Γιατί ξεπουλάνε τα πάντα; Ποιόν “σώζουν”;

 

Μετά από δυο δεκαετίες ιδιωτικοποιήσεων το δημόσιο χρέος από 127 δις έχει εκτιναχθεί στα 388 δισ. ευρώ!

 

 γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

 

Το δημόσιο χρέος αξιοποιείται ως πρόσχημα για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Υποτίθεται ότι με την ιδιωτικοποίηση, αφενός θα εισρεύσουν έσοδα στα ταμεία του κράτους, αφετέρου το κράτος θα απαλλαγεί από δαπάνες για τη λειτουργία των επιχειρήσεων που θα έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Αυτές θα γίνουν πιο… ανταγωνιστικές, θα υπάρξει… ανάπτυξη που θα μοιραστεί σε… όλους.

Με αυτό τον τρόπο – όπως ισχυρίζονται τα προπαγανδιστικά επιτελεία της εκποίησης – το δημόσιο χρέος θα μειωθεί και μαζί του θα εκλείψουν και τα αίτια της λιτότητας. Μέχρι τότε, όμως, και για όσο θα υπάρχει δημόσιο χρέος, η λιτότητα είναι μια «αναγκαία» πολιτική.

 

Επομένως – σύμφωνα με την ίδια θεωρία – είναι προς το συμφέρον του λαού που υφίσταται την προ και μετά, την με ή χωρίς Μνημόνια λιτότητα , να γίνουν οι ιδιωτικοποιήσεις, αφού έτσι θα μειωθεί το χρέος και θα πάψει να υφίσταται τη λιτότητα.

 

Οι ίδιες θεωρίες ξανακούστηκαν με το ξεπούλημα του ΔΕΔΔΗΕ. Οι ίδιες θεωρίες ξανακούγονται τώρα με την επέκταση του ξεπουλήματος της ΔΕΗ.

 

Η ζωή τι λέει για όλα τα παραπάνω; Η ζωή λέει πως η αλήθεια – θαμμένη βέβαια από εκείνους που κανοναρχούν το δημόσιο λόγο και την ενημέρωση – είναι εντελώς διαφορετική.

 

Το αποδεικνύουν τα γεγονότα:

 

Στην Ελλάδα, ειδικά από το 2000 και μετά την είσοδό της χώρας στο ευρώ, έχουμε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που άλλοτε βαφτίστηκε «μετοχοποίηση», άλλοτε «αποκρατικοποίηση» κι άλλοτε «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας. Μετά τα Μνημόνια η ίδια πολιτική ντύθηκε έναν ακόμα ευφημισμό: Την αποκάλεσαν “σωτηρία”…

 

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, που ήταν πάντα πολιτική της εκποίησης, είχαμε τα εξής:

 

Ξεπουλήθηκαν τα ναυπηγεία. Ξεπουλήθηκε ο ΟΤΕ. Ξεπουλήθηκε ο τραπεζικός τομέας. Ξεπουλήθηκε η «Ολυμπιακή». Ξεπουλήθηκαν από τους οδικούς άξονες μέχρι η διώρυγα της Κορίνθου. Ξεπουλήθηκε η ΕΥΔΑΠ. Ξεπουλήθηκαν τα «Ελληνικά Πετρέλαια». Ξεπουλήθηκε ο ΟΠΑΠ. Ξεπουλήθηκε η ΔΕΠΑ. Ξεπουλήθηκε η ΕΥΑΘ. Ξεπουλήθηκαν τα λιμάνια. Ξεπουλήθηκε το αεροδρόμιο των Σπάτων. Ξεπουλήθηκαν όλα τα αεροδρόμια. Ξεπουλήθηκαν τα τρένα. Ξεπουλήθηκε η ΔΕΗ.

 

Αυτοί – πρώην, νυν και επόμενοι – που προωθούν το ξεπούλημα των πάντων και παρουσιάζουν αυτή την πολιτική ως «ελιξίριο σωτηρίας» θα πρέπει να απαντήσουν:

 

α) Αν όλες αυτές οι εκποιήσεις «αποτρέπουν» την εκτίναξη του δημόσιου χρέους τότε πώς εξηγείται ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας από 127 δισ. ευρώ που ήταν την 1//1/2000, παρά το ξεπούλημα που ήδη έχει συντελεστεί, παρά τις αναδιαρθρώσεις και τα κόντρα «κουρέματα», μετά και από την λαφυραγώγηση της δημόσιας περιουσίας μέσω Υπερταμείου και ΤΑΙΠΕΔ, να έχει εκτιναχτεί στα 388 δισ. ευρώ!!! Να είναι  δηλαδή υπερτριπλάσιο από την εποχή που το κύμα της ιδιωτικοποίησης εκδηλώθηκε ως τσουνάμι του περίφημου «εκσυγχρονισμού» και της μνημονιακής λαίλαπας;

β) Αν η ιδιωτικοποίηση «μειώνει» το χρέος, τότε γιατί, μετά από τόσες ιδιωτικοποιήσεις, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα από τα 60 δισ. ευρώ που χρωστούσαν το 2000 να έχουν φτάσει σήμερα τα χρέη τους προς Εφορία και ΕΦΚΑ να ξεπερνούν τα 146,9 δισ. ευρώ; Δηλαδή το χρέος τους να έχει σχεδόν τριπλασιαστεί; Αν, δε, στο χρέος αυτό, προστεθούν τα κόκκινα δάνεια ύψους 110 δισ. ευρώ, που υπάρχουν είτε στις τράπεζες ή έχουν πωληθεί στα funds, οι συνολικές «κόκκινες» οφειλές ξεπερνούν τα 250 δισ. ευρώ, δηλαδή έχουν υπερτραπλασιαστεί μέσα σε δυο δεκαετίες εκποίησης και ιδιωτικοποιήσεων.

 

Εν ολίγοις:

Αν το ξεπούλημα το κάνουν για να μειώσουν τα δημόσια χρέη (και όχι για να ενισχύσουν την κερδοφορία της ολιγαρχίας, που της παραδίδουν να ξεζουμίζει ό,τι απέμεινε από τη δημόσια περιουσία, διασφαλίζοντας στους κεφαλαιοκράτες ασφαλείς όρους διοχέτευσης των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων τους), τότε γιατί όσο μεγαλώνει το ξεπούλημα, τόσο μεγαλώνει και το χρέος;!

 

Αν το ξεπούλημα γίνεται για να έρθει “ανάπτυξη για όλους”, τότε γιατί το μόνο που αναπτύσσεται είναι η φτώχεια, η ανασφάλεια, η μετατροπή των μισθών και των συντάξεων σε φιλοδωρήματα και οι εργασιακές σχέσεις σε σχέσεις ζούγκλας, εκβιασμού, τρομοκρατίας και φεουδαρχικού τύπου εκμετάλλευσης;

 

Συμπέρασμα:

Δεν ξεπουλούν για να «μειώσουν» το χρέος ή τα ελλείμματα.

 

Αντίθετα:

 

Οσο περισσότερο ξεπουλούν – στην Ελλάδα, στην ΕΕ, στην Αμερική, στην Γουαδελούπη,  – τόσο περισσότερο το χρέος αυξάνεται!

 

Ξεπουλούν τον δημόσιο πλούτο προσφέροντας σίγουρες “επενδύσεις” για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια των κεφαλαιοκρατών παραχωρώντας τους τομείς σίγουρους (ενέργεια, νερό, επικοινωνίες, μετακινήσεις, δάση, υγεία κτλ) από άποψη “πελατολογίου” και άρα κερδοφορίας. 

