School of Economics Ηλίας Μόσιαλος ορίζεται εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στους διεθνείς οργανισμούς για ζητήματα που αφορούν στον κορονοϊό.

Μιλώντας νωρίτερα στην ΕΡΤ1, ο κ. Μόσιαλος ανάλυσε τα δεδομένα των χωρών που πλήττονται από τον κορονοιό, εξήγησε το πώς θα μείνει όρθιο το Σύστημα Υγείας, ανέφερε δύο εκδοχές για την πορεία της πανδημίας και έκανε έκκληση στον πρωθυπουργό Κυριάκο να λάβει μέτρoα από τώρα από τη τρίτη φάση των μέτρων.

Ειδικά για τους αναπνευστήρες είπε: «Έκανα την εκτίμηση ότι αν κολλήσει το 50% του πληθυσμού και αν το 1% απ΄ αυτούς που θα κολλήσουν, ποσοστό που είναι πολύ αισιόδοξο - στη Γουχάν είναι 5% και στην Ιταλία 9%-10% - χρειαστεί να έχει πρόσβαση σε αναπνευστήρες, τότε θα χρειαστούμε 55.000 αναπνευστήρες. Αυτή τη στιγμή, με την προϋπόθεση ότι θα μας δώσουν αυτούς που έχουμε παραγγείλει, έχουμε τη δυνατότητα να φθάσουμε τους 1.000 αναπνευστήρες»


Παράλληλα, επισήμανε ότι η Ελλάδα πρέπει να προσέξει αυτό που κατάφερε η Γερμανία.

«Στη Γερμανία έχουμε μεγάλο αριθμό κρουσμάτων αλλά έχουν προστατεύσει με κάποιο τρόπο τους ηλικιωμένους. Ένα ποσοστό περίπου 2% των κρουσμάτων είναι ηλικίας άνω των 80 χρόνων. Σε αντίθεση με την Ιταλία όπου πάνω από το 60% των κρουσμάτων είναι άνω των 80 χρόνων και αυτό αντιστοιχεί και στη θνητότητα», είπε μεταξύ άλλων.

Επίσης, σημείωσε ότι οι ηλικιωμένοι στη Γερμανία απλά άκουσαν τις οδηγίες και ότι δεν έχουν κάνει κάτι ιδιαίτερο. «Είναι πειθαρχημένος λαός, το ίδιο ισχύει και στην Αυστρία. Χωρίς να έχει επιβάλλει πολύ αυστηρά μέτρα, πάει πολύ καλά».

Ακόμα, παρατήρησε ότι η Γερμανία έχει το πλεονέκτημα της μεγάλης επάρκειας κλινών. «Είναι η χώρα με τις περισσότερες ΜΕΘ ανά 1.000 κατοίκους στον κόσμο. Έχει τετραπλάσιες δυνατότητες από την Αγγλία». 









Η κυρία Όλγα Τρέμη ως πρόφαση!



 (...παραλήρημα καραντινό-ιού!) - του ΙορδάνηΘωμαΐδη 

…Όχι, κυρία Τρέμη! Συγχωρέστε με , αλλά όχι!

Δεν είστε το…ίδιο ή περίπου το…ίδιο, με την γιατρό λοιμωξιολόγο στο νοσοκομείο “Σωτηρία”, η οποία έχει 15 ημέρες να κοιμηθεί (όπως αποκάλυψε ο σπουδαίος γιατρός, Μάριος Λαζανάς, στην χθεσινή – 25/03/20 -‘εκπομπή σας, στην δημόσια τηλεόραση)!

Και είναι μάλλον άκομψο, από την πλευρά σας, να εξομοιώνετε την αντίδραση της μικρής κόρης της γιατρού, η οποία φοβάται να μην αρρωστήσει “η μαμά της”‘, με την ανησυχία που δικαίως εκφράζει και ο γιός σας! Εκτός κι αν υποθέσω ότι κι εσείς έχετε μείνει ξάγρυπνη για 15 ημέρες, δεν σας βλέπει το σπίτι και οι δικοί σας… και καθημερινά παλεύετε με τον θάνατο και τα …σκ@τά!

Όχι, δεν είστε το … ίδιο! Λάθος κυρία Τρέμη!

Θεωρώ επίσης…ατόπημα  τον ισχυρισμό σας ότι εσείς ως δημοσιογράφος(!) έχετε καλύτερη και πιο σφαιρική εικόνα της κατάστασης στο Εθνικό Σύστημα Υγείας από τον ίδιο, τον καλεσμένο σας! Τον γιατρό, Μάριο Λαζανά που διακόψατε (!) για να πείτε την…άποψή σας, όταν αυτός μιλούσε με γνώση των τραγικών ελλείψεων στα νοσοκομεία!Με γνώση κυρία Τρέμη! Δεν εξέφραζε…άποψη!

Κυρία Τρέμη ειλικρινά  δεν με ενδιαφέρει, ούτε θέλω, ούτε μπορώ να αποδομήσω την πολύχρονη εμπειρία σας, την αξιόλογη επαγγελματική διαδρομή σας, όπως και την δημοφιλία σας! Προσωπικά, ως (κάποτε) εργάτης της… ενημέρωσης, έχω “άλλα κριτήρια” για τον ρόλο του δημοσιογράφου, ακόμη και του “στρατευμένου” ή του έντιμου ιδεολόγου!  Με ενοχλεί όμως όταν αξιόλογοι άνθρωποι δίνουν την εντύπωση ότι “ξεχνούν” ακόμη και την έννοια της ταπεινότητας, κυρίως όταν δεν έχουν πλέον  κανέναν λόγο να  αποδείξουν κάτι!… Σε μια συγκυρία μάλιστα  “πρωτόγνωρα” νοσηρή, εξαιτίας του κορωνοϊού!

Είναι σπουδαία , για όλους μας, η αίσθηση των ορίων της ύπαρξης, κυρία Τρέμη! Και τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης, σ’ αυτή την συγκυρία , εκτιμώ  πως είναι:

 Τα λόγια της νεαρής λοιμωξιολόγου που “έχει 15 ημέρες να κοιμηθεί” παλεύοντας για την ζωή!

Ο …”ψύχραιμος” λυγμός του καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα και του καλεσμένου σας γιατρού Μάριου Λαζανά!

Η φωνή διαμαρτυρίας και η υψωμένη γροθιά – γραφική κίνηση ίσως για σας –  του γιατρού στον “Ευαγγελισμό”, Ηλία Σιώρα!

Οι αγωνίες των νοσηλευτών κι όλων των εργαζομένων στο χώρο της υγείας!

Οι αγωνίες των χρονίως πασχόντων…

Το κάθε… χρονικό προαναγγελθέντων θανάτων!

Ο φόβος του θανάτου και τελικώς ο… αναπόφευκτος θάνατος!

Άλλωστε από τον θάνατο – την συνειδητοποίηση του θανάτου δηλαδή  -προκύπτει το…ζύγι της ζωής, η αυταξία  της ανθρώπινης ύπαρξης, η ίδια η ζωή!

Η επιλογή είναι δική μας! Και η διαφορά είναι στα δράμια! Να βάλουμε ως…δράμια το “βάρος” των Ανθρώπων και Μόνο των Ανθρώπων; Ν’αλλάξουμε ρότα, ακριβώς γιατί Αγαπάμε πολύ τη ζωή ή είναι…επαναστατικά ουτοπικό;…

Αυτές οι μέρες κι αυτές οι πολλές που θα ακολουθήσουν είναι σα να μυρίζουν…θάνατο! Θυμίζουν την “Πανούκλα” του Αλ.Καμύ! “Πανούκλα” στην Ιταλία, “πανούκλα” στην Ισπανία, “πανούκλα” στο… σπίτι μας, “πανούκλα Πα ντού”! Κι όχι μόνο από τον κορωνοϊο!

