Η Νέα Δημοκρατία είναι... μία και σαμαρική

Γράφει ο Γιάννης Μπασκάκης

Μετά την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ο Μάκης Βορίδης έσπευσε να αναρτήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μία φωτογραφία.

Σε αυτήν τη φωτογραφία, ανάμεσα σε άλλους, ξεχώριζε ο ίδιος, ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο Δημήτρης Σταμάτης και βέβαια στο κέντρο ο κ. Σαμαράς, ενώ η λεζάντα που επέλεξε ήταν «Στη Βουλή μετά την ιστορική ομιλία Σαμαρά!», συνοδευόμενη και από δύο ελληνικές σημαίες.

Ο λόγος, λοιπόν, που η εθνικιστική πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας επιδόθηκε σε έξαλλους πανηγυρισμούς είναι γιατί ο πρώην πρωθυπουργός δεν προχώρησε απλώς σε ακόμα μία αρχηγική εμφάνιση. Με την ομιλία αυτή, ο κ. Σαμαράς απέδειξε την απόλυτη κυριαρχία του ίδιου, της πτέρυγάς του και της σκληρής ατζέντας του μέσα στο κόμμα.

Ασφαλώς και δεν είναι τυχαίο ότι η φράση που επέλεξε ως εναρκτήρια δεν ήταν άλλη από το γνωστό αλυτρωτικό σύνθημα: «Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική». Ηδη, λοιπόν, από την αρχή της ομιλίας του ο κ. Σαμαράς επέλεξε να αμφισβητήσει με τον πιο ηχηρό τρόπο την επίσημη θέση της Ν.Δ. υπέρ της σύνθετης ονομασίας, την οποία βέβαια η σημερινή ηγεσία της τείνει να αποσιωπά.

Και κατά διαβολική σύμπτωση ο πρώην πρωθυπουργός είχε διαδεχτεί στο βήμα τον ναζιστή Ηλία Παναγιώταρο, ο οποίος είχε μόλις κλείσει τα λεγόμενά του με το ίδιο ακριβώς σύνθημα. Γιατί βλέπετε η Χρυσή Αυγή ήδη από το 1992 προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το Μακεδονικό, με μοναδικό στόχο να βγει στην επιφάνεια και να συγκαλύψει την εγκληματική της δράση, εξαπολύοντας ταυτόχρονα τις επιθέσεις της.

Οσο για τον Αντ. Σαμαρά, είναι βέβαια πασίγνωστο ότι στήριξε ολόκληρη τη μέχρι σήμερα πολιτική του διαδρομή στην αδιάλλακτη στάση του στο εθνικό αυτό ζήτημα. Αναφερόμενος, λοιπόν, στο συγκεκριμένο σύνθημα, ο κ. Σαμαράς ισχυρίστηκε ότι «αυτό δεν είναι σύνθημα των δήθεν εθνικιστών. Είναι ιστορική αλήθεια. Ακόμα είναι και η ουσία του πολιτικού μας προβλήματος σήμερα».

Και συνέχισε: «Λένε κάποιοι ότι η Μακεδονία τάχα χωρίστηκε στα τρία μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες. Αρα υπάρχουν δήθεν τρεις Μακεδονίες. Αρα κάποια κομμάτια της υποτιθέμενης γεωγραφικής Μακεδονίας βρέθηκαν εκτός Ελλάδος», είπε, για να καταλήξει: «Δυστυχώς, την άποψη αυτήν την υποστηρίζουν και κάποιοι μέσα στην Ελλάδα, άλλοι καλοπροαίρετα και άλλοι όχι τόσο καλοπροαίρετα. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με την Ιστορία».

Αλλά σε ποιους ακριβώς επιτίθεται εδώ; Σίγουρα, ανάμεσα σε άλλους, στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, του οποίου την κυβέρνηση έριξε λόγω της μεταξύ τους διαφωνίας για τη σύνθετη ονομασία, και σίγουρα στον Κώστα Καραμανλή και την Ντόρα Μπακογιάννη που κωδικοποίησαν την εθνική γραμμή του 2008 υπέρ της σύνθετης ονομασίας και η οποία -τουλάχιστον επισήμως- είναι η κεντρική θέση του κόμματος στο οποίο ανήκει.

Και είναι χαρακτηριστικό ότι σε ολόκληρη την ομιλία του ο κ. Σαμαράς επιδόθηκε σε μια ακατάπαυστη προσπάθεια να αποδομήσει τη συγκεκριμένη θέση. Μάλιστα σε αυτήν την προσπάθεια επικαλέστηκε και το περίφημο «δάκρυ του εθνάρχη» τον Αύγουστο του 1992, αποσιωπώντας όμως ότι ήδη τότε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε αποπέμψει τον Αντ. Σαμαρά από το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών λόγω της στάσης του κατά της λύσης και τελικά κατά της σταθεροποίησης και της ύπαρξης του κράτους της ΠΓΔΜ στα Βαλκάνια, άρα ενδεχομένως και υπέρ μιας «Μεγάλης Αλβανίας» ή μιας «Μεγάλης Βουλγαρίας».

Ενώ το ιστορικό στέλεχος της παράταξης Ιωάννης Βαρβιτσιώτης καταγγέλλει στο βιβλίο του («Οπως τα έζησα 1981-1993») τον κ. Σαμαρά ότι έπαιζε «το προσωπικό πολιτικό παιχνίδι του σε βάρος των εθνικών συμφερόντων».

Ο πρώην πρωθυπουργός έκλεισε την ομιλία του επαναλαμβάνοντας επιδεικτικά τρεις φορές το σύνθημα περί «μίας και ελληνικής Μακεδονίας», με τους παριστάμενους βουλευτές του κόμματός του να τον καταχειροκροτούν παρατεταμένα έχοντας σηκωθεί όρθιοι, ενώ από την αίθουσα της ολομέλειας απουσίαζε ο Κώστας Καραμανλής, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Νίκος Δένδιας αλλά και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Μας είχε προϊδεάσει ο Αδωνις Γεωργιάδης στην επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής, όταν, επαναφέροντας τη γραμμή του ΛΑΟΣ, καταφερόταν κατά της σύνθετης ονομασίας, χαρακτηρίζοντας υποτιμητικά την εθνική γραμμή Καραμανλή - Μπακογιάννη «επώδυνο συμβιβασμό».

Αλλά τώρα ο Αντ. Σαμαράς απομακρύνει για τα καλά τη Ν.Δ. από τη θέση του Βουκουρεστίου του 2008, επισφραγίζοντας χωρίς προσχήματα την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής του κόμματός την κρίσιμη ώρα της ψήφισης του εθνικού αυτού ζητήματος.

Από την άλλη πλευρά η Πειραιώς είχε ασκήσει πιέσεις στον Κώστα Καραμανλή να παρέμβει προκειμένου να υποστηρίξει την κεντρική θέση του κόμματός κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Εκείνος επέλεξε να το κάνει αλλά εμμέσως, με ακόμα μία γραπτή δήλωση, λιτή και πολύ προσεκτικά διατυπωμένη.

Χαρακτήρισε λοιπόν τη σχετική κριτική της Ν.Δ. «ισχυρή και πλήρως τεκμηριωμένη», αλλά δεν διατύπωσε καμία ρητή κριτική κατά της συμφωνίας, παρά μόνο για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο θέμα της διαμόρφωσης εθνικής συνεννόησης. Παρέπεμψε δε, για δεύτερη φορά σε δηλώσεις της Ντόρας Μπακογιάννη, υπουργού Εξωτερικών του το 2008, υπερασπιζόμενος έτσι την εθνική γραμμή του Βουκουρεστίου που έρχεται τώρα να ανατρέψει ο κ. Σαμαράς.

