Ανατροπή από νέα έρευνα: Η COVID-19 είναι αγγειακή και όχι αναπνευστική νόσος

 

Η μελέτη ανοίγει τον δρόμο ακόμα και για νέες θεραπείες, εξηγώντας πολλές φαινομενικά άσχετες επιπλοκές του ιού.

Αγγειακή και όχι αναπνευστική είναι η νόσος COVID-19 που εισέβαλε ξαφνικά στις ζωές μας και τις «έκλεψε», σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια και του Ινστιτούτου Βιολογικών Μελετών «Salk».

Η αμερικανική έρευνα ανατρέπει (σχεδόν) όλα όσα γνωρίζαμε μέχρι τώρα για τον νέο κορονοϊό, ωστόσο τα νέα ευρήματα βοηθούν για να δοθεί εξήγηση σε πολλές φαινομενικά άσχετες επιπλοκές του ιού, ανοίγοντας ίσως τον δρόμο ακόμα και για ανάπτυξη νέων θεραπειών.

Βάσει της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό περιοδικό «Circulation Research», ο ιός SARS-CoV-2 βλάπτει και επιτίθεται στο αγγειακό σύστημα σε κυτταρικό επίπεδο.

Συγκεκριμένα, οι χαρακτηριστικές ακίδες πρωτεΐνης του φονικού ιού με τις οποίες προσκολλάται στους πιθανούς ξενιστές, μολύνοντάς τους, παίζουν επίσης βασικό ρόλο στις επιπλοκές της ασθένειας. Αυτό φέρεται να εξηγεί γιατί κάποιοι ασθενείς παθαίνουν ακόμα και εγκεφαλικό, ενώ άλλοι έχουν προβλήματα σε διαφορετικά μέρη του σώματος. Όλα αυτά ωστόσο έχουν αγγειακή βάση.

 

Η μελέτη περιγράφει μάλιστα αναλυτικά τη διαδικασία με την οποία η ακίδα πρωτεΐνης «προσβάλλει» αρχικά τα αγγειακά κύτταρα.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί πως ερευνητές που μελετούν άλλους κορονοϊούς υποπτεύονταν εδώ και πολύ καιρό ότι η πρωτεΐνη των ακίδων οφείλεται για τη βλάβη στα αγγειακά ενδοθηλιακά κύτταρα. Είναι ωστόσο η πρώτη φορά που μια έρευνα τεκμηριώνει επιστημονικά τις συγκεκριμένες υποψίες.

Οι επιστήμονες δημιούργησαν έναν ψευδοϊό που περιβάλλεται από την κλασική ακίδα πρωτεΐνης του SARS-CoV-2, ωστόσο δεν μολύνει. Η έκθεση σε αυτόν προκάλεσε βλάβη στους πνεύμονες και τις αρτηρίες ενός ζωικού μοντέλου, αποδεικνύοντας πως η ακίδα μπορεί από μόνη της να προκαλέσει προβλήματα.

Δείγματα από τους ιστούς έδειξαν φλεγμονή στα ενδοθηλιακά κύτταρα που κάλυπταν τα τοιχώματα των πνευμονικών αρτηριών. 

πηγή

Τι είναι ο Τζέιμς Καφετζής ρε παιδιά;

 

Στη χώρα της ευκολίας, της ευτέλειας, της εύκολης διασκέδασης και της αποθέωσης του τίποτε, γίνονται αποθεωτικές υποδοχές σε παίκτη ριάλιτι

 

γράφει ο Βασίλης Σ. Κανέλλης

 

 

Η φωτογραφία από τη Ροδιακή δείχνει την αποθέωση του Καφετζή

Πανζουρλισμός για τον Καφετζή. Εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν για να τον υποδεχθούν, φωνάζοντάς τον «πρίγκιπα της καρδιάς μας και νικητή».  

Αναψαν καπνογόνα, έριξαν πυροτεχνήματα, προκάλεσαν χαμό και ο Καφετζής συγκινημένος, σχεδόν έβαλε τα κλάματα, τους ευχαρίστησε για την εκπληκτική αυτή υποδοχή.

 

Όλα αυτά στη Ρόδο, στο νησί των Ιπποτών που φέρθηκε… ιπποτικά στον διαπρεπή Ρόδιο που έκανε περήφανο τον τόπο του.

 

Ποιος είναι ο Τζέιμς Καφετζής ρε παιδιά; Γιατί έγινε η υποδοχή του; Γιατί βγήκε ο κόσμος στους δρόμους;

 

Μην είναι κανένας Ολυμπιονίκης που έριξαν τα τείχη για πάρτη του; Γιατί τίμησε την πατρίδα του;

 

Μην είναι κανένας διαπρεπής επιστήμονας που ανακάλυψε το φάρμακο για τον κοροναϊό;

 

Μήπως είναι κάποιος πολίτης της Ρόδου που πήρε Οσκαρ, Νόμπελ ή κάποιο λογοτεχνικό βραβείο;

 

Αραγε βγήκαν να διαμαρτυρηθούν γιατί δεν είχαμε εμβόλια μέχρι πρότινος ή για το εργασιακό που μπορεί να προκαλέσει τεράστιες ανατροπές στη ζωή μας; Μήπως για τους Παλαιστίνιους που ακόμη μια φορά είναι θύματα μιας βαρβαρότητας που διαρκεί δεκαετίες.

 

Ή μήπως είναι κάποιος πολιτικός που τάζει στους Ρόδιους ότι θα τους φέρει… βουνά και χιονοδρομικά κέντρα, μιας και θάλασσα έχουν, και παραλίες πανέμορφες διαθέτουν;

 

Όχι, τίποτε απ’ όλα αυτά. Παίκτης ριάλιτι είναι ο Καφετζής από ένα χωριό της Ρόδου. Αποχώρησε από το Survivor κι επέστρεψε στην πατρίδα του για να τύχει αυτής της αποθέωσης. Τον τίμησαν, λέει, για το ήθος του, για την μαγκιά του, γιατί ήταν πρώτος στα παιχνίδια… επιβίωσης, γιατί ήταν περήφανος και δεν μπήκε σε κλίκες.

 

Ηταν Ρόδιος, βρε παιδί μου, με μπέσα και φιλότιμο και γι’ αυτό έπρεπε να τιμηθεί. Δικό μας παιδί, να μην το τιμήσουμε γιατί κι αυτός… τίμησε τα ιερά χώματα του νησιού;

 

Ναι, δυστυχώς συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες για να τιμήσουν έναν παίκτη του Surviror. Μια χώρα που βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια στην κόψη του ξυραφιού γίνεται τέτοιος χαμός για ένα, δύο ή περισσότερα ριάλιτι.

 

Και τι φταίει ο Καφετζής; Τι φταίει παλιότερα ο Τσάκας και ο Πρόδρομος ή ο «Ντάνος» από τη Σκιάθο; Τι φταίνε όλοι αυτοί που ψάχνουν την τύχη τους, λεφτά ή λίγα λεπτά δημοσιότητας μήπως και την εξαργυρώσουν με κάποιο τρόπο;

 

Γιατί να μην κάνει δουλειές στην τηλεόραση και ο Τζέιμς; Γιατί να μη βγει καμιά 50αριά φορές στα πανελάδικα να μιλήσει για το μείζον θέμα του ριάλιτι του πανέξυπνου τούρκου παραγωγού;

 

Γιατί να μην ανοίξει και δύο – τρία μαγαζιά, να τα κονομήσει στην υγεία των κορόιδων;

 

Το πρόβλημα είναι τι είναι αυτό που βλέπουν οι εκατοντάδες και σπεύδουν να προϋπαντήσουν τον… παίκτη ριάλιτι. Τι είναι αυτό που μας εθίζει στο να βλέπουμε ένα μάτσο παιδαρέλια να αγωνίζονται σε ό,τι πιο βλακώδη παιχνίδια, να τσακώνονται για ό,τι πιο ευτελές, να εξευτελίζονται μπροστά στις κάμερες, χάνοντας όποια στίγματα προσωπικής αξιοπρέπειας έχουν.