Το “σάπιο” πού είναι; Να παίξουμε το παιχνίδι του… χαμένου θησαυρού;

…κι από ψηλά, στις κορυφές της μνήμης, η Μαρία και ο Θάνος ακούγονται  να τραγουδούν για “κάτι” που: “οι ρίζες του το Σύστημα αγκαλιάζουν / και χάνονται βαθιά στα περασμένα… / Μα πάλι θέ ν’απλώσει σαν χολέρα / πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,/ και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα / αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου! / Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον / Δε θα πεθάνει μόνος,  τσάκισέ τον!”

 Τα σέβη μου!

«Γενοκτονία» εν μέσω πανδημίας;



Η Αμερική στη δίνη του κορωνοϊού, το γεωοικονομικό παιχνίδι πίσω από την πυρετώδη προσπάθεια εξεύρεσης του φαρμάκου για την καταπολέμηση της πανδημίας και οι θανάσιμες επιπτώσεις των οικονομικών κυρώσεων των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν. Πώς συνδέονται όλα αυτά; Ακολουθούν οι απαντήσεις…

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ο Μιτς Μακόνελ , επικεφαλής της Ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας της αμερικανικής Γερουσίας ανακοινώνει το νέο «Σχέδιο Μάρσαλ», την «ιστορική συμφωνία» μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών για το έκτακτο οικονομικό πακέτο ύψους 2 τρισ. δολαρίων που θα δοθεί  ως αντίβαρο στην οικονομική κρίση που προκαλεί στις ΗΠΑ η πανδημία του κορωνοϊού.

Πρόκειται για χρήματα που θα διανεμηθούν «απευθείας στα νοικοκυριά», τόνισε κατά την έξοδό του από τη Γερουσία ο Μακόνελ, προσθέτοντας ότι μέρος αυτών προορίζεται για τη σταθεροποίηση σημαντικών τομέων της  «εθνικής οικονομίας», αλλά και για τα  «νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα».

Οι δηλώσεις Μακόνελ, έρχονται λίγες μόνο ώρες μετά την ανακοίνωση της εκπροσώπου του ΠΟΥ, Μάργκαρετ Χάρις , η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν τις «προϋποθέσεις» για να μετατραπούν στο νέο παγκόσμιο επίκεντρο της πανδημίας.

Μέχρι τώρα, βάσει των στοιχείων του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς , στη χώρα έχουν καταγραφεί επισήμως 55χιλ. κρούσματα, με τα 25χιλ. απ’ αυτά να εντοπίζονται στη Ν. Υόρκη, ενώ πληθαίνουν οι φωνές που προβλέπουν-  στο πιο εφιαλτικό από όλα τα σενάρια- την εισαγωγή έως και  140χιλ. ατόμων  στα νοσοκομεία, όταν σε όλη την επικράτεια διαθέτονται  μόλις 3χιλ. κρεβάτια σε ΜΕΘ [CTV Νews, BBC].

Παράλληλα, η αμερικανική φαρμακοβιομηχανία παίζει τα ρέστα της για την εξεύρεση πιθανής θεραπείας από τον κορωνοϊό, με την εταιρεία Gilead Sciences (G.S) να ‘χει αναπτύξει ένα νέο πειραματικό σχέδιο, χορηγώντας το φάρμακο remdesivir (που μέχρι τώρα προορίζονταν για την ασθένεια του Έμπολα) σε πάσχοντες από τον COVID-19.

Το θέμα έχει και γεωπολιτικό ενδιαφέρον, μα, για την ώρα, θα αρκεστούμε να αναφέρουμε ότι όταν το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan υπέβαλλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ώστε να κατέχει εκείνο το μονοπώλιο στην παραγωγή του φαρμάκου, η G.S πολέμησε με νύχια και με δόντια για να ακυρώσει αυτή την προοπτική, καθώς υπήρχε το ενδεχόμενο να… μετριαζόταν ο ενθουσιασμός των επενδυτών που ανέβασαν τη μετοχή της κατά 22% τους δύο τελευταίους μήνες.

Στο πεδίο της οικονομίας, πέραν απ’ τις καμπάνες- όχι πια καμπανάκια- που βαρούν στη Wall Street, στην  πραγματική οικονομία, δηλαδή χάνονται εκατομμύρια θέσεις εργασίας κάθε εβδομάδα, ενώ τα όποια προστατευτικά για την υγεία και τα δικαιώματα των εργαζομένων μέτρα πάρθηκαν, δεν αποτελούν παρά σταγόνα στον Ατλαντικό, μιας και είναι αρκετές οι καταγγελίες εργαζομένων που κάνουν λόγο για ανεπαρκή μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας και για ανύπαρκτη προνοιακή πολιτική από την πλευρά της κεντρικής κυβέρνησης για όσους έχασαν τη δουλειά τους ή αναγκάστηκαν να μείνουν  στο σπίτι τους, λόγω του lockdown σε διάφορες πολιτείες.

Κι ενώ ο ιός μεταδίδεται με ταχύτητα φωτός στη γη της ελευθερίας, ένας από τους μεγάλους αντιπάλους της Ουάσινγκτον, το Ιράν μέτρησε μέσα σε ένα μόλις εικοσιτετράωρο άλλους 122 νεκρούς , με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας, Κ. Τζαχανπούρ να προσθέτει επιπλέον 1.762 κρούσματα στη λίστα των ήδη 24.811 καταγεγραμμένων φορέων του νέου ιού.

Η κατάσταση, δίχως άλλο, είναι τραγική.  Με το καθεστώς να βαρύνεται με την κατηγορία της αποσιώπησης των πραγματικών δεδομένων, τουλάχιστον για το διάστημα λίγο μετά την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος στις 19 Φεβρουαρίου, γεγονός που οδήγησε, λένε οι επικριτές της ιρανικής κυβέρνησης, στην έκρηξη των κρουσμάτων, αφού, μετά την εμφάνιση του ιού στη χώρα, αρκετοί κάτοικοι των μεγαλουπόλεων κατέφυγαν στην επαρχία με αποτέλεσμα τη διασπορά του ιού.

Εκτός, όμως, από τις κατηγορίες για απόκρυψη του πραγματικού αριθμού των προσβληθέντων από τον COVID-19, ο Πρόεδρος Χασάν Ρουχανί έχει να αντιμετωπίσει τις νέες, ακόμη πιο δραστικές κυρώσεις των ΗΠΑ.

Ο Τράμπ, αφού έκανε αισθητή εκ νέου την εχθρική του παρουσία στη Βενεζουέλα, επιβάλλοντας επιπλέον κυρώσεις, αξιοποίησε για άλλη μια φορά το άρθρο 311 του Patriot, στρέφοντας τα οικονομικά του πυρά απέναντι  στο Ιράν, δίνοντας όμως έτσι ένα βολικό άλλοθι στο καθεστώς της Τεχεράνης ώστε να κρύψει τις τεράστιες ευθύνες του για την εξάπλωση του ιού στη χώρα.

Πέραν όμως του σκληρού ανταγωνισμού των δύο ηγεσιών (οι Ιρανοί αξιωματούχοι, παρότι δεν προσέρχονται με τον  λουστραρισμένο κυνισμό των Αμερικανών ομολόγων τους στο τραπέζι της διεθνούς διπλωματίας , παίζουν εξίσου δυναμικά κορόνα ή γράμματα το μέλλον της ανθρωπότητας), υπάρχει κι ο αντίκτυπος αυτών των κυρώσεων στις ζωές των πολιτών της μεσανατολικής χώρας.