Κι ενώ στελέχη όπως η κ. Μπακογιάννη ή ο Νίκος Δένδιας βρίσκονται σε άλλο μήκος κύματος από τη σαμαρική πτέρυγα, ακολουθεί η ομιλία Βορίδη, η οποία δίνει τον σκληρό τόνο κατηγορώντας την κυβέρνηση για «εθνική μειοδοσία» και ότι «ξεπούλησε τη Μακεδονία».

Αυτό που πληρώνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι η εσωκομματική του αντιπαράθεση με τους καραμανλικούς, η επιδίωξή του να αποστρατεύσει την αδελφή του Ντ. Μπακογιάννη και η απόλυτη ελευθερία κινήσεων που έχει δώσει στους κ. Σαμαρά, Γεωργιάδη και Βορίδη. Στη Ν.Δ. πάντα υπήρχαν ακροδεξιοί. Σήμερα όμως όχι μόνο διεκδικούν να δίνουν τον τόνο, αλλά και να έχουν την απόλυτη κυριαρχία στο κόμμα.

    

Ο διάλογός μας

Γράφει η Κυριακή Μπεϊόγλου

Υποτίθεται πως εμείς οι άνθρωποι υπάρχουμε σ' έναν κόσμο που διαρκώς τον αναδημιουργούμε και τον μεταβάλλουμε. Κυρίως μέσα από συνεχή διάλογο. Χωρίς διάλογο δεν υπάρχει επικοινωνία και χωρίς επικοινωνία δεν υπάρχει εξέλιξη. Παρακολουθώ συζητήσεις τελευταία για κρίσιμα ζητήματα και έχω την εντύπωση πως όλο και περισσότερο ρέπουν οι ομιλητές προς τον ναρκισσισμό με μονολόγους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους. Και αναρωτιέμαι, μπορεί να υπάρξει πραγματικός διάλογος αν δεν περιέχει έναν στοχασμό που αντιλαμβάνεται μια αδιαίρετη αλληλεγγύη ανάμεσα στον κόσμο και τους ανθρώπους; Και φυσικά δεν δέχεται κανέναν διχασμό μεταξύ τους; Τι νόημα έχουν οι ατέλειωτοι μονόλογοι; «Μυρίζουν» μια απελπισία και καλλιεργούν ένα κλίμα απελπισίας στις μεγάλες αίθουσες και στα μικρά καφέ.

Εξαιρετικά καίριος ο Πάουλο Φρέιρε στην «Αγωγή του καταπιεζόμενου»: «ο διάλογος, θεμελιωμένος στην αγάπη, στην ταπεινοφροσύνη και στην πίστη, γίνεται μια οριζόντια σχέση που έχει λογική συνέπεια την αμοιβαία εμπιστοσύνη ανάμεσα στους διαλεγόμενους. Θα ήταν ένα σχήμα οξύμωρο αν ο διάλογος -στηριγμένος στην αγάπη, στην ταπεινοφροσύνη και στην πίστη- δεν δημιουργούσε ένα κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης που οδηγεί τους συνδιαλεγόμενους σε ολοένα στενότερη συμμετοχή στην ονομάτιση του κόσμου». Και συμπληρώνει αργότερα πως η ψεύτικη αγάπη, η υποκριτική ταπεινοφροσύνη και η αναιμική πίστη στον άνθρωπο δεν μπορούν να δημιουργήσουν εμπιστοσύνη ανάμεσα στους συνομιλητές. «Το να κάνεις “διαλέξεις” περί ανθρωπισμού και να αρνείσαι τον άνθρωπο είναι υποκρισία».

Τα ιστορικά θέματα δεν είναι ποτέ απομονωμένα, ανεξάρτητα ή στατικά, αλλά πάντοτε βρίσκονται σε μια διαλεκτική αλληλεπίδραση με το παρόν. Βλέπω στις τελευταίες εξελίξεις στα εθνικά θέματα, καθώς οξύνθηκε η αντιπαράθεση στην κοινωνία, πως υπάρχει έντονη η τάση να μυθοποιούνται πρόσωπα και καταστάσεις και να οδηγούμαστε συχνά σε ένα κλίμα ανορθολογικότητας. Αυτό ακριβώς το κλίμα, των ατέλειωτων πύρινων μονολόγων, απειλεί να αδειάσει τα θέματα αυτά από τη βαθύτερη σημασία τους και να τα αποστερήσει από τη δυναμική τους πλευρά που θα βοηθήσει στην εξέλιξή μας ως κοινωνίας.

Καταλαβαίνουμε οι περισσότεροι πως δεν γίνεται κουβέντα. Αλλά οι επιδιώξεις, τα κίνητρα και οι στόχοι πολιτικών δυνάμεων που δεν θέλουν τη λύση του Μακεδονικού προκαλούν οριακές καταστάσεις σε ομάδες ανθρώπων που έχουν στενότερη επαφή με τους «γείτονές» μας. Ο διάλογος εκεί έχει εξαφανιστεί. Τι κατάφεραν λοιπόν οι σύγχρονοι ρήτορες; Να αντιλαμβάνονται οι κάτοικοι τον γεωγραφικό χώρο όπου ζουν μέσα από δεσμά-εμπόδια για μια κανονικότητα στην καθημερινότητά τους και εντέλει να αναστέλλουν την εξέλιξη των σχέσεών τους με τον κόσμο γύρω τους. Ελπίζω να μην είναι πια πολύ αργά για να θυμηθούμε, σε δημόσιους και ιδιωτικούς διάλογους, εκείνη την ωραία ατάκα από τη σπουδαία ταινία του Γκοντάρ «Με κομμένη την ανάσα»: «Οταν μιλούσαμε, εγώ μιλούσα για μένα, εσύ μιλούσες για σένα, ενώ θα έπρεπε να μιλάμε για εμάς».

Τι έμαθα στο συλλαλητήριο…

«Συλλαλητήρια» μέρα η χθεσινή και από το απόγευμα ξεκίνησα να πάρω μια γεύση και από τα τρία που γινόταν στην Αθήνα.

Κατηφόρισα την Βασ. Σοφίας η ΛΑΕ είχε ξεκινήσει ήδη την πορεία της προς την αμερικανική πρεσβεία με πανό και αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα. Ελάχιστα πιο κάτω, στο Πάρκο Ελευθερίας είχε συγκέντρωση το ΚΚΕ  και ταυτόχρονα ομιλία του Γ.Γ. της Κ.Ε. του κόμματος Δ. Κουτσούμπα. Πανό και αντιιμπεριαλιστικά-αντιαμερικανικά συνθήματα κι εκεί.

Με τα πόδια έφτασα Σύνταγμα, ενώ στην άδεια λεωφόρο μπορούσα να δω περί τα 30 άτομα περίπου, μεμονωμένα ή ανά παρέες 3-4 ατόμων, να κατεβαίνουν με τυλιγμένα γαλανόλευκα πανό προς το Σύνταγμα.

Περνώντας διαδοχικά από 3 αστυνομικούς κλοιούς έφτασα μπροστά στην Βουλή  όπου συνάντησα συναδέλφους και φωτορεπόρτερ. Όπως κάθε φορά, χρόνια τώρα, βρισκόμαστε πάντα σε διαδηλώσεις και μεγάλα γεγονότα, ανταλλάσσουμε πληροφορίες επί τόπου για όποια εξέλιξη, λέμε μια κουβέντα κουράγιου ο ένας στον άλλο, αγκαλιαζόμαστε και σκορπιζόμαστε κυνηγώντας είδηση και πλάνα λέγοντας ο ένας στον άλλο «Να προσέχεις».