 

Νέα παιδιά που δεν έχουν διεξόδους και καταφεύγουν στα ριάλιτι; Ή απλά έξυπνα παιδιά της εποχής των social media που πιστεύουν ότι θα πετύχουν στη ζωή τους μέσω ενός ριάλιτι;

 

Και όλοι αυτοί που τους αποθεώνουν και τους αντιμετωπίζουν περίπου ως σύγχρονους ήρωες της Ελλάδας; Ως πρότυπα που πρέπει να ακολουθήσουν για να πετύχουν;

 

Να πετύχουν χωρίς να στρώσουν τον κ@@ο τους στο διάβασμα, χωρίς να χύσουν ποτάμια ιδρώτα στα γυμναστήρια και τα γήπεδα για να γίνουν άξιοι αθλητές, χωρίς να βγάλουν τα μάτια τους στις βιβλιοθήκες και χωρίς να διαπρέψουν στον τομέα τους, να αλλάξουν τον κόσμο βάζοντας το δικό τους λιθαράκι.

 

Τίποτε απ’ όλα αυτά. Το επάγγελμα του παρόντος και του μέλλοντος είναι «παίκτης ριάλιτι». Είναι… influencer στα social media. Είναι… μοντέλο στο Instagram ή… πολιτικός στον άμβωνα του facebook.

 

Είναι η κάθε ανθυποσελέμπριτι που έχει κάνει επάγγελμα τις selfie γιατί ενδεχομένως έτσι πιστεύει ότι θα διαμορφώσει απόψεις για την προσωπικότητά της, θα βρει δουλειά ή θα γίνει απλά αποδεκτή σε μια σοσιαλμιντιακή fake «κοινωνία» που αποθεώνει το τίποτε και απογειώνει το μηδέν.

 

Και δυστυχώς αυτή η τάση κυριαρχεί. Τα τηλεσκουπίδια με τα «νούμερα» κάνουν νούμερα, χτυπήματα, φέρνουν διαφήμιση, μπαίνουν από την prime time ζώνη στα σπίτια μας, στους υπολογιστές μας.

 

Οι συγγραφείς, οι ποιητές, οι επιστήμονες ή ακόμη και οι γιατροί και οι νοσηλευτές που μας σώζουν τις ζωές περνούν απλά απαρατήρητοι. Ένα «ευχαριστούμε» από το μπαλκόνι, κι αφού πρώτα αποθεώσουμε τα τηλεσκουπίδια.

 

Όμως, έτσι παίζεται το παιχνίδι. Ετσι είναι… το εμπόριο. Και πάντα το ευτελές θα κυριαρχεί.

 

Αλλά μην έχετε απαιτήσεις, ούτε να διαμαρτύρεστε αν η χώρα βουλιάζει στην φτήνια και στο απόλυτο μηδέν. Όπως στρώνουμε κοιμόμαστε…

Για μια παλαιστινιακή σημαία: Οι παίκτες της Λέστερ και η "ενοχή" του Αμπράμοβιτς

 

Παρά τη φρενίτιδα ενθουσιασμού που επικρατούσε στο "Γουέμπλεϊ", οι Τσάουντρι και Φοφανά επιχείρησαν να δείξουν την υποστήριξή τους στον λαό της Παλαιστίνης.

γράφει ο Χρήστος Δεμέτης

 

Η Λέστερ ζει το δικό της ποδοσφαιρικό θαύμα. Πέντε χρόνια μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος που ήρθε "κόντρα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο" των μυθικών συμβολαίων και των τεράστιων χορηγιών, το βράδυ του Σαββάτου κατέκτησε και το κύπελλο Αγγλίας απένταντι στη φιναλίστ του Champions League, Τσέλσι. Οι "αλεπούδες" φτιάχνουν βήμα το βήμα τη δική τους όμορφη ιστορία και μέσα από αυτή βγάζουν μικρά όμορφα "κεφάλαια".

  

Ένα τέτοιο κεφάλαιο γράφτηκε το βράδυ του Σαββάτου, μετά την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου, όταν οι νεαροί παίκτες της Λέστερ, Χάμζα Τσάουντρι και Ουέσλι Φοφανά, σήκωσαν σημαία της Παλαιστίνης με την οποία συνόδευσαν τα επινήκειά τους, προσπαθώντας να στείλουν το δικό τους πολιτικό μήνυμα εναντίον των βομβαρδισμών.

 

Ο Χάμζα Τσάουντρι είναι Άγγλος, μπαγκλαντεσιανής καταγωγής. Ο συμπαίκτης του Ουέσλι Φοφανά είναι Γάλλος. Η αλληλεγγύη όμως δεν γνωρίζει σύνορα, χρώματα και εθνικότητες. Για την πράξη τους αυτή μάλιστα, τους ευχαρίστησε και ο άτυπος Παλαιστίνιος πρέσβης στο Λονδίνο Husam Zomlot, μεταφέροντας την ευγνωμοσύνη του από ολόκληρο τον παλαιστινιακό λαό που δοκιμάζεται ξανά αυτές τις τελευταίες ημέρες.

  

Στον αντίποδα είναι φυσικά ο πρόεδρος της Τσέλσι, Ρομάν Αμπράμοβιτς, οι εταιρείες του οποίου φέρονται να έχουν δωρίσει δεκάδες εκατομμύρια λίρες σε αμφιλεγόμενο ίδρυμα Εβραίων εποίκων που έχει κατηγορηθεί για τον εκτοπισμό πολλών οικογενειών Παλαιστίνιων από την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Η πληροφορία είχε βγει πέρυσι στη δημοσιότητα από διαρροή εγγραφών που έχουν περιέλθει σε γνώση της Αραβικής Υπηρεσίας του BBC.

 

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Αραβική Υπηρεσία του BBC τέσσερις εταιρείες, τις οποίες κατέχει ή ελέγχει ο Αμπράμοβιτς με έδρα τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους, φέρονται να έχουν χρηματοδοτήσει με ποσό μεγαλύτερο των 100 εκ. λιρών το ίδρυμα Ελάντ, το οποίο στηρίζει τη δημιουργία εβραϊκών οικισμών στην παλαιστινιακή περιοχή Σιλουάν, στην ανατολική Ιερουσαλήμ. Το "σήμα" για προώθηση των εποικισμών είχε δοθεί άλλωστε και από την ίδια την πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ ο οποίος αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις.

 

Μη ξεχνάμε άλλωστε πως λόγω των εποικισμών αυτών ξεκίνησε η νέα κρίση στη Γάζα και στα παλαιστινιακά εδάφη, μετά τη δράση των εθνικιστών υπερορθόδοξων ισραηλινών.

 

Την εποχή του αθλητικού "no politica" λοιπόν, οι δύο παίκτες της Λέστερ επέλεξαν να πάρουν θέση προς τη σωστή πλευρά της ιστορίας, μακριά από τα συμφέροντα που πρεσβεύουν οι κεφαλαιούχοι ιδιοκτήτες των ομάδων της Premier League, αλλά και μακριά από εθνικές "γραμμές" και χρώματα. Και η πράξη τους αυτή, δείχνει τη δυναμική που έχει ακόμη και θα έχει για πάντα το ποδόσφαιρο, μέσα από τα σχόλια που προκάλεσε. Η συντριπτική πλειοψηφία των αναρτήσεων που συνόδευσαν την είδηση στα social media, ήταν άλλωστε θετική. Αποθεωτική, θα έλεγε κανείς.