Στην εποχή πριν την πανδημία (συνηθίστε το, έτσι θα ορίζεται ο κόσμος μας πλέον), έπειτα από τις πρώτες κυρώσεις που ακολούθησαν την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη  συμφωνία για το πυρηνικό  πρόγραμμα του Ιράν,  το ΑΕΠ της Ισλαμικής Δημοκρατίας υποχώρησε κατά 4,8% το 2018 (ΔΝΤ), η ανεργία αυξήθηκε από το 14,5% στο 16,8%, ενώ, βάσει των στοιχείων της ΠΤ, ο καλπασμός του πληθωρισμού (έτερο τέκνο των αμερικανικών κυρώσεων) είχε ως αποτέλεσμα την εκτόξευση της τιμής βασικών αγαθών (όπως το κρέας) πάνω από το 100%.

Επιπλέον, όπως αναφέρει η Έκθεση του Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ιράν (ΠΑΔ): «οι οικονομικές κυρώσεις (…) των ΗΠΑ», έθεσαν σοβαρά εμπόδια στην εισαγωγή «φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού» στη χώρα, αφήνοντας ουσιαστικά τους Ιρανούς που πάσχουν από «χρόνιες παθήσεις, χωρίς τη θεραπεία που έχουν ανάγκη».

Καταλαβαίνουμε  τι σημαίνει αυτό την περίοδο που διανύουμε, με τις ευπαθείς ομάδες της παγκόσμιας κοινότητας να αποτελούν την κατεξοχήν κατηγορία πολιτών που προσβάλλονται (πιθανότατα θανάσιμα) από τον COVID19;

Νομίζουμε, η απάντηση είναι προφανής.

Φυσικά, στην κυνική γλώσσα της «ρίαλπολιτίκ» του ιμπεριαλισμού, οι κυρώσεις δεν αποτελούν παρά «ένα μέτρο χαμηλού κόστους και κινδύνου- μεταξύ πολέμου και διπλωματίας- εκεί όπου η στρατιωτική επέμβαση δεν είναι εφικτή», αποσκοπώντας στην οικονομική απομόνωση του αντιπάλου και, γιατί όχι, στην αντικατάσταση της εχθρικής κυβέρνησης  με μια άλλη, πιο φιλική προς τους γραβατωμένους πολιτικούς υπηρέτες της οικονομικής ελίτ.

Η χρονική στιγμή επιβολής των  νέων οικονομικών πολεμικών μέτρων από τον Τραμπ, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αφού εκτός του προφανούς, την προσπάθεια δημιουργίας κλίματος οικονομικής και κοινωνικής ασφυξίας εν μέσω μιας απειλής για τη δημόσια υγεία, δεν είναι λίγοι εκείνοι, σε Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ,  που θέλουν να επισπεύσουν την όποια εμπλοκή με το Ιράν πριν τη διεξαγωγή των αμερικανικών εκλογών και, προς θεού, πριν σκάσει η «βόμβα» του κοροναϊού για τα καλά στις ΗΠΑ.

Αυτά, όμως, είπαμε, αποτελούν τη γλώσσα των πολεμοκάπηλων γερακιών που βλέπουν σε κάθε κρίση την ευκαιρία να μπουκώσουν με ακόμα περισσότερα αιματοβαμμένα δολάρια τα ήδη ξέχειλα σεντούκια του ξεδιάντροπου πλουτισμού τους.

Γιατί, στην πραγματική ζωή, των πραγματικών ανθρώπων η διπλωματία τους έχει θύματα. Με ονοματεπώνυμο και οικογένεια. Ως εκ τούτου, κανείς δε μπορεί να μείνει βουβός απέναντι σε πολιτικές, οι οποίες, όπως πρόσφατα δήλωσε ο πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ΟΗΕ, Alfred de Zayas, εκτός από «παράλογες» μπορούν να χαρακτηριστούν και γενοκτονικές…



Κορωνοϊός και ελπιδοφόρες παρενέργειες


Η ευγένεια στις μέρες καραντίνας – Μήπως είναι μια κάποια ελπίδα;


Είναι πολύ περίεργες οι μέρες που ζούμε. Η καραντίνα εξ’ αιτίας του Κορωνοϊού είναι βέβαιο ότι αλλάζει τον τρόπο ζωής μας.

Ο Κορωνοϊός και οι παρενέργειές του όχι μόνο άλλαξαν τον τρόπο που ζούμε, όχι μόνο έβαλαν σε νέα καλούπια την καθημερινότητά μας, τα εργασιακά μας, τις σχέσεις μας, τη χαρά και την κατάθλιψή μας αλλά θα έχουν δυσάρεστα αποτελέσματα για πολλά χρόνια μετά.

Η ευγένεια ας πούμε, είναι ένα χαρακτηριστικό που από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και τις δικές της παρενέργειες, είχε αρχίζει να σπανίζει.

Οι «έτοιμοι ν’ αρπαχτούν» είχαν γίνει περισσότεροι και τόσο φασαριόζοι, σε σημείο που οι ευγενείς άνθρωποι να θεωρούνται «ελαττωματικοί», αδύναμοι.

Στις μέρες καραντίνας που ζούμε, όχι ότι άλλαξαν πολύ τα πράγματα αλλά να, υπάρχουν μερικές στιγμές που βλέπω μια «ελπίδα».

Ίσως το γεγονός ότι κυκλοφορούμε λιγότεροι στους δρόμους, ή στην ουρά έξω από τον φούρνο ή το φαρμακείο να δίνει μια πλαστή εικόνα της πραγματικότητας. Πάντως ακούω «Καλημέρες» μεταξύ αγνώστων στο δρόμο. Κι αυτό ίσως είναι μια καλή αρχή.

Λες η ευγένεια να «μείνει» ως μια καλή «παρενέργεια» του εφιάλτη που ζούμε;

Λες ο σεβασμός στον μπροστινό μας στην ουρά να μας κάνει καλύτερους;

Μήπως είμαι εντελώς στον κόσμο μου και κάπου προσπαθώ να αντιμετωπίσω την άγρια ερημιά, και τις απαγορεύσεις με ένα αίσθημα ελπίδας για το «μετά»;

Μπορεί. Άλλωστε ο καθένας μας έχει το δικό του μπαϊράκι που τον οδηγεί είτε είναι στα πάνω του είτε στα κάτω του.

Οι πολιτικοί μας ας πούμε, έχουν ρίξει κάπως τους τόνους. Οκ όχι όλοι, αλλά τώρα οι «φωνακλάδες» φαντάζουν λιγότεροι. Μπορεί να έχουν απλώς λουφάξει. Άλλωστε ο Κορωνοϊός δεν είναι «λοβοτομή»  και τα χούγια δεν αλλάζουν έτσι εύκολα.

Οι δημοσιογράφοι; Αυτοί πάντα στο δικό τους μονοπάτι: ξερόλες, ειδικοί, embedded. Οκ, όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι. Άλλωστε είπαμε: Ο Κορωνοϊός δεν είναι «λοβοτομή»  και τα χούγια δεν αλλάζουν έτσι εύκολα.

«Καλημέρα» σε έναν από τους λιγοστούς αγνώστους που συναντάμε στο δρόμο, σαν κι αυτές που εισπράττω κι εγώ και ανταποδίδω είναι μια καλή αρχή, σε μια εφιαλτική εποχή. Κι αυτό είναι μια κάποια ελπίδα!


Ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει



γράφει η Κλειώ Βλαχάκη   

Σταμάτησα να μετρώ. Έχω δρόμο πίσω μου. Έχω δρόμο μπροστά μου. Από το σπίτι μου σπάνια βλέπω πια παπούτσια ανθρώπων. Η γειτονιά έχει μια ανησυχητική ησυχία. Μια νεκρική σιγή. Η άνοιξη μας γέλασε. Έδωσε τόσες υποσχέσεις και ούτε μια δεν κράτησε. Μας πέταξε στο πρόσωπο όλες τις ανεπάρκειες μας, το λίγο μας, τη χάρτινη ύπαρξη μας που λιώνει με τις πρώτες βροχές. Είμαστε λειψοί χωρίς τους άλλους. Είμαστε συναισθηματικά ανάπηροι χωρίς χέρια που μας αγκαλιάζουν, μας χαϊδεύουν, μας παρηγορούν. Χωρίς μάτια που μας κοιτούν με αγάπη. Ποιος θα καλύψει το κενό του φόβου, της μοναξιάς, της απομόνωσης;

Να κερδίσουμε πάλι τη ζωή μας! Να κερδίσουμε πάλι τους φίλους μας, τους λατρεμένους, τα αγαπημένα πρόσωπα. Πώς να υψώσεις ανάστημα μέσα στη μοναξιά; Πώς να ταξιδέψεις στον κόσμο που έγινε μια σταλιά, κουζίνα, υπνοδωμάτιο, καθιστικό; Πώς να καλύψουμε τόσες φθορές ολομόναχοι;

Ζω για τη στιγμή που θα ανοίξει η πόρτα! Να ξεχυθώ στους δρόμους. Να καθίσω σε ένα παγκάκι στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης, να έχει κόσμο ολόγυρα, να μη χρειάζεται να πούμε τίποτα, να γελάσουμε, να αγκαλιαστούμε άφοβα, να το πάρουμε από την αρχή, να μηδενίσουμε το κοντέρ, να δώσουμε υποσχέσεις, να ερωτευτούμε!

Θέλω να μπω στην τάξη μου, να δω τα χαμόγελα των εφήβων, να μαλώσουμε, να κάνουμε παράπονα, να πούμε εκείνο το «μου έλειψες» και να είναι τόσο κομμάτι μας, αλήθεια μας, ρούχο μας φορεμένο κατάσαρκα.

Θέλω να δω τους γονείς μου, να τραβάω βίντεο τη μάνα μου την ώρα που τραγουδά και χορεύει, να δω το βλέμμα του πατέρα μου, ζωντανό, ακέραιο, έντιμο, να μου πει «τα καταφέραμε», να πάμε μαζί στα χωράφια να περπατήσουμε, να πιάσουμε το χώμα και να μου πει «όλα από εδώ ξεκίνησαν».

Θέλω να συναντήσω τις «λουλουδένιες» μου, να κάνουμε σχέδια για το καλοκαίρι, να βάψουμε τα νύχια μας όλα τα χρώματα, να πιούμε κρασί, να ευχηθούμε εις υγείαν και να είναι η πρώτη φορά που θα εννοούμε αυτή την ευχή γιατί θα έχουμε καταλάβει πόσο ουσιαστική είναι.

Θέλω να συναντήσω τους Γιάννηδες, να σχεδιάσουμε την επόμενη παράσταση, να διαφωνήσουμε, να συμφωνήσουμε, να πούμε πάμε πάλι να κλάψουμε, τι ωραίο ταξίδι ο κόσμος, να γεμίσουμε οξυγόνο τα πνευμόνια, να μη φοβηθούμε κανέναν και τίποτα.

Θέλω να πάμε στη Μήλο με τη Μαριλού μου, να μεθύσουμε, να γελάσουμε, να ξενυχτήσουμε, να κλάψουμε, να θυμηθούμε όλες τις ματαιώσεις, τις διαψεύσεις, τα ζόρια, να συμφωνήσουμε πως όλα είναι περαστικά, να μου δώσει πάλι θάρρος, να της δώσω κουράγιο.

Θέλω να συναντήσω εσένα. Να μην πούμε τίποτα. Να αγκαλιαστούμε, να κοιταχτούμε, να μη ματώσουμε πάλι, να μη σε φοβηθώ, να μη με φοβηθείς και να πούμε για μια φορά μια αλήθεια μεγάλη, τόσο μεγάλη που να μην αντέχεται.

Θέλω, θέλω, θέλω… θέλω να μη φοβάμαι! Θέλω να είμαστε όλοι εδώ. Να μη λείψει κανένας! Ούτε φίλος, ούτε γνωστός! Θέλω να γράψω μια ιστορία για όλη αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα με ευτυχισμένο τέλος!

Θέλω να είμαστε όλοι καλά, να συναντηθούμε σε ένα καταπράσινο λιβάδι, έτσι αυθόρμητα, να κρατάμε ομπρέλες, να τις αφήσουμε ελεύθερες, γιατί ελεύθερα πρέπει να ζουν όλα τα πράγματα, μα πιο πολύ τα όνειρα μας.

Οι πιο όμορφες στιγμές μας δεν έχουν έρθει ακόμα! Να είστε όλοι εκεί!  

Περιμένοντας το ουράνιο τόξο





Η επόμενη μέρα μετά την πανδημία θα μας βρει σε έναν πολύ διαφορετικό κόσμο. Τα χρήσιμα διδάγματα μιας τραγωδίας

Ο κόσμος όλος διανύει πλέον την αναγκαστική πορεία μέσα από τις Συμπληγάδες του διπλού φόβου: του φόβου για την αρρώστια και του φόβου για την οικονομική καταστροφή. Η γειτονική μας Ιταλία μέτρησε χθες 800 νεκρούς σε μία ημέρα και το Imperial College προειδοποίησε ότι οι νεκροί στις ΗΠΑ μπορεί να φτάσουν τα 2,2 εκατομμύρια. Οι απολύσεις πέφτουν βροχή και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και πολλοί φοβούνται ότι η ανεργία μπορεί να εκτιναχθεί στα επίπεδα που γνώρισαν οι μεγάλες βιομηχανικές δυνάμεις μόνο στη Μεγάλη Ύφεση του 1929-33. Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα, καθώς είμαστε αναγκασμένοι να περάσουμε αυτή τη διπλή δοκιμασία κατά μόνας, τη στιγμή που έχουμε τόσο ανάγκη την άμεση επικοινωνία, αυτή που δεν περνάει από οπτικές ίνες, με τα προσφιλή μας πρόσωπα. Επώδυνο, όσο και αναγκαίο.

Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός έχει αντιδράσει μέχρι στιγμής αρκετά ψύχραιμα και πειθαρχημένα στη δοκιμασία. Δεν είδαμε σκηνές απίστευτου πανικού και χάους, όπως εκείνες που διαδραματίστηκαν τις προηγούμενες μέρες στα σούπερ μάρκετ της Βρετανίας ή της Αμερικής. Δεν είδαμε τον κόσμο να γίνεται σαρδέλες στις πλαζ, όπως στη Φλόριντα ή την Αυστραλία. Ακόμη και στη Γερμανία, η Μέρκελ και ο Γερμανός Τσιόδρας αναγκάστηκαν να κάνουν αυστηρότατες προειδοποιήσεις, σοκαρισμένοι για το γεγονός ότι το ένα τέταρτο των ομοεθνών τους ήταν στη λογική “γρίπη είναι, θα περάσει” και πολλοί από αυτούς αρνούνταν να συμμορφωθούν στις συστάσεις. Άλλοι έχουν το όνομα, άλλοι τη χάρη. Είναι η δεύτερη φορά σε μια πενταετία που ο ελληνικός λαός, στη μεγάλη του πλειονότητα, εκπλήσσει όσους τον έβλεπαν σαν αγέλη με ζωικά ένστικτα. Η πρώτη ήταν με τα capital controls που επέβαλε η τρόικα το σκληρό καλοκαίρι του 2015, όταν πολλοί περίμεναν, αρκετοί εύχονταν και κάποιοι καλλιεργούσαν συνειδητά τον πανικό του “ο σώζων εαυτόν σωθήτω”, για να διαψευστούν πανηγυρικά στις ουρές των ΑΤΜ και στο δημοψήφισμα.