Χτες μετά από τόσα χρόνια καλύπτοντας πορείες, πολλές και διαφορετικές, ένιωθα παντελώς ξένη. Δεν είναι η διαφωνία μου με τους διαμαρτυρόμενους πολίτες που μ’ έκανε να έχω αυτό το συναίσθημα. Ήταν το όλο κλίμα και η αίσθηση που ανέδιδε.

Άτομα μέσης και αρκετά νεότερης ηλικίας, άνδρες στην πλειοψηφία, τυλιγμένα με ελληνικές σημαίες  ή κρατώντας τες στα χέρια πήγαιναν κι έρχονταν αδέξια κάπως, μέσα στον κόσμο που ήταν σαφώς κατά πολύ λιγότερος από το συλλαλητήριο περασμένης Κυριακής και ελάχιστα πυκνός. Όλοι βρίσκονταν μαζεμένοι μπροστά στη Βουλή στον Άγνωστο Στρατιώτη, στην Αμαλίας. Η Βασ. Γεωργίου και η Όθωνος άδεια, το ίδιο και η πλατεία.

Τα βλέμματα εξεταστικά και η καχυποψία διάχυτη. Οι ιαχές και τα συνθήματα σποραδικά, ενώ για αρκετή ώρα τον τόνο έδινε η μουσική απ’ τα μεγάφωνα και κάποιες «πολεμικές» ανακοινώσεις και ανακοινώσεις «ταυτότητας».

Δήλωναν, δια μεγαφώνου, Έλληνες, ακομμάτιστοι, που δεν είχαν σχέση με αριστερούς ή δεξιούς ήταν απλά «Έλληνες πατριώτες». Αρκετοί παπάδες πηγαινοέρχονταν με τα χέρια διπλωμένα στο στήθος συμμετέχοντας στο συλλαλητήριο. Φαντάζομαι πως κήρυτταν την άδολη χριστιανική αγάπη.

Άκρα δεξιά προς τον Εθνικό Κήπο και επί της Αμαλίας άτομα με καλυμμένα χαρακτηριστικά, τυλιγμένες ελληνικές σημαίες στο κοντάρι σε μορφή ρόπαλου στο χέρι, κάποιοι φορούσαν κράνη μιλούσαν μεταξύ τους με μέτωπο την Βουλή. Δίπλα ακριβώς γνωστές φυσιογνωμίες από τον χώρο της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, ανάμεσα στον κόσμο, αλλά κανείς δεν ενοχλήθηκε από την παρουσία τους. Κανείς δε τους έδειξε πως είναι ανεπιθύμητοι.

«Προδότες, προδότες» ηχούσε το σύνθημα γηπεδικά από τους παρευρισκόμενους ετοιμοπόλεμους και ακριβώς μετά από την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Αμέσως ακούστηκε από τα μεγάφωνα το «Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ» και το «Τη υπερμάχω».

Ανακοινώσεις για ολονυκτία, να βγουν όλοι, ν’ αφήσουν τους καναπέδες και να κατέβουν Σύνταγμα «Διαδώστε!» φώναζε ο ομιλητής και πάλι τραγούδια, πάλι συνθήματα που όμως δεν αναπαράγονταν ούτε με ζέση, ούτε με ένταση απ’ τους συγκεντρωμένους. Άλλωστε γι αυτούς όπως αντιλαμβανόμουν από τα σχόλια, τα πανό και τα συνθήματα, έπρεπε απλώς όλοι και όλα να τους παραδοθούν, ως κάτι αυτονόητο. Αυτοί οι «γνήσιοι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου» ήθελαν να επιβάλλουν την τάξη, να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους, όπως αυτοί το εννοούν. «Δεν καταλαβαίνει ο κόσμος, έχω εξοργιστεί, έφυγα…» είπε μια κυρία σε κάποιον δικό της στο τηλέφωνο.

Ναι, διέκρινα απογοήτευση στα πρόσωπα αρκετών απ’ αυτούς. Μικρή η συμμετοχή παρ’ όλες τις προσπάθειες και ίσως η δικαιολογία που ακούγονταν από μεγαφώνου «δεν άφησαν τα λεωφορεία», «ήμασταν ένα δισεκατομμύριο» κλπ, να μην έπειθε και τόσο, αφού το ποθούμενο δεν ερχόταν.  Απογοήτευση και για τα σώματα ασφαλείας που δεν ήταν του λαού, αλλά της κυβέρνησης, όπως έλεγαν και κατά συνέπεια δεν τους άφησαν να κάνουν αυτό που ήθελαν. Τί ήθελαν να κάνουν αλήθεια;

Κατά την αποχώρηση μου από τα… «δρώμενα» είδα μια ακόμα ομάδα περίπου 10 ατόμων νεαρής ηλικίας οι μισοί με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά, μαυροντυμένοι ή με παραλλαγή  ν’ ανηφορίζουν βιαστικά προς την Βουλή και τα επεισόδια δεν άργησαν να ξεκινήσουν, το ίδιο και η βροχή που υποχρέωσε όσους είχαν απομείνει ν’ αποχωρήσουν απ’ το Σύνταγμα.

Τι έμαθα από το χθεσινό συλλαλητήριο; Τίποτα. Ίσως να διαπίστωσα για μια ακόμα φορά πως η έλλειψη κριτικής ικανότητας και πραγματικών επιχειρημάτων στον άνθρωπο,  η ανάγκη να νιώσει ανώτερος και σημαντικότερος άλλων «γατί μπορεί» ή γιατί έτσι νιώθει βρε αδερφέ, είναι περίπου σαν αρρώστια που όταν δεν γιατρευτείς απ’ αυτήν προκαλεί σοβαρές επιπλοκές και προβλήματα σε όλους. Και δεν παράγει τίποτα εκτός από μίσος και σκοτάδι. Ούτε είναι και αντάξιο, ως αποτέλεσμα συμπεριφοράς, του πολιτισμού που διατείνεσαι πως έχεις κληρονομήσει, ως απόγονος.

Ειρήνη Προμπονά

Περιουσιολόγιο: Από το 2021 η εφαρμογή του.!

Του Γιώργου Λαμπίρη

Έως και το τέλος του 2020 και συγκεκριμένα το αργότερο μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου του 2020, ούτως ώστε να ξεκινήσει η εφαρμογή του από το 2021, θα πρέπει να είναι έτοιμες όλες οι λεπτομέρειες που αφορούν στην εφαρμογή του περιουσιολογίου, όπως αναφέρεται σχετικά στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων.

Ας σημειωθεί ότι παρά την αρχική νομοθετική του θέσπιση το 2010, η έναρξη του περιουσιολογίου για την καταγραφή κάθε περιουσιακού στοιχείου των φορολογουμένων, δεν υλοποιήθηκε. Ακολούθησε μία νέα προσπάθεια επαναφοράς του περιουσιολογίου το 2015, όταν και ανέλαβε την εξουσία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο για μία ακόμα φορά παρέμεινε στα χαρτιά. Εν τέλει, ενώ υπήρξε και νέα απόπειρα το 2018 για την εφαρμογή του περιουσιολογίου, έως και το τέλος του περασμένου έτους, κάτι τέτοιο δεν συνέβη για μία ακόμα φορά.

Όλοι οι φορολογούμενοι θα πρέπει υποχρεωτικά να προβαίνουν στη δήλωση των περιουσιακών τους στοιχείων, ενώ όσοι δεν το κάνουν θα έρχονται αντιμέτωποι με κυρώσεις. Σε αυτό το πλαίσιο εξετάζεται η επιβολή προστίμου, το οποίο πιθανότατα θα ισούται με την αξία του μη δηλωθέντος περιουσιακού στοιχείου.

