Πάνος Σκουρλέτης : Η αυτοδυναμία είναι εφικτή

Συνέντευξη  του υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης στο Νίκο Σβερκο

Εν μέσω «μεγάλων αβεβαιοτήτων και δυσκολιών» η κυβέρνηση, σύμφωνα με τον υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Πάνο Σκουρλέτη, πρέπει να εφαρμόσει τη συμφωνία με όσο το δυνατόν πιο ανώδυνο κοινωνικά τρόπο και ταυτόχρονα να δημιουργήσει τους όρους απεμπλοκής από αυτήν. Για τη στάση των διαφωνούντων βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζει πως «όταν οι πολιτικές διαφωνίες μετατρέπονται σε μια συνολική αμφισβήτηση και απόρριψη των προθέσεων του άλλου, ο χωρισμός είναι αναπόφευκτος». Ο Πάνος Σκουρλέτης υπογραμμίζει αναφορικά με τη στάση του Βερολίνου ότι ακόμα «πολλοί είναι αυτοί που θα επιθυμούσαν την πτώση της σημερινής κυβέρνησης», ενώ εμφανίζεται πεπεισμένος ότι σε περίπτωση εκλογών «η αυτοδυναμία είναι εφικτή». Οσο για το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, εκτιμά ότι δεν υπάρχουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για μια μετεκλογική συνεργασία.

• Φτάσαμε στην υιοθέτηση ενός επώδυνου Μνημονίου από μια κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά. Τι πήγε στραβά αυτούς τους μήνες της διαπραγμάτευσης;

Είναι πάρα πολλά αυτά που μπορεί να ειπωθούν ψευτοκριτικά σε σχέση με την εξάμηνη διαπραγμάτευση, την οργάνωση και την κατάληξή της. Το πιο σημαντικό ίσως συμπέρασμα είναι ότι τελικώς ο συσχετισμός δυνάμεων είναι αυτός που διαμορφώνει το αποτέλεσμα. Βεβαίως, αυτή δεν είναι μια καινούργια διαπίστωση και, παρά το γεγονός ότι οι συσχετισμοί ήταν γνωστοί, δεν θα έπρεπε αυτή η διαπίστωση να μας οδηγήσει σε μια εξ αρχής παθητική στάση αποδοχής των προτάσεων των εταίρων μας. Η μαχητική διαπραγματευτική στάση της ελληνικής κυβέρνησης αποτελεί μια εγγραφή για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Η συζήτηση γύρω από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές στρατηγικές έχει μπει πλέον σε άλλη βάση.

• Το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν καλό...

Το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που θα θέλαμε βεβαίως, θα πρέπει να το συγκρίνει κανείς με το τι μας περίμενε σε περίπτωση μη συμφωνίας, με τη γενίκευση δηλαδή της ανθρωπιστικής κρίσης. Το τοπίο όπως διαμορφώνεται χαρακτηρίζεται από μεγάλες αβεβαιότητες και δυσκολίες. Το επόμενο διάστημα θα δοκιμάσουμε τις αντοχές μας και την ικανότητά μας να κάνουμε κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Να εφαρμόσουμε τη συμφωνία με όσο το δυνατόν πιο ανώδυνο κοινωνικά τρόπο και ταυτόχρονα να δημιουργούμε τους όρους απεμπλοκής από αυτήν. Να μετριάσουμε τις υφεσιακές επιπτώσεις της συμφωνίας και την ίδια στιγμή να ανοίξουμε νέους δρόμους ανάπτυξης.

• Πολλή συζήτηση έχει γίνει για τα όσα προβλέπει η συμφωνία για τη ΔΕΗ και την αγορά ενέργειας. Πώς προτίθεστε να κινηθείτε ώστε να υπάρξουν οφέλη από τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις;

Κατ’ αρχάς πρέπει να επισημάνουμε πως αποφύγαμε την απαίτηση για τη δημιουργία της «μικρής ΔΕΗ» και την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ. Ο δημόσιος χαρακτήρας της ΔΕΗ διαφυλάχθηκε. Οι δεσμεύσεις που προωθούνται από τη νέα συμφωνία δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον στον τομέα της ενέργειας, δεν θα σταθούν όμως εμπόδιο για τη ΔΕΗ, η οποία έχει όλες τις προϋποθέσεις για να έχει μια πετυχημένη πορεία.

• Η Γερμανία γιατί, παρά το Μνημόνιο, συνεχίζει να κρατά αυτήν τη σκληρή στάση έναντι της κυβέρνησης;

Με αφορμή την ελληνική διαπραγμάτευση ήρθε στην επιφάνεια το σχέδιο της γερμανοκεντρικής Ευρώπης. Μιας Ευρώπης ακραία νεοφιλελεύθερης, απόλυτα ελεγχόμενης από τη γερμανική ολιγαρχία, ελάχιστα κοινωνικής και δημοκρατικά συρρικνωμένης. Το σχέδιο αυτό εμπεριείχε ως πρώτο βήμα και το Grexit -δεν φαίνεται ότι κέρδισε, και αυτό είναι ελπιδοφόρο. Στην παρούσα φάση ακραίοι γερμανικοί κύκλοι επιδιώκουν τη συμφωνία-γέφυρα ώστε να συντηρούν το σενάριο της ελληνικής εξόδου. Η σημερινή γερμανική ηγεσία δεν συμφιλιώθηκε ποτέ με την ιδέα μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Πολλοί είναι αυτοί που θα επιθυμούσαν την πτώση της σημερινής κυβέρνησης.

• Συμπορευτήκατε μαζί με στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας για πάνω από δύο δεκαετίες. Και τώρα η διάσπαση βρίσκεται προ των πυλών. Τι επέφερε αυτήν τη ρήξη; Ηταν μήπως εξ αρχής αναπόφευκτη;

Ο ΣΥΡΙΖΑ πορεύτηκε μέσα από μεγάλες εσωκομματικές κρίσεις και διασπάσεις. Είναι αλήθεια πως στο εσωτερικό του, παρά τα βήματα που έγιναν για τη μετατροπή του σε ένα ενιαίο πολυτασικό κόμμα, δεν ξεπεράστηκαν μεγάλες, στρατηγικού χαρακτήρα διαφοροποιήσεις, που έλκουν την καταγωγή τους από το παρελθόν. Στις σημερινές συνθήκες και με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση ή θα υπερβούμε τις στρατηγικού χαρακτήρα διαφορές μας διαμορφώνοντας ένα νέο σχέδιο που θα αντιστοιχεί σε μια σύγχρονη, κοινωνικά γειωμένη αριστερή δύναμη, ή θα υποστούμε τις επιπτώσεις μιας νέας διάσπασης. Οταν οι πολιτικές διαφωνίες μετατρέπονται σε μια συνολική αμφισβήτηση και απόρριψη των προθέσεων του άλλου, ο χωρισμός είναι αναπόφευκτος.

• Σε ένα πολυδιασπασμένο τοπίο στην Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να κερδίσει την αυτοδυναμία σε ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές;

Δεν είναι καινούργιο το φαινόμενο της κατακερματισμένης Αριστεράς, νέες είναι οι συνθήκες μέσα στις οποίες καλούμαστε να δράσουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως χαίρει μιας μεγάλης κοινωνικής συναίνεσης και εμπιστοσύνης· ασφαλώς όλος αυτός ο κόσμος που τον στηρίζει είναι ανομοιογενής, αποτελεί όμως μια πολιτική «ύλη» με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποκτήσει ισχυρούς δεσμούς. Το πιο πιθανό κατά τη γνώμη μου είναι πως η αυτοδυναμία είναι εφικτή.

• Αν δεν καταφέρει να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή, σε ποια αρχή πρέπει να βασιστούν οι μετεκλογικές συμμαχίες; Είναι δυνατή, για παράδειγμα, η συνεργασία με τη Ν.Δ., το Ποτάμι ή το ΠΑΣΟΚ;

Δεν βλέπω να υπάρχουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για μια μετεκλογική συνεργασία με τις δυνάμεις που αναφέρατε. Η βάση κάθε αξιόπιστης συνεργασίας πρέπει να είναι η προγραμματική σύγκλιση και η φερεγγυότητα των προσώπων.

Η Ιερά Μονή της Παναγίας Χρυσοσκαλίτισσας στα Χανιά

Η Ιερά Μονή της Παναγίας Χρυσοσκαλίτισσας στην Κρήτη είναι ένα από τα πιο γνωστά προσκυνήματα και αξιοθέατα στην περιοχή των Χανίων. Ένα εντυπωσιακό, κατάλευκο κτίσμα, χτισμένο ψηλά πάνω σε ένα μεγάλο βράχο με θέα στο Λιβυκό πέλαγος.

Βρίσκεται 72 χλμ. νοτιοδυτικά των Χανίων, πολύ κοντά στην μαγευτική λιμνοθάλασσα του Ελαφονησίου.