Ενοχλητικές αλήθειες

Περιμένοντας να προβάλει στον ουρανό το ουράνιο τόξο, ώστε να βγούμε από τα ατομικά μας καταφύγια, έχουμε μια καλή ευκαιρία για αναστοχασμό γύρω από τις πολλαπλές παθογένειες αυτού του εύθραστου πλανήτη- παθογένειες, που έμεναν στο περιθώριο της δημόσιας συζήτησης, αλλά έρχονται με εκρηκτικό τρόπο στην ημερήσια διάταξη στην εποχή της πανδημίας. Ήδη μπορούμε να μετρήσουμε ανάμεσα στα θύματα του κορωνοϊού ορισμένους ευρέως διαδεδομένους και τοξικότατους μύθους.

1. Οι πανδημίες (σήμερα ο COVID-19, χθές ο SARS και ο MERS) δεν είναι μόνο φυσικό φαινόμενο. Ασφαλώς ιοί μεταλλάσσονται καθημερινά με φυσικό τρόπο και μπορεί να περάσουν από τα άγρια ζώα σε κατοικίδια ή σε καλλιέργειες και από εκεί στον άνθρωπο, προκαλώντας επιδημίες. Ωστσόσο η πύκνωση και η επικινδυνότητα των επιδημιών ευνοούνται από ανθρώπινες δραστηριότητες που καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον- αποψίλωση δασών, ξέφρενη αστικοποίηση, καταστροφή βιότοπων, μαύρη αγορά άγριων ζώων- και δημιουργούν υγειονομικές βόμβες στην άκρως βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία.

2. Όχι, απέναντι στον COVID-19 δεν μοιραζόμαστε όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, την ίδια μοίρα. Οι προνομιούχοι αυτού του μάταιου κόσμου θα προφυλαχτούν καλύτερα στις βίλες των βορείων ή των νοτίων προαστίων, θα κάνουν πιο εύκολα τεστ (γιαυτό και είναι τόσο δυσανάλογα αυξημένες οι περιπτώσεις επώνυμων που βρίσκονται θετικοί), θα έχουν πολύ καλύτερη ιατρική φροντίδα αν ασθενήσουν και θα ατενίζουν το οικονομικό τους μέλλον με λιγότερη ανησυχία, χάρη στο προστατευτικό δίχτυ κάτω από το σκοινί. Κάποιοι από αυτούς, η κρεμ ντε λα κρεμ που λένε οι Γάλλοι, θα μετακινούνται με ιδιωτικά τζετ, ελικόπτερα ή γιωτ, ενώ υπάρχουν, όπως διαβάζουμε στον διεθνή Τύπο, και εκείνοι που αγοράζουν ιδιωτικά μπούνκερ, παλιά πυρηνικά καταφύγια στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, για να τη βγάλουν καθαρή σε κάθε περίπτωση.

3. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι λάθος, είναι έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας. Ύστερα από τέσσερις δεκαετίες περικοπών, το αποδυναμωμένο σύστημα Υγείας ορισμένων από τα πιο πλούσια κράτη του πλανήτη καταρρέει (Ιταλία) ή βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης, με τα ποσοστά θνησιμότητας από την επιδημία να ξεπερνούν κατά πολύ εκείνα της Κίνας. Ταυτόχρονα γίνονται σήμερα ολοφάνερες οι δραματικές επιπτώσεις από την εγκατάλειψη του φαρμάκου, ενός ζωτικής σημασίας δημόσιου αγαθού, στις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, που δεν έχουν κανένα συμφέρον να κάνουν δαπανηρές έρευνες για εμβόλια έναντι των ιών ή να αφιερώνουν κονδύλια για τεστ, αποθηκεύοντάς τα για ώρα ανάγκης. Τους είναι πολύ περισσότερο προσοδοφόρο να πουλάνε φάρμακα αφού νοσήσει ο πληθυσμός.

4. Παρόλα αυτά, οι κυβερνήσεις των ισχυρότερων κρατών δεν διανοούνται, για την ώρα, να αλλάξουν ρότα. Αναγκάζονται να πάρουν μέτρα έκτακτης ανάγκης, αλλά μόνο για να ξαναγυρίσουν στο business as usual το συντομότερο δυνατό, όπως έγινε και στη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008- 2011. Ουσιαστικά ακολουθούν και πάλι το δίπολο σοσιαλισμός για τους πλούσιους, καπιταλισμός για τους φτωχούς. Τα κράτη θα πάρουν την πλειοψηφία των μετοχών στις αεροπορικές εταιρείες και άλλους “εθνικούς πρωταθλητές” που κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν, για να τις σώσουν με χρήματα των φορολογουμένων, αλλά τα μέτρα για την προστασία των λαϊκών εισοδημάτων για την ώρα υπολείπονται κατά πολύ των αναγκών- στην Ελλάδα περισσότερο κι από ό,τι συμβαίνει αλλού.

5. Η αποσάθρωση της βιομηχανικής και αγροτικής παραγωγής πολλών χωρών το προηγούμενο διάστημα και η υπερδιόγκωση του τουρισμού, της εστίασης και της βιομηχανίας του θεάματος καθιστούν εξαιρετικά ευάλωτες τις περισσότερες Δυτικές οικονομίες απέναντι στην παρούσα κρίση. Ιδιαίτερη οξύτητα έχει το πρόβλημα για την Ελλάδα όπου οι εν λόγω κλάδοι έχουν μεγαλύτερο ειδικό βάρος από ό,τι συμβαίνει στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες.

Η επόμενη μέρα

Η έκταση και το βάθος των επιπτώσεων από την εν εξελίξει οικονομική κρίση δεν μπορούν να προβλεφθούν- θα εξαρτηθούν πρώτα απ’ όλα από τη χρονική διάρκεια της πανδημίας. Το βέβαιο είναι ότι ο μετά την πανδημία κόσμος θα είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον στον οποίο ζούσαμε μέχρι χθες.

Το περιοδικό Foreign Affairs, που εκφράζει ένα από πιο σοβαρά think tanks στις ΗΠΑ, χαρακτηρίζει την τρέχουσα κρίση ως το απόλυτο στρες τεστ μιας παγκοσμιοποίησης, που ήδη βρισκόταν σε απορρύθμιση. Πέρα από το βαρύ οικολογικό της αποτύπωμα, η μανία των αεροπορικών ταξιδιών (οι ταξιδιώτες αυξήθηκαν από 800 εκ σε 1,4 δισ από το 2010 μέχρι το 2008) αποδεικνύεται υγειονομική βόμβα για την παγκόσμια υγεία. Η καταστροφή των τοπικών αγροτικών καλλιργειών και βιοτεχνιών κάτω από τις ερπύστριες του ελεύθερου εμπορίου είναι πρόσθετος επιβαρυντικός παράγοντας.

Στο εδώλιο του κατηγορουμένου κάθεται πλέον και το μοντέλο της just-in-time παραγωγής, που στερεί από τα εθνικά κράτη πολύτιμα ανταλλακτικά την ώρα που είναι ζωτικά αναγκαία, καθώς δεν είναι διαθέσιμα στις αποθήκες. Η πιο σοβαρή επίπτωση θα ήταν το σπάσιμο των διεθνών παραγωγικών αλυσίδων και ο επαναπτρισμός εταιρειών σε μαζική κλίμακα, δηλαδή η αποσάθρωση του ίδιου του πυρήνα της παγκοσμιοποίησης.