   

mad respect for hamza choudhury pic.twitter.com/bIj66Ee4AN

— i put the good in good for nothing ☆ (@zayna_____) May 15, 2021

 Μακριά από κάθε εθνικισμό, αντισημιτισμό, ή δόγμα μίσους, η σημαία της Παλαιστίνης με το χαμόγελο των επαγγελματιών παικτών να τη συνοδεύει, στέλνει ένα μήνυμα ανθρωπισμού προς τα έξω, και τίποτα λιγότερο από αυτό. Αυτό που λέει ως εικόνα, είναι "ακούστε αυτό τον λαό", μάθετε τι πραγματικά συμβαίνει εκεί κάτω, "νοιαστείτε" ως δυτική κοινωνία για το μέλλον των παιδιών που μεγαλώνουν ανάμεσα σε χαλάσματα και βόμβες με τις οικογένειές τους να χάνουν τα σπίτια τους. Ήξεραν τι έκαναν οι δύο παίκτες και διάλεξαν την κατάλληλη στιγμή για να το κάνουν. Η σημαία σηκώθηκε την ώρα που τα δυτικά media, "στόχευαν" ξανά τη Λέστερ. Τους ανάγκασαν να τους "στοχεύσουν" με τους φακούς τους, μέσα από τη ποδοσφαιρική τους υπέρβαση, και πήγαν την υπέρβαση ένα βήμα παραπέρα.

 

Να σημειώσουμε εδώ πως ο Χάμζα Τσάουντρι έχει επιλεχθεί από τη FIFA ως "πρέσβης για τις μελλοντικές γενιές", όντας ένας από τους ελάχιστους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές ασιατικής καταγωγής που αγωνίζεται στις μεγάλες κατηγορίες των βρετανικών γηπέδων. Στα πλαίσια αυτά κυκλοφόρησε και το κόμικ "Hamza: My story", που εκδίδεται από την ίδια τη διοργανώτρια αρχή της Premier League σε συνεργασία με την οργάνωση για την καταπολέμηση του ρατσισμού, Show Racism the Red Card.

     

Τα αρνητικά του νομοσχεδίου για τα ζώα

 

γράφει η Δέσποινα Σπανούδη  

 

Ποια είναι τα αρνητικά του νομοσχεδίου για τα ζώα

 

Σε διαβούλευση ως τις 20/5 το νομοσχέδιο που υποσχέθηκε η κυβέρνηση ότι θα αντιμετωπίσει το τεράστιο πρόβλημα που παρουσιάζει η χώρα σε σχέση με τα ζώα συντροφιάς δηλαδή κυρίως με τους σκύλους και τις γάτες.

 

Ένα πρόβλημα που συνοψίζεται:

 

-σε ένα πάρα πολύ μεγάλο αριθμό αδέσποτων ζώων, τα οποία αδυνατούν να διαχειριστούν οι Δήμοι που έχουν τυπικά την αρμοδιότητα, ιδιαίτερα στην επαρχία

 

-σε μεγάλο αριθμό κακοποιήσεων που ξεκινούν από το δέσιμο των σκύλων και  τις ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσής τους και φτάνουν στις πολύ συχνές φόλες ή στο βασανισμό τους

 

Το νέο νομοσχέδιο προσπάθησε να κλείσει το μάτι σε όλες τις ενδιαφερόμενες και συχνά αντιτιθέμενες ομάδες πίεσης (Δήμους, κυνηγούς, φιλόζωους, κτηνιάτρους και γεωπόνους κλπ) και σε κάποιο βαθμό τα κατάφερε. Έφερε ένα νομοθέτημα το οποίο όλοι ελπίζουν ότι θα «βελτιώσουν» γιατί βλέπουν κάτι από αυτά που επιδίωξαν. Ωστόσο όχι μόνο είναι ιδιαίτερα προβληματικό αλλά κινδυνεύει να αλλάξει συνολικά το τοπίο προς το πολύ χειρότερο.

 

Συγκεκριμένα:

 

1. Η βασική πρόνοια του νέου νομοσχεδίου για τη μείωση των αδέσποτων είναι η υποχρεωτική στείρωση των δεσποζόμενων. Είναι μια πάγια θέση όλων των ενεργών φιλόζωων της χώρας, που βλέπουν καθημερινά ποια είναι η αστείρευτη πηγή των αδέσποτων της χώρας: οι ανεξέλεγκτες γεννήσεις των δεσποζόμενων που ακολουθούνται είτε με θανάτωση είτε με εγκατάλειψη των μικρών συχνά μαζί και με τη μητέρα τους. Ωστόσο προκειμένου να παρηγορηθούν όσοι αντιδρούσαν σε αυτή την πρόβλεψη – οι πιο οργανωμένες και συμπαγείς ομάδες είναι κυνηγοί και παράνομοι εκτροφείς- η πρόβλεψη παραπέμφθηκε στις καλένδες.[1] Μετά από δύο χρόνια και βλέπουμε, ενώ προς το τέλος του νόμου μπήκε και άρθρο που άνοιξε παράθυρο και για εξαιρέσεις.[2]

 

2. Μια δεύτερη πηγή, είναι οι γεννήσεις των ίδιων των αδέσποτων, που αντιμετωπίζονται μερικώς τα τελευταία χρόνια με προγράμματα στειρώσεων των Δήμων αλλά και φιλόζωων. Οι στειρώσεις αδέσποτων, όπως και όλη η διαχείρισή τους δηλαδή τροφές, θεραπείες, διάσωση των μικρών που πετιούνται από γέννες δεσποζόμενων, προώθηση υιοθεσιών κλπ απαιτούν οργάνωση και χρήματα. Μέχρι τώρα τα χρήματα μπαίνουν κατά βάση είτε από τον περιορισμένο προϋπολογισμό των ίδιων των Δήμων (και όχι από κρατικές επιχορηγήσεις όπως εσφαλμένα διαδίδεται) είτε από τις τσέπες των φιλόζωων από τους οποίους μπαίνει και η περισσότερη αφιλοκερδής δουλειά για το τάισμα, την περισυλλογή για στείρωση ή για περίθαλψη και την προώθηση των υιοθεσιών. Το νέο νομοσχέδιο υπόσχεται χρηματοδοτήσεις … αλλά δυστυχώς δεν τις προσδιορίζει[3]. Η μόνη συγκεκριμένη χρηματοδότηση είναι η είσπραξη προστίμων τα οποία αυξάνονται. Όμως χωρίς πρόβλεψη για νέους μηχανισμούς ελέγχου όπως π.χ. κάποιο ειδικό σώμα ή ειδικό γραφείο στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα, αυτές οι προβλέψεις θα παραμείνουν απλώς προβλέψεις και τα εισπραττόμενα πρόστιμα ελάχιστα.

 

3. Τούτων δοθέντων, το νομοσχέδιο είναι πολύ συγκεκριμένο σε κάποιες εξαιρετικά προβληματικές προβλέψεις. Η μια αφορά τον μόνιμο εγκλεισμό στα καταφύγια[4] και η άλλη την εμπλοκή στις υιοθεσίες.

 

3.1. Η περισυλλογή αδέσποτων από την υφιστάμενη νομοθεσία επιτρέπεται μόνο προκειμένου να στειρωθούν ή να θεραπευτούν και στη συνέχεια να επανενταχθούν άμεσα. Ο μόνιμος εγκλεισμός στα καταφύγια, απαγορεύεται ρητά όχι μόνο γιατί είναι πρόδηλα βασανιστικός για τα ζώα, αλλά γιατί είναι και μη ρεαλιστικός στην περίπτωση της χώρας μας.  Πόσα εκατομμύρια ζώα να κλειστούν σε καταφύγια και τι νόημα έχει, στο βαθμό που καθημερινά πετιούνται χιλιάδες νέα μικρά στο δρόμο;

 

Η ανατροπή που επιχειρεί το νομοσχέδιο θα έχει ολέθρια αποτελέσματα. Θα επιδεινώσει το αυθαίρετο στοίβαγμα ζώων που «ενοχλούν» και που ακόμη και σήμερα συμβαίνει σε αρκετούς Δήμους παρότι απαγορεύεται. Θα οδηγήσει μοιραία στην «λύση» της ευθανασίας, ένα παράθυρο, που επίσης ανοίγει το νέο νομοσχέδιο[5] σε σχέση με την υπάρχουσα νομοθεσία και που στο μέλλον, όταν οι Δήμοι θα αδυνατούν να διαχειριστούν τα αδέσποτα στα νέα καταφύγια που θα φτιάξουν θα ανοίξει ίσως και διάπλατα. Δυσμενής για τα ζώα είναι και η πρόβλεψη για τα διαδημοτικά καταφύγια ιδιαίτερα αν συνδυαστεί με το γεγονός ότι εντός του αστικού ιστού δεν προβλέπεται καμία δυνατότητα ούτε για μικρές δομές φιλοξενίας για λίγα ζώα π.χ. σε μεγάλα πάρκα- άλση που εξασφαλίζουν την άμεση προσέγγιση εθελοντών αλλά και ενδιαφερόμενων για παροχή βοήθειας, σχολική εκπαίδευση, υιοθεσία. Τα μεγάλα διαδημοτικά καταφύγια στα πρότυπα του ΔΙΚΕΠΑΖ ή του ΣΥΠΠΑΖΑΘ, δεν ελέγχονται ούτε από τους Δήμους ούτε πολύ περισσότερο από τους φιλόζωους και μέχρι τώρα έχουν λειτουργήσει με προβλήματα.

 

3.2  Σήμερα σχεδόν όλες οι υιοθεσίες αδέσποτων γίνονται με την προσπάθεια φιλόζωων ανάμεσα στους οποίους και πολιτών που χωρίς να είναι μέλη συλλόγων, προωθούν για υιοθεσία ζώα που έτυχε να βρουν και συχνά επιβαρύνονται και με το κόστος της προσωρινής φιλοξενίας, εμβολιασμού, σήμανσης, μεταφοράς κλπ. Η δυνατότητα αυτή πρακτικά κλειδώνει με το νέο νομοσχέδιο που σαφώς προβλέπει ότι οποιοδήποτε ζώο βρεθεί πρέπει να παραδοθεί είτε σε Δήμο είτε σε φιλοζωική.[6] Στο βαθμό που στο ορατό τουλάχιστον μέλλον τα αδέσποτα θα συνεχίσουν να είναι εκατομμύρια και οι δυνατότητες των Δήμων και των φιλοζωικών πεπερασμένες, η απαγόρευση αυτή σημαίνει ότι πρακτικά θα βουλιάξουν όλες οι δομές φιλοξενίας ενώ Δήμοι και φιλοζωικές θα βρεθούν σε απόγνωση. Κατά ένα μέρος η απαγόρευση φυσικά θα αγνοηθεί, βάζοντας όμως σε καθεστώς παρανομίας, ανιδιοτελείς φιλοζωικές δραστηριότητες με πολύ μεγάλο και θετικό αποτέλεσμα. Ενδεικτικό των βαρών που επωμίζονται οι εντελώς απροετοίμαστοι Δήμοι, είναι η υποχρέωση να παραλαμβάνουν άμεσα κουτάβια, γατάκια ή ενήλικα ζώα που θα τους παραδίδουν οι πολίτες.

 

Για μια σειρά άλλα σημαντικά θέματα, όπως την ίδρυση δημοτικών κτηνιατρείων, την επιδότηση της στείρωσης και της περίθαλψης για συγκεκριμένες κατηγορίες ιδιοκτητών ζώων, την φιλοζωική ενημέρωση, το κλείσιμο των χιλιάδων παράνομων εκτροφείων το νομοσχέδιο είτε παραμένει ασαφές, είτε παραπέμπει στους Δήμους (που δεν έχουν τα μέσα), στα πρόστιμα (που δεν επιβάλλονται) και φυσικά στην ατομική ευθύνη του καθενός και της καθεμιάς που καλείται μόνιμα να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Αόριστες είναι οι προβλέψεις και για πιο απλά θέματα όπως το δέσιμο των σκύλων που αποτελεί πολύ διαδεδομένη πρακτική, τη χρήση κολάρων ηλεκτροσόκ για την «εκπαίδευση» ενώ δεν λείπουν και οι κακές προβλέψεις όπως το να επιστρέφεται το ζώο στο βασανιστή του επειδή πλήρωσε για τη θεραπεία[7].

 

Συνολικά το νέο νομοσχέδιο, είναι μια επικίνδυνη εξέλιξη που δυστυχώς δεν έχει γίνει αντιληπτή, λόγω μιας καλής επικοινωνιακής μεθόδευσης που προηγήθηκε. Αν κάτι χρειάζεται έστω και τώρα, είναι η ενημέρωση όλων όσων ενδιαφέρονται ουσιαστικά για το θέμα και η άσκηση πίεσης ώστε να αλλάξουν τουλάχιστον τα σοβαρότερα προβλήματα του νομοσχεδίου.

 

Αλλιώς σύντομα η κατάσταση θα φτάσει σε χειρότερο αδιέξοδο, Δήμοι και πολίτες θα συνεχίσουν να συγκρούονται,  η τραγική κατάσταση για τα ζώα όχι απλώς δε θα βελτιώνεται αλλά θα χειροτερεύει και οι φιλόζωοι θα εξακολουθούν την προσπάθεια να γεμίσουν τον Πίθο των Δαναΐδων.

 

[1] http://www.opengov.gr/ypes/?p=7914, 5.1.α

 

[2] http://www.opengov.gr/ypes/?p=7880, 39.3

 

[3] http://www.opengov.gr/ypes/?p=7911, http://www.opengov.gr/ypes/?p=7890, http://www.opengov.gr/ypes/?p=7882

 

 [4] http://www.opengov.gr/ypes/?p=7917, 2.19 Η διαμονή των ζώων σε καταφύγιο διασφαλίζει τη διαβίωσή τους σε ασφαλές περιβάλλον, το οποίο λειτουργεί με βάση τους κανόνες ευζωίας των ζώων, μέχρι την υιοθεσία τους ή την ενδεχόμενη επανένταξή τους στο οικείο περιβάλλον.

 

http://www.opengov.gr/ypes/?p=7912 , 7. 5(βαδ) Μετά την παροχή της αναγκαίας κτηνιατρικής φροντίδας και περίθαλψης, τα περισυλλεγέντα ζώα συντροφιάς οδηγούνται στα διαθέσιμα καταφύγια…. 5(βαε) Αν δεν υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις σε καταφύγια ή δεν βρεθεί ανάδοχος για ένα ζώο ή αυτό δεν υιοθετηθεί, τότε το ζώο επιστρέφεται στο οικείο περιβάλλον του. 5(γ) Σε περίπτωση που το δημοτικό ή διαδημοτικό καταφύγιο δεν έχει διαθέσιμες θέσεις για τη φιλοξενία αδέσποτων ζώων, ο δήμος μπορεί να επιλέγει να επαναφέρει ζώα από το καταφύγιο στο οικείο τους περιβάλλον,

 

[5] http://www.opengov.gr/ypes/?p=7912, Πρώτη περίπτωση : 7.5 (β) Τα ζώα που περισυλλέγονται επειδή περιφέρονται σε δημόσιους χώρους ελέγχονται για ηλεκτρονική σήμανση (βαγ) Αν διαπιστωθεί από την κτηνιατρική εξέταση ότι είναι επικίνδυνα ζώα συντροφιάς ή ότι πάσχουν από ανίατη ασθένεια ή ότι είναι πλήρως ανίκανα να αυτοσυντηρηθούν λόγω γήρατος ή αναπηρίας και η διατήρησή τους στη ζωή είναι πρόδηλα αντίθετη με τους κανόνες ευζωίας τους, υποβάλλονται σε ευθανασία.