 

Το δημόσιο χρέος, με ή χωρίς ιδιωτικοποιήσεις, συνεχίζει να συνιστά «ξεπούλημα του κράτους», να αξιοποιείται ως ένας «από τους πιο δραστικούς μοχλούς της πρωταρχικής συσσώρευσης» του κεφαλαίου μέσα από την κλοπή του λαού αφού πρόκειται για «το μοναδικό κομμάτι του λεγόμενου εθνικού πλούτου, που στους σύγχρονους λαούς ανήκει πραγματικά στο σύνολο του λαού» (Καρλ Μαρξ, Το Κεφάλαιο, Α’ τόμος, σελ. 779)

 

Επομένως, δεν ξεπουλούν λόγω του δημόσιου χρέους. Ξεπουλούν λόγω του ταξικού τους χρέους. Το ίδιο ταξικό χρέος που τους καθοδηγεί να αποστερούν το λαό από μισθούς, συντάξεις, κοινωνική φροντίδα, εργασιακά δικαιώματα, το ίδιο αυτό ταξικό χρέος τους καθοδηγεί να αποστερούν το λαό και από τη δημόσια περιουσία του.

 

Ο Άδωνις, ο Πισσαρίδης και η εξαφάνιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων

 

γράφει ο Γιώργος X. Παπασωτηρίου  

 

 Οι μικρές επιχειρήσεις ή θα γίνουν μεγάλες ή θα εξαφανισθούν, λέει ο υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης. Η ΔΕΗ ιδιωτικοποιείται. Το ΕΣΥ οδεύει ομοίως προς τα εκεί. Οι επικουρικές συντάξεις το ίδιο. Τα επιδόματα ανεργίας κόβονται. Οι εργασιακές σχέσεις ελαστικοποιούνται. Ο Άδωνις δεν κινείται αυτοβούλως, παπαγάλος είναι. Η κυβερνητική πολιτική έχει προαναγγελθεί από τον νομπελίστα Χριστόφορο Πισσαρίδη του οποίου την έκθεση χαιρέτισε με ενθουσιασμό τόσο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, ο οποίος στην εφημερίδα «Τα ΝΕΑ» (28.11.2020) υποστήριξε με ζέση πως το σχέδιο Πισσαρίδη είναι η "βάση στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση"!

 

Θυμίζουμε ότι το σχέδιο Πισσαρίδη προβλέπει τη γιγάντωση των «μεγάλων» επιχειρήσεων και την εξαφάνιση των μικρομεσαίων(γι’ αυτό μιλάει ο Άδωνις), την «ουμπεροποίηση» της εργασίας(δες efood), το μοντέλο Πινοσέτ στις συντάξεις(ιδιωτικοποίηση επικουρικών), την ιδιωτικοποίηση της Υγείας, τη συντηρητική στροφή στην εκπαίδευση και την ενίσχυση της ιδιωτικής...

 

Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Η Καθημερινή» έγραφε σε κύριο άρθρο της (2.9.2020) ότι "…τα κίνητρα μεγέθυνσης που ετοιμάζεται να θεσπίσει η κυβέρνηση, ακολουθώντας τις εισηγήσεις της επιτροπής Πισσαρίδη… να ενθαρρυνθούν κάποιοι να μεγαλώσουν" να μην οδηγήσει στο "να εξαφανιστούν οι μικροί"! Τελικά, συμβαίνει αυτό που απεύχονταν η εφημερίδα, εξαφάνιση των μικρών επιχειρήσεων και γιγάντωση των μεγάλων.   

 

Αυτό το νεοφιλελεύθερο οικονομικό πρότυπο με την περαιτέρω «ισχυροποίηση των ισχυρών» εφαρμόστηκε ήδη στην Χιλή με τις γνωστές συνέπειες. Εκεί οι ανισότητες εκτοξεύθηκαν στα ύψη(0,46 στην κλίμακα INI), καθώς σύμφωνα με το πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP), το 2017, το 1% των Χιλιανών συγκέντρωσε το 33% του Εισοδήματος της χώρας. Η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα δαπανηρή. Το ίδιο ισχύει και για την ιατρική περίθαλψη. Όσον αφορά στη δημόσια σύνταξη, πολλοί ηλικιωμένοι βρίσκονται σε κατάσταση εξαθλίωσης.

 

Όσο για τους εργαζόμενους, η «ουμπεροποίηση» (όπως επιχειρήθηκε και στην Ελλάδα με την efood) είναι η νέα εφεύρεση. Σ' αυτή οι εργάτες γίνονται δήθεν «συνεργάτες». Μόνιμη εργασία δεν υφίσταται. Όλοι μισθώνονται ως αυτοαπασχολούμενοι. Έτσι, ο καπιταλισμός απαλλάσσεται από τη μισθωτή εργασία! Το μέλλον που, όπως μας λένε, θα λειτουργεί με την "τεχνητή νοημοσύνη", θα στηρίζεται στα δεκάδες εκατομμύρια δήθεν «συνεργατών», που θα είναι αυτοαπασχολούμενοι ή εργαζόμενοι με το κομμάτι, στρυμωγμένοι σε αποθήκες, σε "κέντρα πληροφορίας", σε εργοτάξια συντονισμού και εποπτείας ψηφιακού περιεχομένου, σε ηλεκτρονικά sweat shops, σε ορυχεία λιθίου, σε βιομηχανικές φάρμες...  Οι εργαζόμενοι αυτοί δεν θα έχουν κανένα δικαίωμα (η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ιδιωτική και πανάκριβη, η σύνταξη γίνεται κι αυτή ιδιωτική, άδεια δεν υπάρχει, ωράριο δεν υπάρχει, οι υπερωρίες δεν πληρώνονται... εργασιακός μεσαίωνας!).

 

Το πείραμα στη Χιλή επιχειρείται να εφαρμοστεί παντού… Η ήττα της Efood στην Ελλάδα δεν σημαίνει το τέλος του πολέμου… Θα επανέλθουν...

 

 

 

ECDC: Πόσο αυξήθηκαν οι θάνατοι ασθενών με CoViD στην Ελλάδα (πίνακες)

 

Ποιες είναι οι χώρες με την υψηλότερη θνητότητα και που καταγράφονται ελάχιστες απώλειες ασθενών. Πόσοι θάνατοι καταγράφονται καθημερινά τους τελευταίους μήνες.

 

Υποχώρησε κατά μία θέση - αλλά με επιδείνωση - η Ελλάδα, στην ευρωπαϊκή κατάταξη με τους θανάτους ασθενών με CoViD-19.

 

Σύμφωνα με χθεσινά στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ελέγχου Λοιμώξεων (ECDC), η χώρα μας πήγε στην τρίτη θέση σε αναλογία θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού, από τη δεύτερη που κατείχε πριν από 15 μέρες.

 

Τα στοιχεία αφορούν το 15νθήμερο έως και τις 19 Σεπτεμβρίου και περιλαμβάνουν δεδομένα από 30 ευρωπαϊκές χώρες. Δείχνουν πως η χώρα μας δεν βελτίωσε στην ουσία την εικόνα, καθώς είχε περισσότερους θανάτους από το προηγούμενο διάστημα (54,11 ανά εκατομμύριο, έναντι 46,83).

 

Βρέθηκε, ωστόσο, μία θέση πιο κάτω στον πίνακα, λόγω της μεγάλης αύξησης της θνητότητας που υπήρξε στη Λιθουανία. Σταθερά πρώτη παραμένει η Βουλγαρία, με συνεχή επιδείνωση των θανάτων σε σχέση με τον πληθυσμό. Αξίζει να σημειωθεί πως στη συγκεκριμένη χώρα είναι πλήρως εμβολιασμένο κατά της CoViD μόλις το 22,3% του πληθυσμού.

 

Θάνατοι ασθενών με CoViD-19 ανά εκατομμύριο πληθυσμού

   

Επιδείνωση

Τα παραπάνω στοιχεία, αλλά και το επιδημιολογικό δελτίο που δημοσιοποιείται καθημερινά από τον ΕΟΔΥ, δείχνουν πως η Ελλάδα έχει ανησυχητικά υψηλό αριθμό θανάτων από CoViD.

 

Ενδεικτικό της εικόνας είναι πως η χώρα μας έχει υπερτριπλάσια αναλογία θανάτων σε σχέση με τον μέσο όρο των 30 χωρών που συγκρίνονται.

 

Από τα στοιχεία του ΕΟΔΥ, φαίνεται πως τον Σεπτέμβριο καταγράφονται - κατά μέσο όρο - 39 θάνατοι ασθενών με CoViD ανά ημέρα, έναντι 23 θανάτων τον Αύγουστο και μόλις 8 θανάτων τον Ιούλιο.

 

Σύμφωνα, πάντως, με τον επίκουρο καθηγητή Γκίκα Μαγιορκίνη, ο αριθμός των θανάτων δείχνει σημαντική μείωση για δεύτερη εβδομάδα στην σειρά, με περίπου 11% λιγότερους θανάτους από την προηγούμενη εβδομάδα.

 

Χώρες με τη χαμηλότερη αναλογία θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού

  

Σκανδιναβία

Τα υψηλά ποσοστά εμβολιασμού δεν μπορεί να αποσυνδεθούν από την παράμετρο "θνητότητα". Δεν είναι τυχαίο ότι η Ισλανδία είναι η χώρα με το υψηλότερο ποσοστό πλήρους εμβολιαστικής κάλυψης (90,7%) και τη χαμηλότερη αναλογία θανάτων σε σχέση με τον πληθυσμό.

 

Στον πίνακα με τις χαμηλότερες θνητότητες, περιλαμβάνονται, επίσης, οι σκανδιναβικές χώρες, οι οποίες έχουν πολύ υψηλά επίπεδα εμβολιασμού.

 

Εκτός από τους εμβολιασμούς, καθοριστικός είναι και ο παράγοντας "Εθνικό Σύστημα Υγείας", με την επάρκεια σε υποδομές και προσωπικό να συμβάλλουν καθοριστικά στην έκβαση των νοσηλειών.

Καραγιώργος Δημήτρης  

Διευθυντής Σύνταξης

Ήρθε η "ανάπτυξη", η "μεσαία τάξη" πάει στον παράδεισο…

 

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

«Ανάπτυξη» και «μεσαία τάξη». Λέξεις που πρωταγωνιστούν χρόνια στο πολιτικό λεξιλόγιο, αλλά τα τώρα τελευταία έχουν απογειωθεί. Ανάπτυξη 16,2% στο δεύτερο τρίμηνο του έτους. Χαράς ευαγγέλια. Και τα ανάλογα (κυβερνητικά) πανηγύρια. Και η «μεσαία τάξη», που ψήφισε μαζικά ΝΔ το 2019, περιμένει να δει αν (και πώς) θα πάει στον παράδεισο. Όμως, πίσω από τις εύηχες λέξεις και τα πανηγύρια υπάρχουν(και κρύβονται) οι «λεπτομέρειες», στις οποίες μπορεί να κρύβεται και ο διάβολος.

 

Ας τα δούμε ένα ένα:

 

1. Το αναπτυξιακό «άλμα» του δεύτερου τριμήνου με το 16,2% έχει πίσω του δύο «λεπτομέρειες». Πρώτον, έρχεται μετά την ύφεση του 8,2% το 2020, που ήταν η μεγαλύτερη στην Ευρωζώνη. Επομένως, για να καλυφθεί αυτή η ύφεση θα χρειαστούν υψηλοί ρυθμοί και το 2022. Μήπως τα πανηγύρια είναι πολύ πρόωρα; Δεύτερον, αυτή η ανάπτυξη, όπως λένε οι εκθέσεις ελληνικών τραπεζών, βασίστηκε σε μεγάλο ποσοστό στην κατανάλωση. Και τι κακό έχει αυτό; Η κατανάλωση στηρίζεται σε δανεικά. Και αυτό δεν τονίζεται όσο θα έπρεπε. Ολη αυτήν την περίοδο το κράτος δανείζεται διαρκώς. Ναι, με χαμηλότερα επιτόκια, αλλά δανεικά είναι. Ετσι, το δημόσιο χρέος έχει ξεπεράσει σε ποσοστό το 200% του ΑΕΠ και σε πραγματικούς αριθμούς αγγίζει τα 400 δισεκατομμύρια. Σήμερα οι συνθήκες εξυπηρέτησής του είναι ευνοϊκές, αλλά οι αριθμοί θα έπρεπε να τρομάζουν. Ακόμα δύο «λεπτομέρειες» από το παρελθόν που «ξεχνιούνται». Εκρηξη της κατανάλωσης είχαμε και στη δεκαετία του 2000 και ιδιαίτερα μετά το 2004. Ποιος θυμάται ότι όλη αυτή η «φούσκα» οδήγησε στη χρεοκοπία του 2009; Επιπλέον, ποιος εγγυάται ότι, μετά τη λήξη της πανδημίας, όλες οι χώρες της Ευρωζώνης θα συνεχίσουν να εγκρίνουν τη δημοσιονομική «χαλάρωση»; Και τι θα γίνει αν κάποια στιγμή οι περίφημες αγορές «θυμηθούν» το ύψος του ελληνικού δημόσιου χρέους, το οποίο σήμερα φαίνεται ότι έχουν «ξεχάσει», όπως είχαν «ξεχάσει» και το δυσθεώρητο έλλειμμα του 2009, που οδήγησε τη χώρα στην άτυπη χρεοκοπία;

 

2. Ποιος θα επωφεληθεί από αυτήν την «ανάπτυξη», την οποία κλίνουν σε όλες τις πτώσεις της ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του; Μα, είναι απλό. Η περίφημη «μεσαία τάξη». Το δικαιούται, αφού τους έδωσε την εκλογική νίκη το 2019. Ποια είναι, επιτέλους, αυτή η «μεσαία τάξη»; Μήπως είναι όσοι διαθέτουν ακίνητα(ή μετοχές ή μετρητά) 800 χιλιάδων και στο εξής θα τα μεταβιβάζουν χωρίς να πληρώνουν ούτε ένα ευρώ φόρο; Αστειότητες. Δεν υπάρχει «μεσαίος» με τέτοια περιουσία, εκτός αν τον βαφτίσουν «μεσαιοπλούσιο». Μήπως «μεσαία» τάξη είναι οι μερικές δεκάδες μεγάλες επιχειρήσεις, οι ιδιοκτήτες τους δηλαδή, στις οποίες θα πάει το μέγιστο μέρος των δισεκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης(κάποιοι λένε ότι η «μεγάλη πίτα» έχει ήδη μοιραστεί). Οι άλλοι, οι πολλές χιλιάδες «μεσαίες», πόσο μάλλον οι μικρές, επιχειρήσεις όχι μόνο δεν μπορούν να πάρουν εδώ και χρόνια κανένα δάνειο από καμιά τράπεζα, αλλά δεν έχουν να περιμένουν και πολλά από τα ευρωπαϊκά «αναπτυξιακά» δισεκατομμύρια. Το ομολόγησε ευθέως ο Αδωνις. Το ξέρουν ήδη όσοι εκπροσωπούν τους μικρούς και μεσαίους και προσπαθούν μπας και πάρουν κάποιοι «κοκαλάκι» που θα περισσέψει από το πολύ «ψητό», που προορίζεται για άλλους.

 

Ετσι, λοιπόν, οι λέξεις αποκτούν το πραγματικό τους νόημα. Η «ανάπτυξη», για την οποία πανηγυρίζουν, στηρίζεται σε πήλινα πόδια. Και οι «μεσαίοι» ας βράσουν στο ζουμί τους. Κι ας περιμένουν τις νέες εκλογές για νέες υποσχέσεις. Μέχρι τότε κάποιοι μπορεί να έχουν καταλάβει τι σημαίνει η ευαγγελική περικοπή «η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης»…

 

ΥΓ: Όσοι θέλουν περισσότερα, με πιο επιστημονική τεκμηρίωση, ας διαβάσουν εδώ τι λέει ο καθηγητής και πρώην υπουργός Οικονομικών Νίκος Χριστοδουλάκης. Με την ελπίδα να μη γίνει Κασσάνδρα…      

Τα ξένα ονόματα της ελπίδας - Τα ξένα παιδιά στα ελληνικά σχολεία

 

 

γράφει ο Παναγιώτης Σωτήρης

  

Δικαιολογημένος ο θόρυβος που προκλήθηκε από την εμφανώς ρατσιστική δημοσιοποίηση των ονομάτων των μαθητών ενός αθηναϊκού νηπιαγωγείου με σκοπό να τονωθούν ακραία ξενοφοβικά αντανακλαστικά, μέσα από την προσπάθεια να παρουσιαστεί η παρουσία παιδιών μεταναστών και προσφύγων ως κάποιου είδους «εισβολή» ή «αλλοίωση πληθυσμιακή».

 

Αυτό που εντυπωσιάζει με τέτοια διαβήματα είναι το μέγεθος της απόστασης που υπάρχει ανάμεσα σε αυτά και στον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα πράγματα οι ίδιες οι γενιές των νέων που έχουν περάσει από δημόσια σχολεία τα τελευταία αρκετά χρόνια. Για όλους αυτούς τους νέους, όπως για παράδειγμα τη δεκαεξάχρονη κόρη μου, είναι απόλυτα αυτονόητο και «κανονικό» στα σχολεία να υπάρχουν πάρα πολλά «ξένα ονόματα». Είναι τα παιδιά που αρκετά χρόνια τώρα συναντούν παιδιά μεταναστών στην πολυκατοικία τους, στο νηπιαγωγείο, στο γυμνάσιο, στο λύκειο αλλά και στο πανεπιστήμιο και προφανώς και τα θεωρούν αναπόσπαστο τμήμα του δικού τους κόσμου. Για αυτά τα παιδιά θα φάνταζε τουλάχιστον δυστοπικό να βρίσκονται σε σχολεία ή γενικά σε χώρους όπου όλα τα ονόματα θα ήταν «ελληνικά».

 

Δεν υποτιμώ καθόλου ότι ρατσιστικά ή εθνικιστικά αντανακλαστικά καλλιεργούνται και στη νεολαία, μια επικίνδυνη επένδυση στην προοπτική ενός ιδιότυπου εμφυλίου πολέμου ανθρώπων που μεγάλωσαν μαζί, όμως θεωρώ ότι η κύρια δυναμική είναι στην αντίρροπη κατεύθυνση. Ετσι σταδιακά στη χώρα μας διαμορφώνονται γενιές που θεωρούν αυτονόητη τη συνύπαρξη με πρόσφυγες και μετανάστες, που θεωρούν την πολυπολιτισμικότητα στοιχείο του δικού τους ορίζοντα και που δύσκολα μπορούν να αποδεχθούν σχήματα περί της «ελληνικής ιδιαιτερότητας».

 

Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια εγκόλπωσης της ατζέντας της Ακροδεξιάς μέσα από την υιοθέτηση σκληρών αντιμεταναστευτικών και αντιπροσφυγικών πολιτικών, στην κατεύθυνση της λογικής των «φρακτών» και της «Ευρώπης-φρούριο», πέραν όλων των άλλων θα έχει ως επίπτωση και την ακόμη μεγαλύτερη αποξένωση μιας νεολαίας που έχει βιωματικά συνειδητοποιήσει εδώ και καιρό ότι τα «ξένα ονόματα» στα σχολεία πηγή ελπίδας είναι και όχι αιτία φόβου.

 

    

Έρχονται αλλαγές στον ποινικό κώδικα - Τι προβλέπει για τις επιθέσεις με βιτριόλι και βιασμούς ανηλίκων

 

Οπως εξήγησε ο κ Τσιάρας οι αλλαγές δεν έγιναν βεβιασμένα υπό την ψυχολογία της στιγμής αλλά αντιμετωπίστηκαν με ιδιαίτερη σοβαρότητα.

   

Σε τέσσερις άξονες στηρίζονται οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που παρουσίασαν ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας και ο υφυπουργός Γιώργος Κώτσηρας. Με τα δύο αυτά νέα νομοθετήματα έρχονται να διορθωθούν αστοχίες και να καλυφθούν κενά του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα.

 

Μήνυμα ασφαλείας όρος την κοινωνία αλλά και προστασίας των δικαιωμάτων των θυμάτων έστειλε ο κ Κώστας Τσιάρα παοουσιάζοντας τις αλλαγές που αποτελούν προϊόν διετούς εργασίας της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής υπό τον Καθηγητή της Νομικής Λαμπρό Μαργαρίτη.

 

Οπως εξήγησε ο κ Τσιάρας οι αλλαγές δεν έγιναν βεβιασμένα υπό την ψυχολογία της στιγμής αλλά αντιμετωπίστηκαν με ιδιαίτερη σοβαρότητα.

 

«Η Δικαιοσύνη είναι ο πυλώνας της Δημοκρατίας, που αφορά σε όλη την κοινωνία και η προσπάθεια αλλαγών δεν εξαρτάται από συγκεκριμένες απόψεις, αλλά από το πως θα βελτιώσουμε το Ποινικό Δίκαιο. Είναι ένα μήνυμα ότι η ελληνική δικαιοσύνη είναι παρούσα και προστατεύει τη ζωή και τα αγαθά των ελλήνων πολιτών» είπε χαρακτηριστικά κατά τη Συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Δικαιοσύνης, Κ. Τσιάρας.

 

Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη σχετική συνέντευξη τύπου του υπουργείου  από τον υπουργό Κώστας Τσιάρα και τον υφυπουργό Γιώργο Κώτσηρα με το σχέδιο νόμου αποκαθίστανται αστοχίες του Ποινικού Κώδικα που ψηφίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αναβαθμίζονται σε κακουργήματα μείζονος ποινικής απαξίας, αναπροσαρμόζεται το πλαίσιο των ποινών, εκσυγχρονίζονται οι διατάξεις του ΠΚ και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και εναρμονίζονται με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις που ρυθμίζουν τα δικαιώματα προστασίας των ανηλίκων και ενηλίκων θυμάτων εγκληματικής δραστηριότητας.

 

Όλες οι αλλαγές

1η ενότητα: Εγκλήματα μείζονος ποινικής απαξίας (ειδεχθή αδικήματα)

 

– Μοναδική ποινή πλέον η ισόβια κάθειρξη για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού και της θανατηφόρας ληστείας. Τα ανωτέρω αδικήματα με τον ισχύοντα ποινικό κώδικα τιμωρούνται διαζευκτικά με την ποινή είτε της ισόβιας είτε της πρόσκαιρης κάθειρξης τουλάχιστον δέκα  ετών. Μοναδική ποινή της ισόβιας κάθειρξης προβλέπεται και για το βιασμό σε βάρος ανηλίκου.

– Αυστηροποίηση διάταξης για τη βαριά σωματική βλάβη και κάλυψη όλων των μορφών υπαιτιότητας (αμέλεια, ενδεχόμενος δόλος και επιδίωξη) με την επαναφορά και αυστηροποίηση της παλαιάς διάταξης. Ειδικότερα, για τη σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη προβλέπεται η αύξηση της ποινής από  πρόσκαιρη κάθειρξη έως δέκα έτη σε πρόσκαιρη κάθειρξη (από πέντε έως δεκαπέντε έτη). Επιπλέον, προστίθενται στην έννοια της βαριάς σωματικής βλάβης η αναπηρία και η μόνιμη παραμόρφωση.

– Επιβαρυντική περίσταση η τέλεση σωματικής βλάβης σε βάρος υπαλλήλου κατά την εκτέλεση της εργασίας του.

– Αυστηροποιούνται οι τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση δυνατότητας απόλυσης υπό όρο. Ειδικότερα, σε περίπτωση επιβολής πρόσκαιρης κάθειρξης  για συγκεκριμένα εγκλήματα , όπως πχ του νόμου περί ναρκωτικών (σε διακεκριμένη μορφή), για εγκληματική οργάνωση, τρομοκρατικές πράξεις, ληστεία, εκβίαση, εμπορία ανθρώπων κοκ, δίνεται η δυνατότητα για απόλυση υπό όρο μόνο αν έχουν εκτιθεί με ευεργετικό υπολογισμό τα 4/5 της ποινής . Άρα, από τα 3/5 που ισχύει σήμερα,  αυξάνεται στα 4/5. Ως εκ τούτου, αυστηροποιείται για τα ανωτέρω αδικήματα η διάταξη, και ακόμα και με τον ευεργετικό υπολογισμό της ποινής, κατά τα ανωτέρω, ο κρατούμενος θα μένει περισσότερο χρόνο στο σωφρονιστικό κατάστημα. Επιπλέον, για τα παραπάνω εγκλήματα, θα απαιτείται πραγματική παραμονή σε σωφρονιστικό κατάστημα, ίση με τα 3/5 της ποινής (πραγματική έκτιση της ποινής). Άρα, από τα 2/5 που ισχύει σήμερα αυξάνεται στα 3/5. Για παράδειγμα στην περίπτωση απόλυσης υπό όρο για το αδίκημα του βιασμού μπορεί να επιβληθεί ποινή καθείρξεως 15 ετών. Ο κατάδικος με το ισχύον καθεστώς πρέπει να παραμείνει στη φυλακή τουλάχιστον για χρονικό διάστημα ίσο με τα 2/5 της ποινής που του επιβλήθηκε, δηλαδή στο παράδειγμά μας για 6 έτη με πραγματική έκτιση. Με τη νέα ρύθμιση θα πρέπει να παραμείνει στο κατάστημα κράτησης πραγματικά τουλάχιστον 9 έτη. Στην περίπτωση της ισοβίου καθείρξεως για τα ανωτέρω αδικήματα το κατώτατο όριο πραγματικής έκτισης για τους καταδίκους αυξάνεται από τα 16 στα 18 έτη.

 

-Καταργείται η απόλυση κρατουμένου με τον όρο της ηλεκτρονικής επιτήρησης για τα ανωτέρω αδικήματα.

 

2η ενότητα: Εγκλήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και την κλιματική κρίση

 

– Το αδίκημα του εμπρησμού, όπως και αυτό του εμπρησμού δασών, αλλά και όλων των κοινώς επικινδύνων εγκλημάτων, μετατρέπονται από εγκλήματα αποτελέσματος σε εγκλήματα αφηρημένης διακινδύνευσης.  Με άλλα λόγια, για να τιμωρείται η πράξη δεν χρειάζεται να επέλθει η βλάβη, αλλά αρκεί να μπορεί να προκύψει κίνδυνος.  Περαιτέρω, για την επιβολή ποινής ισοβίου καθείρξεως αρκεί και ο θάνατος ενός ανθρώπου χωρίς να απαιτείται μεγάλος αριθμός προσώπων, όπως ισχύει σήμερα.

-Το αδίκημα του εμπρησμού δασών τυποποιείται πλέον μόνο ως κακούργημα και στη βασική του μορφή με προβλεπόμενη ποινή κάθειρξης έως 8 έτη και χρηματική ποινή, ενώ από τον Ιούλιο του 2019 υποβαθμίστηκε σε πλημμέλημα στη βασική του μορφή. Στην περίπτωση που η φωτιά στο δάσος είχε ως επακόλουθο σοβαρή ή ευρεία ρύπανση ή υποβάθμιση ή ευρεία οικολογική και περιβαλλοντική διατάραξη ή καταστροφή προβλέπεται πρόσκαιρη κάθειρξη (πέντε έως δεκαπέντε χρόνια).

-Επαναφέρεται το αδίκημα της αλιείας σε χωρικά ύδατα και αυστηροποιείται η προβλεπόμενη ποινή. Με την προτεινόμενη ρύθμιση σκοπείται η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος από την αλόγιστη και μη ελεγχόμενη αλιεία και ως εκ τούτου η προώθηση μέτρων αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, η οποία επιδρά και στον τομέα της αλιείας. Επιπλέον σκοπείται η τιμώρηση της παράνομης  αλιείας.

 

3η ενότητα: Εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας, γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής

 

– Αυτεπάγγελτη δίωξη για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο.

 

Σήμερα απαιτείται έγκληση, δηλαδή καταγγελία της πράξης εντός προθεσμίας τριών μηνών. Με την προτεινόμενη αλλαγή ο χρόνος καταγγελίας του αδικήματος είναι πέντε έτη και ο εισαγγελέας ασκεί την δίωξη κατόπιν αναφοράς, μήνυσης ή άλλης πληροφορίας ότι διαπράχθηκε το αδίκημα, χωρίς να απαιτείται η διαδικαστική προϋπόθεση της τρίμηνης προθεσμίας για την υποβολή έγκλησης.

 

– Κακούργημα η αιμομιξία (άρθρο 345 ΠΚ).

 

Σήμερα η πράξη αυτή τιμωρείται ως πλημμέλημα με ποινή φυλάκισης από 3-5 έτη.

 

Το αδίκημα της αιμομιξίας με την προτεινόμενη αλλαγή θα τιμωρείται με κάθειρξη από 5-10 έτη αν η πράξη τελείται από τους γονείς και παππούδες  προς τα  παιδιά και  εγγόνια  αντίστοιχα.

 

– Απαλείφεται η διαζευκτικότητα των ποινών της ισόβιας ή πρόσκαιρης κάθειρξης στο αδίκημα του ομαδικού βιασμού. Αποκλειστικά προβλεπόμενη ποινή με την προτεινόμενη αλλαγή του άρθρου 336 παρ. 3 ΠΚ είναι η ισόβια κάθειρξη.

 

– Εμπορία Ανθρώπων (άρθρο 323Α ΠΚ)

 

Αυστηροποίηση των ποινών στο αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων (άρθρο 323Α ΠΚ). Αν από την πράξη επέλθει ο θάνατος επιβάλλεται ποινή ισοβίου καθείρξεως. Έτσι ακολουθείται μία συστηματική συνέπεια αναφορικά με το επελθόν αποτέλεσμα σε σχέση και με την πρόβλεψη για τα λοιπά αδικήματα. Περαιτέρω η αυστηροποίηση αυτή σε συνδυασμό με την πρόβλεψη για την υφ’ όρον απόλυση διασφαλίζει την τιμωρία των ανθρώπων που εκμεταλλεύονται τους μετανάστες  αλλά και την εμπορία γυναικών και ανηλίκων (πορνεία, ανήλικη εργασία κλπ)

 

4η ενότητα: Εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων

 

• Με την σημερινή –ισχύουσα- πρόβλεψη η έναρξη της παραγραφής για αδικήματα σε βάρος ανηλίκων αφορά μόνο κακουργήματα και ξεκινά από την ενηλικίωση, δηλαδή από την συμπλήρωση των 18 ετών.

Αλλαγή του χρόνου έναρξης της παραγραφής των αδικημάτων της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Η παραγραφή ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του ανηλίκου με παρέκταση ενός επιπλέον έτους, εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα ή τριών επιπλέον ετών, εφόσον η πράξη είναι κακούργημα.

 

Με την προτεινόμενη αλλαγή για τα ως άνω αδικήματα:

• Έναρξη παραγραφής για πλημμέλημα κατά της γενετήσιας ελευθερίας σε βάρος ανηλίκου : 18+ 1 = 19 ετών,

• Έναρξη παραγραφής για κακούργημα κατά της γενετήσιας ελευθερίας σε βάρος ανηλίκου : 18+ 3 = 21 ετών.

Με τον τρόπο αυτό δίνεται η δυνατότητα, ειδικά για τα αδικήματα αυτά, τα οποία έχουν μία ιδιάζουσα λόγω της φύσης τους απαξία, να υπάρχει επαρκής χρόνος, κατά τον οποίο ο ανήλικος θα μπορεί να τα καταγγείλει και η Πολιτεία θα μπορεί να τα διώξει ώστε να μην μένουν ατιμώρητες αυτές οι αξιόποινες συμπεριφορές.

 

– Αυτεπάγγελτη δίωξη των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας όταν στρέφονται σε βάρος ανηλίκων.

 

Η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρθρο 337 ΠΚ) και η προσβολή της γενετήσιας ευπρέπειας (άρθρο 353 ΠΚ) για τους ανηλίκους θα διώκεται αυτεπαγγέλτως.

 

Σήμερα οι πράξεις αυτές διώκονται κατόπιν εγκλήσεως, δηλαδή εντός προθεσμίας τριών μηνών, με αποτέλεσμα η προθεσμία αυτή να κρίνεται ως ασφυκτική για την καταγγελία των ανωτέρω πράξεων.

 

Με την προτεινόμενη αλλαγή ο χρόνος καταγγελίας του αδικήματος είναι πέντε έτη και ο εισαγγελέας ασκεί την δίωξη κατόπιν αναφοράς, μήνυσης ή άλλης πληροφορίας ότι διαπράχθηκε το αδίκημα.

 

– Κακούργημα οι γενετήσιες πράξεις με ανηλίκους (αποπλάνηση ανηλίκων)

 

Σήμερα το αδίκημα της τέλεσης γενετήσιων πράξεων με ανηλίκους (αποπλάνηση) τιμωρείται ανάλογα με την ηλικία του ανηλίκου. Έτσι τιμωρείται ως πλημμέλημα αν ο ανήλικος είναι από 14-15 ετών με ποινή φυλάκισης από 2- 5 έτη. Αν ο ανήλικος είναι από 12 – 14 ετών με κάθειρξη από 5-10 έτη  και αν ο ανήλικος είναι έως 12 ετών με κάθειρξη από 5 – 15 έτη.

 

Με την προτεινόμενη αλλαγή το αδίκημα τιμωρείται πλέον μόνο ως κακούργημα σε όλες τις μορφές του.

 

Κατά συνέπεια αν σήμερα κάποιος αποπλανήσει ανήλικο έως 12 ετών η προβλεπόμενη ποινή είναι κάθειρξη από 10-15 έτη και αν αποπλανήσει ανήλικο από 12-15 ετών η προβλεπόμενη ποινή είναι κάθειρξη από 5-15 έτη. Στην ίδια λογική έχουν αναδιαμορφωθεί σε όλο το 19ο Κεφάλαιο τα ηλικιακά όρια των ανηλίκων και έχουν αναπροσαρμοσθεί και αυστηροποιηθεί οι προβλεπόμενες ποινές.

 

– Προσθήκη στην διάταξη του βιασμού περίπτωσης τέλεσης του αδικήματος σε βάρος ανηλίκου με προβλεπόμενη ποινή την ισόβια κάθειρξη.

 

Είναι νεοπαγής πρόβλεψη, με την οποία καθίσταται σαφής με τον πλέον εμφατικό τρόπο η βούληση του νομοθέτη για την απόλυτη προστασία των εννόμων αγαθών της ζωής, της γενετήσιας ελευθερίας και της ανηλικότητας. Για τον λόγο αυτό αποκλειστικά προβλεπόμενη ποινή είναι η ισόβια κάθειρξη.

 

– Πρόβλεψη για εξέταση ενηλίκων θυμάτων αδικημάτων σεξουαλικής κακοποίησης παρουσία ψυχολόγου (Προσθήκη πρόβλεψης στην διάταξη του άρθρου 228 ΚΠΔ της εμπορίας ανθρώπων)

 

Με την πρόβλεψη αυτή και τα ενήλικα θύματα των πράξεων του βιασμού, της κατάχρησης ανικάνου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη, της αιμομιξίας, της μαστροπείας κλπ θα προετοιμάζονται για την εξέτασή τους από ψυχολόγο, ο οποίος  με κατάλληλες διαγνωστικές μεθόδους θα αποφαίνεται για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση του θύματος. 

Μίνα Μουστάκα

Ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου

 

Την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ανακοίνωσε η ΔΕΗ με ένα ποσό που φτάνει τα 750 εκατ. ευρώ. Mετά την συγκεκριμένη κίνηση, έγινε γνωστό ότι το Δημόσιο θα μειώσει το ποσοστό του από 51% στο μειοψηφικό ποσοστό του 33%, προχωρώντας επί της ουσίας στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.

 

Tο διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης, προχώρησε απόψε στην ανακήρυξη της Spear WTE Investments Sarl, μέλους του Macquarie Infrastructure and Real Assets Group (MIRA), ως προτιμητέου επενδυτή για την πώληση του 49% των μετοχών του ΔΕΔΔΗΕ. Υπενθυμίζεται ότι η Spear κατέθεσε προσφορά ύψους 2,116 δισ. ευρώ (περιλαμβάνει ανάληψη χρέους ύψους 804 εκατ.).

 

 

Η οριστική απόφαση αναμένεται να ληφθεί από τη γενική συνέλευση των μετόχων, που προγραμματίζεται για τις 19 Οκτωβρίου και στην οποία αναμένεται να ληφθεί η απόφαση και για την απόσχιση του κλάδου του δικτύου διανομής της ΔΕΗ και την εισφορά του στη ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε..

 

Σε ότι αφορά το ποσοστό του Δημοσίου, το Υπερταμείο που κατέχει το 34% των μετοχών και το ΤΑΙΠΕΔ (θυγατρική του) που κατέχει το 17% των μετοχών, ανακοίνωσαν ότι θα μειώσουν την συμμετοχή τους με το ποσοστό του δημοσίου να αναμένεται στο 33% (blocking minority). Η τελική απόφαση θα ληφθεί επίσης στην Γενική Συνέλευση των μετόχων στις 19 Οκτωβρίου.

 

Όπως αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση Υπερταμείο και ΤΑΙΠΕΔ «θα εξετάσουν, σύμφωνα με τον καταστατικό τους σκοπό, με βάση τους κανόνες της αγοράς και με τη συνδρομή εξωτερικού συμβούλου, τη μείωση της συμμετοχής τους σε μειοψηφικό ποσοστό καθοριστικής σημασίας (blocking minority), με απώτερο σκοπό να αυξηθεί η ελεύθερη διασπορά στο μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΗ και να τοποθετηθούν ιδιώτες θεσμικοί επενδυτές». 

πηγή

Τεράστια νίκη όλων των εργαζομένων – Ο αγώνας ανάγκασε την e-food σε προσλήψεις αορίστου χρόνου

 Μεγάλη ανάσα που υπενθυμίζει στον κόσμο τι μπορούμε να κάνουμε ενωμένοι.

  

Ο εκβιασμός δεν πέρασε, ο κοινός αγώνας των διανομέων με το κύμα αλληλεγγύης χιλιάδες εργαζομένων, απέδωσε και η efood μετά τις μαζικές κινητοποιήσεις, μετατρέπει τις συμβάσεις 2.016 εργαζομένων σε αορίστου χρόνου.

 

Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων, αλλά και ο σάλος που προκλήθηκε από τεράστια μερίδα του κόσμου,   παίρνοντας μάλιστα  και πολιτικές προεκτάσεις, ώθησαν την εταιρεία efood να λάβει κάποιες αποφάσεις, τις οποίες κοινοποιεί μέσω ανακοίνωσης της.

 

Αναλυτικά η ανακοίνωση της efood αναφέρει:

«Τις τελευταίες ημέρες πολλοί μίλησαν για εμάς χωρίς να γνωρίζουν την οικογένεια του efood.

 

Ακούσαμε όλες και όλους. Τα σωματεία εργαζομένων και τα αιτήματά τους. Το διάλογο των πολιτικών κομμάτων. Τους ανθρώπους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις επικοινωνίες τους μαζί μας. Τους δημοσιογράφους. Και κυρίως τους εργαζόμενούς μας, που γνωρίζουν τον τρόπο δουλειάς μας και την καθημερινότητά μας.

 

Κάναμε αυτό που έχουμε ως υποχρέωση, γιατί είμαστε μια εταιρεία ανθρωποκεντρική.

 

Πολλές από τις κριτικές που ακούσαμε μας βοήθησαν στη λήψη των αποφάσεων που θα ανοίξουν το δρόμο για την περαιτέρω βελτίωση των υπηρεσιών μας με μεγαλύτερη επένδυση στους ανθρώπους μας. Ακόμα και στις πιο ακραίες φωνές επιχειρήσαμε να βρούμε τα σημεία που θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε.

 

Και τώρα ήρθε η ώρα των αποφάσεων και των πράξεων για εμάς.

 

Με βασικό γνώμονα τους ανθρώπους μας, την ποιότητα υπηρεσιών προς τους πελάτες μας (καταναλωτές και επιχειρήσεις), και την εξέλιξή μας, λάβαμε τις εξής αποφάσεις:

 

-Μεταφέρουμε όλες τις υπάρχουσες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, προσλαμβάνοντας 2.016 εργαζόμενους στο efood με συμβάσεις αορίστου χρόνου, αναγνωρίζοντας παράλληλα την προϋπηρεσία τους

-Διατηρούμε τα διευρυμένα δικαιώματα και τις πρόσθετες παροχές που απολάμβαναν, όπως για παράδειγμα την ιδιωτική ασφάλιση

-Αναδιαμορφώνουμε τα κριτήρια αξιολόγησης τα οποία θα καθοριστούν και σε συνεργασία με τους διανομείς μας».  

πηγή

«Πατρίς- θρησκεία- οικογένεια», η ιδεολογία που δολοφονεί

 

γράφει η Κατέ Καζάντη  

 

Τα σωστά κορίτσια είναι ευγενικά. Και ήρεμα. Δεν φωνασκούν ασκόπως. Ονειρεύονται να γίνουν μανούλες. Να νοικοκυρεύουν το σπιτικό τους. Να σέβονται τον άντρα τους που -τι καλός, αλήθεια!- βοηθά στις δουλειές. Κι επειδή αλλάξανε οι καιροί, τα καλά κορίτσια δουλεύουν κιόλας -πώς να τα βγάλεις πέρα μ’ ένα μισθό, εξάλλου. Ε, κι άμα έκαναν και τίποτε σπουδές, ας ασχοληθούν λιγάκι και μ’ εκείνο που λέμε αυτοπραγμάτωση.

 

Η άνωθεν παράσταση της γυναικείας ύπαρξης παραμένει, ακόμα, η μόνη ανεκτή στο δυτικό κόσμο. Καταδεικνύεται από τον τρόπο που στήνονται οι τηλεοπτικές περσόνες, από τα πρότυπα που κατασκευάζει και προβάλλει η βιομηχανία του θεάματος, καταδεικνύεται και από τις προσλαμβάνουσες της καθεμιάς στην προσωπική της ζωή. Οι σύγχρονος ακροφιλελεύθερος κόσμος έκανε μεν αρκετά στα ζητήματα των συμφερόντων του, της υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου επί παραδείγματι, συντηρεί και διαφυλάσσει όμως τα παραδοσιακά πατριαρχικά στερεότυπα, τύπου «πατρίς- θρησκεία- οικογένεια», κρατώντας ψηλά την ανισοτιμία των φύλων και, κατ’ επέκταση, την ανδρική κυριαρχία. Ο μανδύας του μοντερνισμού και της άνεσης απέναντι στη διαφορετικότητα, δεν μπορεί να αποκρύψει την ιδεολογική δυσανεξία: αν χαθεί ο συστημικός πυρήνας, η πατριαρχία που συντηρεί τον καπιταλισμό, το σύστημα θα κινδυνεύσει.

 

Οι γυναίκες, λοιπόν, να κάτσουν στ’ αυγά τους. Η σεξουαλική τους, επίσης, ελευθερία παραμένει ανήθικη. Τα ανηδονικά σώματα, τα μόνα ανεκτά από τις θρησκείες, αγιοποιούνται περαιτέρω για τις γυναίκες. Η καταπίεση του κορμιού συνοδεύεται από μια διανοητική καταπίεση που επιτάσσει τον ετεροκαθορισμό: μοναχά στο πλευρό του αντρός έρχεται η ευτυχία. Η βεβήλωση είναι προφανής αλλά όποια πάει κόντρα σ΄ αυτήν, τοποθετείται ευθέως απέναντι στο σύστημα.

 

«Στην Τήνο πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ... εκεί μ' αρέσει να το κάνω, αλλά έχω πλήρη αίσθηση ότι οι βασικές δουλειές στο σπίτι γίνονται από τη νοικοκυρά», δήλωνε προεκλογικά, τον Μάιο του 2019, ο νυν πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στην εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή στον ALPHA. Η χαρωπή κατάφαση της παρουσιάστριας, «σωστό», συμπλήρωσε το καρέ μιας κοινωνίας που στερεοτυπικά αναπαράγει τη γυναικεία καταπίεση. Τούτη η λογική έδωσε τον τόνο να ξεφυτρώσουν πάλι τα διαβόητα συνέδρια γονιμότητας, οι συζητήσεις περί των αμβλώσεων κ.ο.κ. Αυτή η συστηματική, διαρκής επαναδιαμόρφωση του πασίγνωστου προτύπου εμπεριέχει όλη τη βία που επιφυλάσσουν οι μηχανισμοί του συστήματος για τις γυναίκες. Στην άκρη του νήματος της οποίας τοποθετούνται οι γυναικοκτονίες.

 

Έτσι, οι γυναίκες δολοφονούνται ακριβώς επειδή, ως γυναίκες, δεν ανταποκρίνονται στο ρόλο που τους επιφύλαξε η πατριαρχία. Δολοφονούνται επειδή διεκδικούν τη ζωή τους, κάθε πτυχή της ζωής τους. Τη χαρά του σεξ, την ηδονή πέρα από την αναπαραγωγή, τη διανοητική αυτοπραγμάτωση μακριά από τις “δούλες και κυρές” της νοικοκυρωσύνης, σε μιαν άλλου τύπου ζωή, διαρκώς διεκδικητική.

 

Εννοείται πως το πρόβλημα δεν είναι μοναχά ελληνικό. Τα στατιστικά (Ιούνιος 2021) είναι ενδεικτικά: στην καρδιά της Ενωμένης Ευρώπης, για παράδειγμα, το Βέλγιο, μέχρι και τον Απρίλη, είχαν καταγραφεί 13 γυναικοκτονίες ενώ στη Γαλλία 56, όπου, σημειωτέον, το 2019, 146 γυναίκες δολοφονήθηκαν, σύμφωνα με την οργάνωση «Γυναικοκτονίες από συντρόφους ή πρώην».

 

Ας μην κρυβόμαστε: το σύστημα που στηρίζεται στη βιαιότητα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, επιτάσσει καθεμιά/νας να κράτα, κατά το κοινώς λεγόμενο, τη θέση του. Να μην επαναστατεί, διότι τότε, η τιμωρία αποτελεί μορφή δικαιοσύνης. Και, ναι, ο ακροφιλελεύθερος ζόφος των καιρών μας και η συντηριτικοποίηση της κοινωνίας με την οποία συνδέεται, ξυπνά παλαιά δαιμόνια. Μαζί με τις συνθήκες που δημιούργησε ο κορονοϊός, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα. Που ευνοεί τις γυναικοκτονίες.

 

Σήμερα είμαστε όλες μας η Δώρα Ζαχαριά.    