Στο μέτωπο του κυκλώνα βρίσκεται ήδη η ΕΕ, η οποία θα αντιμετωπίσει σύντομα κυριολεκτικά υπαρξιακά διλήμματα, πολύ σκληρότερα από εκείνα που έφερε μπροστά της η κρίση χρέους των μεσογειακών χωρών, το 2010-11. Ιδιαίτερα η Ιταλία, που ήταν ήδη αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης, θα αναγκαστεί να την εγκαταλείψει, αν δεν υπάρξει μια εκ βάθρων αναδιάρθρωση, καθώς το χρέος της θα εκτιναχθεί σε αστρονομικά όρια, συγκρίσιμα με εκείνα της Ελλάδας. Ακόμη και οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να αψηφήσουν, προσωρινά, όχι μόνο το Σύμφωνο Σταθερότητας, αλλά και τη συνταγματική τους δέσμευση για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Πάντως, η μέχρι τώρα αντίδραση της ΕΕ στην κρίση ήταν αποκαρδιωτική για τους λαούς της ηπείρου. Οι πιο σκληρά δοκιμαζόμενοι, οι Ιταλοί, νιώθουν αυτές τις μέρες ευγνωμοσύνη για τους γιατρούς της Κούβας και της Ρωσίας, όπως και για το ιατρικό υλικό που τους στέλνει η Κίνα, ενώ οι ισχυρότεροι Ευρωπαίοι εταίροι τους είχαν γυρίσει την πλάτη.

Ελπίδες και φόβοι

Ο χειρότερος, αν και όχι άμεσος, φόβος είναι να υποτροπιάσει η οικονομική κρίση σε κοινωνική. Εάν η δοκιμασία τραβήξει για πολλούς μήνες και οι πολιτικές ηγεσίες δεν πάρουν πραγματικά ριζοσπαστικά μέτρα, οι χώρες της Δύσης δεν αποκλείεται να αντιμετωπίσουν φαινόμενα πλήρους διάλυσης του κοινωνικού ιστού, με χαώδεις ταραχές, λεηλασίας, βιαιοπραγίες και ανάπτυξη του στρατού στις πόλεις, όπως έγινε μετά τον τυφώνα Κατρίνα στη Νέα Ορλεάνη, το 2005. Σ’αυτή την περίπτωση, θα δούμε να εφαρμόζεται το κατά Ναόμι Κλάιν Δόγμα του Σοκ σε απείρως μεγαλύτερη κλίμακα από κάθε ιστορικό προηγούμενο.

Δεν είναι μοιραίο, όμως, να εξελιχθούν έτσι τα πράγματα. Όλα θα εξαρτηθούν από τα αντισώματα αλληλεγγύης, σθένους και αγωνιστικότητας που θα αναπτύξουν οι λαοί μέσα από αυτή τη φοβερή εποχή, όπου δοκιμαζόμαστε όλοι. Στο μεταξύ, μαζί με όλες τις τραγωδίες που συσσωρεύει ο COVID- 19 σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, υπάρχουν και δυνητικά παράπλευρα οφέλη. Η ατμόσφαιρα στον πλανήτη καθάρισε και η κλιματική αλλαγή υποχώρησε μέσα σε δύο μήνες όσο δεν είχε γίνει ποτέ μέχρι σήμερα. Στη Βενετία ξαναεμφανίστηκαν λευκοί κύκνοι- υποθέτω ότι οι κάτοικοι του σκληρά δοκομαζόμενου Βένετο θα το είδαν ως οιωνό ελπίδας. Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων μέσω Airbnb, που είχαν ξεφύγει από κάθε λογική κλίμακα, με βαριές συνέπειες για γειτονιές, νησιά και ενοικιαστές, υποχώρησαν δραματικά. Θέλοντας και μη, υποχρεωθήκαμε να κατεβάσουμε ταχύτητα, να σκεφτούμε με άλλο μάτι τις προτεραιότητες της ζωής και τις σχέσεις μας με τους αγαπημένους μας. Ένα ανέκδοτο που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες περιγράφει δύο νέα παιδιά που λένε: “Μένουμε εδώ και μία εβδομάδα με τους γονείς μας. Φαίνονται καλοί άνθρωποι”. Όλοι μας έχουμε να ανακαλύψουμε πολλά τούτες τις μέρες.

«Φάκελος Χλωροκίνη»: Γιατί δεν συνταγογραφείται σε κατ’ οίκον ασθενείς του κορονοϊού;





Το βράδυ της Τρίτης έφθασε στην Ελλάδα το ειδικό αεροσκάφος cargo της Αegean που είχε σταλεί στην Ινδία για να φέρει στην χώρα μας 5 τόνους χλωροκίνης – της φαρμακευτικής εκείνης ουσίας που, μέχρι στιγμής, θεωρείται παγκοσμίως η πιο ελπιδοφόρα πιθανή θεραπεία για την αντιμετώπιση του κορονοϊού COVID-19. Την συγκεκριμένη ποσότητα είχε εξασφαλίσει το υπουργείο Υγείας, η παραγγελία έγινε από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων και το σχέδιο προβλέπει ότι η χλωροκίνη που εισήχθη στην χώρα μας θα διατεθεί στις ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες, οι οποίες άμεσα μπορούν αν παρασκευάσουν το φάρμακο που βασίζεται στην συγκεκριμένη ουσία προκειμένου να διατεθεί, έστω ως πειραματική θεραπεία, σε νοσούντες από τον κορονοϊό.

Παρά την παραγγελία και την παραλαβή όμως, το ποιοι ασθενείς θα μπορούν να παίρνουν αυτήν την πειραματική θεραπεία παραμένει ζητούμενο και, σύμφωνα με απολύτως ασφαλείς πληροφορίες τ, έχει προκαλέσει σοβαρές εντάσεις και ρήγματα και εντός της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων και Λοιμοξιολόγων του υπουργείου Υγείας. Αφετηρία αυτών των εντάσεων αποτέλεσε ο τραγικός θάνατος της 41χρονης γυναίκας από το χωριό Κορέστιο της Καστοριάς που παρ΄ότι εμφάνιζε τα συμπτώματα του κορονοϊού είχε πάρει οδηγία από τον ΕΟΔΥ να μείνει στο σπίτι της και, τελικά, άφησε την τελευταία της πνοή πριν μπορέσει να μεταφερθεί σε νοσοκομείο. Ο θάνατος αυτός άνοιξε και το μεγάλο ζήτημα για το κάτω από ποιες προϋποθέσεις, με ποια παρακολούθηση και με ποια θεραπεία πρέπει να δίνεται σύσταση παραμονής στο σπίτι για τους ασθενείς – γεγονός, που τέθηκε και στην χθεσινή συνεδρίαση των μελών της Επιτροπής.


Αρκετά εξ αυτών, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ζήτησαν να επεκταθεί η πειραματική θεραπεία με χλωροκίνη και σε ασθενείς που νοσούν κατ΄ οίκον, ειδικά όταν πρόκειται για ανθρώπους που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες ή έχουν υποκείμενα νοσήματα. Σημειώνεται ότι, μέχρι στιγμής, χλωροκίνη χορηγείται σε ασθενείς που βρίσκονται σε σοβαρότερη, ή βαριά κατάσταση στα νοσοκομεία.