Ποιες περιπτώσεις θα εξετάζονται

Στο μικροσκόπιο του υπουργείου Οικονομικών θα μπαίνουν όσοι φορολογούμενοι εμφανίζουν περιουσιακά στοιχεία με σημαντικές αποκλίσεις σε σχέση με τα εισοδήματα που δηλώνουν, αλλά και περιπτώσεις αδικαιολόγητα μεγάλου πλουτισμού.

Μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων που θα δηλώνονται, θα είναι οι καταθέσεις, τις οποίες οι φορολογούμενοι θα πρέπει να δηλώνουν οι ίδιοι, καθώς και οι μετοχές που μπορεί κάποιος να κατέχει σε μία εταιρεία, όπου επίσης θα δηλώνονται από τους φορολογούμενους.

Σε ό,τι αφορά τα ακίνητα, η βάση δεδομένων του περιουσιολογίου μπορεί να αντλεί στοιχεία αυτόματα, μέσω του E9.

Το τροπάριο της λεηλασίας

Του Παντελή Μπουκάλα

Παραπονιούνται οι του ΚΙΝΑΛ, δηλαδή οι εκ του ΠΑΣΟΚ προερχόμενοι και μόνο το ΠΑΣΟΚ ονειρευόμενοι, που διοικούν και το ΚΙΝΑΛ και τη ΔΗΣΥ, ότι οι του ΣΥΡΙΖΑ διεμβολίζουν τον πολιτικό τους χώρο, τη σχεδόν μυθική Κεντροαριστερά, και τον λεηλατούν. Με τις ίδιες ακριβώς λέξεις και το ίδιο ύφος, του θιγμένου, παραπονιούνταν επί χρόνια οι της Αριστεράς (δογματικής και ανανεωτικής) ότι το ΠΑΣΟΚ του πολυμήχανου Ανδρέα Παπανδρέου εισβάλλει στον πολιτικό τους χώρο, λεηλατεί συνθήματα και ιδέες, υφαρπάζει ψήφους. Αυτά την εποχή που η παλιά γενιά, της Αντίστασης, πρασίνιζε στο μεγαλύτερο μέρος της, αρκετοί δε νεότεροι αριστεροί υιοθετούσαν τη λογική του εισοδισμού. Εμπαιναν στο ΠΑΣΟΚ «για να το αλλάξουν από τα μέσα». Και άλλαξαν οι ίδιοι. Ή αλλοιώθηκαν.

Απολίτικος ήταν ο τοτινός καημός της Αριστεράς, ρηχά ηθικολογικός. Η εισπήδηση είναι αμαρτία στα της Εκκλησίας, όχι στα της πολιτικής, όπου κάθε κόμμα πασχίζει να βρει τρόπους να τραφεί από τα διπλανά του, ακόμα και να τα κατασπαράξει, αν του το επιτρέψει η ραθυμία τους ή η «αλλαξοπιστία» τους. «Αδελφά» βαφτίζονται κόμματα που δρουν σε διαφορετικές χώρες και δεν αλληλοαπειλούνται. Αν δρουν στην ίδια χώρα, συνάπτουν λυκοφιλίες. Απολίτικος είναι και ο τωρινός παρόμοιος καημός του ΚΙΝΑΛ, το οποίο, διά των αποχωρήσεων και των διαγραφών, εξελίχθηκε –μάλλον μοιραία– σε προσωπικό κόμμα της κ. Φώφης Γεννηματά. Ολα κρίθηκαν σ’ εκείνο το εξαμελές Πολιτικό Συμβούλιο όπου η γνώμη της μιας για τη συμφωνία των Πρεσπών κατανίκησε τη γνώμη των πέντε. Ο προσωπικός «θρίαμβος» της προέδρου του ΚΙΝΑΛ όμως ήταν η ιδεολογική ήττα του κόμματός της: το μετατόπισε σε ιδέες για το μακεδονολογικό που δεν τις ασπαζόταν ούτε το ΠΑΣΟΚ μέχρι τότε ούτε το Ποτάμι ούτε η ΔΗΜΑΡ ούτε το ΚΙΔΗΣΟ. Το ακύρωσε πολιτικά σ’ ένα θέμα-λυδία λίθο για την ταυτότητά του, για την κεντροαριστεροσύνη του, και το εξέθεσε βέβαια στη βουλιμία των κομματικών γειτόνων, πρωτίστως του ΣΥΡΙΖΑ. Το Ποτάμι αποχώρησε, για να γίνει απλό ρυάκι σε λίγο, ο δε κ. Θεοχαρόπουλος της ΔΗΜΑΡ διαγράφτηκε, επειδή επέλεξε να μείνει πιστός σε μια άποψη που ο πολιτικός του χώρος την υποστηρίζει από την εμφάνισή του. Ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν διαγράφτηκε, παρότι διαφοροποιήθηκε από τη «γραμμή» Ο κ. Σημίτης; Οχι, δεν διαγράφτηκε. Δεν μίλησε καν. Θα γράφτηκε φαίνεται σε πυθαγόρεια σχολή, που επιβάλλει πενταετή σιωπή στους νεόφοιτους. Από την οποία μόλις αποφοίτησε καταπονημένος ο κ. Καραμανλής.

Στέλεχος της ΝΔ απειλεί δημοσιογράφο της ΕΡΤ3

Απειλές για τη θέση εργασίας του, αλλά και για τη ζωή του δέχτηκε ο δημοσιογράφος Στέλιος Νικητόπουλος από το στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας Θεόδωρο Γιάνναρο μέσω twitter. Απαντώντας σε tweet του δημοσιογράφου της ΕΡΤ για τις τελευταίες εξελίξεις στη Βενεζουέλα, ο Θ. Γιάνναρος φρόντισε να του επισημάνει ότι «σε λίγο θα ψάχνει για δουλειά» και ότι η ιστορία στήνει στα 11 βήματα «τους προδότες τύπου Μαδούρο και στους ντόπιους ή “αλλοδαπούς” φίλους του» και πατάει τη σκανδάλη».

imerodromos.gr

Μακεδονία μακεδονική

Γράφει η Λώρη Κέζα

Υπάρχει μια παγκόσμια πραγματικότητα, υπάρχουν και οι ψευδαισθήσεις σε τοπικό επίπεδο. Ακόμη και αν επισήμως η γειτονική χώρα ονομαστεί «Μπρεγκάλνιτσα» ή «Ζαεφία», ο πλανήτης όλος θα την αποκαλεί Μακεδονία. Το διεκδίκησε και το κέρδισε, όσα συλλαλητήρια κι αν γίνουν, όσα κι αν ακουστούν στο ελληνικό Κοινοβούλιο. 

Σε όλες τις εφημερίδες του πλανήτη η γειτονική μας χώρα αναφέρεται ως «Μακεδονία», χωρίς εισαγωγικά, χωρίς εξηγήσεις. Κανείς δεν την αποκαλεί FYROM παρά μόνο σε ορισμένα επίσημα έγγραφα διεθνών οργανισμών. Ποτέ προφορικά ούτε καν σε επίσημες συναντήσεις. Και σε έγγραφα όμως, όπως σε αυτά της Κομισιόν, έχει αρχίσει να περνάει το «Μακεδονία» ως η επίσημη ονομασία της γείτονος. Όσο το καθυστερούσαμε, τόσο οι Σκοπιανοί παγίωναν μια κατάσταση. 