 

Δεύτερη περίπτωση: 7.9 Η Επιτροπή της παρ. 7 έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες:(α) Αποφασίζει για την επικινδυνότητα ενός ζώου συντροφιάς και για την αναγκαιότητα πραγματοποίησης ευθανασίας ενός αδέσποτου ζώου συντροφιάς, σύμφωνα με τη γνωμάτευση κτηνιάτρου. 11. Οι αποφάσεις ευθανασίας αναρτώνται πριν την υλοποίησή τους στην Πανελλήνια Πλατφόρμα Υιοθεσίας Αδέσποτων Ζώων και στην ιστοσελίδα του οικείου δήμου για ελάχιστη περίοδο τριάντα (30) ημερών. Η περίοδος των τριάντα (30) ημερών δεν απαιτείται να τηρηθεί αν συντρέχουν κτηνιατρικοί λόγοι για άμεση ευθανασία. Σε σχέση με την υφιστάμενη νομοθεσία (άρθρο 9 παρ.3 του 4039/12 όπως τροπ/κε από 4235/14) έχει απαληφθεί η δυνατότητα να αναλάβουν τη φροντίδα τους φιλοζωικά σωματεία.

 

[6] http://www.opengov.gr/ypes/?p=7910 9. 6. Αδέσποτο ή μη σημασμένο ζώο, που περισυλλέγεται από πρόσωπο άλλο πλην των αναφερόμενων στο πρώτο εδάφιο της παρ. 1, παραδίδεται σε ένα από τα πρόσωπα αυτά. Αν το πρόσωπο που το περισυνέλλεξε επιθυμεί να το υιοθετήσει,  καθίσταται ανάδοχος μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας υιοθεσίας. Για τον σκοπό αυτό, μπορεί, εφόσον επιθυμεί, να μεταφέρει το ζώο απευθείας σε κτηνιατρείο ή σε κτηνίατρο με τον οποίο είναι συμβεβλημένο ένα από τα πρόσωπα της παρ. 1, προκειμένου να εξεταστεί και καταχωρηθεί στο ΕΜΖΣ με προσωρινό ιδιοκτήτη ένα από τα ως άνω πρόσωπα και ανάδοχο τον ίδιο.

 

[7] http://www.opengov.gr/ypes/?p=7899 Με γνώμονα το συμφέρον του ζώου, ο εισαγγελέας μπορεί να αφαιρεί προσωρινά και όχι οριστικά το ζώο συντροφιάς από την κατοχή του παραβάτη, μόνον στην περίπτωση κατά την οποία ο ύποπτος ή ο κατηγορούμενος για κάποιο από τα παραπάνω αδικήματα δηλώνει ότι αναλαμβάνει το κόστος που συνδέεται με την αποκατάσταση της υγείας του ζώου, την κτηνιατρική φροντίδα και τη διαβίωσή του, όπως προκύπτει από παραστατικά, τα οποία του αποστέλλονται με κάθε πρόσφορο τρόπο από τον εκάστοτε φορέα φιλοξενίας του ζώου.

 

https://despoinaspanoudi.blogspot.com/2021/05/blog-post.html?m=1&fbclid=IwAR2zEZj9yg79v_Q1UU7AzaVVeGfVC5x6lu5beKKTUr8nYWlZnPExpy0j8pg

    

Η δωδεκάδα της διεθνούς αντιεμβολιαστικής προπαγάνδας

 

Τους δώδεκα πιο επιδραστικούς διεθνώς προπαγανδιστές του αντιεμβολιασμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εντόπισε έρευνα του Κέντρου για την Αντιμετώπιση του Ψηφιακού Μίσους (Center for Countering Digital Hate – CCDH). Οι δώδεκα αυτές φιγούρες, μέσω πολλαπλών προφίλ και σελίδων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι υπεύθυνες για τη συντριπτική πλειοψηφία της παραπληροφόρησης και των ωμών ψευδών για τα εμβόλια, στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

 

«Η “Δωδεκάδα της Παραπληροφόρησης” παράγει το 65% του διαμοιρασμού αντιεμβολιαστικής παραπληροφόρησης στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης», δήλωσε ο Ιμράν Αχμέντ, διευθύνων σύμβουλος του CCDH, μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης με γραφεία στο Λονδίνο και την Ουάσινγκτον, που στοχεύει να «διαταράξει την αρχιτεκτονική του διαδικτυακού μίσους και της παραπληροφόρησης».

 

 

 

Σύμφωνα με την έρευνα του CCDH, που ανέλυσε 812.000 αντιεμβολιαστικές αναρτήσεις από το Facebook και το Twitter μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και της 16ης Μαρτίου 2021, το 65% του περιεχομένου αυτού έχει ως πηγή του έναν ή μία από τη «Δωδεκάδα της Παραπληροφόρησης». Αυτό σημαίνει ότι ενώ οι χρήστες που μοιράζονται τέτοια παραπληροφόρηση μπορεί να είναι αρκετοί, πηγή μεγάλου μέρους αυτής της παραπλανητικής πληροφορίας είναι μία μικρή ομάδα ατόμων, πολλά από τα οποία μάλιστα πουλάνε διάφορα προϊόντα «φυσικής υγείας», αμφιβόλου ποιότητας συμπληρώματα διατροφής και βιβλία.

 

Το CCDH σημειώνει στην έρευνά του την σχεδόν πλήρη αποτυχία των εταιρειών που ελέγχουν τα μεγάλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να ελέγξουν τέτοιου είδους περιεχόμενο στις πλατφόρμες τους. Σύμφωνα με το CCDH, οι εταιρείες αποτυγχάνουν να αντιμετωπίσουν το 95% της παραπληροφόρησης για την CoViD-19 και τα εμβόλια που τους αναφέρεται από χρήστες. Επιπρόσθετα, από την «Δωδεκάδα της Παραπληροφόρησης», οι εννέα παραμένουν ενεργοί και στις τρεις μεγάλες πλατφόρμες, ενώ μόλις τρεις έχουν δει τα προφίλ τους να αφαιρούνται από μία από αυτές.

 

 

 

Ειδικά στο Facebook, η «Δωδεκάδα της Παραπληροφόρησης» είναι υπεύθυνη για την παραγωγή του 73% της παραπληροφόρησης από το δείγμα των αναρτήσεων που εξέτασε το CCDH.

 

Σύμφωνα με την έρευνα, η «Δωδεκάδα της Παραπληροφόρησης» αποτελείται από τους:

 

1.Joseph Mercola

2.Robert F. Kennedy, Jr.

3.Ty και Charlene Bollinger

4.Sherri Tenpenny

5.Rizza Islam

6.Rashid Buttar

7.Erin Elizabeth

8.Sayer Ji

9.Kelly Brogan

10.Christiane Northrup

11.Ben Tapper

12.Kevin Jenkins

Επιπρόσθετα, το CCDH σημειώνει και οργανώσεις που έχουν σχέση με αυτά τα άτομα, είτε έχοντας ιδρυθεί από αυτά, είτε απλά βοηθώντας στην εξάπλωση των μηνυμάτων τους:

 

• Children’s Health Defense (Robert F. Kennedy, Jr.)

• Informed Consent Action Network (ICAN) (Del Bigtree)

• National Vaccine Information Center (NVIC) (Barbara Loe Fisher, Joseph Mercola)

• Organic Consumers Association (OCA) (Joseph Mercola)

• Millions Against Medical Mandates

 

 

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τηνέρευνα του CCDH, με τα αναλυτικά προφίλ της «Δωδεκάδας της Παραπληροφόρησης».  

  

  

Παλαιστίνιος γιατρός από τη Γάζα: «Στην Ελλάδα έμαθα, καλύτερα μια ημέρα ελευθερίας παρά 40 χρόνια σκλαβιάς»

 

«Καλύτερα μια ημέρα με ελευθερία με ελπίδα, παρά 40 χρόνια σκλαβιά. Αυτό έχω μάθει στην Ελλάδα και αυτό πιστεύω».

 

Είναι το μήνυμα του Σαλάχ Ζαανίν, Παλαιστίνιου γιατρού που έζησε για χρόνια στην Ελλάδα, σπούδασε και έκανε οικογένεια.

 

Από το κέντρο της Γάζας όπου βρίσκεται, περιέγραψε στο MEGA τον όλεθρο των ισραηλινών βομβαρδισμών από τους οποίους σκοτώθηκαν και δυο Παλαιστίνιοι γιατροί.

«Η Γάζα είναι 40 χιλιόμετρα μήκος, 6 χιλιόμετρα πλάτος. Φανταστείτε δηλαδή αυτή τη βραδιά που πέρασε, 200 αεροπλάνα, F-16, F-35, να χτυπάνε ασταμάτητα επί μια ώρα, τα σπίτια τον κόσμο. Είναι τραγική η κατάσταση. Σπίτια ολόκληρα έχουν κατεδαφιστεί, οικογένειες ολόκληρες έχουν χαθεί. Μικρά παιδιά. Τι φταίνε; Να χτυπάς τώρα σπίτι που έχει γιατρό με την οικογένεια του. Τι έχει κάνει ο γιατρός; Επειδή γύρισε από τη δουλειά του, να πάει να κοιμηθεί, να ξεκουραστεί λίγο μετά από τόσες μέρες; Τι φταίει;», λέει στα ελληνικά.

 

«Τρομοκράτης ήταν αυτός ο γιατρός που κάθεται επί 7 ημέρες στο νοσοκομείο να νοσηλεύει τον κοσμάκη; Όλο το βράδυ, όλο το βράδυ, 3 και 4 η ώρα τη νύχτα, να μη μπορείς να κοιμηθείς. Από παντού σου έρχονται. Ο κόσμος πια δε μπορεί να κλείσει τα μάτια του, να κάνει ότι δε βλέπει. Η πραγματικότητα φαίνεται», σημείωσε ο Σαλάχ Ζαανίν. 

πηγή

Μέλη επιτροπής Λοιμοξιολόγων: «Για λογιστικούς λόγους πήγαμε στο ένα self test» στα σχολεία!

 

Σε ένα self test την εβδομάδα – και όχι δύο όπως συνέβαινε – θα υποβάλλονται από σήμερα Δευτέρα μαθητές, εκπαιδευτικοί, το διοικητικό και λοιπό προσωπικό των σχολείων όλης της χώρας μετά από απόφαση της κυβέρνησης, γεγονός που προκαλεί μεγάλη ανησυχία και θέτει σε ανοιχτό κίνδυνο την εκπαιδευτική κοινότητα.

 

Δύο μέλη της Επιτροπής Λοιμωξιολόγων, οι Αθανάσιος Εξαδάκτυλος και Αχιλλέας Γκίκας, αποκάλυψαν ότι η απόφαση αυτή δεν αποτελεί εισήγηση της Επιτροπής.

 

Η κατάσταση σχετικά με το ποιος τελικά αποφάσισε τη διενέργεια ενός self test εβδομαδιαίως στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, καθώς η υφυπουργός Παιδείας, Ζέτα Μακρή ισχυρίστηκε πως η εισήγηση της Επιτροπής ήταν για ένα self test.

 

Εξαδάκτυλος: «Η δική μας απόφαση ήταν για δύο self test»

«Η δική μας απόφαση ήταν για δύο τεστ την εβδομάδα και μάλιστα στις αρχικές συζητήσεις μιλούσαμε για ένα self test και ένα rapid test», είπε ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, μιλώντας στον ΑΝΤ1 και συνέχισε: «Τώρα αν υπήρχε κάποια τροποποίηση σε χρόνο που εγώ δεν ήμουν στην επιτροπή μέσα, δεν το γνωρίζω».

 

Γκίκας: «Για λογιστικούς λόγους πήγαμε στο ένα self test»

Από την πλευρά του και ο Αχιλλέας Γκίκας επιβεβαίωσε πως η εισήγηση της Επιτροπής ήταν για δύο self test την εβδομάδα, τονίζοντας μάλιστα ότι πιστεύει ότι οι λόγοι που αποφασίστηκε να γίνεται ένα self test είναι …λογιστικοί.

 

«Εγώ είμαι με την πλευρά της επιτροπής κ. Παπαδάκη, οπότε δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα πιο πολύ», είπε ο καθηγητής Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και συνέχισε: «Νομίζω τα δύο τεστ στην ευαίσθητη αυτή περιοχή που λέγεται εκπαίδευση και μάλιστα δημοτικά χρειάζεται, αυτή ήταν και η εισήγηση της επιτροπής, να έχουμε δύο τεστ. Για λογιστικούς λόγους πήγαμε στο ένα». 

πηγή

 

Μικρά νησιά

 

γράφει η Αρχοντία Κάτσουρα

 

Δεν κοιμόταν καλά. Λίγες ώρες κι αυτές ανήσυχες. Ξυπνούσε απότομα μέσα στη νύχτα, έπειτα από όνειρα γεμάτα αγωνία. Πάντα κάτι έψαχνε, πάντα κάπου δύσκολα ανέβαινε, οι δρόμοι ήταν άγνωστοι ή άλλαζαν απότομα και τα ασφαλή, ομαλά μονοπάτια γίνονταν δύσβατα, γεμάτα κινδύνους.

 

Δεν πίστευε πολύ στα όνειρα, όχι με την έννοια ότι προμηνύουν κάτι για το μέλλον, μια μεγάλη χαρά ή μια μεγάλη καταστροφή. Αλλά ήξερε ότι κάτι σημαίνουν, ότι το σώμα ή το μυαλό έτσι βρίσκουν διέξοδο για να εκτονώσουν την ένταση. Καλή, κακή, ένταση.

 

Το πρωί κοιτάχτηκε στον καθρέφτη, όπως κάθε μέρα, πριν πλυθεί κι ετοιμαστεί. Δεν διέκρινε κάτι πολύ διαφορετικό από χθες, ίσως ούτε και από προχθές. Δεν ένιωθε κούραση – θα έβγαινε αργότερα, ίσως την πιο ακατάλληλη στιγμή, όταν η πίεση θα ήταν μεγάλη, και η απουσία του ύπνου θα δοκίμαζε την αντοχή της.

 

Ετοίμασε καφέ, πρωινό, άνοιξε τα παράθυρα να αεριστεί το σπίτι και βγήκε στο μπαλκόνι. Μάιος μήνας, κι ακόμα να το ετοιμάσει κατάλληλα για τις ζεστές ημέρες που έρχονταν – κυρίως για τις νύχτες. Οταν θα θέλει να ξεκουραστεί, είτε διαβάζοντας είτε ακούγοντας μουσική.

 

Τράβηξε την υφασμάτινη πολυθρόνα, την άνοιξε και κάθισε. Ακούμπησε το φλιτζάνι και το πιάτο στην κουπαστή. Είχε λίγο χρόνο πριν φύγει.

 

Παρατηρούσε τις γλάστρες με τα αναγεννημένα φυτά, την παλιά τέντα, τον χώρο γύρω της. Σκεφτόταν να τον φτιάξει κάπως καλύτερα, να τον κάνει πιο φιλόξενο. Αναρωτιόταν αν είχε ό,τι χρειαζόταν γι’ αυτό, τι έπρεπε να αγοράσει και τι να φτιάξει. Η ιδέα ήταν τόσο ελκυστική, που την κινητοποίησε.

 

Ισως μια-δυο γλάστρες ακόμη, να βάψει το παλιό τραπεζάκι, να φτιάξει ένα παραβάν για τα αδιάκριτα βλέμματα, να στερεώσει βάσεις για κεράκια. Να ντύσει τις πολυθρόνες με μαξιλάρια και ριχτάρια. Θα μπορούσε να ζωγραφίζει εκεί τώρα που άνοιξε ο καιρός.

 

Να φτιάξει ένα «νησί» μέσα στην πόλη. Η θάλασσα ήταν μακριά, δεν είχε μπορέσει να βάλει ακόμη τα δάχτυλά της στο ιαματικό νερό, ούτε είχε μυρίσει ιώδιο…

 

Πόσο ωραία φάνταζαν όλα αυτά στο μυαλό της, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες: μακρύ και κάπως στενό το μπαλκόνι, λίγος ο ελεύθερος χρόνος. Αλλά το κίνητρο μεγάλο.

 

Σηκώθηκε αποφασιστικά και πήγε να βρει τις φωτογραφίες άλλων καλοκαιριών. Από νησιά στο Αιγαίο, στο Ιόνιο, από την Κρήτη. Η Ρόδος και η Κως – οι πρώτες διακοπές που πλήρωσε από την τσέπη της. Η Νάξος, η Πάρος και η Νίσυρος. Η Αστυπάλαια και η Αμοργός. Αλλά και η Πάτμος, η Χάλκη και η Ηρακλειά.

 

Πιο πολύ λαχταρούσε τα μικρά νησιά, εκεί που δεν έμεινε πολύ, λίγες ώρες ή μια-δυο μέρες. Εκεί που τα πλοία αργούν να φτάσουν, που δένουν νύχτα και σε αφήνουν να αναρωτιέσαι για το τι θα δεις το πρωί με το φως της μέρας.

 

Τι θυμόταν από όλα αυτά τα καλοκαίρια; Πέρα από τη θάλασσα και τον ήλιο; Τους ανθρώπους, τις μουσικές, τα ήσυχα μέρη για καφέ και κουβέντα: τα γέλια, τις ιστορίες, τις συγκινήσεις, μέχρι δακρύων μερικές φορές. Αλλά και τους ήχους…

 

Το καϊκάκι που μας πήγαινε για μπάνιο στην Πλάκα, στην Αμοργό, τα τζιτζίκια στο ηλιοκαμένο μονοπάτι και το κροτάλισμα από τα βότσαλα της Λάμπης στην Πάτμο, τον ήχο από τα κυπαρισσόμηλα στον περίπατο γύρω από το κάστρο στην Αστυπάλαια.

 

Αλλά πιο πολύ θυμόταν τα μικρά νησιά. Που είχε υποσχεθεί ότι θα επιστρέψει, για όσα δεν πρόλαβε να δει, δεν πρόλαβε να κάνει. Μόνο μια μυρωδιά, που κι αυτή κρυβόταν πίσω από τα χρώματα στις φωτογραφίες και η επιθυμία την έκανε να διαστέλλεται. Σαν ένα παράλληλο σύμπαν, όπου όλα είναι πιο όμορφα, πιο ήρεμα, ίσως και πιο ειλικρινή.

 

Σαν τα όνειρα που μας ξυπνούν τη νύχτα και μας στέλνουν μηνύματα για όσα δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να παραδεχτούμε.

Τι τρέχει στα Βαλκάνια;

 

γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

 

Εδώ στην Ελλάδα οι του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να πανηγυρίζουν για τη γενναία τους απόφαση να «λύσουν» το «Μακεδονικό» και οι της ΝΔ να ψάχνονται μεταξύ των προεκλογικών τους καιροσκοπισμών και των αμερικανο- γερμανικών οδηγιών που τους έχουν επιβάλλει την πολιτική που ακολουθούν σ αυτό το θέμα. Εδώ στην Ελλάδα, μπορεί ο Αμερικανός πρεσβευτής να δηλώνει έκπληκτος από το πόσο καλή και αποδοτική είναι η συμφωνία των Πρεσπών… Όλα αυτά εδώ στην Ελλάδα. Γιατί «έξω» τα πράγματα εμφανίζονται κάπως διαφορετικά και όχι τόσο ρόδινα όπως πιστεύουν στον ΣΥΡΙΖΑ και όπως λένε ότι πιστεύουν στην αμερικανική πρεσβεία «κοιμίζοντας» τους σημερινούς ένοικους στο Μέγαρο Μαξίμου..

 

Τον περασμένο μήνα οι financial times δημοσίευσαν ένα άρθρο που επαναφέρει στο παρόν τον εφιάλτη της αλλαγής των συνόρων στα Βαλκάνια. Η έγκυρη και καλά πληροφορημένη εφημερίδα επικαλείται ένα « ανώνυμο μυστηριώδες έγγραφο» που κυκλοφορεί στις Βρυξέλλες και μιλά για μελλοντικές «λύσεις» που περιλαμβάνουν τη δημιουργία είτε «μεγάλης Αλβανίας» είτε «μεγάλης Σερβίας» κλπ. Τα εν λόγω σχέδια προφανώς εμπεριέχουν την «εξαφάνιση» σημερινών «οντοτήτων » όπως είναι η Βόρεια Μακεδονία, το Κόσσοβο ή Βοσνία Ερζεγοβίνη.

Η κυκλοφορία του εν λόγω εγγράφου αποδεικνύει ότι η «λύση του μακεδονικού» δεν έκλεισε κανένα από τα ζητήματα που χάσκουν εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα στα δυτικά βαλκάνια.

 

Αυτό που η συμφωνία των Τσίπρα- Κοτζιά- Ζάεφ πέτυχε ήταν η νομιμοποίηση της ΝΑΤΟαμερικανικής παρουσίας στην καρδία των Βαλκανίων με την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στη συμμαχία. ‘Ένα ακόμη επίτευγμα της συμφωνίας είναι η αύξηση του κόστους που απαιτείται να καταβάλλουν η Μόσχα και όσοι άλλοι έχουν συμφέροντα στην περιοχή (Κίνα, Τουρκία) προκειμένου να διατηρήσουν τις προσβάσεις τους (ή να δημιουργήσουν νέες) στην περιοχή.

 

Η αμερικανική (ΝΑΤΟ) παρουσία στα δυτικά βαλκάνια εξυπηρετεί προφανώς τις «μεγάλες στρατηγικές» της Ουάσιγκτον, δεν επιλύει ωστόσο επί της ουσίας κανένα από τα υπάρχοντα (από την εποχή της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας) προβλήματα.

 

Αντίθετα, όσο μεγαλύτερη είναι η ένταση με την οποία διατυπώνεται και εξαπλώνεται η αμερικανική παρουσία στην περιοχή τόσο εντονότερα εκδηλώνεται και η αντίδραση όσων (Ρώσοι, Κινέζοι, Τουρκία- Ισλάμ) θεωρούν ότι έχουν συμφέροντα και μπορούν να «παίξουν» στην περιοχή.

 

Αν λάβουμε υπόψη και την ιστορία η οποία πολλές φορές προεξοφλεί τις διαθέσεις και τις κινήσεις των κρατών- κοινωνιών στα δυτικά βαλκάνια, μπορούμε εύκολα να δούμε ότι η πυριτιδαποθήκη στην πίσω αυλή της Ευρώπης είναι ακόμη «ανοιχτή» και πολλοί είναι αυτοί που έχουν τη δυνατότητα (για πολλούς και διάφορους λόγους) να την τινάξουν στον αέρα, όπως πολλές φορές στο παρελθόν έπραξαν.

 

Η Συμφωνία για το μακεδονικό, λοιπόν, για την οποία πανηγυρίζει η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση (και την εφαρμόζει  κατά γράμμα η σημερινή)  δεν είναι- αν τη δει κανείς στην ιστορική της προοπτική-  κάποιο διπλωματικό επίτευγμα  το οποίο επέβαλε μια νέα «τάξη» στην περιοχή των δυτικών Βαλκανίων.  Το μόνο … επίτευγμα τη εν λόγω συμφωνίας είναι η  «νομιμοποίηση» της υφιστάμενης αμερικανικής παρουσίας στην καρδιά των Βαλκανίων και η ρυμούλκηση των  Ευρωπαίων  συμμάχων  των ΗΠΑ σε ένα σαφές αντι-ρωσικό μέτωπο στην περιοχή.