Οι λοιμοξιολόγοι και πνευμονολόγοι που τάχθηκαν υπέρ της χορήγησης χλωροκίνης και σε ασθενείς που μένουν στο σπίτι ήταν διπλό: Αφενός το ότι η εμπειρία από την αντιμετώπιση της γρίπης Η1Ν1 έχει δείξει πως η χορήγηση αντιικών φαρμάκων μέσα στις πρώτες 48 ώρες βοηθά κατά πολύ στην αποθεραπεία χωρίς επιπλοκές, και αφετέρου στο ότι η διατήρηση της πειραματικής θεραπείας μόνον σε νοσοκομειακό πλαίσιο μπορεί να οδηγήσει πολλούς αγωνιούντες ασθενείς με ήπια συμπτώματα στα νοσοκομεία προς χορήγηση θεραπείας εντείνοντας ακόμη περισσότερο την πίεση στο ήδη οριακό σύστημα δημόσιας Υγείας.



Η πρόταση των συγκεκριμένων επιστημόνων είναι να εφοδιαστούν τα φαρμακεία με επαρκείς ποσότητες του φαρμάκου και στην συνέχεια αυτό να χορηγείται, μόνον με συνταγή γιατρού, σε ασθενείς που νοσούν μεν κατ΄’ οίκον αλλά ο γιατρός κρίνει ότι είναι πιο ευάλωττοι ή ότι χρειάζονται υποστήριξη και με μια επιπλέον, πειραματική έστω, φαρμακευτική αγωγή.

Η πρόταση όμως έμεινε στο τραπέζι του υπουργείου Υγείας χωρίς απάντηση και παραμένει άγνωστο εάν και πότε θα υπογραφεί η υπουργική απόφαση που χρειάζεται για την συνταγογράφηση του συγκεκριμένου φαρμάκου. Με δεδομένο ωστόσο πως οι ειδικοί αναμένουν περαιτέρω διασπορά του ιού το επόμενο διάστημα, δεν είναι λίγοι εκείνοι μεταξύ τους που εκτιμούν πως η απόφαση για την συνταγογράφηση του φαρμάκου «έπρεπε να έχει υπογραφεί χθες!». Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μάλιστα, οκτώ μέλη της Επιτροπής είναι έτοιμα να απευθύνουν ανοιχτή επιστολή στην πολιτική ηγεσία ζητώντας άμεσες αποφάσεις, ενώ χθες υπήρξαν προειδοποιήσεις σοβαρών επιστημόνων ακόμη και για παραιτήσεις.

Είναι προφανές ότι η απάντηση του υπουργείου Υγείας είναι επιτακτική – πόσο μάλλον, αφού ήδη υπάρχουν στις αποθήκες μεγάλες ποσότητες από την χλωροκίνη που εισήχθη στην χώρα, και μάλιστα με απ’ ευθείας πτήση προκειμένου να μην υπάρξουν φαινόμενα ανάλογα με εκείνα της κατάσχεσης υγειονομικού υλικού από χώρες όπως η Γερμανία που ήταν ενδιάμεσοι σταθμοί.

Να κατασκευάσουν μόνοι τους μάσκες ζητήθηκε στο προσωπικό του νοσοκομείου Χαλκίδας



Την ώρα που από την κυβέρνηση ισχυρίζονται πως δεν υπάρχουν ελλείψεις μέσων ατομικής προστασίας στα νοσοκομεία, οι υγειονομικοί συνεχίζουν τις δραματικές εκκλήσεις και τις καταγγελίες ότι έχουν αφεθεί απροστάτευτοι, χωρίς «όπλα στον πόλεμο».

Το τελευταίο περιστατικό, που προκάλεσε οργισμένες αντιδράσεις από τους γιατρούς και είναι ενδεικτικό των προβλημάτων που αντιμετωπίζει καθημερινά το υγειονομικό προσωπικό, καταγράφεται στο νοσοκομείο Χαλκίδας.


Σήμερα 25 Μαρτίου, από το προσωπικό του νοσοκομείου, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι γιατροί, ζητήθηκε να κατασκευάσει μόνο του χάρτινες ή υφασμάτινες μάσκες.

«Ενημερώνουμε ότι στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας, παρά τις καθημερινές υποσχέσεις για προμήθεια υλικού, έχουμε έλλειψη ειδικού εξοπλισμού για covid19 (ειδικές στολές, γυαλία μάσκες FFP3) και δυστυχώς από χθες έχουμε και έλλειψη από χειρουργικές μάσκες. (δεν έχουμε ούτε για τις χειρουργικές επεμβάσεις). Ζητήθηκε από το προσωπικό να κατασκευάσει χάρτινες!!! ή υφασμάτινες!!!», ενημερώνουν οι νοσοκομειακοί γιατροί.
   




πηγή

Σε προσλήψεις που θα ξεπεράσουν τα 1.000 άτομα προχωρά η αλυσίδα Σκλαβενίτης.



Σε προσλήψεις που θα ξεπεράσουν τα 1.000 άτομα προχωρά η αλυσίδα Σκλαβενίτης. Ήδη η αλυσίδα, η οποία διαθέτει το μεγαλύτερο δίκτυο φυσικών καταστημάτων σούπερ μάρκετ στη χώρα, έχει ενισχύσει τις τελευταίες ημέρες το ανθρώπινο δυναμικό της με 600 άτομα. Οι προσλήψεις πραγματοποιούνται για να αντιμετωπιστεί η αυξημένη κίνηση, , το «κενό” που δημιουργείται από τις άδειες ειδικού σκοπού αλλά και να αποσυμπιεστεί το υπάρχον προσωπικό το οποίο από τα τέλη Φεβρουαρίου έχει κουβαλήσει το βάρος της κατακόρυφης αύξησης της κατανάλωσης.

Την ίδια στιγμή η αλυσίδα «τρέχει», σε συνεργασία με την e-food, πιλοτικό πρόγραμμα στην περιοχή του Περιστερίου, για να εξυπηρετήσει τους καταναλωτές με άμεσες παραδόσεις των παραγγελιών. Στόχος της αλυσίδας Σκλαβενίτης, όπως ανέφεραν στο Capital.gr πηγές με γνώση, είναι από την επόμενη εβδομάδα να παραδίδει στην Αττική αυθημερόν τις παραγγελίες που «πέφτουν” στο ηλεκτρονικό κατάστημα Caremarket.gr το οποίο έχει εξαγοράσει, τις τηλεφωνικές παραγγελίες που δέχονται τα καταστήματά της αλλά και τις παραγγελίες που θα δέχεται πλέον και το e-food.



Στον σχεδιασμό, περιλαμβάνεται και η δυνατότητα οι καταναλωτές που θα κάνουν τις παραγγελίες τους ηλεκτρονικά ή τηλεφωνικά, να παραλαμβάνουν οι ίδιοι από το φυσικό κατάστημα έτοιμες τις παραγγελίες που έχουν κάνει και να φεύγουν χωρίς να χρειάζεται οι ίδιοι να κάνουν τις αγορές τους εντός του καταστήματος. Δηλαδή τα φυσικά καταστήματα της Σκλαβενίτης θα λειτουργήσουν και ως κέντρα διανομών ή αλλιώς pick-up points για να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες των καταναλωτών.

Για τη συνεργασία με την πλατφόρμα e-food, η οποία τέθηκε σε πιλοτική εφαρμογή χθες Δευτέρα στην περιοχή του Περιστερίου για την πώληση συγκεκριμένων κωδικών προϊόντων, οι ίδιες πηγές ανέφεραν πως βασικό μέλημα είναι η ασφαλέστερη και καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση του καταναλωτικού κοινού. «Στόχος μας» ανέφεραν οι ίδιες πηγές «είναι να δράσουμε ακόμη πιο ουσιαστικά στην κατεύθυνση της απομακρυσμένης εξυπηρέτησης των καταναλωτών, μέσω μιας πλατφόρμας που τους είναι ήδη γνώριμη».