Η παράδοση αναφέρει ότι η ιερότητα του χώρου αρχίζει με την παρουσία (εύρεση) της εικόνας της Κοίμησης της Θεοτόκου σε κόγχη του βράχου. Η εικόνα αυτή κρύφτηκε εδώ πιθανότατα την εποχή της εικονομαχίας 726-842 μ.Χ. Λέγεται μάλιστα ότι βρέθηκε από ένα γεωργό που έβλεπε σαν όραμα φλόγα καντηλιού τα βράδια.

Το 1637 στην ενετική απογραφή των μοναστηριών αναφέρεται ως Παναγία Γουνοσκαλίτισσα και ο ναός της ήταν κτισμένος στη σπηλιά του βράχου. Το όνομα ''Χρυσοσκαλίτισσα'' σημαίνει ουσιαστικά την Παναγία του χρυσού σκαλοπατιού. Σύμφωνα με την παράδοση το τελευταίο από τα 98 σκαλοπάτια που είχε η μονή όταν κτίστηκε ήταν ολόχρυσο. Πουλήθηκε, όμως, επί Τουρκοκρατίας.

Την ημέρα του Πάσχα του έτους 1824 έγινε η μεγάλη σφαγή στο Ελαφονήσι από τους Τουρκοαιγύπτιους. Στο πέρασμά τους κατέστρεψαν δέκα εκκλησίες της περιοχής. Πέρασαν και από τη Χρυσοσκαλίτισσα που ήταν έρημη. Ήθελαν να την ισοπεδώσουν, αλλά τους εμπόδισε ένα σμήνος μελισσών, που είχε για κυψέλη την κόγχη που βρίσκεται το εικονοστάσι το οποίο συναντούμε, όταν ανεβαίνουμε στη Μονή.

Το Φεβρουάριο του 1907, όταν το αυστριακό πλοίο «Imperatrix» ναυάγησε στο Ελαφονήσι, οι μοναχοί της μονής παλεύοντας με τα κύματα κατάφεραν να σώσουν 102 επιβάτες, ενώ 38 πνίγηκαν.

Το 1940 η μονή μετατράπηκε σε γυναικείο μοναστήρι, ενώ κατά την περίοδο της Κατοχής (1941-1944), οι μοναχές εκδιώχθηκαν και στη μονή εγκαταστάθηκε γερμανικό φυλάκιο. Από το 1944 μέχρι σήμερα κατοικείται από φιλόξενους και δραστήριους μοναχούς.

Το Καθολικό της μονής είναι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα και στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Εορτάζει στις 15 Αυγούστου.

Αποτελεί ένα από τα σημαντικά μνημεία της Νοτιοδυτικής Κρήτης που έχει διατηρήσει ζωντανό το πνεύμα των περασμένων αιώνων. Η μοναδικότητά της και η μικρή της απόσταση από την Ελαφόνησο (Ελαφονήσι) προσελκύουν πολλούς επισκέπτες.

Η Ελαφόνησος βρίσκεται 5 χλμ. νότια της μονής.

Σόιμπλε: Δίνουμε μια ευκαιρία στην Ελλάδα αλλά η συμμετοχή στο ευρώ δεν είναι χωρίς προυποθέσεις

“Ηταν μιά καλή ημέρα,  είχαμε ένα καλό αποτέλεσμα, δίνουμε στην Ελλάδα την ευκαιρία αλλά η συμμετοχή στο ευρώ δεν είναι χωρίς προυποθέσεις”, δηλωσε ο Γερμανος υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκαγκ Σόιμπλε.

“Είναι μια διαφορετική κατάσταση στην Ελλάδα,  φαίνεται ότι γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια να μπει σ έναν νέο δρόμο και γι αυτό συμφωνήσαμε να δώσουμε την ευκαιρία στην Ελλάδα, αλλά θα είμαστε προσεκτικοί, γιατί είναι μεγάλο ποσό.

“Ενα μέρος του κυβερνώντος κόμματος του πρωθυπουργού δεν συμφωνεί. Αλλά υπάρχει μια μεγάλη πλειοψηφία  στη Βουλή, που στηρίζει την απόφαση αυτή.. Τι είναι άλλωστε σίγουρο στη ζωή, αναρωτήθηκε.

Ο Γερμανός υπουργός των Οικονομικών, είπε επίσης ότι πιστεύει ότι το ΔΝΤ θα συμμετάσχει τελικά τον Οκτώβριο στο πρόγραμμα και πρόσθεσε ότι θα πρέπει τώρα να πείσουμε τα κοινοβούλια και τα ΜΜΕ για την συμφωνία.

Πηγή

Αλληλέγγυα Οικονομία : η οικολογική λύση στο αδιέξοδο;

Η Ελλάδα, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων μετά τη μεταπολίτευση, μπαίνει σε μια δίνη φτώχειας. Οι περισσότεροι νιώθουμε προδομένοι. Δεν κλέψαμε, δεν λαδώσαμε, δεν πλουτίσαμε σε βάρος άλλων. Οι περισσότεροι δουλεύουμε δυο δουλειές για να τα βγάλουμε πέρα. Είμαστε υπεύθυνοι γιατί περιμέναμε να βγάλει άλλος το φίδι από την τρύπα.

Θα είμαστε εξίσου υπεύθυνοι εάν έχουμε την αυταπάτη οτι ο Παπανδρέου , οι πράσινοι, οι κόκκινοι ή οι μπλε θα μας λύσουν τα προβλήματα. Οι οικολογικές λύσεις έχουν όλες ένα κοινό χαρακτηριστικό: Δεν τις εφαρμόζουν τα κόμματα και κυβερνήσεις ούτε θα περιμένουν την πτώση του καπιταλισμού. Δεν χρειάζονται ούτε επιδοτήσεις ούτε ελεημοσύνη από το ΔΝΤ. Χρειάζονται εμάς τους ίδιους και τη συμμετοχή μας, όχι αναγκαστικά σε πορείες και ξύλο με την αστυνομία, αλλά στο στήσιμο μιας παράλληλης αλληλέγγυας και βιώσιμης οικονομίας.

Τελικά η λύση είμαστε εμείς οι ίδιοι!

Ακρογωνιαίος λίθος της αλληλέγγυας οικονομίας είναι η δυνατότητα των πολιτών να ανταλλάσσουν προϊόντα και υπηρεσίες, χρησιμοποιώντας τον κοινωνικό ιστό και όχι το χρήμα. Μανάδες που είναι άνεργες κρατάνε στα σπίτια τους τα παιδιά όσων εργάζονται μαζί με τα δικά τους. Τα ρούχα επιδιορθώνονται και μοιράζονται στους οικονομικά ασθενέστερους. Τα μεταχειρισμένα βιβλία χαρίζονται. Οι αστικές συγκοινωνίες, με εξαίρεση τις ώρες αιχμής, δεν κόβουν εισιτήριο σε όσους επιδεικνύουν κάρτα ανεργίας. Η Ελλάδα είχε μεγάλη παράδοση στην αλληλέγγυα οικονομία, παράδοση που θάφτηκε σε ένα γελοίο καταναλωτισμό. Μέχρι το 70, στην φτωχιά αυλή μεγάλωναν παιδιά χωρίς παιδικούς σταθμούς και babysitter,το τηλέφωνο στο περίπτερο ήταν κοινόχρηστο, το ίδιο και το πλυσταριό. Σήμερα το διαδίκτυο μπορεί να αποτελέσει έναν μοντέρνο τρόπο να ξαναβρούμε το διπλανό μας, να χαρίσουμε ότι μας περισσεύει και να μην ντραπούμε να αξιοποιήσουμε ότι περισσεύει στον γειτονά μας. Οι περισσότερες πολυκατοικίες στην Ευρώπη και την Αμερική έχουν κοινά πλυντήρια. Αν αναλογιστούμε πόσες ώρες χρησιμοποιείται το πλυντήριό μας και πόσο χώρο πιάνει, θα κατανοήσουμε τη σπατάλη.

Εμπρός λοιπόν για τα δίκτυα της δωρεάν ανταλλακτικής προσφοράς! Αυτά που έχουν ως ιδεολογικό στίγμα την επαναπροσέγγιση της επικοινωνίας, του αλτρουισμού, το σπάσιμο του αδιέξοδου εγωισμού και της απομόνωσης.

«Για την οικονομία του δωρεάν»!

«Της ελάφρυνσης των δαπανών»!

Όπως στη ρήση του Οράτιου: “Carpe diem, quam minime credula postero”. Αρχίζουμε από τα μικρά, τα απτά, τα καθημερινά και πάμε στα μεγάλα. Έτσι κερδίζεται η εκτίμηση στις οικολογικές προτάσεις. Πόντο πόντο. Οι καιροί είναι δύσκολοι. Οι τιμές απαγορευτικές, για τους μισθωτούς και τους χαμηλο-συνταξιούχους.

Στις δεκαετίες του ’60, ’70 και ΄80, η διεκδίκηση του εναλλακτικού κινήματος οριζόταν στο πώς να μοιραστεί ο πλούτος μ’ένα διαφορετικό τρόπο. Η συνθηματολογία ήταν: «το μέλλον μας ανήκει και θα το πάρουμε». Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει…Η εβδομάδα των 35 ωρών εξαφανίστηκε. Χιλιάδες κόσμος είναι χωρίς δουλειές. Ο κόσμος φοβάται πως δεν έχουμε μέλλον!

«Μοιραζόμαστε, λοιπόν, το δωρεάν» !

«Μοιραζόμαστε τα κοινά ενδιαφέροντα»!

Οι πολίτες απαιτούν μια «ικμάδα ελπίδας», που να διώξει τ’αδιέξοδα συνθήματα, την απαισιοδοξία, να προσφέρει επί τέλους μια δημιουργική παρέμβαση στον μαύρο ορίζοντα της καθημερινοτητάς μας. Κοινωνική οικολογία, χωρίς αισιοδοξία είναι δρόμος χωρίς τέλος.

Ας αρχίσουμε εδώ και τώρα!

Carpe Diem!

Πηγή

Με το σταγονόμετρο και υπό νέες προϋποθέσεις το δάνειο στην Ελλάδα

Με το σταγονόμετρο ως αποτέλεσμα κυρίως της ρευστής πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα, ενέκρινε το eurogroup την εκταμίευση  δόσεων συνολικού ύψους 26 δισ. ευρώ, συνδέοντας ωστόσο μέρος αυτών των δόσεων και με την υλοποίηση νέων μέτρων. Παράλληλα εμνμέσως πλην σαφώς η ευρωζώνη ξεκαθαρίζει ότι ο πρώτος έλεγχος επί του νέου προγράμματος θα πρέπει αν έχει ολοκληρωθεί έως τις αρχές Νοεμβρίου και σε κάθε περίπτωση πριν από τις 15 Νοεμβρίου.

Η Αθήνα ζητούσε 26 δισ. ευρώ να εκταμιευθούν μέχρι τις 19 Αυγούστου, με στόχο να έχει άμεσα στη διάθεσή της περί τα τρία δισ. ευρώ για να εξοφλήσει ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του δημοσίου προς τους προμηθευτές. Ωστόσο, στην παρούσα φάση θα λάβει 13 δισ. ευρώ, εκ των οποίων σχεδόν τα 12,5 δισ. ευρώ αφορούν στην αποπληρωμή χρέους προς το εξωτερικό και μόλις 500 εκατομμύρια για την εξυπηρέτηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς το εσωτερικό. Επίσης, άμεσα θα εγκριθούν ακόμα 10 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Ωστόσο τα υπόλοιπα 3 δισ. ευρώ η Ελλάδα θα τα λάβει το φθινόπωρο σε μια ή περισσότερες εκταμιεύσεις υπό την προϋπόθεση της εφαρμογής ορόσημων – κλειδιά (key milestones) τα οποία θα στηρίζονται στα μέτρα που επισημαίνονται στο μνημόνιο και τα οποία θα εξειδικευτούν από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και θα συμφωνηθούν σε επίπεδο EWG. Πρόκειται για κεφάλαια τα οποία η Αθήνα τα ζητούσε άμεσα ώστε να προχωρήσει σε αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του δημοσίου προς προμηθευτές του κράτους. Όμως η εκταμίευση αυτών των κεφαλαίων μεταφέρθηκε για το φθινόπωρο και με την εφαρμογή νέων μέτρων, καθώς η ευρωζώνη είναι σαφές ότι διαβλέπει πολιτικές εξελίξεις και δεν θέλει να αναλάβει από τώρα ένα ρίσκο διάθεσης περαιτέρω δανείων.

Σε ότι αφορά τα 13 δισ. που θα εκταμιευθούν έως τις 19 Αυγούστου τα 12,5 δισ. αφορούν:

-Την εξόφληση 3,2 δισ. ευρώ προς την ΕΚΤ στις 20 Αυγούστου.

-Την καταβολή περίπου 500 εκατ. ευρώ για τόκους στο προσεχές διάστημα.

-1,7 δισ. ευρώ για την αποπληρωμή των δόσεων του Σεπτεμβρίου προς το ΔΝΤ.

-7,16 δισ. ευρώ για την εξόφληση του δανείου – γέφυρας που έλαβε η Ελλάδα τον Ιούλιο. Το δάνειο αυτό θα πρέπει να αποπληρωθεί στις 17 Οκτωβρίου ωστόσο δεν αποκλείεται να εξοφληθεί άμεσα από την στιγμή που η Ελλάδα θα λάβει το συγκεκριμένο ποσό.

Σε ότι αφορά τα 10 δισ. ευρώ τα οποία θα εκταμιευθούν άμεσα, αφορούν στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και αποτελούν μιας μορφής προκαταβολή έως ότου ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Επίσης, το eurogroup αποφάσισε ότι η δεύτερη δόση για την ανακεφαλοποίηση και την αναδιάρθρωση των τραπεζών μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 15 δισ. ευρώ και μπορεί να ολοκληρωθεί μετά την ολοκλήρωση του πρώτου ελέγχου και σε κάθε περίπτωση πριν τις 15 Νοεμβρίου. Μέχρι τότε θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί τα stress tests των ελληνικών τραπεζών, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι τα ποσά για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών θα κατατεθούν σε ειδικό μηχανισμό του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.

Ο αρχικός σχεδιασμός της κυβέρνησης προέβλεπε ότι η δόση των 26 δισ. θα δινόταν στο σύνολό της τώρα, ενώ ο ESM είχε σχεδιάσει το σπάσιμό της σε υποδόσεις έως το τέλος του έτους.

Σύμφωνα δε με πληροφορίες, τα κεφάλαια για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων ύψους τριών δισ. ευρώ προβλέπονταν να εκταμιευθούν μέχρι τον Νοέμβριο, πρόθεση η οποία ήταν συνδεδεμένη με τις πιθανές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

Πώς «διάβασε» το ΥΠΟΙΚ την συμφωνία

Μετά την επίτευξη της συμφωνίας του Eurogroup, το ΥΠΟΙΚ επεσήμανε τα εξής:

Στη συνεδρίαση του Eurogroup επαναβεβαιώθηκε η συμφωνία της 12ης Ιουλίου και οι υπουργοί Οικονομικών είναι έτοιμοι να αναλάβουν δράσεις, όπως μεγαλύτερες προθεσμίες αποπληρωμών, με σκοπό να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Μ’ αυτό τον τρόπο θα συμμετάσχει και το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, γεγονός που το Eurogroup θεωρεί απαραίτητο. Οι δράσεις που θα εξασφαλίσουν την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους θα εξαρτηθούν από την εφαρμογή του προγράμματος και θα καθοριστούν μετά την πρώτη αξιολόγηση [Οκτώβριος 2015].

Ακόμα, πηγές του υπουργείου οικονομικών τονίζουν ότι παραμένουν τα χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα, όπως αυτά συμφωνήθηκαν στην Αθήνα. Είναι -0,25% για το 2015, +0,5% για το 2016, +1,75% για το 2017 και +3,5% για το 2018.

Το Eurogroup αποφάσισε ότι το συνολικό ποσό του προγράμματος θα είναι έως 86 δισ. ευρώ. Σ’ αυτό το ποσό περιλαμβάνονται και [έως] 25 δισ. ευρώ για τις τράπεζες.

Η πρώτη δόση του προγράμματος θα είναι 26 δισ. ευρώ και θα δοθεί σε δύο υποδόσεις:

α. Η πρώτη υποδόση θα είναι 10 δισ. ευρώ και θα καταβληθεί άμεσα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενώ,

β. Η δεύτερη υποδόση θα είναι 16 δισ. ευρώ και θα καταβληθεί στην Ελλάδα τμηματικά. Η πρώτη καταβολή των 13 δισ. ευρώ θα γίνει έως τις 20 Αυγούστου. Το υπόλοιπο ποσό [3 δισ. ευρώ] θα καταβληθεί σε μία ή περισσότερες δόσεις μέσα στο φθινόπωρο υπό την προϋπόθεση εφαρμογής προαπαιτούμενων μέτρων.

Η δεύτερη δόση για τις τράπεζες θα είναι έως 15 δισ. ευρώ, ανάλογα με τις ανάγκες που θα προκύψουν από τα stress test των τραπεζών. Το ποσό θα καταβληθεί μετά την πρώτη αξιολόγηση, αφού ολοκληρωθούν, δηλαδή, τα stress test και σε κάθε περίπτωση πριν τις 15 Νοεμβρίου.

Το Eurogroup απέκλεισε το bail in για τους καταθέτες, ανεξαρτήτως ποσού. Το Eurogroup δεν αποκλείει να υπάρξει συμμετοχή στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και από ομολογιούχους, απόφαση που θα παρθεί μετά την ολοκλήρωση των stress test των τραπεζών, περί τα μέσα Οκτωβρίου.

Το Eurogroup συμφωνεί με την δημιουργία ενός νέου ανεξάρτητου Ταμείου για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Η εκτίμηση των περιουσιακών στοιχείων θα γίνεται με τρόπο που θα διασφαλίζει ότι το τίμημα ανταποκρίνεται στην πραγματική αξία των περιουσιακών στοιχείων. Ο νόμος θα πρέπει να έχει ψηφιστεί έως το τέλος Οκτωβρίου του 2015 προκειμένου το νέο Ταμείο να αρχίσει να λειτουργεί από τα τέλη του 2015. Πρόκειται για κρατικό επενδυτικό Ταμείο, με τελείως διαφορετική λειτουργία και λογική από το ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο θα περιέλθουν περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου καθώς και οι μετοχές των ελληνικών τραπεζών μετά την ανακεφαλαιοποίησή τους. Στόχος του Ταμείου είναι έσοδα 50 δισ. ευρώ από τα οποία τα 25 δισ. ευρώ θα καλύψουν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενώ τα υπόλοιπα 25 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν κατά 50% για το χρέος [12,5 δις. ευρώ] και το υπόλοιπο 50% θα πάει στην ανάπτυξη [12,5 δισ. ευρώ]. Είναι εμφανής ο διαφορετικός στόχος του Ταμείου καθώς με το ΤΑΙΠΕΔ από τις αποκρατικοποιήσεις τα όποια έσοδα πήγαιναν εξολοκλήρου στην αποπληρωμή του χρέους.

Η ανακοίνωση του Eurogroup αναφέρει και τα βασικότερα μέτρα που περιλαμβάνονται στη συμφωνία που ψήφισε την Παρασκευή το πρωί η Βουλή. Συγκεκριμένα την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος με σκοπό την ενίσχυση της βιωσιμότητας και της αποτελεσματικότητάς του, την ενίσχυση των επενδύσεων, τον εκσυγχρονισμό του δημοσίου, τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και προϊόντων, την αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων», την πιθανότητα δημιουργίας «bad bank», ενώ πιθανόν θα υπάρξουν αλλαγές και στο «νόμο Κατσέλη» μετά από τεχνική επεξεργασία.

Πηγή

Νέο σκηνικό στην πολιτική, την οικονομία και στην κοινωνία

Του Μάκη Ανδρονόπουλου 

Η νέα δανειακή σύμβαση αλλάζει τα πάντα και εγκαινιάζει ένα νέο πολιτικό κύκλο

                                                                                                                                                                                                                     Ο καπιταλισμός τρέφεται από τις κρίσεις του
                                                                                                                                                                                                                      και η αριστερά από τις διασπάσεις της.

Η ψήφιση της 3ης δανειακής σύμβασης – διάσωσης της χώρας από μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία ανοίγει, χωρίς αμφιβολία, ένα νέο πολιτικό κύκλο στη μεταπολεμική μας ιστορία. Από τη μια η εφαρμογή των συμφωνηθέντων θα επιφέρει δομικές αλλαγές στο θεσμικό, διοικητικό και οικονομικό πλαίσιο λειτουργίας της χώρας, από την άλλη, επειδή πολλές από τις αλλαγές εμπεριέχουν ισχυρές δόσεις βιοεξουσίας που θα επηρεάσουν συμπεριφορές, νοοτροπίες, κοινωνικά ήθη και επιχειρηματικές αντιλήψεις, θεωρείται βέβαιο ότι θα διαμορφώσουν σταδιακά ένα εντελώς νέο σκηνικό. Το αναδυόμενο νέο σκηνικό θα εκφραστεί εκ των πραγμάτων σε όλα τα επίπεδα της ζωής της χώρας, ιδιαίτερα δε στο πολιτικό, το οικονομικό και στο κοινωνικό και μπορεί να οδηγήσει στον παράδεισο, αλλά και στην κόλαση. Θα εξαρτηθεί από την ευφυΐα και την επιτηδειότητα της κυβέρνησης…
Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα κατά την ψηφοφορία στη Βουλή, οι εκλογές είναι ο μόνος τρόπος για να ξεκαθαρίσει η κατάσταση και να προκύψει κυβέρνηση που να μπορεί να διαχειριστεί την εφαρμογή των συμφωνηθέντων. Η διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης μετά την εκταμίευση της πρώτης δόσης, μετά στις 20 Αυγούστου, δεν οδηγεί αναγκαστικά σε πτώση της κυβέρνησης, καθώς υπάρχει η δυνατότητα αποχής των δραχμιστών του ΣΥΡΙΖΑ και η ψήφος ανοχής από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Όμως, μια κυβέρνηση που θα τελεί υπό μόνιμη ομηρεία και θα εξαντλεί την δύναμή της στην διαχείριση της μειοψηφίας των δραχμιστών. Συνεπώς, αν και οι εκλογές είναι μια αδιανόητη πολυτέλεια, είναι νομοτελειακά επιβεβλημένη.

Κρίσιμες διαφορές των μνημονίων
Το 3ο μνημόνιο διαφέρει ριζικά από τα δύο προηγούμενα, ως προς το ιστορικό του βάρος, αφού μια αποτυχία στην εφαρμογή του θα είχε ολέθριες και καθοριστικές συνέπειες για τη χώρα και τον ελληνισμό. Αντίθετα, η επιτυχής εφαρμογή του θα οδηγήσει σε μια διεθνώς ανταγωνιστική ανάπτυξη που μπορεί να επουλώσει τις πληγές της προσαρμογής, θα διανείμει δικαιότερα τα βάρη και θα αναδιανείμει το νέο πλούτο υπέρ των πολλών και του κοινωνικού κράτους. Ειδικότερα, το 3ο μνημόνιο διαφέρει ριζικά από τα δύο προηγούμενα:
Πρώτον, γιατί αποτελεί την έσχατη ευκαιρία να παραμείνει η χώρα στον σκληρό πυρήνα του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, δεδομένου ότι τα δύο προηγούμενα αποτέλεσαν Βατερλό τόσο για τους δανειστές που υπαγόρευσαν τα προγράμματα διάσωσης, όσο και για τις προηγούμενες κυβερνήσεις που απέτυχαν παταγωδώς να τα παράξουν θετικό αποτέλεσμα για τη χώρα και την κοινωνία μέσα από αυτά.
Δεύτερον, γιατί πέρα από τις διαφορές που έχουν ήδη καταγραφεί (αναπτυξιακή διάσταση, επιμήκυνση του χρέους, ευρωπαϊκό δίκαιο κλπ), το 3ο μνημόνιο καλείται να το διαχειριστεί μια κυβέρνηση της αριστεράς, η οποία είναι απέναντι στην ιστορική πρόκληση να πετύχει εκεί που απέτυχαν όλοι οι άλλοι που δημιούργησαν το πελατειακό κράτος της διαπλοκής, το οποίο και οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία και στην απαξίωση.
Τρίτον, γιατί η αριστερή διαχείριση του προγράμματος εγγυάται σε κάποιο βαθμό την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και την αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των πολλών.
Όλα αυτά μπορούν να συμβούν ως καλό σενάριο και να δημιουργήσουν μια απρόσμενη δυναμική στην κοινωνία και την οικονομία, εφόσον η κυβέρνηση θα εγκαταλείψει όλους τους ιδεοληπτικούς αταβισμούς, θα επανδρώσει τους μηχανισμούς με τα κατάλληλα πρόσωπα και θα αφοσιωθεί στην ανάπτυξη και στην διασφάλιση αξιοπρεπούς εργασίας και εισοδήματος σε όλους. Αυτό είναι το αυτονόητο εθνικό καθήκον της κυβέρνησης, ιδιαίτερα μιας κυβέρνησης της αριστεράς. Άλλες λάθος αναλύσεις της πραγματικότητας, άλλες λανθασμένες στρατηγικές και άλλες ιδεολογικές παραισθήσεις δεν επιτρέπονται, γιατί θα είναι αυτοκτονικές, όχι μόνο για την ελληνική αριστερά, αλλά και για τον τόπο. 

Το εκκολαπτόμενο νέο πολιτικό σκηνικό
Η ψυχική διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν νομοτελειακή και η πρακτική ολοκλήρωσή της θα επιφέρει δημιουργικές αλλαγές στο υπαρκτό πολιτικό σκηνικό. Άλλωστε, όπως ο καπιταλισμός τρέφεται και προχωράει μέσα από τις κρίσεις του, έτσι και η αριστερά προχωράει μέσα από τις διασπάσεις της.
Η επικείμενη απόσχιση της Πλατφόρμας από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την αποκάλυψη των προθέσεών της να οδηγήσει την κυβέρνηση και τη χώρα εκτός ευρωζώνης, είναι πιθανό να οδηγήσει στη συγκρότηση του πολιτικού χώρου των δραχμιστών (Αλαβάνος, Ανταρσύα, ΚΚΕ), εξέλιξη που έχει τρεις θετικές επιπτώσεις για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ: α) εδραιώνει τον ευρωπαϊκό τους προσανατολισμό στην συνείδηση των ψηφοφόρων, β) αναδεικνύει την δυνατότητα ενός εθνικού ρόλου ιστορικής σημασίας, δεδομένου ότι τα κόμματα που προκάλεσαν την κρίση έχουν απαξιωθεί και γ) επιτρέπει ένα δημιουργικό πραγματισμό γύρω από τη σχέση αγοράς-κράτους.
Η κεφαλαιοποίηση ενός πολιτικού ρόλου με αυτές τις συντεταγμένες για τον Τσίπρα και την ριζοσπαστική αριστερά θα επέλθει στις αναπόφευκτες εκλογές που καλό είναι να γίνουν μετά την αναδιάρθρωση του χρέους και μεταξύ των 12 και των 18 μηνών από τις εκλογές του Ιανουαρίου. Τότε άλλωστε, οι νέες πολιτικές δυναμικές και δυνατότητες θα έχουν διαφανεί. Το ενδεχόμενο ενός νέου εκλογικού νόμου άμεσης εφαρμογής (ψηφισμένος με 200 ψήφους) που θα επιβάλει την απλή αναλογική θέλει πολύ προσοχή. Η θεωρία λέει ότι η απλή αναλογική ευνοεί την πολυδιάσπαση του πολιτικού σκηνικού και πως μετά λειτουργεί υπέρ των συναινέσεων και των συμπράξεων. Αλλά αυτά είναι στη θεωρία. Η χώρα εισέρχεται σε μια νέα φάση συγκέντρωσης κεφαλαίου, αλλά και πολιτικών δυνάμεων. Ίσως, με τους κατάλληλους πολιτικούς χειρισμούς, η απλή αναλογική να λειτουργήσει ακριβώς αντίθετα από τη θεωρία και να οδηγήσει σε συγχωνεύσεις κομμάτων, έτσι ώστε οι στρατηγικές συναινέσεις να κεφαλαιοποιηθούν εξ αρχής. Η απλή αναλογική, ίσως διευκολύνει την διάσπαση της δεξιάς, σε μια εθνική-συντηρητική και μια φιλελεύθερη. Εδώ ο Τσίπρας είναι άτυχος, καθώς ο Μεϊμαράκης είναι εξαιρετικά ενωτικός…
Αλλά όλα αυτά είναι «κόλπα ζόρικα» που λέει και ο ποιητής… Το βέβαιο είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να καλύψει ότι χάσει από τα «αριστερά» του από τα δεξιά του και με το παραπάνω, δηλαδή, πρέπει να επιδιώξει την αυτοδυναμία -γιατί αυτό χρειάζεται η οικονομία- κι αυτό μπορεί να συντελεστεί είτε με την ίδρυση ενός νέου κόμματος, είτε με την αμφίπλευρη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ με ανεξάρτητες προσωπικότητες της αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας και της αγοράς, αλλά και την εκπόνηση ενός νέου αφηγήματος για την πορεία της χώρας μέσα στην Ευρώπη και την παγκοσμιοποίηση.
Εδώ θέλω να κάνω μια υποσημείωση: Η πολιτική πίστη (loyalty)  έχει τελειώσει εδώ και καιρό. Αυτό ο Τσίπρας πρέπει να το συνειδητοποιήσει, άσχετα αν είναι τώρα μόνος του πάνω στην πολιτική σκηνή. 

Το νέο οικονομικό σκηνικό: Σε αυτό το πεδίο θα επιδράσουν τρεις παράγοντες: τα ίδια τα συμφωνηθέντα, ο τρόπος που αυτά θα εφαρμοστούν και το από «ανέκαθεν» αναμενόμενο Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης (ανασυγκρότησης). Η απελευθέρωση των αγορών και των επαγγελμάτων θα δώσει τη δυνατότητα σε μια νέα γενιά επιχειρήσεων να υπάρξουν, σε αντίθεση με το παρελθόν που οι ολιγάρχες  έκαιγαν
ότι πήγαινε να ανθίσει. Αυτό σε συνδυασμό με τους αναπτυξιακούς πόρους των 35 δισ. ευρώ και το περιβόητο Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης που θα κατευθύνει σε ανταγωνιστικούς τομείς τους πόρους δημιουργούν ένα θετικό σενάριο. Η επίσης αναμενόμενη ρύθμιση του χρέους, όταν θα συμβεί, θα δημιουργήσει επενδυτικές ευκαιρίες για το διεθνές κεφάλαιο. Συνεπώς, το καλό σενάριο είναι πάνω στο τραπέζι και το μόνο που μπορεί να το ακυρώσει είναι οι ιδεοληψίες, η βλακεία και ο κομματισμός.

Ο άγνωστος κοινωνικός παράγοντας: Όπως έχουμε υπογραμμίσει κατ΄ επανάληψη, το ζήτημα σήμερα δεν είναι μόνο η ανασυγκρότηση μιας κατεστραμμένης οικονομίας, αλλά η ανάταση ενός ταλαιπωρημένου ιστορικού έθνους, με πολλά ψυχαναλυτικά ζητήματα. Τα κόμματα δεν είναι σε θέση ούτε να αρθρώσουν ερωτήματα, ούτε φυσικά να δώσουν τις απαντήσεις. Η διανόηση εξακολουθεί να ψελλίζει τα αυτονόητα, να κρίνει και να αναλύει χωρίς κάποιο ορατό ίχνος προστιθέμενης αξίας. Με δυο λόγια δεν παράγει κάποιο συναρπαστικό αφήγημα που να μπορέσει να κινητοποιήσει την κοινωνία.
Έτσι, το ερώτημα που τίθεται είναι πως θα ξεφύγουμε από τον ανηλεή βομβαρδισμό φορολογικών και άλλων αρνητικών ειδήσεων που έχουν σκοπό να ισοπεδώσουν το φρόνημα του κόσμου. Αντισταθμιστικά μέτρα στην ψυχική βία που υφίσταται η κοινωνία δεν είναι πάνω στο τραπέζι…
Κατά συνέπεια, είτε η κοινωνία θα επιχειρήσει να την προσπεράσει  μέσα από τη φυγή, την εσωστρέφεια ή τον μηδενισμό, είτε να αυτοϊαθεί μέσα από αυτόνομες δημιουργικές ενασχολήσεις.
Ίσως, αυτό το τελευταίο να είναι και η καλύτερη εκδοχή, αν και σε μία κοινωνία προδομένη που τελεί σε πλήρη σύγχυση εξ αιτίας της πολυετούς και συστηματικής στρέβλωσης της πραγματικότητας από τα κόμματα και τα μίντια, είναι αναγκαία μια καθοδήγηση προς την έξοδο από τη μιζέρια της ψωροκώσταινας…

Ημέρες Βαϊμάρης. Κλινικά νεκρή η κοινοβουλευτική δημοκρατία

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 14 Αυγούστου, οι περισσότεροι Έλληνες βουλευτές ζήτησαν να μην τους δοθεί ο λόγος σε μια από τις πιο κρίσιμες συνεδριάσεις στην οποία θα κριθεί το μέλλον της χώρας τους για τις επόμενες δεκαετίες.

Ουσιαστικά απέρριψαν πρόταση της ΠτΒ να πραγματοποιηθεί δεκάωρη συζήτηση, όπως προβλέπει ο κανονισμός, και προτίμησαν την πρόταση του Ν.Φίλη να «ξεπετάξουν» το μνημόνιο Τσίπρα σε περίπου τρεις ώρες.

Τη σχετική «διαταγή» είχε δώσει λίγες ώρες νωρίτερα, ο Ε.Τσακαλώτος με μια απλή φράση του: «Τα πράγματα είναι απλά. Αύριο στις 4 έχει eurogroup».

Πρόκειται για μια από τις πιο μελανές σελίδες στην ιστορία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι άνθρωποι που πληρώνουμε ως φορολογούμενοι, ζήτησαν να τους στερηθεί το δικαίωμα να εκφράσουν τη γνώμη τους για το μνημόνιο αλλά και για σχετικές τροπολογίες (τις οποίες παρεμπιπτόντως η διάσκεψη των προέδρων είχε κρίνει αντισυνταγματικές).

Αν μέχρι σήμερα φοβόμαστε ότι η κυβέρνηση Τσίπρα καταστρέφει εκτός από τη χώρα και την ευρωπαϊκή Αριστερά, η οποία είχε ταυτιστεί μαζί του, από σήμερα αμφισβητείται η ίδια η αστική δημοκρατία.

Μέρα με την ημέρα η κοινοβουλευτική δραστηριότητα θυμίζει την τελευταία περίοδο από τη δημοκρατία της Βαϊμάρης, όπου οι αντισυνταγματικές ρυθμίσεις και οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου αποτελούσαν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.

Ποιος θα εμποδίσει πλέον την άκρα δεξιά και τους ναζιστές να αμφισβητούν στο σύνολό του το πολιτικό δυναμικό όταν οι ίδιοι οι βουλευτές φιμώνουν τον εαυτό τους;

Α.Χ

Πηγή

Μετατραυματικό σοκ

γράφει ο Δημήτρης Τρίμης

Σε μελαγχολικό κλίμα έκλεισε η γκραν γκινιόλ συνεδρίαση της Βουλής κατά τη διάρκεια της οποίας, κατά την άποψή μου, έγιναν ραγδαίες μεταβολές στα μυαλά των ανθρώπων.

Μέσα κι έξω από τη Βουλή και παρά τις εντάσεις, τις προσωπικές κόντρες, την βολική καθήλωση στα «επί της διαδικασίας» που μόνο προσωρινά μπορεί να κρύψουν την προγραμματική ένδεια του πολιτικού κόσμου, κάποτε ομολογήθηκε ότι τα ψέματα τελείωσαν.

Ότι δηλαδή η χώρα είναι αληθινά χρεοκοπημένη. Ότι τα δημόσια ταμεία, οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις έχουν στεγνώσει και οι δανειακές υποχρεώσεις, όπως και οι πληρωμές για μισθούς και συντάξεις, τρέχουν χωρίς έλεος.

Ότι η κυβέρνηση Τσίπρα, παρά την επιτυχημένη διεθνοποίηση του ζητήματος του αβίωτου δημόσιου χρέους και των αδιεξόδων της νεοφιλελεύθερης φονικής συνταγής των Θεσμών, υποχρεώθηκε να συνθηκολογήσει. «Για να κρατήσει τη χώρα ζωντανή», για «για μην αυτοκτονήσει», όπως είπε -με ειλικρίνεια, νομίζω- ο Αλέξης Τσίπρας.

Το κεντρικό πολιτικό θέμα που δημιουργήθηκε και πρέπει χωρίς χρονοτριβές να απαντηθεί (στις προσεχείς κάλπες) είναι ένα: πώς έπρεπε να αντιδράσει μια νέα κυβέρνηση της Αριστεράς λίγο πριν, αλλά και αμέσως μετά, τον εκβιασμό των πιστωτών;

Μένει και το παλεύει ή αποχωρεί ταπεινωμένη; Πώς διαχειρίζεται ένα κόμμα και μια κοινωνία το σοκ της συνθηκολόγησης, όπου ένα βροντερό όχι του ελληνικού λαού μεταλλάσσεται σε ένα νέο μνημόνιο;

Και αυτή η υποχώρηση μπροστά στην προσχεδιασμένη ασφυξία της Ελλάδας από τους Θεσμούς και τις αγορές και την διαρκή δολιοφθορά από τη ντόπια ελίτ, είναι στρατηγικού τύπου ή ένας τακτικός ελιγμός ανασυγκρότησης και αντεπίθεσης;

Και στο εξής θα σχεδιαστεί, στα σοβαρά αυτή τη φορά, ένα εναλλακτικό πλάνο αποδέσμευσης από την Ευρωζώνη, όταν αποδειχθεί πολύ γρήγορα ότι και πάλι οι Θεσμοί θα απαγορεύουν κάθε κυβερνητική κίνηση που θα αντιμετωπίζει την κοινωνική ανισότητα και τη εγκληματική διαφθορά;

Υποθέτουμε ότι η συμφωνία τουλάχιστον θα επιταχύνει τον πολιτικό αναδασμό, τις ιδεολογικοπολιτικές διεργασίες επί πραγματικών δεδομένων και θα οδηγήσει στην αναγέννηση της δημόσιας ζωής.

Ότι θα δοθεί χρόνος στην κυβέρνηση να αποδείξει πως μπορεί και θέλει να παραμείνει αριστερή και να κυβερνήσει χωρίς παρωπίδες και δόγματα με πολύ μυαλό, ανιδιοτέλεια και διαφάνεια, για όλο και περισσότερη δημοκρατία, δικαιοσύνη και ισότητα.

Θετικό το κλίμα στο EWG - Εκταμιεύονται άμεσα 13 δις ευρώ

Θετικό ήταν για την ελληνική πλευρά το κλίμα που κυριάρχησε στη συνεδρίαση της Ομάδας Eργασίας του Eurogroup (EWG), που πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στις Βρυξέλλες για να προετοιμάσει την υπουργική σύνοδο. Οι εκπρόσωποι των τριών θεσμών (ΕΚΤ, Κομισιόν και ΔΝΤ) έκαναν θετική εισήγηση ως προς το αίτημα της Ελλάδας για ένταξη σε πρόγραμμα τριών χρόνων, εισηγούμενοι άμεση εκταμίευση 13 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, άμεσα θα εκταμιευθούν 13 δισ. ευρώ από τα οποία τα 12,5 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν δανειακές υποχρεώσεις της χώρας, ενώ τα υπόλοιπα 0,5 δισ. θα πάνε σε ληξιπρόθεσμες οφειλές. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές σε δεύτερο χρόνο, αλλά άμεσα, θα υπάρξουν άλλα 10 δισ. ευρώ με μοναδικό σκοπό την ενίσχυση των τραπεζών. Θα καταβληθεί επίσης προσπάθεια για την εκταμίευση ενός ακόμα σημαντικού ποσού που θα κατευθυνθεί αποκλειστικά στις ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Όπως ανέφεραν καλά πληροφορημένες ελληνικές διπλωματικές πηγές νωρίτερα στο ΑΠΕ, καμία εθνική αντιπροσωπεία δεν έθεσε στη συνεδρίαση των εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών θέμα προσωρινού δανεισμού της Ελλάδας σε βραχυπρόθεσμη βάση.

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές πηγές, κατά τη συνεδρίαση του EuroWorking Group υπήρξαν διαφορετικές απόψεις ως προς τη λειτουργία του νέου Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων και πως θα εκμεταλλεύεται τα περιουσιακά του ελληνικού δημοσίου. Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι ο εν λόγω Οργανισμός θα πρέπει να έχει πρωτίστως επενδυτικό προσανατολισμό.

Ως προς τα πρωτογενή πλεονάσματα, που συμφωνήθηκαν στην Αθήνα, ορισμένα μέλη εκ των θεσμών επεσήμαναν ότι είναι χαμηλά.

Πηγή

Τρίτο μνημόνιο και τέλος εποχής

Το τρίτο μνημόνιο σημαίνει διάσπαση για τον ΣΥΡΙΖΑ που αλλάζει δομικά έξι περίπου μήνες μετά την ανάληψη της ευθύνης της διακυβέρνησης. Το ψυχολογικό όριο των 120 βουλευτών “έσπασε” και η απόφαση του Μεγάρου Μαξίμου είναι να ζητηθεί ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση μετά την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους και την εκταμίευση της πρώτης δόσης του νέου προγράμματος στις 20 Αυγούστου. Μπορεί να υποθέσει κανείς ότι η διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης θα φέρει διαφορετικό αποτέλεσμα σε σχέση με την ψηφοφορία για το τρίτο μνημόνιο αλλά ισχυρή είναι η εντύπωση ότι η κλωστή έσπασε.

Οι εκλογές τον Σεπτέμβριο θεωρούνται πλέον εξαιρετικά πιθανές, αφού άλλωστε ο πρωθυπουργός άφησε ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο απαντώντας στον πρόεδρο της ΝΔ Ευ. Μεϊμαράκη από το βήμα της Βουλής.

Το τρίτο μνημόνιο, εφόσον εφαρμοστεί, θα φέρει κοινωνικές εντάσεις λόγω των συγκρούσεων με πλήθος επαγγελματικών ομάδων (από αγρότες μέχρι μηχανικούς και από βυτιοφορείς μέχρι συμβολαιογράφους).

Σε κάθε περίπτωση, οι κάλπες είναι το πιο ρεαλιστικό ενδεχόμενο ακριβώς επειδή το φθινόπωρο που έρχεται θα είναι τόσο θερμό ώστε πολύ δύσκολα θα άντεχε πολιτικά μια κυβέρνηση μειοψηφίας υποστηριζόμενη από μια αδύναμη και ανταγωνιστική αντιπολίτευση.

Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν θέλουν να δημιουργείται εντύπωση πολιτικής αβεβαιότητας προκειμένου να αποφευχθούν τρικλοποδιές από τον Β. Σόιμπλε και τα άλλα γεράκια της ευρωζώνης. Γνωρίζουν ότι η σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup θα είναι δύσκολη και ότι θα επανέλθει η πρόταση για δάνειο-γέφυρα με επιχείρημα ότι η δυνατότητα εφαρμογής της συμφωνίας είναι αμφίβολη. Η ελληνική πλευρά επιδιώκει την εκταμίευση μιας δόσης 25 δισ ευρώ που θ α επιτρέψει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την κάλυψη των εξωτερικών δανειακών υποχρεώσεων και την εξόφληση προμηθευτών του Δημοσίου για να θερμανθεί η πραγματική οικονομία και να κινηθεί η αγορά. Αντί γι αυτό, στις Βρυξέλλες συζητείται δόση 6 δισ ευρώ, κάτι που ο ΥΠΟΙΚ Ευ. Τσακαλώτος θα προσπαθήσει να ανατρέψει κατά τη συνεδρίαση του Eurogroup.

Το βασικό σενάριο

Στα επιτελεία των πολιτικών αρχηγών η συζήτηση που κυριαρχούσε πριν την ψηφοφορία και προφανώς θα ζωηρέψει αμέσως μετά αφορά το ενδεχόμενο εκλογών, ακόμη και στις 13 Σεπτεμβρίου. Τα επιχειρήματα υπέρ μια τέτοιας εξέλιξης είναι πολλά παρόλο που επισήμως δεν διατυπώνονται από πηγές του Μεγάρου Μαξίμου. Ειδικότερα:

-Αν γίνουν εκλογές το φθινόπωρο δεν θα προλάβει να οργανωθεί καλά το κόμμα Λαφαζάνη και θα περιοριστεί η απήχησή του, αν μάλιστα δεν έχουν αρχίσει να πληρώνονται φόροι.

-Οσο πιο νωρίς γίνουν εκλογές τόσο λιγότερα μέτωπα θα έχουν ανοίξει με συντεχνίες, τόσο λιγότερα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής θα έχουν εφαρμοστεί -επομένως τόσο μικρότερο θα είναι το πολιτικό κόστος.

-Θα δοθεί η δυνατότητα αλλαγής της κυβέρνησης ώστε να στελεχωθεί με πρόσωπα που μπορούν να υλοποιήσουν τις μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο νέο μνημόνιο.

-Θα ανανεωθεί η εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσει ένα εντελώς διαφορετικό πρόγραμμα από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης με το οποίο εξελέγη στις 25/1.

-Η δημοτικότητα του Α.Τσίπρα είναι εξαιρετικά υψηλή και αυτό δημιουργεί τη βεβαιότητα της πολιτικής κυριαρχίας του, χωρίς να είναι βέβαιο ότι στην πορεία του χρόνου και της εφαρμογής του μνημονίου δεν θα υποστεί φθορά.

-Η αντιπολίτευση είναι εξαιρετικά αδύναμη και για το λόγο αυτό δεν θέλουν εκλογές σε ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ. Η προσφυγή στις κάλπες θα επιδεινώνει τα προβλήματά τους ελευθερώνοντας χώρο για τον ΣΥΡΙΖΑ.

-Ο κόμπος σχετικά με την προεδρία της βουλής έχει γίνει γόρδιος δεσμός. Ο Αλέξης Τσίπρας και η Ζωή Κωνσταντοπούλου βρίσκονται πλέον απέναντι και ένας καθαρός τρόπος για να λυθεί το πρόβλημα είναι μέσω κάλπης. "Με στενοχωρεί η επιλογή του κ. Τσίπρα να γίνει ένας από τους πρωθυπουργούς των μνημονίων" είπε μεταξύ άλλων στην ομιλία της η ΠτΒ.

Δυο κόσμοι

Οσα ειπώθηκαν στη Βουλή πριν από την ψηφοφορία ήταν πολύ ενδεικτικά της εσωκομματικής ρήξης στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι αναστρέψιμη. Ηταν πολύ σκληρές οι καταγγελίες των αντιμνημονιακών σε βάρος της κυβέρνησης (“λυπάμαι και ντρέπομαι για την κυβέρνηση” είπε ο Π. Λαφαζάνης) και ακούστηκαν βαριές εκφράσεις (“έκτρωμα” χαρακτήρισε το μνημόνιο η Ζ. Κωνσταντοπούλου) με τις οποίες επιβεβαιώθηκε ότι δεν υπάρχει πλέον επιστροφή.

Αν γίνουν εκλογές τον Σεπτέμβριο το έκτακτο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θα ματαιωθεί και απλώς θα εκκαθαριστούν οι λίστες ώστε να φύγουν όσοι βουλευτές καταψήφισαν το μνημόνιο. Αν γίνουν εκλογές τον Νοέμβριο και πάλι τα γεγονότα θα τρέξουν γρήγορα γιατί η Αριστερή Πλατφόρμα δεν σκοπεύει να πάρει μέρος σε ένα συνέδριο στο οποίο θα υποστεί δεινή ήττα, επομένως θα κινηθεί νωρίτερα. Τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ θα ανανεωθούν με την ένταξη νέων προσώπων, άλλα που βρίσκονται ήδη εντός συστήματος (λχ Γ. Κατρούγκαλος, Γ. Πανούσης) και άλλα εκτός κομματικών τειχών (λχ Μ. Μπόλαρης).

Για το Μέγαρο Μαξίμου το κόμμα Λαφαζάνη είναι το κόμμα της δραχμής και οι βουλευτές που θα προσχωρήσουν εκεί θα αντιμετωπιστούν ως υποστηρικτές της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Η σύγκρουση, όπως ήδη προκύπτει, θα είναι ανελέητη και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να κρατηθεί για πολύ η αναγκαστική συνύπαρξη μέσα στο ίδιο κόμμα.

Ενα θέμα είναι το blame game σχετικά με τον καταλογισμό της ευθύνης για τη διάσπαση, άλλο θέμα είναι το αναπόφευκτο τέλος της συμπόρευσης δυο ομάδων που πλέον είναι ξένες μεταξύ τους.

Οι ζημιές των άλλων

Η απειλή της διαγραφής έπιασε στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ παρόλο που στη συνεδρίαση που έγινε το πρωί της Πέμπτης ήταν αρκετοί οι βουλευτές που τάχθηκαν υπέρ της αποχής. Βορίδης και Γεωργιάδης πρωταγωνίστησαν ενώ καταγράφτηκαν και οι ενστάσεις σαμαρικών βουλευτών. Η γκρίνια αφορούσε την προοπτική εκλογών και τι θα σημαίνουν για το κόμμα τους που θα έχει υποστεί το πολιτικό κόστος από την υπερψήφιση του νέου μνημονίου το οποίο αποτελεί προϊόν μιας διαπραγμάτευσης στην οποία δεν συμμετείχαν. Και η Φώφη Γεννηματά κατάφερε να ελέγξει την κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ, παρόλο που ο προκάτοχός της στην ηγεσία Ευ. Βενιζέλος έκανε ό,τι μπορούσε για να φτιάξει κλίμα υπέρ της αποχής. Το Ποτάμι αντιμετώπισε το πρώτο του πρόβλημα συνοχής, με τον Γρ. Ψαριανό να στέλνει επιστολική ψήφο με ΝΑΙ από τον τόπο παραθερισμού του, έχοντας αναδιπλωθεί από την απόφασή του για σκέτη αποχή από τη στιγμή που του έγινε γνωστό ότι θα τεθεί εκτός ΚΟ. Παρόλο που γλίτωσε τη διαγραφή δεν θεωρείται πιθανό ότι στις επόμενες εκλογές θα δει το όνομά του στις λίστες του Ποταμιού.

Πηγή

Συντάξεις στα 67 και στο Δημόσιο

Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης του ιδιωτικού τομέα τα οποία αυξάνουν κατά 5 χρόνια για τους σημερινούς 50άρηδες που επιθυμούν να εγκαταλείψουν την εργασία στα 62 έτη, θα ακολουθήσουν και οι δημόσιοι υπάλληλοι, σύμφωνα με τροπολογία της τελευταίας στιγμής που προστέθηκε στο νομοσχέδιο του τρίτου Μνημονίου.

Ετσι, από την 1.1.2022 και μετά θα ισχύει για το Δημόσιο το γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης που θα ισχύει και για τον ιδιωτικό τομέα, δηλαδή τα 67 έτη ή τα 62 έτη με 40 χρόνια προϋπηρεσίας. Εξαιρούνται μόνο οι δικαστικοί και τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου τους Κράτους, που αποχωρούν στα 65 έτη.

Επίσης, εξαιρούνται οι υπάλληλοι με άγαμο παιδί ανίκανο για εργασία, οι εργαζόμενοι σε επίπονα επαγγέλματα (υπάλληλοι στην καθαριότητα των δήμων, προσωπικό των καταστημάτων κράτησης, καθώς και προσωπικό που φέρει ιδιαίτερα βαριές αναπηρίες).

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με την τροπολογία:

● Ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης (βασική και αναλογική σύνταξη) θα εφαρμόζεται στο εξής για όλους όσοι έχουν αποχωρήσει ή αποχωρούν από την υπηρεσία από 1.1.2015 και μετά, αντί για όσους θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Το ίδιο ισχύει και για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και του Πυροσβεστικού Σώματος. Επίσης, βασική σύνταξη με λιγότερα από 15 έτη ασφάλισης στο Δημόσιο θα δικαιούνται πια όσοι συμπληρώνουν το 67ο, αντί για το 65ο έτος ηλικίας που ίσχυε έως τώρα.

● Το κατώτατο όριο σύνταξης δεν εφαρμόζεται για όσους έχουν αποχωρήσει ή αποχωρούν από την υπηρεσία τους από 1.7.2015 και μετά και δεν έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος ηλικίας (και μέχρι τη συμπλήρωση του ηλικιακού αυτού ορίου). Το ποσό του εν λόγω κατώτατου ορίου παραμένει αμετάβλητο έως το 2021.

Αυτό σημαίνει ότι όσοι αποχωρήσουν από 1.7.2015 και μετά και δεν είναι 67 ετών θα λάβουν το ποσό της σύνταξης που αναλογεί στα έτη ασφάλισής τους. Το ποσό του κατώτατου ορίου σύνταξης (364 ευρώ) θα το πάρουν εφόσον έχουν συμπληρώσει ή όταν συμπληρώσουν το 67ο έτος της ηλικίας τους.