Και ποια είναι αυτή η κατάσταση; Στα εστιατόρια του εξωτερικού να υπάρχουν κρασιά από το κράτος που ονομάζεται «Μακεδονία». Όταν περνούν αεροσκάφη, να λέει ο πιλότος «είμαστε πάνω από την Μακεδονία». Το σχετικό λήμμα στη Wikipedia να αναφέρεται στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η πρόγνωση καιρού σε όλα τα διεθνή ιστολόγια να δείχνουν τα Σκόπια. Ούτε Σλαβική ούτε βόρεια ούτε ελληνική. Αυτή είναι η πραγματικότητα είτε μας αρέσει είτε όχι. 

Τι έκανε το ελληνικό κράτος για να ανατρέψει αυτήν την πραγματικότητα; Τίποτα. Καμία ενέργεια που να επηρεάζει τη διεθνή κοινή γνώμη, πέρα από τα βέτο που μοιάζουν πλέον σαν αντίδραση κακομαθημένου. Κατά την εικοσαετία που πέρασε δεν καταγράφηκαν ενέργειες που να διαμορφώνουν την εικόνα της ελληνικής Μακεδονίας σε παγκόσμια διάσταση. Εκτός από συλλαλητήρια όπου οι καλόγεροι με εικονίσματα διαμαρτύρονται παρέα με ξεβράκωτους διαδηλωτές που έχουν καταστήσει την Ελλάδα εντελώς γραφική. 

Τι θα μπορούσε να γίνει όλα αυτά τα χρόνια ώστε η Ελλάδα να διαμορφώσει παγκοσμίως την άποψη ότι «η Μακεδονία είναι ελληνική»; 

Να γίνει τουριστική καμπάνια «Ζήσε το μύθο σου στη Μακεδονία». Χωρίς να αναφέρεται στο κρατίδιο. Παραλίες, βουνά, ωραίες εικόνες, τεράστια γράμματα το Μακεδονία, κι από κάτω με μικρότερα γράμματα «Ελλάδα». 

Να γίνουν γυρίσματα ταινιών και σίριαλ στα εδάφη της Μακεδονίας, να έρθει μια Μέριλ Στριπ, να γυριστεί μια Λάρα Κροφτ, να επιδοτηθεί ντοκιμαντέρ για την περιοχή, να γίνει διαγωνισμός ταινιών μικρού μήκους για Μεγαλέξανδρους, να χρηματοδοτηθεί η δημιουργία βιντεοπαιχνιδιού με ήρωα τον Βουκεφάλα.  

Να γίνει μέσα από τις πρεσβείες επέλαση σε εκθέσεις προϊόντων, να ενισχυθεί η μακεδονική ετικέτα, να κυκλοφορεί σε όλες τις μεγάλες εκθέσεις το όνομα της Μακεδονίας μαζί με την ελληνική σημαία. Χωρίς αναφορά στη γειτονική χώρα. Όσο η Ελλάδα ήθελε να προσδιορίζεται από την αντιπαράθεση με το κρατίδιο, τόσο έκανε γνωστό το ζήτημα της διεκδίκησης, τόσο έμενε πίσω στη δική της προβολή. 

Πολλά μπορούσαν να γίνουν: επιστημονικά συνέδρια για πανίδα της περιοχής ή φεστιβάλ μαγειρικής με βάση τον μακεδονικό χαλβά. Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν. Η Ελλάδα ήταν οργανωμένο κράτος, τα Σκόπια προσπαθούσαν να σταθούν στα πόδια τους. Με τη γκρίνια και με τα καμώματα το μόνο που κατάφερε η ελληνική πλευρά ήταν να χαρίσει το όνομα. Η γειτονική χώρα λέγεται ήδη Μακεδονία χωρίς εισαγωγικά, χωρίς προσδιορισμούς. Αυτή είναι η παγκόσμια πραγματικότητα.

Στέλεχος του ΚΙΝ.ΑΛΛ. απειλεί με κρεμάλες λόγω Μακεδονικού!

Του Δημήτρη Κουκλουμπέρη

Μια απίστευτα προκλητική ανάρτηση έκανε μετά την έγκριση της Συμφωνίας των Πρεσπών από το ελληνικό Κοινοβούλιο ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Α΄ Πειραιά του Κινήματος Αλλαγής, Τάσος Καλαφάτης.

Με χρυσαυγίτικη φρασεολογία και επιχειρήματα καταγγέλλει ως «μειοδότες», «προδότες» και «πουλημένα τομάρια που τσέπωσαν λεφτά για να πουλήσουν την πατρίδα μας» τους 153 βουλευτές που είπαν «ναι» στη Συμφωνία, απειλώντας τους ευθέως με «κρεμάλες». Μάλιστα, προτρέπει ευθέως σε «τραμπουκισμό» των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

Ολόκληρη η ανάρτηση του γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής Α' Πειραιά του Κινήματος Αλλαγής, Τάσου Καλαφάτη, στο facebook με τη φωτογραφία της Μακεδονίας και τον τίτλο «Πουλήθηκε» έχει ως εξής:

"Πουλήθηκε από 153 μειοδότες! Προδότες πουλημένα τομάρια! Από 145 Συριζαίους και 8 ακόμα προδότες που τσέπωσαν λεφτά για να πουλήσουν την Πατρίδα μας! Που έστηναν κρεμάλες και τώρα θα τις χειαστούν οι ίδιοι! Που για ότι διαπραγματεύτηκαν πούλησαν το Έθνος μας! Το κρίμα στο λαιμό σας! Σε εσάς και σε όσα κουτορνίθια σας πίστεψαν και σας ψήφισαν! Προς φίλους μου ΠΑΣΟΚΟΥΣ και δημοκράτες! Ο Συριζα δεν θέλει αντιπολίτευση με το γάντι και πληθυντικούς θέλει τραμπουκισμό και τη γλώσσα του πεζοδρομίου τη λαϊκή όπου τους πετυχαίνουμε! Θέλει ΠΑΣΟΚ ΑΝΤΡΕΟΠΑΠΑΝΔΡΕΙΚΟ! Σκληρό τίποτα λιγότερο! Επιστροφή στις ρίζες μας και Ανένδοτο μέχρι τέλους!"

Τα ερωτήματα που εύλογα τίθενται προς την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής είναι πρώτον, αν συμμερίζεται τέτοιου είδους ακραίες και διχαστικές απόψεις από στελέχη του, την ώρα που η κ. Γεννηματά επισήμως καταδίκασε τις πρακτικές που διχάζουν την κοινωνία, και δεύτερον, τι σκοπεύει να πράξει για να αποκαταστήσει τα πράγματα, επαναφέροντας στην τάξη όσους με τον λόγο τους προκαλούν και προτρέπουν σε βιαιοπραγίες των πολιτικών τους αντιπάλων;

Μειωμένα ποσά από λάθος του λογισμικού σε 15.000 συνταξιούχους

Στην καταβολή 2,6 εκατ. συντάξεων προχώρησε σήμερα το υπουργείο Εργασίας με ένα λάθος στο λογισμικό να είναι η αιτία των μειωμένων ποσών που εμφανίστηκαν σε περίπου 15.000 δικαιούχους.

Σφάλμα στο λογισμικό η αιτία του κακού και των μειωμένων συντάξεων που είδαν περίπου 15.000 συνταξιούχοι. Όπως έγινε γνωστό σήμερα καταβλήθηκαν 2,6 εκατ. συντάξεις ωστόσο, από λάθος σε ένα αρχείο καταβλήθηκαν μικρότερα ποσά στους συγκεκριμένους συνταξιούχους με το υπουργείο να σημειώνει ότι πρόκειται για λάθος.

Μάλιστα, αποσαφηνίζεται ότι δεν υφίσταται καμία μείωση και πως άμεσα, μετά και από σχετική εντολή του Τάσου Πετρόπουλου θα καταβληθεί η διαφορά έως το βράδυ ώστε οι δικαιούχοι να λάβουν ολόκληρο το ποσό των συντάξεών τους.

news247.gr

Οπου φυσάει ο άνεμος των Πρεσπών

Γράφει ο Πέτρος Μανταίος

Υπήρχε ακόμα Γιουγκοσλαβία (και Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας), όταν επισκέφτηκα πρώτη φορά τις Πρέσπες, αρχές δεκαετίας του 1990. Εμεινα μια μέρα στο χωριό Ψαράδες. Χάρηκα φιλοξενία, τοπίο φανταστικό, λιμνόψαρα εκλεκτά και μια απίθανη βόλτα με βενζινάκατο στη μεγάλη Πρέσπα, συγχρόνως με ξενάγηση στους παράκτιους ιστορικούς θησαυρούς της.

Τη μεγαλύτερη εντύπωση πάντως, μου έκανε, θυμάμαι, το Τριεθνές: το οριακό σημείο –συνάντηση– τριών χωρών, Ελλάδας, Αλβανίας και Γιουγκοσλαβίας, που ήταν μια μεγάλη, ποντισμένη σημαδούρα, πάνω στην οποία διασταυρώνονταν δύο χοντρά σκοινιά, σαν παλαμάρια, που χώριζαν, από Νότο προς Βορρά την Ελλάδα με την Αλβανία και την Αλβανία με τη Γιουγκοσλαβία και από Δύση σε Ανατολή την Ελλάδα με τη Γιουγκοσλαβία. Διεθνιστής ων, ως παλαιός αριστερός, βρήκα τότε ευκαιρία να διακωμωδήσω τα σύνορα, με αυτήν την πλωτή –άρα… ρευστή– οριογραμμή, όπου π.χ. με νότιο άνεμο μεγάλωνε η Ελλάδα και μίκραινε η Γιουγκοσλαβία, με δυτικό, μεγάλωνε η Αλβανία και μίκραινε η Ελλάδα και ούτω καθεξής…

Αυτή την πραγματική εικόνα του τότε, τη βλέπω τώρα να αποτυπώνεται, μεταφορικά, με τις πολιτικές ανακατατάξεις που σημειώνονται, με υψηλές εντάσεις και μεγάλες ταχύτητες (δεν τις προλαβαίνεις!), περί τη Συμφωνία των Πρεσπών: Το τριεθνές (να το πω, πολυκομματικό για να καταλαβαινόμαστε) είναι ποντισμένο, άρα πλωτό και επομένως ρευστό.

Τα παλαμάρια που ορίζουν (θέσεις και ιδεολογίες κομμάτων) είναι ακαθόριστα, κυμαινόμενα και επαμφοτερίζοντα· μεγαλώνουν, μικραίνουν, ακόμα και διαλύουν κόμματα (κοινοβουλευτικές ομάδες), συνθέτουν είτε επαγγέλλονται νέες πλειοψηφίες, ευκαιριακές, ίσως και διαρκέστερες. Κόσμος πάει κι έρχεται… Και βέβαια, για να μην ομφαλοσκοπούμεθα, ότι εμείς είμαστε και κανένας άλλος, περίπου τα ίδια συμβαίνουν και από την άλλη πλευρά των συνόρων. Επιτέλους, κάτι γίνεται. Ποιοι το βλέπουν; Αλλο ζήτημα.

Πώς η Google αναγνωρίζει τη γλώσσα της πΓΔΜ

Τι θα πρέπει να αναζητήσουν όσοι θελήσουν να κάνουν μετάφραση στο Google στη/από τη γλώσσα της πΓΔΜ.

Τα "σλαβομακεδονικά" θα πρέπει να αναζητήσουν όσοι θελήσουν να κάνουν μετάφραση στο Google στη/από τη γλώσσα της πΓΔΜ.

Να θυμίσουμε ότι αυτή είναι η επίσημη γλώσσα της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Αν και κατά πολλούς, θεωρείται διακριτή γλώσσα, έχει διατυπωθεί και η άποψη ότι πρόκειται για διάλεκτο της βουλγαρικής.  

news247.gr

Γεωργιάδης: Δεν είναι καραγκιόζης, είναι αντιπρόεδρος…

Ο Γεωργιάδης, ο Αδωνης, δεν είναι καραγκιόζης. Επισήμως είναι αντιπρόεδρος της ΝΔ.

Ε, αυτός ο κύριος, λοιπόν, που δεν είναι καραγκιόζης, που δεν είναι χατζατζάρης, αλλά είναι αντιπρόεδρος της ΝΔ, έφτασε να συνδέσει (δείτε το βίντεο) τους θανάτους των… Σαράντου Καργάκου  και του Θέμου Αναστασιάδη με την συμφωνία των Πρεσπών!

Μετά και από αυτό, επιτρέψτε μας, ως δημοσιογράφοι και ως άνθρωποι, να δηλώσουμε ότι παραιτούμαστε κάθε σχολίου και ότι περιοριζόμαστε να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά… 



Νίκος Μπογιόπουλος    

Γιγαντοπανό του ΚΚΕ στην Ακρόπολη ενάντια στη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ

Γιγαντοπανό κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών ανάρτησαν σήμερα το πρωί στην Ακρόπολη μέλη του ΚΚΕ. «Όχι στη Συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ, στα σχέδια ΗΠΑ- ΝΑΤΟ, στον αλυτρωτισμό και τον εθνικισμό. Ναι στη φιλία, αλληλεγγύη και κοινή πάλη των λαών»,  είναι το σύνθημα στο πανό και είναι γραμμένο στα Ελληνικά και στα Αγγλικά.

Τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ με την κίνηση τους, στέλνουν σήμερα το μήνυμα της καταδίκης της Συμφωνίας των Πρεσπών, που είναι είναι Νατοϊκής έμπνευσης που ρίχνει νερό στο μύλο των εθνικισμών και των αλυτρωτισμών, σε βάρος των λαών των δύο χωρών.

Παράλληλα τα μέλη του ΚΚΕ καλούν τον κόσμο να συμμετέχει στα συλλαλητήρια του Κόμματος που διοργανώνονται σήμερα.

Σύμφωνα με τον 902.gr, εκ μέρους του ΚΚΕ έγινε παρέμβαση στον υπεύθυνο του αρχαιολογικού χώρου προκειμένου να επιτρέπεται η είσοδος επισκεπτών στον αρχαιολογικό χώρο και να μη μείνει κλειστός με πρόσχημα την ανάρτηση των πανό.  

imerodromos.gr

Ο Κ. Καραμανλής δεν μίλησε .....αλλά κατέθεσε γραπτή δήλωση για την συμφωνία των Πρεσπών.!

Προκρίνοντας τους χειρισμούς της κυβέρνησης του στην υπόθεση της ονομασίας της ΠΓΔΜ και συντασσόμενος πλήρως με την πολιτική στάση της ΝΔ απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής προχώρησε σε γραπτή τοποθέτηση.

Ο πρώην πρωθυπουργός στη δήλωση του απέφυγε να αναφερθεί ονομαστικά τόσο στον Αλέξη Τσίπρα όσο και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

H γραπτή δήλωση του Κώστα Καραμανλή για την Συμφωνία των Πρεσπών:

«Όπως έχω ήδη επισημάνει, η κα Μπακογιάννη έχει περιγράψει με ακρίβεια την πολιτική της τότε Κυβέρνησης, που οδήγησε στην απόφαση της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι. Απόφαση που προσέφερε ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στη Χώρα μας, το οποίο δυστυχώς δεν αξιοποιήθηκε όπως έπρεπε.

Η κριτική της Νέας Δημοκρατίας για την προκείμενη συμφωνία είναι ισχυρή και πλήρως τεκμηριωμένη. Ιδίως μάλιστα όταν η όλη διαπραγμάτευση έγινε υπό όρους αδικαιολόγητης βιασύνης και όταν, προφανώς, άλλοι είναι εκείνοι που επείγονται για την διευθέτηση του θέματος. Οπωσδήποτε όμως όχι η Ελλάδα.

Τέλος, όφειλε η Κυβέρνηση να σεβαστεί την ευαισθησία και να αφουγκραστεί τις εύλογες ανησυχίες της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών, αλλά και να διαμορφώσει με δική της πρωτοβουλία συνθήκες στοιχειώδους εθνικής συνεννόησης. Δεν είναι επιτρεπτό εθνικά θέματα τέτοιας σημασίας να οδηγούν σε οξύτητα που ευνοεί διχαστικό κλίμα».

Υπάρχει μακεδονική γλώσσα; - 10 + 1 ερωτήσεις και απαντήσεις για το Μακεδονικό

-Υπάρχει μακεδονική γλώσσα;

-Και τι μιλάνε οι περισσότεροι κάτοικοι στη χώρα που συνορεύει με την Ελλάδα; Συνεννοούνται άραγε με τη μιμόγλωσσα, ψελλίζουν άφατα ρήματα ή διάγουν εν προγλωσσική καταστάσει;

Για όσους θέλουν να μάθουν τι πραγματικά συμβαίνει με το Μακεδονικό και δεν αρκούνται σε συνθηματολογικές προσεγγίσεις ή την προπαγάνδα εκείνων που χτίζουν (καθε είδους) καρριέρες επάνω σ αυτό, υπάρχει το εξαιρετικό βιβλίο των Κωστή Καρπόζηλου και Δημήτρη Χριστόπουλου (εκδόσεις Πολις), οπου θα βρουν 10 και 1 ερωτήσεις και απαντήσεις. Κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία αλλά διατίθεται και δωρεάν στο διαδίκτυο. 

Διαβάστε το βιβλίο πατώντας ΕΔΩ 

Από το facebook του Γιάννη Παντελάκη

1979-2019: Τo τρίτο λάθος γίνεται τώρα…

Tα τελευταία 40 χρόνια έγιναν δύο μεγάλα λάθη σε ιστορικές αποφάσεις. Το 1979, όταν η χώρα εντάχθηκε στην (τότε) ΕΟΚ και το 1982, όταν αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση. Το τρίτο λάθος διαπράττεται σήμερα από όσους αρνούνται τη λύση του Μακεδονικού, την οποία επιδίωκαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις

Του Γιώργου Καρελιά   

Στη νεότερη φάση της ελληνικής πολιτικής ζωής, η οποία αποκαλείται Μεταπολίτευση και καλύπτει σχεδόν μισόν αιώνα, έχουν ληφθεί αρκετές, σημαντικές έως καθοριστικές αποφάσεις, με αρνητική ψήφο της εκάστοτε αντιπολίτευσης. Αυτό που συμβαίνει σήμερα με τη Συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι πρωτόγνωρο. Εχουν προηγηθεί ανάλογες αποφάσεις και αρνήσεις. Απλώς τα ιστορικά προηγούμενα, μολονότι πολύ διδακτικά, δεν είναι ικανά να αποτρέψουν σοβαρά έως ιστορικά λάθη. 

Και αυτό συμβαίνει για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή η συγκυρία και ο φόβος του πολιτικού κόστους, μαζί με την ψηφοθηρία, απαγορεύουν σε κόμματα και πρόσωπα να υποστηρίξουν μια λύση με την οποία κατά βάθος συμφωνούν. Και, δεύτερον, οι σημερινοί πολιτικοί αρχηγοί δεν έχουν ιστορική γνώση ή δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτήν, δεν έχουν αίσθηση του βάρους αυτού που λένε και δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτό. Αλλιώς, θα γνώριζαν τα σοβαρά λάθη προκατόχων τους και δεν τα επαναλάμβαναν.  

Παράδειγμα πρώτο: στις 28 Ιουνίου Μάιου 1979 έγινε στο Ζάππειο η πανηγυρική τελετή για την ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ, που ήταν τότε αξιωματική αντιπολίτευση, δεν εκπροσωπήθηκε. Ένα μήνα μετά, στις 28 Ιουνίου, η Συνθήκη ένταξης επικυρώθηκε από τη Βουλή. Το ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από την ψηφοφορία. Ο Ανδρέας Παπανδρέου στην ομιλία του υποσχέθηκε ότι, μόλις αναλάβει τη διακυβέρνηση, θα κάνει δημοψήφισμα (εδώ). Προσοχή: ούτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έκανε δημοψήφισμα για την ένταξη ούτε ο Ανδρέας για την(πιθανή) αποχώρηση. Στην πορεία το ΠΑΣΟΚ έγινε το πιο φιλοευρωπαϊκό κόμμα, το οποίο 21 χρόνια αργότερα (κυβέρνηση Κώστα Σημίτη) ενέταξε τη χώρα και στη ζώνη του ευρώ. Ένα μεγάλο λάθος, που έκανε το 1979 ως αντιπολίτευση, το διόρθωσε ως κυβέρνηση. 

[Σχετική λεπτομέρεια: στις 8 Ιανουαρίου 2014 έγινε μια εκδήλωση για την ανάληψη της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης από την Ελλάδα (είχαμε κυβέρνηση Σαμαρά). Ο Αλέξης Τσίπρας, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αρνείται να παραστεί και καταγγέλλει τη «φιέστα» (εδώ). Βεβαίως, τα δύο γεγονότα, του 1979 και του 2014, δεν έχουν την ίδια βαρύτητα. Δείχνουν, όμως, την αντιπολιτευτική νοοτροπία: ψηφοθηρία και αμετροέπεια]. 

Παράδειγμα δεύτερο: Στις 19 Αυγούστου 1982 ψηφίζεται στη Βουλή το νομοσχέδιο της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944. Η ΝΔ αποχωρεί από την ψηφοφορία. Ο τότε αρχηγός της Ευάγγελος Αβέρωφ, αδύναμος και αμφισβητούμενος, αρνείται την αναγνώριση του ΕΑΜ, γιατί αυτό αποτελούσε «συγχωροχάρτι στο Κομμουνιστικό Κόμμα». Υπενθυμίζεται ότι εφτά χρόνια νωρίτερα το δικό του κόμμα (πρωθυπουργός Καραμανλής) είχε αναγνωρίσει το ΚΚΕ! Ο πρωτόγονος αντικομμουνισμός του δεν τον άφησε να κάνει ένα ακόμα, αυτονόητο, βήμα. Αυτό που είχε την τόλμη να κάνει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, προδικτατορικός ηγέτης της ΕΡΕ και σφόδρα αντικομμουνιστής, ο οποίος δεν αποχώρησε από την ψηφοφορία και είπε: «Είναι αναγκαίο να αναγνωριστούν όλες οι αντιστασιακές οργανώσεις, φυσικά και το ΕΑΜ, που ήταν η μεγαλύτερη και είχε τα περισσότερα θύματα». Από το βήμα της Βουλής, ο Αβέρωφ πρόβλεψε: «Δεν θα αργήσουμε να έρθουμε στην κυβέρνηση» Και υποσχέθηκε: «Oταν θα έρθουμε θα καταργήσουμε τον παρόντα νόμο» (εδώ ένα ιστορικό βίντεο). Επεσε και στα δύο έξω. Πέρασαν επτά χρόνια για να γίνει η ΝΔ κυβέρνηση (1989). Και όταν ήρθε (Κωνσταντίνος Μητσοτάκης) όχι μόνο δεν κατάργησε το νόμο, αλλά έκανε κυβέρνηση με το ΚΚΕ! 