Τετάρτη 25 Μαρτίου 2020

Τεστ για τον κορονοϊό στο σπίτι ανακοίνωσε η Βρετανία.!



Η κυβέρνηση έχει αγοράσει 3,5 εκατομμύρια τεστ αντισωμάτων με στόχο να διαπιστωθεί αν οι άνθρωποι έχουν τον ιό ή αν είχαν μολυνθεί και έχουν θεραπευθεί  

Η Βρετανία θα έχει μέσα στις επόμενες ημέρες έτοιμα τεστ προκειμένου να εξετάζονται στο σπίτι τους οι πολίτες ώστε να διαπιστώνεται αν έχουν προσβληθεί από τον κορονοϊό και αν έχουν αναπτύξει ανοσία. 

Η Σάρον Πίκοκ, προσωρινή διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Λοιμωδών Νόσων, είπε ότι έχουν παραγγελθεί εκατομμύρια τεστ αντισωμάτων και, αναλόγως του είδους τους, ορισμένα μπορεί να είναι δυνατόν να γίνουν στους πολίτες χωρίς να χρειαστεί να φύγουν από τα σπίτια τους. 

Ο στόχος είναι να διαπιστωθεί όχι μόνο αν οι άνθρωποι έχουν τον ιό αλλά και αν είχαν μολυνθεί προηγουμένως από τον ιό, σε αντίθεση με τα τεστ αντιγόνων που δείχνουν αν κάποιος έχει τον ιό και για αυτό παρουσιάζει συμπτώματα της ασθένειας Covid-19. 

«Πρόκειται για ολοκαίνουργια προϊόντα (…) Αφού δοκιμαστούν, και αυτό θα συμβεί αυτήν την εβδομάδα, αφού φτάσει το μεγαλύτερο μέρος τους, θα μοιραστούν στην κοινότητα», είπε, εξηγώντας ότι θα μπορούσαν να διανεμηθούν μέσω του δικτύου της Amazon. 

Οπως λέει η Guardian, σύμφωνα με την Πίκοκ, η χρέωση για την υποβολή στην εξέταση θα είναι «ελάχιστη». Η ίδια επιβεβαίωσε ότι θα είναι έτοιμα μέσα σε μερικές ημέρες και όχι «σε εβδομάδες ή μήνες». 

Την Τρίτη, ο υπουργός Υγείας Ματ Χάνκοκ ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση έχει αγοράσει 3,5 εκατομμύρια τέτοια τεστ από τη νοτιοανατολική Ασία.  


Προειδοποίηση ΟΗΕ για κοροναϊό: "Ολόκληρη η ανθρωπότητα" απειλείται.!



Η πανδημία της νόσου Covid-19 “απειλεί ολόκληρη την ανθρωπότητα” προειδοποίησε σήμερα ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, παρουσιάζοντας ένα “Σχέδιο Παγκόσμιας Ανθρωπιστικής Δράσης”, που επεκτείνεται έως τον Δεκέμβριο κι απευθύνοντας έκκληση για τη συγκέντρωση δωρεών ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.   

Στόχος του σχεδίου είναι "να μας επιτρέψει να πολεμήσουμε τον ιό στις φτωχότερες χώρες του κόσμου και να ανταποκριθούμε στις ανάγκες των πιο ευπαθών ομάδων, ιδίως των γυναικών και των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ασθενών με χρόνια νοσήματα" επισήμανε ο επικεφαλής του ΟΗΕ σε ένα βίντεο. 








Κορώνα – γράμματα η μοίρα της ανθρωπότητας







Κορώνα – γράμματα η μοίρα της ανθρωπότητας. Για εφιαλτική κυριολεξία πρόκειται, όχι για μακάβριο λογοπαίγνιο. Ο κορωνοϊός αφάνισε ήδη χιλιάδες ανθρώπους, απειλεί δε ασύγκριτα περισσότερους – και μάλιστα, προς το παρόν, κυρίως σε χώρες ακμαίες. Παγώνει ο νους, εικάζοντας τι θα συμβεί αν η νόσος αλώσει και την Αφρική ή την Ινδία με τους αναρίθμητους πένητες, που δεν έχουν καν πρόσβαση σε καθαρό νερό (ποιο σαπούνι), καθώς και χώρες εκθεμελιωμένες από τον πόλεμο: τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν.

Αν παραδόθηκαν χωρίς σοβαρή αντίσταση κράτη όπως η Ιταλία και η Ισπανία, πού να βρεθεί σωστική αλληλεγγύη για τους έτσι κι αλλιώς παρίες του κόσμου τούτου. Πώς να σωθεί το Ιράν, λ.χ., έτσι όπως παγιδεύθηκε ανάμεσα στους μουλάδες (που κηρύσσουν ότι τον ιό τον κατασκεύασαν αμερικανικά εργαστήρια) και τους Αμερικανούς, που δεν αίρουν το καταστροφικό εμπάργκο και αντιπροτείνουν «φιλανθρωπική βοήθεια» επικοινωνιακού χαρακτήρα; Και πώς να αποφύγουν το μαζικό θανατικό οι Παλαιστίνιοι στην πυκνοκατοικημένη Λωρίδα της Γάζας, όταν, όπως δήλωσε ο διευθυντής του γραφείου του ΠΟΥ για την Παλαιστίνη, λόγω του πολύχρονου αποκλεισμού καταστράφηκε το σύστημα υγείας (δεν υπάρχουν ούτε τα βασικά φάρμακα) και επιπλέον το 90% του νερού θεωρείται μεν πόσιμο, στην πραγματικότητα όμως είναι ακατάλληλο.

Ούτε η προηγούμενη κρίση, του 2008, οικονομικού κατ’ αρχάς χαρακτήρα, ούτε η τωρινή, που δεν αφήνει άθικτη καμία πτυχή της προσωπικής και συλλογικής ζωής, έπεισαν τον κόσμο να νιώσει κόσμος και να σκεφτεί σαν κόσμος, σαν ολότητα που αντιμετωπίζει τον ίδιο εχθρό, τη δε Ευρώπη να σκεφτεί και να φερθεί ευρωπαϊκά. Η Ιταλία είχε κάθε λόγο να περιμένει να εκδηλωθεί πρώτη, υλικά, η συνδρομή της Γερμανίας, όχι της Κίνας ή της Κούβας. Οταν επιστρέψει η κανονικότητα, θα έχει κάθε λόγο να διαμαρτυρηθεί. Γιατί η Γερμανία περιφρόνησε θεμελιώδη αρχή της Ε.Ε., απαγορεύοντας να εξαχθούν μάσκες και αναπνευστήρες ακόμη και σε χώρες-εταίρους. Και μόλις τώρα στέλνει κάποια εφόδια. Σ’ έναν πλανήτη παγκοσμιοποιημένο πλην παραδομένο στους εθνικισμούς, το μόνο που καθιστά σχετικώς κατανοητή την απουσία αλληλεγγύης προς άλλους λαούς είναι η αδιανόητη απουσία αλληλεγγύης ορισμένων ηγετών προς τον ίδιο τον λαό τους. Τραμπ, Τζόνσον, Ερντογάν, Χαμενεΐ, Μπολσονάρο, που έθεσαν το πολιτικάντικο συμφέρον τους πάνω από την υγεία των υπηκόων τους, ηγούνται της Διεθνούς των Κυνικών. Γι’ αυτό και το «κορώνα – γράμματα» δεν είναι λογοπαίγνιο.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *