Είναι αυτές οι εκλογές ντέρμπυ ?

γράφει η Παναγιώτα Μπλέτα (συγγραφέας)

Μα όχι φυσικά… Είναι πολύ προβλέψιμες για όλους οι εξελίξεις και ειδικά για τους δημοσκόπους. Απλά οι δεύτεροι εξαιτίας της αφομοίωσης τους από το σύστημα, που τους χρησιμοποιεί ως ένα ακόμη εργαλείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης, δεν είναι όλοι ειλικρινείς. 

Η κάλπη-εξπρές που θα στηθεί, θα επιδείξει αποτελέσματα, που έχουν από καιρούς δρομολογηθεί. Απλά δεν υπάρχουν τα κόμματα εκείνα, που μπορούν ιδανικά να εκπροσωπήσουν την κοινή γνώμη. Συνασπισμοί δυνάμεων υπάρχουν μόνο, με προσμίξεις από κόμματα που έχουν γίνει αποκόμματα, που προσπαθούν να προσεγγίσουν. 

Η κοινή γνώμη έχει προσανατολισθεί πλειοψηφικά στην καταδίκη των μνημονιακών μέτρων, από την μία πλευρά και από την άλλη, είναι εγκλωβισμένη στις «ευρωσυνήθειες». Το αποτέλεσμα είναι, να έχουμε ένα μπερδεμένο εκλογικά κοινό που δεν βιώνει τα αντιφατικά του συναισθήματα ως πρόβλημα, αλλά ως ένα απλό εμπόδιο για την διαδικασία της απόφασης στην κάλπη. 

Έχουμε ένα κοινό δηλαδή που επικοινωνεί για να αποφύγει να επικοινωνήσει, με αποτέλεσμα να καταστέλλει τα συναισθήματα που έχει μέσα του, αυτά που θα εξυπηρετήσουν την λογική απόφαση. 

Η καταστολή των συναισθημάτων όμως εξυπηρετεί το άδικο, τα παιχνίδια εξουσίας και την βία. 

Τα εκλογικά κόμματα αποτελώντας το παραμορφωμένο είδωλο του λαού στον καθρέπτη, παρουσιάζουν χειρότερες, μη αποσαφηνισμένες ιδεολογικές παρεκκλίσεις. 

Και ΝΑΙ και ΟΧΙ στο μνημόνιο. Και ΝΑΙ και ΟΧΙ στην Ευρώπη. 

Έτσι η γέφυρα ανάμεσα στην εθνικιστική αριστερά και στην εθνικιστική δεξιά, που αποτελούν τα δύο άκρα που δεν είχαν θιγεί από την ιδεολογική μετακίνηση στην πολιτική κλίμακα, να είναι ορατή, να τροφοδοτούν ο ένας το άλλον ψηφοφόρους που απεγνωσμένοι μετακινούνται μπρος πίσω. 

Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 η εθνικιστική δεξιά πριμοδότησε μια πρόσμιξη της αριστεράς που εκπροσωπούσε και την εθνικιστική κουλτούρα. Τώρα ήρθε η ώρα που η αριστερά θα πριμοδοτήσει την εθνικιστική δεξιά, που στην Ελλάδα εκφράζεται με τη Χρυσή Αυγή, με απογοητευμένους ψηφοφόρους, όσα αναχώματα και αν έχουν στηθεί από παράλληλα αριστερά κόμματα. 

Ο κόσμος ένιωσε στις εκλογές του Ιανουαρίου ότι μπορούσε να επικοινωνήσει πολιτικά με την Ευρώπη, μέσω της εκλογικής επιλογής του, πράγμα που ένιωσε και άλλες πολλές φορές στο παρελθόν και εξάντλησε έτσι τα περισσότερα πολιτικά του εργαλεία. 

Σήμερα νιώθει, ότι την υποτυπώδη κυριαρχία επάνω στο μέλλον του μπορεί να του τη δώσει η βία, σαν μια απελπισμένη προσπάθεια επικοινωνίας τη στιγμή που απογοητεύσεις και αδικίες έχουν συσσωρευτεί η μία πάνω στην άλλη. Είναι η προσπάθεια παλινόρθωσης της αυτοεκτίμησης μπροστά στον καθρέπτη της ταπείνωσης. Είναι μια πάλη ενάντια στη αντικανότητα. 

Στην προκειμένη περίπτωση που ο θυμός δεν είναι επιτρεπτός, καθώς κι αυτός ακόμη καταστέλλεται, το «θύμα» θα εσωτερικεύσει το ρόλο του και δεν θα επαναστατήσει, θα προσανατολισθεί στη βία. 

Είναι ορατός ο κίνδυνος λοιπόν, η Χρυσή Αυγή να αποκτήσει ποσοστά σε διπλό νούμερο, ίσως και να διπλασιάσει το ποσοστό της από τις προηγούμενες εκλογές. Τα σίγουρο είναι, πως θα αποτελέσει πάλι το ενισχυμένο τρίτο κόμμα. Και αυτό είναι καθαρά αποτέλεσμα της ιδιορρυθμίας που υπάρχει στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό, που έχει αναγκασθεί να υποταχθεί κυρίαρχα σε ξένα συμφέροντα. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να τερματίσει πρώτο κόμμα με διαφορά ξεκάθαρη από την ΝΔ, καθώς η δεξαμενή των αναποφάσιστων αποτελείται από απογοητευμένους ψηφοφόρους, που θα δώσουν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους άλλη μια ευκαιρία στο κυβερνόν κόμμα παρά την δυσαρέσκεια τους. Θα αλιεύσει από άλλα κόμματα, κυρίως το Ποτάμι, καθώς απόκτησε διττό προσανατολισμό και θα συγκυβερνήσει με καινούργιους σύμμαχους είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με το Ποτάμι είτε και με τους δυο αυτούς μαζί, καθώς η αυτοδυναμία είναι αδύνατη. Οι ΑΝΕΛ θα το παλέψουν για να μπουν στη βουλή, ενώ ο ΛΑΕ θα διαμορφώσει τη ρομαντική νότα ανάμεσα τους. 

Οι υπόλοιποι αναποφάσιστοι που μπορεί κανείς και να τους κρίνει, ως μη θέλοντες να αποκαλύψουν την εκλογική τους πρόθεση, θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή. Η ψήφος που ελλοχεύει είναι επικίνδυνη, γιατί θα είναι ψήφος δημοκρατική και θα προέλθει κυρίως από την περιφέρεια που κείτεται σε παραδοσιακά δεξιό χώρο, που ψήφισε «πρώτη φορά αριστερά» και θα ψηφίσει «πρώτη φορά Χρυσή Αυγή»! 

Είναι η λάθος εννοούμενη κανονικότητα που έχει επιβάλλει αυτές τις επιλογές, που όλοι απεύχονται και όλοι κάνουν πως δεν βλέπουν , κανείς όμως δε τη σταματά. Αυτή η κανονικότητα που απαξιώνει τον ίδιο τον άνθρωπο στο φυσικό του περιβάλλον. Κι έτσι οι αντιφασίστες θα ψηφίζουνε τον φασισμό και οι φασίστες θα ψηφίζουν τη Δημοκρατία... 

Αυτό κατάφεραν οι ομαδούλες στην Ευρώπη που κυριαρχούν, να επιτύχουν, με εξαντλημένα τα χαρτιά του σοσιαλισμού και της αριστεράς, που στάθηκαν αδύναμοι να αντιμετωπίσουν τον καπιταλισμό σε όλες τις μετατρεπόμενες μορφές του, μέχρι να το διαλύσουνε το μαγαζί να ησυχάσουν.