 

Όμως αυτό το «επίτευγμα» μοιάζει περισσότερο  με  δαδί που πλησιάζει στην πυριτιδαποθήκη, παρά με …πυροσβεστική.

 

ΥΓ:  Δεν είναι τυχαία η κωλυσιεργία  των Ευρωπαίων Εταίρων στην ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας  στην  ΕΕ και οι λόγοι προφανώς δεν έχουν να κάνουν  μόνο  την  απόσταση  που χωρίζει που το εν λόγω κράτος (αμερικανικό προτεκτοράτο) με το ευρωπαϊκό … κεκτημένο.

 

 

 

Το Ισραήλ βομβαρδίζει πλέον και διεθνή πρακτορεία (βίντεο)

 

Λίγο πριν τις 4 το μεσημέρι η Ισραηλινή αεροπορία βομβάρδισε το κτίριο στο οποίο στεγάζονται τα γραφεία του Al Jazeera και του Associated Press στην Γάζα. Η επίθεση ήταν σχεδιασμένη, καθώς οι αρχές του Ισραήλ είχαν επικοινωνήσει με τον ιδιοκτήτη προκειμένου να εκκενωθούν τα διαμερίσματα και τα γραφεία της δωδεκαόροφης πολυκατοικίας.

 

Tα δύο ΜΜΕ είχαν μεταδώσει πριν από μερικές ώρες τον βομβαρδισμό που πραγματοποίησε το Ισραήλ σε προσφυγικό καταυλισμό στη Γάζα, σκοτώνοντας οχτώ παιδιά και τρεις γυναίκες.

πηγή

Μεγάλη "έκπληξη": Οι δημοσιογράφοι (αλλού…) κοντράρουν τους υπουργούς

 

 γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

Η πρώτη επαφή του μεγάλου κοινού στην Ελλάδα με αυτό που λέμε «δύσκολη συνέντευξη» ενός πολιτικού έγινε πριν από 40 χρόνια, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου μίλησε σε ξένα τηλεοπτικά δίκτυα. Είχαμε μαζευτεί, θυμάμαι, σε ένα γραφείο της παλιάς «Ελευθεροτυπίας»(νεοσσός στη δημοσιογραφία εγώ) και κρεμόμασταν όλοι από την οθόνη της ΕΡΤ. Οι δημοσιογράφοι ήταν πιεστικοί, τον διέκοπταν, οι ερωτήσεις τους ήταν ζόρικες. Είμαι βέβαιος ότι η μισή Ελλάδα τότε τους έβριζε, επειδή «έβγαζαν γλώσσα» στο νεοκλεγμένο πρωθυπουργό. Κι εκείνος; Ο Ανδρέας, γνωρίζοντας πολύ καλά πού μιλάει επέλεγε τη μία να απευθύνεται στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και την άλλη στους Ελληνες. Υπόδειγμα συνέντευξης, καίριες ερωτήσεις, μαεστρικές απαντήσεις.   

Πώς το θυμηθήκαμε; Με αφορμή μια συνέντευξη που έδωσε ένας σημερινός υπουργός στο BBC. Ακούστε την εδώ. Ο υπουργός πήγε στον Λονδίνο για να προσπαθήσει να πείσει ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να υποδεχθεί τουρίστες με ασφάλεια. Όμως, ο δημοσιογράφος δεν ήταν καθόλου πρόθυμος να δεχθεί αυτά που έλεγε ο υπουργός:

 

Πρώτον, αμφισβητούσε ότι η Ελλάδα τα πάει καλά στους εμβολιασμούς(« δεν έχετε εμβολιάσει ούτε το ένα τέταρτο του πληθυσμού σας»), σε αντίθεση με το προπαγανδιστικό κυβερνητικό αφήγημα.

Δεύτερον, υπενθύμισε ότι είναι Μάιος και δεν έχουν εμβολιασθεί οι κάτοικοι στα νησιά, ενώ η κυβέρνηση είχε πει ότι αυτό θα είχε γίνει μέχρι τον Απρίλιο. «Και η Κάλυμνος έχει λοκντάουν», παρατήρησε.

 

Τρίτον, παρατήρησε ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Βρετανία έχουν την Ελλάδα εκτός της περίφημης πράσινης ζώνης, άρα δυσκολεύεται η έλευση τουριστών από εκεί.

 

Ο υπουργός Χάρης Θεοχάρης κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες να τα αντικρούσει αυτά, αλλά έπεφτε πάνω στον επίμονο Αγγλο, που του έλεγε «αυτά λένε τα στοιχεία».

 

Η συνέντευξη αυτή προβλήθηκε στην Ελλάδα μόνο από τα αντιπολιτευόμενα μέσα ενημέρωσης και μάλιστα με χαιρέκακους τίτλους. Ως συνήθως συμβαίνει εδώ και δύο χρόνια, σχεδόν εξαφανίστηκε από όσα υποστηρίζουν την κυβέρνηση.

 

Επισημαίνουμε το γεγονός όχι φυσικά για να εκτεθεί ο κ. Θεοχάρης. Προσπάθησε όσο μπορούσε ο άνθρωπος, αλλά δεν γίνεται να κάνει το άσπρο μαύρο. Ούτε για να πληγεί η προσπάθεια να έρθουν Βρετανοί και άλλοι τουρίστες στην Ελλάδα(είμαι σίγουρος ότι κάποιοι θα πουν πόσο…ανθέλληνας είναι ο δημοσιογράφος που τον κόντραρε). Αν έχει μια αξία αυτή η συνέντευξη, είναι για να συνειδητοποιήσουν στην κυβέρνηση ότι η προπαγάνδα δεν είναι πάντα και παντού αποδοτική. Και ότι, αν βρίσκει ακόμα ευήκοα ώτα στα περισσότερα εγχώρια μέσα ενημέρωσης, θα γίνουν πολλές στραβές με τα ξένα. Γιατί εκεί δεν έχουν για ευαγγέλιο το «μάλιστα κύριε υπουργέ».

 

Επιπλέον, δεν είναι καθόλου φρόνιμο να λένε ότι τα έχουν κάνει όλα καλά με την πανδημία και τους εμβολιασμούς. Διότι όσα διαγράμματα κι αν παραθέσει, χωρίς αντίλογο, ο υφυπουργός κ. Σκέρτσος, υπάρχουν πολλές πηγές πληροφόρησης που λένε τα αντίθετα. Επίσης, καλό είναι να είναι πιο συγκρατημένοι, διότι έχουμε και το περσινό παράδειγμα με το άτσαλο «άνοιγμα»( πέρσι είχαμε την πανηγυρική επίσκεψη Μητσοτάκη στη Σαντορίνη), αλλά η συνέχεια δεν ήταν καλή: ούτε τουρισμό είχαμε και δεύτερο, φονικό, κύμα του ιού ακολούθησε. Φέτος υπάρχουν οι προϋποθέσεις όλα να είναι καλύτερα.

 

Εν κατακλείδι: Ας μαζέψουν λίγο τα λόγια τους και ας δουλέψουν πιο οργανωμένα, για να πείσουν τους ξένους ότι φέτος θα είναι καλύτερα στην Ελλάδα. Και ας βγάλουν κάποια στιγμή από το κεφάλι τους ότι όλα πάνε καλά επειδή έτσι θέλει η προπαγάνδα τους. Δεν συμφέρει κανέναν να φτάσουμε στην επιβεβαίωση της ρήσης του Οργουελ: «Ολη η προπαγάνδα είναι ψέματα ακόμα κι όταν λέει την αλήθεια».