Στο Δημόσιο, όπως και στον ιδιωτικό τομέα, θα συνεχίσουν να λαμβάνουν τα κατώτατα όρια όσοι λαμβάνουν επίδομα ανικανότητας με βάση τις διατάξεις του άρθρου 54 του Π.Δ. 169/2007 καθώς και όσοι λαμβάνουν σύνταξη ως παθόντες στην υπηρεσία και ένεκα ταύτης ή βάσει των διατάξεων των νόμων 1897/1990 και 1977/1991.

Επίσης εξαιρούνται από τις διατάξεις αυτές και όσοι λαμβάνουν κατά μεταβίβαση σύνταξη λόγω θανάτου στην υπηρεσία του/της συζύγου τους ή του γονέα τους. Για τα πρόσωπα αυτά εξακολουθεί να ισχύει το κατώτατο όριο σύνταξης των 364 ευρώ στις περιπτώσεις που η σύνταξή τους είναι μικρότερη του ποσού αυτού.

● Παρατείνεται και για το 2016 η διάταξη νόμου (ν. 4024/2011 άρθρο 1) που προβλέπει υπολογισμό σύνταξης με βάση τις συντάξιμες αποδοχές για τους πολιτικούς υπαλλήλους.

● Αυξάνονται από 1.1.2022 και μετά τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και των υπαλλήλων και των λειτουργών του Δημοσίου που έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι 31.12.2012, αλλά μέχρι την ψήφιση του παρόντος νόμου δεν θα έχουν συμπληρώσει το όριο ηλικίας καταβολής ακέραιης της σύνταξης.

Οι υπάλληλοι και οι λειτουργοί αυτής της κατηγορίας υπάγονται έτσι στις διατάξεις που ισχύουν για όσους θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα από 1.1.2013 και μετά. Δηλαδή τα όρια συνταξιοδότησης θα είναι 67 ετών ή 62 ετών με 40 έτη προϋπηρεσία για πλήρη σύνταξη και 62 ετών για μειωμένη σύνταξη.

● Από την ψήφιση του νόμου και μετά αυξάνονται τα όρια ηλικίας για όλους στο Δημόσιο, με προοπτική από 1.1.2022 και μετά να ισχύουν τα παραπάνω όρια συνταξιοδότησης.

Αρα καταγράφεται στο Δημόσιο, όπως και στον ιδιωτικό τομέα, αύξηση ορίου ηλικίας κατά 5 έτη για όσους γίνουν 50 ετών εντός του τρέχοντος έτους. Η αύξηση είναι αναλογική στα επόμενα έτη και πιο ομαλή για όσους μπορούν να συνταξιοδοτηθούν στα 62 έτη, αφού προστίθεται ένα έτος τη χρονιά, για τους 50άρηδες. Ομως για τη σύνταξη στα 67 έτη η αύξηση είναι πολύ πιο σκληρή.

Ειδικότερα το 2016, όσοι γίνουν 50 ετών, θα επιβαρυνθούν με επιπλέον 6,7 έτη, το 2017 επέρχεται αύξηση ορίου συνταξιοδότηση κατά 8,4 έτη, το 2018 η αύξηση φτάνει τα 10,1 έτη, το 2019 οι 50άρηδες θα συνταξιοδοτηθούν ύστερα από 11,9 έτη, το 2020 η αύξηση είναι 13,6 έτη, το 2021 φτάνει τα 15,3 έτη για να κλείσει το 2022 στα 17 έτη παραπάνω εργασίας.

Μειωμένη σύνταξη

● Σε περίπτωση καταβολής μειωμένης σύνταξης το συνολικό ποσό της προβλεπόμενης μείωσης προσαυξάνεται κατά 10% και μέχρι τη συμπλήρωση του νέου ορίου ηλικίας καταβολής πλήρους σύνταξης. Αρα επιβάλλεται 16% μείωση για κάθε έτος συνταξιοδότησης πριν από τα γενικά όρια.

● Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και του Πυροσβεστικού Σώματος που αποχωρούν από την υπηρεσία τους, από την επομένη από την ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου, δικαιούνται σύνταξη εφόσον έχουν συμπληρώσει το 58ο έτος της ηλικίας τους και 40 έτη προϋπηρεσίας. Εξαιρούνται οι ιπτάμενοι, οι αλεξιπτωτιστές και όσοι υπηρετούν σε υποβρύχια.

● Οι ίδιες διατάξεις ισχύουν και για τους υπαλλήλους των ΟΤΑ και των άλλων ΝΠΔΔ που διέπονται από το ίδιο με τους δημόσιους υπαλλήλους συνταξιοδοτικό καθεστώς, είτε οι συντάξεις τους βαραίνουν το Δημόσιο είτε τους οικείους φορείς, καθώς και για το προσωπικό του ΟΣΕ και τους υπαλλήλους των ασφαλιστικών ταμείων του προσωπικού των σιδηροδρομικών δικτύων.

Πηγή

Λαφαζάνης: Δεν ξέρω εάν λυπάμαι ή ντρέπομαι για την κυβέρνηση

«Δεν ξέρω εάν λυπάμαι ή ντρέπομαι για τον κ. Μάρδα και για την κυβέρνηση», είπε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης σε παρέμβασή του στην Ολομέλεια με αφορμή τις δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών κ. Δημήτρη Μάρδα.

Σχολιάζοντας τη συνοπτική παρουσίαση των νομοθετικών βελτιώσεων από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης τόνισε: «Ο κ. Μάρδας άλλαξε τον τίτλο του νομοσχεδίου και σαν τους καλόγερους που βαφτίζουν το κρέας ψάρι το έκανε συνταγματικό. Έτσι γίνονται συνταγματικές οι ρυθμίσεις; Αυτά τα τρικ χρησιμοποιούσε ο κ. Βενιζέλος για να κάνει συνταγματικές τις εκτροπές».

Ο κ. Λαφαζάνης σημείωσε: «Μπορείτε να πετσοκόβετε συνταξιοδοτικά δικαιώματα και να το χαρακτηρίζετε αυτό συνταγματικό; Είναι ντροπή αυτό που κάνετε, συνταγματική εκτροπή».

Ταυτόχρονα απευθυνόμενος στον κ. Μάρδα είπε: «Δείχνει το θέατρο του παραλόγου σε αυτή την αίθουσα. Λυπάμαι και για την κυβέρνηση και για τη δική σας στάση. Σε αυτή τη χώρα δεν υπάρχει πλέον δημοκρατία».

Τέλος, αναφερόμενος στη συγκυβέρνηση ο κ. Λαφαζάνης είπε: «Δυστυχώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κήρυξε εκστρατεία κατά του μνημονίου και μας φέρνει μνημόνια». «Τελικά ότι και να γίνεται μνημόνιο βγαίνει, αλλά κάποιοι θα γκρεμίσουν αυτή τη νέα δικτατορία. Δεν υπάρχει μονόδρομος στην Ελλάδα», κατέληξε.

Πηγή 

Τι ορίζει το Σύνταγμα για την ψήφο εμπιστοσύνης

Κυβερνητικοί κύκλοι ανέφεραν μετά τη διαδικασία ψηφοφορίας στη Βουλή ότι μόλις ολοκληρωθούν οι διαδικασίες της συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένης της εκταμίευσης της δόσης στις 20 Αυγούστου, η κυβέρνηση θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή.

Όσα ορίζει το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής για την πρόταση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση

Το άρθρο 84 του Συντάγματος και το άρθρο 141 του Κανονισμού της Βουλής προσδιορίζουν τη διαδικασία υποβολής πρότασης εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, της συζήτησης αυτής και της ψήφισής της.

Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος, η κυβέρνηση μπορεί οποτεδήποτε να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Η συζήτηση για την πρόταση εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας αρχίζει δύο ημέρες μετά από την υποβολή της σχετικής πρότασης και δεν μπορεί να παραταθεί πέρα από τρεις ημέρες από την έναρξή της.

Η ψηφοφορία για την πρόταση εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας διεξάγεται αμέσως μόλις τελειώσει η συζήτηση, μπορεί όμως να αναβληθεί για 48 ώρες, αν το ζητήσει η κυβέρνηση.

Πρόταση εμπιστοσύνης δεν μπορεί να γίνει δεκτή, αν δεν εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών, η οποία όμως δεν επιτρέπεται να είναι κατώτερη από τα δύο πέμπτα του όλου αριθμού των βουλευτών.

Σύμφωνα με το άρθρο 141 του Κανονισμού, η κυβέρνηση μπορεί οποτεδήποτε να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής με γραπτή ή προφορική δήλωση του πρωθυπουργού στη Βουλή. Στην περίπτωση αυτήν η πρόταση εμπιστοσύνης εγγράφεται σε ειδική ημερήσια διάταξη.

Η συζήτηση αρχίζει μετά δύο ημέρες από την υποβολή της και τερματίζεται με ψηφοφορία, το αργότερο έως τα μεσάνυχτα της τρίτης ημέρας από την έναρξή της.

Η ψηφοφορία για την πρόταση εμπιστοσύνης είναι πάντοτε ονομαστική και κατά τη διάρκεια αυτής ψηφίζουν και οι υπουργοί και υφυπουργοί, αν είναι μέλη της Βουλής.

Πηγή