Καμία ελπίδα για αυτή τη χώρα: Αυτός είναι ο Μανώλης Σφακιανάκης που ξήλωσαν από την ΕΛ.ΑΣ

Ο Μανώλης Σφακιανάκης αφιέρωσε τη ζωή του μέχρι σήμερα σε έναν σκοπό: Στην προστασία του πολίτη...

Αθήνα, 32 χρόνια πριν. Ενα 18χρονο παιδί από τη Σπηλιά Χανίων ανεβαίνει τρέχοντας τα σκαλοπάτια κάποιας σχολής του κέντρου των Αθηνών. Κάθεται σε ένα θρανίο και ύστερα χάνεται για ώρες μέσα σε σημειώσεις με ακαταλαβίστικους για την εποχή συμβολισμούς.

Σπουδάζει Ανάλυση και Προγραμματισμό και αν τον ρωτήσεις, θα σου απαντήσει ότι το μέλλον του κρύβεται στον μαγικό κόσμο της τεχνολογίας, μέσα στον σκληρό δίσκο εκείνου του υπολογιστή που εσύ έχεις αντικρίσει μόνο στις τελευταίες σελίδες κάποιου περιοδικού. Το ίδιο ακριβώς θα σου πουν οι δάσκαλοι και οι συμφοιτητές του που μιλούν… συνωμοτικά για τον «Κρητικό με το μυαλό αετού που ’ναι γεννημένος κομπιουτεράς». Οταν το μάθημα τελειώσει, θα κατεβεί βιαστικά τα σκαλοπάτια της σχολής, θα κάνει μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας, θα ρίξει για πολλοστή φορά τη ματιά του πάνω σε εκείνο το δημοσίευμα που αναφέρει ότι «η Αστυνομία απέκτησε τους πρώτους υπολογιστές» και θα το αποφασίσει να γίνει αστυνομικός. Οχι, όμως, ένας οποιοσδήποτε αστυνομικός αλλά εκείνος που θα εξιχνιάζει τα πάντα γύρω από το Διαδίκτυο. Η απόφασή του συνοδεύεται από την επιτυχημένη είσοδό του στο Αστυνομικό Σώμα, την αποφοίτησή του με τον τίτλο του αξιωματικού, την περιπλάνησή του σε διάφορα τμήματα της Aσφάλειας και την είσοδό του στο Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής, ως υπεύθυνου για οτιδήποτε έχει να κάνει με τους υπολογιστές.

Το όνειρο γίνεται πράξη

Ο κ. Μανώλης Σφακιανάκης αισθάνεται ευτυχισμένος και έτοιμος να περιπλανηθεί στον μυστικό και άγνωστο για τους περισσότερους κόσμο του Διαδικτύου. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι στο γραφείο του δεν υπάρχει καν υπολογιστής! Η μεγάλη αδυναμία της ζωής του, ο ιερέας πατέρας του, τον εμπιστεύεται και του αγοράζει τις δύσκολες εκείνες εποχές έναν φορητό υπολογιστή για να τον μεταφέρει από το γραφείο στο σπίτι και τανάπαλιν προκειμένου ο γιος του να αποκτήσει ένα εργαλείο δουλειάς. Εκείνος μεταμορφώνεται τότε σε μια φιγούρα που ζει μόνο γι’ αυτό. Δεν φεύγει ποτέ από τον υπολογιστή του πριν από τα μεσάνυχτα, δεν κάνει διάλειμμα, δεν τον απασχολεί αν πίσω από την πλάτη του οι συνάδελφοί του τον κοιτούν περίεργα διότι εκείνη την εποχή δεν μπορούν να καταλάβουν τι μπορεί να κάνει κάποιος πίσω από την οθόνη ενός υπολογιστή συνδεδεμένου στο Διαδίκτυο. Ο Μανώλης είναι εκεί για να δει το όνειρό του να «ξημερώνει», κάτι που δεν θα αργήσει πολύ.

Πηγή