Οι κροίσοι επενδύουν στο «όνειρο της αθανασίας»

 

γράφει ο Γιώργος X. Παπασωτηρίου  

 

 

Είμαστε ό,τι είμαστε, συν η δυνατότητα να γίνουμε κάτι που ακόμα δεν είμαστε, έλεγε ο Χάιντεγκερ. «Τι θα γίνεις όταν θα μεγαλώσεις;» ρωτάμε τα παιδιά. Τα παιδιά είναι αυτό που είναι και αυτό που δεν είναι ακόμα, αυτό δηλαδή που θα γίνουν. Στο τέλος, όμως, τι θα γίνουμε όλοι; Μηδέν. Τίποτα. Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι «υπάρχει» αυθεντικά, καθώς «υπάρχει προς θάνατον». Τι θα γίνει όμως τώρα, που ο άνθρωπος, από θνητό ον, θέλει να γίνει «αθάνατος», ή έστω ένας Μαθουσάλας χωρίς τις συνέπειες της γήρανσης;

 

Διαβάζω στην εφημερίδα «Η Καθημερινή»(23/9/2021): «Οι κροίσοι της Silicon Valley επενδύουν στο όνειρο της αθανασίας». Βέβαια, δεν πρόκειται για την «αθανασία» αλλά για το «όνειρο», την αύξηση του προσδόκιμου χρόνου ζωής και προπάντων για την καταπολέμηση της γήρανσης και των ασθενειών που σχετίζονται μ’ αυτή. Διαβάζουμε ότι ο Τζεφ Μπέζος της Amazon έχει επενδύσει στη νεοφυή εταιρεία Altos Labs που διεξάγει έρευνες «επαναπρογραμματισμού» του ανθρώπινου οργανισμού, με στόχο «την επαναφορά των ανθρώπων σε καθεστώς νεότητας»! Ο Λάρι Έλισον της Oracle έχει «δωρίσει» 370 εκ. δολάρια σε έρευνες για την καταπολέμηση της γήρανσης. Το ίδιο και ο Πίτερ Θίελ, συνιδρυτής της PayPal και της περίφημης Palantir.  

 

Βέβαια, το να αντιμετωπίζονται οι ασθένειες της γήρανσης όπως το Αλτσχάιμερ, ο διαβήτης κ.ά., θετικό ακούγεται. Ο τρόμος των γηρατειών θα αμβλυνθεί. Αλλά ποιες θα είναι οι ανθρωπολογικές συνέπειες από τη μετατόπιση του θανάτου στο απώτερο μέλλον; Τι θα μας συμβεί αν ο χρόνος ύπαρξής μας, ως μέλλον, θα είναι ο πραγματικός χρόνος του όντος; Τα θέματα της εργασίας, της οικονομίας, των παραγωγικών και των κοινωνικών σχέσεων αλλάζουν ριζικά. Αλλάζει ο Χρόνος και το Είναι μας. Αλλάζει το «Εδωνά Είναι» (Dasein), αλλάζει η έννοια της ζωής ως «πορεία προς θάνατο», ό,τι νοηματοδοτεί την «αυθεντική ύπαρξη», διαφοροποιείται η ίδια η ανθρώπινη ζωή και το νόημα της. Οι αλλαγές είναι κοσμογονικές.

 

Ποιες νέες μορφές αλλοτρίωσης θα προκύψουν από την επιδίωξη του κεφαλαίου να κερδοσκοπήσει μέσα από την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών στην φαρμακολογία και στην επιμήκυνση του προσδόκιμου χρόνου ζωής των ανθρώπων; Τι θα σημάνει η εξαφάνιση του γήρατος; Τι θα γίνει η "αυθεντική ύπαρξη"; Τι θα γίνει ο άνθρωπος που βιώνει την εμπειρία του τέλους, όπως ο ήρωας του περίφημου διηγήματος του Τολστόι «Ο θάνατος του Ιβάν  Ίλιτς»;

 

Το άγχος του Τίποτα θα ξορκιστεί με χρονική παράταση της ζωής, αλλά προπάντων με την υιοθέτηση ενός τρόπου ζωής όπου το άγχος του Μηδενός αντικαθίσταται με την αισθητική ανανέωση της ανθρώπινης «επιφάνειας», με τη μέριμνα για νέες ψεύτικες ανάγκες και συμβάσεις της πραγματικότητας. Θα ζούμε σε μια διαρκή ψευδαίσθηση ότι είμαστε απέθαντοι και προπάντων θα είμαστε «επαναπρογραμματισμένοι», όπως γράφει «Η Καθημερινή»! (αλλά αυτά διαβάζουν οι ανορθολογικοί συνωμοσιολόγοι, οι ακροδεξιοί σκοταδιστές, οι χριστιανοί τζιχαντιστές και αποκτούν… επιχειρήματα).

   

Έντεκα γυναικοκτονίες από την αρχή του 2021

 

Έντεκα γυναίκες δολοφονήθηκαν μέσα στο 2021 από συντρόφους ή συζύγους. Τελευταίο θύμα η νεαρή εκπαιδευτικός από τη Ρόδο.

 

Μέχρι τα τέλη Ιουλίου καταγράφονταν συνολικά έξι δολοφονημένες γυναίκες στη χώρα. Μέσα σε διάστημα μικρότερο των δύο μηνών σημειώθηκαν άλλες πέντε δολοφονίες.

Συγκεκριμένα:

 

Ρέθυμνο: Σκότωσε την 46χρονη μπροστά στην κόρη της

 

Στις αρχές Αυγούστου, ένας 49χρονος πυροβόλησε και σκότωσε μία 46χρονη μέσα στο κατάστημα που διατηρούσε και μάλιστα μπροστά στα μάτια της 20χρονης κόρης της.

 

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η γυναίκα, ενώ ήταν στην είσοδο της επιχείρησης της, την πλησίασε ο 49χρονος που στάθμευσε απ’ έξω το Ι.Χ. του και κάτι της είπε, ωστόσο επειδή είχαν κάποιες διαφορές, εκείνη επέλεξε να τον αγνοήσει και γύρισε την πλάτη της, έτσι ώστε να τον αναγκάσει να αποχωρήσει για να μην δημιουργηθεί φασαρία μπροστά στον κόσμο. Όμως ο δράστης την πυροβόλησε δυο φορές πισώπλατα και της αφαίρεσε τη ζωή.

 

Λάρισα: Σκότωσε τη γυναίκα του μέσα σε ταβέρνα

Επίσης στις αρχές Αυγούστου μια γυναίκα 43 ετών, μητέρα τριών παιδιών πυροβολήθηκε 8 φορές από τον άντρα της μέσα σε ταβέρνα που ανήκει στον αδερφό της.

 

Την 43χρονη τραυμάτισε θανάσιμα ο 54 ετών σύζυγός της, πυροβολώντας τη με περίστροφο σε διάφορα σημεία του σώματος. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία που ανέφερε η ιατροδικαστής Ρουμπίνη Λεονταρή, στο θύμα εντοπίστηκε τραύμα από σφαίρα ανάμεσα στα φρύδια, που εκτιμάται ότι μπορεί και να αποτέλεσε τη χαριστική βολή.

 

Θεσσαλονίκη: Σκότωσε τη σύντροφό του μέσα στο διαμέρισμά της

Στα τέλη Αυγούστου, ένας άνδρας δολοφόνησε την 55χρονη σύντροφό του μέσα διαμέρισμά της.

 

Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι προηγήθηκε σοβαρό επεισόδιο εντός του διαμερίσματος.

 

Κυπαρισσία: Ταυτοποιήθηκε η σορός της 42χρονης Μόνικα

Στις αρχές Σεπτεμβρίου αποκαλύφθηκε τσιμεντωμένο πτώμα γυναίκας σε σπίτι στην Κυπαρισσία.

 

Ο δολοφόνος, αφού σκότωσε το θύμα του, τοποθέτησε την άτυχη γυναίκα σε εμβρυακή στάση στο πλάι και χωρίς ίχνος ρούχων ή παπουτσιών στον αυτοσχέδιο τάφο στην αυλή του σπιτιού στην Κυπαρισσία, ρίχνοντας τσιμέντο για να καλύψει τα ίχνη του.

 

Σε βάρος του πρώην συντρόφου της έχει ήδη εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης.

 

Πυροβόλησε εν ψυχρώ τη νεαρή εκπαιδευτικό και πρώην σύντροφό του στη μέση του δρόμου

Και φτάνουμε στη στυγερή δολοφονία της νεαρής εκπαιδευτικού από τον πρώην σύντροφό της στη Ρόδο.

 

Ο άνδρας άνοιξε πυρ με κυνηγετική καραμπίνα και σκότωσε 32χρονη. Σύμφωνα με πληροφορίες η νεαρή γυναίκα υπηρετούσε ως εκπαιδευτικός, ενώ ο δράστης εντοπίστηκε λίγο αργότερα νεκρός στο σπίτι του.

 

πηγή: alfavita.gr