[Ανάλογα παραδείγματα μικρότερης σημασίας, αλλά κι αυτά ενδεικτικά, είναι ο πολιτικός γάμος που καθιερώθηκε το 1982 και η απάλειψη του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες το 2000. Η δεξιά αντιπολίτευση τα πολέμησε λυσσαλέα, υποσχέθηκε ότι θα τα καταργήσει, αλλά δεν το έκανε ποτέ]. 

Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια μεγάλη πολιτική απόφαση, που δίνει λύση σε ένα χρονίζον θέμα εξωτερικής πολιτικής. Λύση που επιδίωκαν όλες οι κυβερνήσεις μετά το 1992. Η αντιπολίτευση λέει «Οχι», όπως το 1979 και το 1982. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι Κωνσταντίνος Καραμανλής (άπαγε της βλασφημίας…), διακατέχεται από ανασφάλειες ανάλογες με εκείνες του Αβέρωφ (το πολιτικό παιδί του οποίου, ο Αντώνης Σαμαράς, είναι σήμερα ισχυρή συνιστώσα στη ΝΔ) και δεν μπορεί καν να ακούσει την πληθώρα των εκκλήσεων του πατέρα του υπέρ της λύσης του Μακεδονικού (εδώ). 

Η Φώφη Γεννηματά, διαχειριζόμενη ένα μικρό και κλυδωνιζόμενο κόμμα, δεν έχει την «πολυτέλεια» να αντιληφθεί την ιστορική σημασία του θέματος. Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν δυο-τρία ενεργά στελέχη που γνωρίζουν την πολύχρονη διαδρομή του προβλήματος και κατανοούν ότι η λύση που δίνεται σήμερα είναι αυτή που και οι ίδιοι επιδίωκαν στο, σχετικά πρόσφατο, παρελθόν. Το πιο ενεργό στέλεχος, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, στο τελευταίο του άρθρο (εδώ) αναγνωρίζει από την πρώτη παράγραφο αυτήν την πραγματικότητα, όπως και την ευνοϊκή συγκυρία (άλλη κυβέρνηση στα Σκόπια και πιεστικό ενδιαφέρον της Δύσης). Ομως, εγκλωβισμένος στις μυλόπετρες της συγκυρίας, τα παρακάμπτει. Και επικεντρώνεται σε παράπλευρα ζητήματα, όπως είναι το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιδίωξε συναινετική λύση, αλλά και το ότι, μέσω αυτής της λύσης, επιδιώκει να κυριαρχήσει στο χώρος της Κεντροαριστεράς. 

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ταχθεί μεν αναφανδόν υπέρ της λύσης (εδώ), αλλά ούτε βουλευτής είναι ούτε διάθεση έχει να επηρεάσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αποφασιστικά προς αυτήν την κατεύθυνση. Από τα μη ενεργά στελέχη με ειδικό βάρος, ο Κώστας Σημίτης τάχθηκε πέρυσι υπέρ της λύσης (εδώ). Ομως, σήμερα επιλέγει την σιωπή, επηρεασμένος από την –όντως άθλια– συμπεριφορά υπουργών και άλλων στελεχων του ΣΥΡΙΖΑ απέναντί του. Κάπως έτσι η κυρία Γεννηματά διαγράφει την ΔΗΜΑΡ, το μοναδικό άλλο κόμμα που είχε απομείνει και επιστρέφει τάχιστα στο «μόνο ΠΑΣΟΚ». 

Και οι δύο -Μητσοτάκης και Γεννηματά- μοιραία θα πουν αύριο «Οχι», προσθέτοντας στην αλυσίδα μεγάλων λαθών της Μεταπολίτευσης το τρίτο, το δικό τους. Δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να αλλάξουν κάτι, έστω την τελευταία στιγμή, μη αντιλαμβανόμενοι την αξία αυτού που είχε πει ο αμερικανός πρόεδρος Τζον Κένεντι: «Ενα λάθος γίνεται σφάλμα μόνο όταν προτιμήσουμε να μην το διορθώσουμε».      

Τέλος εποχής για τα βιβλιάρια Υγείας - Δείτε τι τα αντικαθιστά

Σε δέκα ημέρες δίνεται τέλος στην χρήση του βιβλιάριου υγείας και λέμε τέλος και στις ατέλειωτες ουρές για την θεώρησή τους. 

Όσοι είχαν μάθει όλη τη ζωή τους να πηγαίνουν στο γιατρό ή στο φαρμακοποιό χωρίς το βιβλιάριο υγείας τους ανά χείρας, τώρα καλούνται να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα, καθώς τα υπουργεία Εργασίας και Υγείας αποφάσισαν την κατάργηση τους. 

Όπως αναφέρει η απόφαση των υπουργείων Εργασίας και Υγείας, σταδιακά η πιστοποίηση ασφαλιστικής ικανότητας προκειμένου να καλύπτονται οι παροχές σε είδος από τον ΕΟΠΥΥ και οι παροχές σε χρήμα από τον κλάδο κύριας ασφάλισης και λοιπών παροχών του ΕΦΚΑ θα γίνεται με τον Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (Α.Μ.Κ.Α.), ενώ οι δικαιούχοι θα είναι υποχρεωμένοι να έχουν μαζί τους την αστυνομική ταυτότητα προκειμένου να γίνεται ταυτοποίηση των στοιχείων. 

Να σημειωθεί εδώ ότι η διατήρηση των βιβλιαρίων θα αφορά στο εξής μόνο ασφαλισμένους που πρέπει να παίρνουν υψηλού κόστους φάρμακα από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. 

Την ίδια στιγμή μέχρι να ολοκληρωθεί από τον ΕΟΠΥΥ η ηλεκτρονική εφαρμογή που θα αντικαταστήσει την έντυπη μορφή βιβλιαρίου, οι καταχωρήσεις γίνονται ως εξής: Όσοι έχουν βιβλιάρια που τελειώνουν, δεν θα πάρουν νέα αλλά θα προσθέσουν σελίδες. 

Σε περίπτωση που έχουν τελειώσει τα ειδικά φύλλα, αυτά μπορούν να αντικατασταθούν με σφραγισμένες λευκές σελίδες αριθμημένες και κομμένες στο μέγεθος του βιβλιαρίου. Αυτό μπορεί να γίνει και στα υποκαταστήματα του πρώην ΙΚΑ ακόμη και για τους συνταξιούχους του πρώην ΟΑΕΕ που διαθέτουν ακόμη βιβλιάριο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, δεν χρειάζεται δηλαδή να πηγαίνουν στα περιφερειακά τμήματα του πρώην ΟΑΕΕ. 

Για όσους αποκτούν ασφαλιστική ικανότητα για πρώτη φορά και δεν διαθέτουν βιβλιάριο ασθενείας, όλοι οι υπαγόμενοι φορείς του ΕΦΚΑ από την στιγμή που θα τους τελειώσουν τα ασφαλιστικά βιβλιάρια θα εφοδιαστούν με παλαιού τύπου συνταγολόγια του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (τα οποία προηγουμένως θα έχουν ακυρωθεί με κόψιμο σε μια γωνία του βιβλιαρίου) και θα ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται για την έκδοση βιβλιαρίου.

thecaller.gr